ΣΤΗΝ 44η ΠΑΓΚΡΗΤΙΑ ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

Με επιτυχία ολοκληρώθηκε η 44^η Παγκρήτια Ορειβατική Συνάντηση, που είχε διοργανωτή φέτος τον Ελληνικό Ορειβατικό Σύλλογο Μοιρών, το πρώτο Σαββατοκύριακο του Σεπτέμβρη (5-6/9/2026) και στην οποία συμμετείχαν όλοι οι ορειβατικοί σύλλογοι της Κρήτης (γύρω στα 250 άτομα κατά την εκτίμηση των διοργανωτών) κι ανάμεσά τους αντιπρόσωποι των συλλόγων της περιοχής μας: του Ορειβατικού Συλλόγου Αγίου Νικολάου, του Ε.Ο.Σ. Λασιθίου και πολυμελής ομάδα του Φυσιολατρικού Ορειβατικού Συλλόγου Σητείας.

Ομαδική της μεγάλης πεζοπορίας στο όρος Σαμάρι (1.413μ.)

«Καλώς να σμίγουμε!» (Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου)

Έτσι με λεωφορείο που είχαν μισθώσει οι πάντα ενθουσιώδεις σε τέτοιες διοργανώσεις Στειακοί κι αφού έχουμε διασχίσει όλη την ανατολική Κρήτη, φτάνει η αποστολή μας, αργά το απόγευμα του Σαββάτου στη λίμνη Ζαρού, όπου μας υποδέχονται εγκάρδια οι Μοιριανοί. Η εικόνα είναι μαγευτική, καθώς οι υπόλοιπες αποστολές έχουν ήδη έρθει κι όλη η λίμνη έχει γεμίσει πολύχρωμες σκηνές. Παρεάκια –παρεάκια έχουν δημιουργηθεί εδώ κι εκεί γύρω από ταπεράκια με μεζέδες και ποτηράκια με ρακή. Φιλίες που έχουν σμιλευτεί απ’ τον άνεμο, τον ήλιο, τη βροχή και το σύννεφο, που έχουν δοκιμαστεί σε λαγκάδια, φαράγγια, άγρια απάτητα βουνά, άνθρωποι με τους οποίους έχουμε φάει ‘ψωμί κι αλάτι’ τόσα χρόνια σε τόσες διαδρομές είναι εδώ όλοι μαζεμένοι. Χαρές, αγκαλιάσματα! Αργότερα θα αρχίσει το επίσημο πρόγραμμα: παράθεση γεύματος στους συμμετέχοντες, παρουσίαση των ομάδων, ανταλλαγή αναμνηστικών, γλέντι με ντόπιους καλλιτέχνες ως αργά κι έπειτα απόσυρση -καθένας στο κονάκι του- και πιο τυχεροί όσοι χωρίς σκηνή ξάπλωσαν καταγής αγναντεύοντας τ’ αστέρια.

Σκηνές κατασκηνωτών γύρω από τη λίμνη!

Και παρεάκια εδώ κι εκεί. ΚΑΤΩ: Η λίμνη στα καλύτερά της

Λίμνη το βράδυ, σκηνή που σπάνια βλέπεις

Η ομάδα μας: περιμένοντας το φαγητό

Από τους χαιρετισμούς των ομάδων: εδώ ο Πρόεδρος του Ε.Ο.Σ. Μοιρών: Παύλος Παυλίδης κι ο δικός μας Πρόεδρος του Φ.ΟΡ.Σ.Σητείας: Αργύρης Σφενδουράκης, κατά την παρουσία των ομάδων. Αν βάλαμε λεωφορείο τελικά από ανατολική Κρήτη το οφείλουμε στην επιμονή και την αθρόα προσέλευση των Σητειακών!

Από το γλέντι που ακολούθησε!

«Δρόμο παίρνουν δρόμο αφήνουν» (Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου)

Πρωί – πρωί η επόμενη μέρα ξεκινά με το μάζεμα του εξοπλισμού και το πρωινό και κατόπιν στα αμάξια για τη Μονή Βροντησίου. Από εδώ θα πραγματοποιηθούν οι δύο πεζοπορίες της ημέρας: μια πιο μεγάλη (στο Σωμάρι) και μια πιο μικρή (στο Τραχήλι). Ξεκινώντας από το πάρκινγκ της Μονής κινούμαστε όλοι μαζί προς δυσμάς αρχικά με χωματόδρομο κι έπειτα με μονοπάτι. Κινούμαστε σε ένα τοπίο άνυδρο και τραχύ με χαμηλή βλάστηση και φρύγανα (φασκομηλιές, αγκαραθιές, θυμάρια, αστοιβίδες) ανοιγοκλείνοντας περιφράξεις των βοσκών, κάνοντας ζιγκ ζαγκ για να αποφύγουμε μελίσσια. Μέρα με άπνοια και πολύ ήλιο, που πυρώνει ήδη κι ας είναι πρωί κι η ανηφόρα δύσκολη! Παρ’ όλ’ αυτά η ομάδα αποδεικνύεται ιδιαίτερα μαχητική (παρά τις ρακές, το πολύ φαΐ  και τον χορό αποβραδίς) και οι περισσότεροι συνεχίζουν και μετά το Χωστό Νερό για Σωμάρι, ανάμεσά τους κι αρκετά μικρά παιδιά!

Κοινή έναρξη και για τις δύο πεζοπορίες, μια μακριά αλυσίδα περιπατητών σε ένα τοπίο άνυδρο και "σκληρό"

Περπατάμε στις νότιες πλευρές του Ψηλορείτη

Σε πευκόδασος

Και πιο ψηλά  σε πρινόδασος

 

Ανεβαίνουμε, ευτυχώς, από λούκι κατάφυτο με πεύκα, που μοσκομυρίζουν ρετσίνι, κι έτσι είμαστε κάπως στη σκιά. Φτάνουμε προς το τέλος σε διάσελο, όπου βλέποντας το Αστεροσκοπείο του Σκίνακα στο βάθος καταλαβαίνουμε που περίπου κινούμαστε: στις νότιες πλευρές της οροσειράς του Ψηλορείτη. Δεξιά μας είναι η κορφή Σαμάρι ή Σωμάρι στα κρητικά (1.413μ.) κι αριστερά η Χαλασοκεφάλα (1.909μ.). Κόβουμε για την πρώτη κι αρχίζουμε μια hard rock ανηφόρα. «Προσοχή! Μην πατάτε τις πέτρες!», λέει εις εκ των αρχηγών σήμερα, ο Μανώλης, φυσικά ειρωνικά. Ξέροντας όμως ότι αυτή θα είναι και η τελευταία ανηφόρα της ημέρας, μαζεύουμε τις δυνάμεις μας και …να μας, να φωτογραφιζόμαστε στο κολονάκι της κορυφής και να απολαμβάνουμε την πανοραμική θέα: την πεδιάδα της Μεσαράς με το φράμα της Φανερωμένης, τα Αστερούσια πιο πίσω προεξάρχοντος του Κόφινα και το νότιο κρητικό πέλαγος με τις δαντελωτές ακτές του  και τα νησάκια Παξιμάδια.

Πλησιάζοντας στην κορφή

Το καταφύγιο του ΕΟΣ Μοιρών στο Σαμάρι

Αγναντεύοντας στη σκιά των πρίνων έξω απ' το καταφύγιο

Με την Ομάδα των εθελοντών του Ερυθρού Σταυρού, πεπειραμένοι ορειβάτες κι οι ίδιοι και καλοί φίλοι

Στην πίσω (ανατολική) πλευρά του βουνού, λίγο πιο χαμηλά απ’ την κορφή, είναι σφηνωμένο σε πολύ ωραία τοποθεσία το καταφύγιο του Ε.Ο.Σ. Μοιρών, το οποίο ακούμε ότι ανακαινίσθηκε πριν κάποια χρόνια, αλλά αφήνεται –δυστυχώς- να ρημάζει κλειδωμένο. Εδώ κάνουμε μια μεγάλη στάση για κολατσιό, καθώς έχει αρκετά πρίνα που προσφέρουν σκιά και δροσιά. Αγροτικά των ακούραστων διοργανωτών θα έρθουν από χαμηλά να μας φέρουν νερά και να πάρουν όσους κουράστηκαν, καθώς η κατηφόρα είναι απότομη, το έδαφος σαθρό κι η ζέστη μεγάλη. Όσοι επέμειναν να συνεχίσουν επιβραβεύτηκαν με την ωραία θέα στο φαράγγι του Ρούβα που «έχασκε» ίσια κάτω, καθώς κινούμασταν παράλληλα με αυτό, αλλά και με την ικανοποίηση ότι κλείσαμε μια γερή, γεμάτη πεζοπορία 11,5 χλμ κι 850μ. περίπου υψομετρικής, καλή προπόνηση για την επερχόμενη ορειβατική σεζόν. Γυρνώντας στη Μονή Βροντησίου μας περίμενε ως ανταμοιβή το ΄βραστό’, φρούτα εποχής και δροσερή κανελάδα με πάγο!

Κατεβαίνοντας

Από κάτω το φαράγγι του Ρούβα

Στη δροσιά του πρίνου

Επιτέλους η Μονή Βροντησίου! Τερματισμός και φαγητό μας περιμένει!

Ήταν ένα χορταστικό διήμερο που τα είχε όλα: δυνατές πεζοπορίες, κέφι και χορό, παραδοσιακά εδέσματα, φιλίες και παρεάκια, θρησκευτικά μνημεία (Μονή Βροντησίου) και χώρους αναψυχής (λίμνη Ζαρού), παραδοσιακά χωριά και τον άγριο κι αδάμαστο ορεινό όγκο του Ψηλορείτη. Ευχαριστούμε τον Ε.Ο.Σ. Μοιρών κι όλους τους εθελοντές κι επαγγελματίες της περιοχής που στήριξαν την εκδήλωση και φρόντισαν όλα να πάνε καλά και να περάσουμε όμορφα και μάλιστα είχαν την ευελιξία να εφαρμόσουν τελευταία στιγμή το plan B τους (από δάσος Ρούβα στη λίμνη Ζαρού) λόγω των απαγορεύσεων που καλώς ή κακώς είχε εξαγγείλει την τελευταία στιγμή η Περιφέρεια υπό τον φόβο των θυελλωδών ανέμων! Τέλος να πούμε ότι από αυτή την Παγκρήτια φέτος έλειπαν και κάποιοι αγαπημένοι συνορειβάτες μας: οι Απόστολος Παυλίδης (πατέρας του τωρινού Προέδρου) και Μανώλης Δακανάλης (παλιός Πρόεδρος του Συλλόγου), εμβληματικές μορφές του Ε.Ο.Σ. Μοιρών, που ‘έφυγαν’ πρόσφατα, όπως κι από εμάς ο Μανώλης Σπυριδάκης, που ήταν επικεφαλής της ομάδας του Ορειβατικού Αγίου Νικολάου στην τελευταία Παγκρήτια που διοργανώθηκε στην περιοχή! Να είμαστε καλά να τους θυμόμαστε! Καλή ορειβατική σεζόν με ασφαλείς πεζοπορίες για όλους τους συλλόγους!!!

Η ομάδα συντονισμού της μεγάλης πεζοπορίας από τον Ε.Ο.Σ. Μοιρών (από αριστερά: Νίκος Ρομπογιαννάκης, Μανώλης Φραγκιαδάκης, Μανόλης Ντρετάκης, Αντώνης Λεμονάκης, Άρτεμις Κουκουλάκη)

Σηκώνοντας τη σημαία μας στην κορφή Σαμάρι με θέα τα νότια.

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ (από Cretan beaches)

ΜΟΝΗ ΒΡΟΝΤΗΣΙΟΥ

ΛΙΜΝΗ ΖΑΡΟΥ

ΑΡΧΗΓΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ: Αργύρης Σφενδουράκης - Μαρία Μετζογιαννάκη 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ:  Μαρία Μετζογιαννάκη, Αργύρης Σφενδουράκης, Μανόλης Ντρετάκης, Μαρία Γιαλίζη, Σταύρος Κουμουλάς

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ-ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ:  

Μαρία Μετζογιαννάκη

ΒΙΝΤΕΟ: --------------

ΧΑΡΤΗΣ: Αργύρης Σφενδουράκης

Με την υποστήριξη του Wikiloc

Στην 43η Παγκρήτια Ορειβατική Συνάντηση στο Στροβίλι

43^η Παγκρήτια Ορειβατική Συνάντηση το διήμερο 6-7 Σεπτεμβρίου κι ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγίου Νικολάου δεν μπορούσε να λείπει, πόσο μάλλον που τη διοργάνωνε ο Ε.Ο.Σ. Λασιθίου με έδρα το οροπέδιο, σύλλογος γειτονικός με τον οποίο μας συνδέουν στενοί φιλικοί δεσμοί!

Η διασυλλογική ομάδα που ανέβηκε τη μεγάλη πεζοπορία στη δεύτερη ψηλότερη κορφή της Δίκτης τον Αφέντη (2.141 μ) με τις σημαίες των συλλόγων 

Οικογενειακή με μέλη του Συλλόγου, που ήρθαν το πρωί!

Σάββατο βράδυ: Η γιορτή των ορειβατών

Λάβαμε μέρος λοιπόν με μια μικρή αποστολή 15 περίπου πεζοπόρων από διάφορα σημεία του νομού, οι οποίοι κατέφθασαν κατά ομάδες στο ορειβατικό καταφύγιο Στροβίλι του Ε.Ο.Σ. κοντά στο οροπέδιο του Λιμνάκαρου. Εθελοντές βοήθησαν να παρκάρουμε τα αυτοκίνητά μας, πήραν τις βαριές αποσκευές μας με φορτηγά κι αφού ανεβήκαμε το σύντομο καθαρισμένο και σηματοδοτημένο μονοπάτι, μας οδήγησαν στον χώρο στησίματος των σκηνών μας. Έπειτα θα περάσουμε από τη γραμματεία να κάνουμε την εγγραφή, να αγοράσουμε το αναμνηστικό μπλουζάκι και το κουπόνι φαγητού! Ήδη έχουν έρθει αποστολές από τους ορειβατικούς συλλόγους της Κρήτης και οι εγκάρδιοι χαιρετισμοί δίνουν και παίρνουν. Είμαστε μια μικρή κοινότητα κι εμείς οι ορειβάτες, μετά από κάμποσα χρόνια στα βουνά γνωρίζεσαι με τους περισσότερους κι όλοι ξέρουμε πόσο μας δένει αυτή δραστηριότητα και τι δυνατές στιγμές έχουμε βιώσει μαζί!!

Η εκδήλωση θα ξεκινήσει με την απελευθέρωση πουλιών, που είχαν περισυλλεχθεί τραυματισμένα από την οργάνωση «Άνιμα» (Κέντρο Περίθαλψης Άγριας Ζωής) και τώρα είναι έτοιμα να επιστρέψουν στο φυσικό τους περιβάλλον. Στη συνέχεια θα περάσουμε στους επίσημους χαιρετισμούς των ομάδων και μετά στη διανομή του φαγητού: το κλασικό βραστό με πιλάφι, όμως υπάρχει πρόβλεψη και για χορτοφάγους, πιάτο φτιαγμένο με τα περίφημα λαχανικά του οροπεδίου Λασιθίου κι ακόμα σαλάτες, κρασί κι αναψυκτικά. Σύντομα θα αρχίσει η μουσική κι όλοι θα εμπλακούν σε κύκλους χορευτικούς. Για τους πιο ρομαντικούς η βραδιά επιφύλασσε ένα μαγευτικό ηλιοβασίλεμα και ένα ολοστρόγγυλο φεγγάρι, να φωτίζει το πολύχρωμο χωριό μας από σκηνές!

Το μικρό οροπέδιο του Λιμνάκαρου, όπου αφήσαμε τα αυτοκίνητά μας

Πλήθος όρνια που φωλεύουν στα ψηλά βουνά της Δίκτης

Κορυφογραμμή της Δίκτης

Στο μονοπάτι για το καταφύγιο του Ε.Ο.Σ. Λασιθίου

Ένα πολύχρωμο χωριό από σκηνές (φώτο: ΕΟΣ Λασιθίου)

Απελευθέρωση πτηνών από την "ΑΝΙΜΑ"

Ένα καταπληκτικό ηλιοβασίλεμα

Κι ένα λαμπερό ολόγιομο φεγγάρι πάνω απ' τις σκηνές μας

Έτοιμοι όλοι στα τραπέζια περιμένουμε το φαγητό, που φτιάχνουν οι ακούραστοι εθελοντές

Αρχίζει η μουσική

Και το γλέντι!

Κυριακή πρωί: χωρίς ορειβασία δε γίνεται!

Το πρωί της Κυριακής γίνονται οι δύο προγραμματισμένες πεζοπορίες: μια πιο απαιτητική στην κορυφή του Αφέντη (2.141 μ.) και μια μικρότερη στην κορυφή Στροβίλι (1.550 μ.). Ανάλογα τη φυσική κατάσταση, τη διάθεση και ίσως το ..αλκοόλ της προηγούμενης, διαλέγεις και παίρνεις!

Η μεγάλη πορεία ξεκίνησε όπως είναι φυσικό πρωί-πρωί και με ομίχλη. Ανησυχητικό κάπως αλλά με σηματοδοτημένο μονοπάτι δε φοβάσαι. Περπατάμε ανηφορικά σε πετρώδες τοπίο,  με λίγες στάσεις. Γρήγορα το μονοπάτι απ’ το Στροβίλι ενώνεται με το Ε4 που διασχίζει τη Δίκτη και το ακολουθούμε πιστά ως το σημείο που χωρίζεται στα τρία: ίσια βγαίνεις στο Σελάκανο, αριστερά στην κορυφή Σπαθί (με 2.148 η ψηλότερη της Δίκτης) και δεξιά –που πάμε εμείς- η κορυφή Αφέντης (δεύτερη ψηλότερη). Γυμνές πλαγιές με ελάχιστη χαμηλή βλάστηση, αλλά με αξεπέραστη θέα προς όλες τις πλευρές της Κρήτης. Αξιοσημείωτα της διαδρομής η στάση στην πηγή «Αβαρσάμη» για να την ξεφράξουμε, ώστε να ρέει το νερό να ‘χουν να πίνουν τα ζωντανά και η χαρά όταν βλέπεις επιτέλους την κορφή με το πετρόκτιστο εκκλησάκι της και καταλαβαίνεις ότι σύντομα θα έχεις επιτέλους φτάσει. Όντως η άφιξη της πρώτης ομάδας πραγματοποιήθηκε σε κάτι παραπάνω από τρεις ώρες και με την επιστροφή δεν ξεπεράσαμε τις έξι συνολικά!!! Ο καιρός είναι ιδανικός, η ομίχλη έχει διαλυθεί κι όλοι θα ανοίξουμε τα δισάκια μας, θα απλώσουμε τα «βρισκούμενα» και θα κεράσουμε τους συνορειβάτες μας. Όταν φτάσουν όλοι, θα φωτογραφηθούμε απλώνοντας τις σημαίες των συλλόγων μας! Κατόπιν θα πάρουμε τον δρόμο της επιστροφής στο καταφύγιο, όπου μας περιμένει δροσερό καρπούζι και ντόπιο τυρί κι αφού αποχαιρετισθούμε, θα επιστρέψουμε πίσω στα αυτοκίνητά μας και στην καθημερινή μας ζωή!!!

Το ξημέρωμα ξυπνάμε με ομίχλη. Μα που πάμε;

Η κορυφογραμμή της Δίκτης νεφοσκεπής

Γρήγορα ωστόσο άρχισε να καθαρίζει το τοπίο 

Διαδρομή κυρίως ανηφορική

Σε μεγάλο κομμάτι της κοινή με το Ε4 που διασχίζει την Κρήτη

Ανακούφιση όταν βλέπεις το εκκλησάκι να ξεχωρίζει στην κορφή του Αφέντη

Επιστροφή στο καταφύγιο

Συμπερασματικά!

Ήταν ένα εξαιρετικό διήμερο με επιστέγασμα μια δυνατή πεζοπορία (περίπου 15 χλμ και 1000 υψομετρική συνολικά με το Σάββατο), ό,τι πρέπει για να σε κρατήσει ενεργό μέσα στη βδομάδα.  Ευχαριστούμε τους αρχηγούς Γιάννη Σπυριδάκη και Κωστή Βλαστό (Αντιπρόεδρος της ΕΟΟΑ πια ο πρώτος, Πρόεδρος του ΕΟΣ Λασιθίου ο δεύτερος). Μπράβο στους διοργανωτές, τους εθελοντές και τον κόσμο του Οροπεδίου,  που ήταν άψογοι ακόμα και στην παραμικρή  λεπτομέρεια. Και του χρόνου με το καλό στα λημέρια του αγαπημένου ΕΟΣ Μοιρών, που ανέλαβε τη διοργάνωση! Καλή ορειβατική χρονιά να ‘χουμε!

Ο αρχηγός της μεγάλης πορείας, Γιάννης Σπυριδάκης

Κωστής Βλαστός (Πρόεδρος του Ε.Ο.Σ. Λασιθίου) και Γιάννης Σπυριδάκης (Αντιπρόεδρος της Ε.Ο.Ο.Α.)

ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΛΑΣΙΘΙΩΤΙΚΗ ΦΥΣΗ ΜΕ ΤΟ ΦΑΚΟ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΑΡΑΚΗ

Το κτηνοτροφικό στοιχείο ανέκαθεν έντονο στην περιοχή

Τρικοκκιά (κράταιγος) με καρπούς, που θεωρούνται ότι έχουν καρδιοτονωτικές ιδιότητες

ΑΡΧΗΓΟΣ: Γιάννης Σπυριδάκης

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Μανώλης Ντρετάκης, Νίκος Μαράκης, Κωστής Βλαστός, Μαρία Μετζογιαννάκη, Εμμανουέλα Περάκη

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ - ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΚΕΙΜΕΝΟΥ:

Μαρία Μετζογιαννάκη

ΒΙΝΤΕΟ: --------------

ΧΑΡΤΗΣ ΠΕΖΟΠΟΡΙΑΣ : 

Αργύρης Σφενδουράκης