Την Κυριακή 10 Μαΐου 2026, ημέρα θερμή για την εποχή, επέλεξαν οι δύο «αδερφοί»
σύλλογοι της ανατολικής Κρήτης, Ορειβατικός
Αγίου Νικολάου και Φυσιολατρικός Ορειβατικός Σύλλογος Σητείας, να ανέβουν στην κορυφή Κλήρος (1.331 μ.) της Θρυπτής
–μια από τις πιο όμορφες της περιοχής μας λόγω άπλετης θέας.
Ομαδική με τους 21 πεζοπόρους των δυο συλλόγων στην κορυφή στα 1.331 μέτρα
Η πεζοπορία ξεκίνησε λίγο πιο πάνω απ’ το καταπράσινο και γραφικό χωριό του
Ορεινού (620μ.), το νοτιοδυτικότερο της επαρχίας Σητείας και στα σύνορα με
την επαρχία Ιεράπετρας, γνωστό για τις παραδοσιακές ταβέρνες και καφενεία, το
φαράγγι των Κόκκινων Πεταλούδων και τον καταρράκτη του, την τεχνητή λίμνη «Σκάφη»,
αφετηρία για πολλές πεζοπορίες στην περιοχή. Το προσεγγίσαμε από διαφορετική
πλευρά η κάθε ομάδα, αφού ξεκινήσαμε από Άγιο Νικόλαο και Σητεία αντίστοιχα. Η
απόσταση περίπου ίση και από τις δυο πόλεις, μ’ άλλα λόγια αν και στον νομό μας,
…πολύ μακριά!
Ήδη από την αρχή φάνηκε ότι η περιοχή δέχεται αρκετά νερά, καθώς μεγάλες κολύμπες στον χωματόδρομο δυσχεραίνουν την διάβασή, ενώ ρυάκια και μικρά καταρρακτάκια ακούγονται εδώ κι εκεί. Αμπέλια, όπου τα χορτοκοπτικά εργάζονται ασταμάτητα, αγροί γεμάτοι παπαρούνες, κυκλάμινα, ορχιδέες, τουλίπες κρητικές πιο ψηλά, μια φύση ανοιξιάτικη ακόμα εδώ και πανέμορφη!
Μέρος του Ε4 ο χωματόδρομος που συνδέει Ορεινό με Θρυπτή
Ομαδική στο σταυροδρόμι πουοδηγεί προς Αφέντη και Θρυπτή αριστερά. Εμείς θα κατευθυνθούμε δεξιά. Είπαμε χιουμοριστικά "ας βγάλουμε εδώ μία φωτογραφία, μήπως την κάνουν μερικοί, αν ζοριστούν, να έχουμε απαρτία". Κανείς δε ζορίστηκε όλοι ανεβήκαμε!!! Μπράβο μας!
Δεξιά μας η κορυφή ανατολική Παπούρα της Θρυπτής (1.187μ.), στους πρόποδες της οποίας βρίσκεται το Ορεινό και την οποία ανεβήκαμε τον Οκτώβριο ...κατά λάθος (επειδή φυσούσε πολύ και δεν μπορούσαμε να προσεγγίσουμε τον Κλήρο
Πολύ νερό έπεσε στο Ορεινό τον τελευταίο καιρό
Δεκάδες μικρά και μεγάλα καταρρακτάκια κελαρύζουν
Η εύφορη κοιλάδα του Ορεινού. ΚΑΤΩ: κυκλάμινα ροζ και χωράφια γεμάτα παπαρούνες!
Γρήγορα παίρνουμε ανηφορικά τον
ελισσόμενο φάραγγα ανάμεσα στην
ανατολική Παπούρα και τον Κλήρο. Η ελεύθερη ανάβαση χωρίς μονοπάτι κουράζει
την ομάδα που με σύντομες στάσεις προσπαθεί να ανασυνταχθεί και να ανασάνει. Την
προσπάθεια δυσκολεύει περισσότερο η άπνοια που επικρατεί, και κάνει τα πράγματα
χειρότερα.
Πιο ψηλά ωστόσο αρχίζει να φυσά
ανανεωτικό δροσερό αεράκι. Κάμποσοι μαυροπετρίτες ζυγιάζουν πάνω απ’ τα κεφάλια
μας. Ο ήλιος κάνει τη μέρα χαρούμενη κι οι παρέες διασκεδάζουν την ανηφόρα με
ενδιαφέρουσες συζητήσεις. Έχουμε κάνει αρκετές κοινές εξορμήσεις μαζί και
γνωριζόμαστε πλέον καλά. Μήπως δεν ξαναπροσπαθήσαμε τον Οκτώβριο να κάνουμε την
ίδια διαδρομή, αλλά λόγω δυνατού αέρα βγήκαμε τελικά Παπούρα και μας έμεινε το
απωθημένο; Όσοι θυμόμαστε εκείνη τη μέρα, δεν μπορούμε να μην κάνουμε σύγκριση
με τη σημερινή!
Αρχίζει το hard rock, δύσκολη ανάβαση από τον φάραγγα ανάμεσα σε Παπούρα και Κλήρο
Arum creticum, αυτοφυές της Κρήτης και της Καρπάθου, χαμηλά έχει πια ολοκληρώσει τον κύκλο του, εδώ ψηλά όμως είναι ακόμα πανέμορφο!
tulipa cretica, άλλη ομορφιά των βουνών μας!
Όσο ανεβαίνουμε ψηλά η θέα γίνεται συγκλονιστική. Απ’ αυτήν
την κορυφή βλέπεις κυριολεκτικά όλο τον νομό: ΝΑ Γούδουρας και Κουφονήσι και ΝΔ
θερμοκήπια Γρα Λυγιάς και νότιο κρητικό πέλαγος. ΒΔ Παχιάμμο και κόλπο
Μεραμπέλλου ως τις κορφές της Δίκτης ψιλοχιονισμένες ακόμα. Επιπλέον όλες οι χαμηλές
οροσειρές της περιοχής συγκλίνουν εδώ σε ένα Τα (ταυ): οι υπόλοιπες κορυφές της
Θρυπτής, της Λάστρου και του δυτικού Ορνό. Χαζεύουμε αρκετή ώρα κι έπειτα
παίρνουμε την κατηφόρα από την άλλη γνώριμη διαδρομή, προς τον οικισμό της Θρυπτής,
την οποία ξέρουμε πολύ καλά. Εδώ υπάρχει μονοπάτι ευδιάκριτο στο μεγαλύτερο
μέρος του, το οποίο ξεκουράζει στην επίπονη κατάβαση. Βγαίνουμε έτσι στον
χωματόδρομο που συνδέει Θρυπτή και Ορεινό και η μόνη έννοια που μας μένει πια
είναι που θα κάτσουμε για μεσημεριανό!!!
Αφήνοντας πίσω την ανατολική Παπούρα κι οδεύοντας προς τον Κλήρο
Τα βουνά του δυτικού Ορνού από Κλήρο (σε πρώτη θέση το Σπαθί)
Το Σπαθί από το διάσελο της Θρυπτής. ΚΑΤΩ: η ομάδα στην κορυφή
Κατεβαίνοντας απο το γνωστό μονοπάτι προς Θρυπτή με θέα τον Αφέντη (1.476 μ.), την πιο ψηλή κορυφή της Θρυπτής, βατή ωστόσο και από χωματόδρομο. ΚΑΤΩ: κατηφορίζοντας με θέα σε Θρυπτή και Κόλπο Μεραμπέλλου
Ωραία μέρα, καλή παρέα, ενδιαφέρουσα
πεζοπορία και δυνατή ανάβαση. Μοιρασμένη σχεδόν κι η καθοδήγηση: ο Νίκος
Τζουανάκης του Φ.ΟΡ.Σ.Σ. μας ανέβασε στην κορυφή σε ένα καινούργιο μονοπάτι για
εμάς κι ο Γιάννης Πάγκαλος του ΟΡ.ΣΥ.Α.Ν. μας κατέβασε απ’ το γνωστό μας
μονοπάτι. Ευχαριστούμε και τους δύο, καθώς και τους 21 θαρραλέους ορειβάτες των
δύο συλλόγων, που συμμετείχαν. Ήταν όλοι τους υπέροχοι! Ανυπομονούμε ήδη για
την επόμενη κοινή εξόρμηση!
Αρχηγός ο Νίκος Τζουανάκης από Φ.ΟΡ.Σ.Σ
Μα και σύλλογος μεγάλος υπάρχει κι άλλος!!! (με θέα ΝΑ)
Ήταν
ένα μάθημα γεωγραφίας και πατριδογνωσίας η
ανάβαση στις κορυφές Κλήρος (1.331) κι ανατολική Παπούρα (1.187) της Θρυπτής,
κορυφές με εξαιρετική θέα, διαφορετική για την καθεμιά. Πεζοπορία που
πραγματοποιήθηκε από τον Ορειβατικό
Σύλλογο Αγίου Νικολάου σε ιδανικές καιρικές συνθήκες στις 15 Σεπτεμβρίου 2024.
Ομαδική στην κορυφή Κλήρος της Θρυπτής (1.331μ)
Ομαδική πριν την ανάβαση για Κλήρο (εικονίζεται πίσω μας)
Το βίντεό μας από τον Γιάννη:
Από Θρυπτή (741) για Κλήρο (1.331)
Ξεκινήσαμε από τον γραφικό ορεινό οικισμό
της Θρυπτής στα 741 μέτρα με το εύφορο οροπέδιό του, που έσφυζε από ζωή
–Κυριακή σήμερα!-, όπου παρκάραμε τ’ αυτοκίνητά μας. Διασχίζουμε το χωριό θαυμάζοντας τα οπωροφόρα δέντρα γεμάτα καρπούς: μηλιές, αχλαδιές, καρυδιές.
Επίσης παρά το προχωρημένο της εποχής αρκετά κλήματα είναι ακόμα ατρύγητα και γεμάτα ώριμα ζουμερά
σταφύλια.
Γρήγορα αφήνουμε τον αγροτικό δρόμο, που ταυτίζεται με το Ε4, κι
ακολουθούμε πορεία ανηφορική σε ίχνη μονοπατιού, στο αριστερό μας χέρι. Δύσκολη, καθώς πρόκειται σχεδόν για ελεύθερη ανάβαση, που όμως σου ανοίγει παράθυρα
απίστευτης θέας, όσο προχωράμε: αρχικά ΒΔ όλος ο κόλπος του Μεραμπέλλου, αλλά
και ΝΔ ο κάμπος της Ιεράπετρας με τα θερμοκήπια.
Η πλακόστρωτη πλατεία του οικισμού της Θρυπτής (ο επαρχιακός δρόμος προς εκεί ξεκινά από το Κάτω Χωριό Ιεράπετρας), όπου παρκάραμε τα αυτοκίνητά μας.
Ο οικισμός της Θρυπτής. Τα σαββατοκύριακα σφύζει από ζωή, καθώς μαζεύονται οι κάτοχοι γης για αγροτικές εργασίες. Είναι κτισμένο σε εύφορο οροπέδιο με αμπέλια και πολλά οπωροφόρα δέντρα. ΚΑΤΩ: Ο Κλήρος όπως φαίνεται απ' τον χωματόδρομο μετά τη Θρυπτή
Ανηφορίζοντας για τον Κλήρο σε ίχνη μονοπατιού, η κλίση είναι αρκετή. Απέναντι ακριβώς φαίνεται η πιο ψηλή κορυφή της Θρυπτής ο Αφέντης (1.476)
Όσο ανεβαίνουμε, η θέα γίνεται καταπληκτική: εδώ ένα σημείο στα δυτικά, όπου φαίνεται ο κόλπος του Μεραμπέλλου
Στα ΝΑ διακρίνονται ο χωματόδρομος για Ορεινό και το νότιο κρητικό πέλαγος. Φαίνεται και η Παπούρα, την οποία θα επισκεφτούμε στη συνέχεια.
Αρκετά μεγάλη η κλίση
Στην τελική ευθεία για την κορφή
Απερίγραπτη θέα
Και να το παπί μας στην κορυφή του Κλήρου (στο πεσμένο κολωνάκι του στρατού)
Από Κλήρο για Παπούρα (1.187)
Φτάνοντας
στην κορυφή του Κλήρου και μετά το
γνωστό μικρο-κέρασμα του στυλ τα "βρισκούμενα στο σακίδιο του καθενός και ρακή
από τον Ray", είναι
φανερό ότι η ομάδα έχει δυνάμεις. Έτσι βάζουμε πλώρη για Παπούρα (ανατολική, γιατί
στη δυτική με το πυροβολείο έχουμε πάει πολλές φορές). Κατηφορίζοντας από
την ανατολική πλευρά του Κλήρου αριστερά μας μπορούμε να απαριθμήσουμε όλες τις
κορυφές του δυτικού Ορνού: Σπαθί,
Ασκορδαλιά, Μακρύς Λάκκος, Πισκοπιανή, Μεγάλη Μούρη, που φαίνονται πεντακάθαρα.
Σε ένα άνοιγμα ανάμεσά τους φάνηκε ως και το νησάκι του Μόχλους! Κι ακόμα
αναγνωρίζουμε νότια στα ριζά των βουνών τη Χρυσοπηγή με τους «άσπρουγές» της (δλδ τα κάτασπρα πετρώματα από γύψο κι αλάτι, που υψώνονται στον κάμπο
της), καθώς και τη Δάφνη
απέναντί της. Είναι η εύφορη κοιλάδα αυτή, που τα βουνά την κρύβουν απ’ το
πέλαγος και εμποδίζουν τους αέρηδες, κι από αρχαιοτάτων χρόνων αποτελούσε
χερσαίο πέρασμα. Σήμερα τη διασχίζει ολόκληρη το ευρωπαϊκό μονοπάτι Ε4! Δεξιά
ανοίγεται όμως και η έτερη των εύφορων κοιλάδων αυτή που περνά από Ορεινό, Σταυροχώρι, Λάπιθο. Κάπου οι
δυο αυτές κοιλάδεςσυγκλίνουν κι εκεί στέκεται φρουρός στα δυτικά το μεσαιωνικό φρούριο Μόντε Φόρτε. Όλα
έρχονται και δένουν και στο βάθος Μακρύς Γιαλός ως το Κουφονήσι! Κι εμείς περήφανοι που μάθαμε τόσες γωνιές της περιοχής
μας, γνώση που οφείλουμε στον ορειβατικό!
Οι κορυφές του όρους Ορνό (δυτικά σητειακά βουνά) από την πίσω πλευρά του Κλήρου
Όμορφη πανοραμική φωτογραφία του Γιώργου, όπου φαίνονται οι κορυφές του Ορνό (Ασκορδαλιά, Μακρύς Λάκκος, Πισκοπιανή, Μεγάλη Μούρη), ο λόφος του Μόντε Φόρτε του μεσαιωνικού κάστρου κι η κοιλάδα την οποία διασχίζει το Ε4 με τα χωριά της Χρυσοπηγής (φαίνονται κι οι 'άσπρουγες' της) και της Δάφνης. ΚΑΤΩ: όρος Ορνό
Ωστόσο
η Παπούρα, στην οποία «φτάνεις χαλαρά ακολουθώντας την κορυφογραμμή», όπως μας
είπε ο φίλος ο Δημήτρης του Ε.Ο.Σ. Ηρακλείου, που έκανε πρόσφατα διάσχιση
Θρυπτής, εμάς μας φαίνεται μακρινή. Μετά από μια σύσκεψη αποφασίζουμε να
συνεχίσουμε, εξάλλου χρόνο έχουμε. Η επιλογή μας δικαιώνει: φτάνουμε τελικά σε
μία ώρα από τον Κλήρο. Η κορυφή αυτή είναι στο εσωτερικό του νομού και δεν
είναι εύκολα προσβάσιμη από μόνη της, έτσι όπως φαίνονται οι πετρώδεις πλευρές
της γύρω ανάγυρα να σκάνε σε πολύ μεγαλύτερο βάθος απ’ αυτό του Κλήρου. Γι’
αυτό ξέρουμε ότι αν δεν τις κάνεις μαζί,
χλωμό το να επιστρέψεις ξανά για τη δεύτερη.
Η Παπούρα, όπως φαίνεται κατεβαίνοντας τον Κλήρο. Η διαδρομή κρατάει περίπου μια ώρα τελικά!
Στην τελική ευθεία για Παπούρα
Κορυφή! Παπούρα!!!
Ομαδική της ομάδας που συνέχισε για την Παπούρα (οι περισσότεροι δηλαδή)
Κλήρος (αριστερά) και Σπαθί (δεξιά) από Παπούρα
Αφέντης (αριστερά) και Κλήρος (δεξιά), όπως φαίνονται απ' την Παπούρα
Μακρυγιαλός και νοτιοανατολικό κρητικό πέλαγος, όπως φαίνονται από Παπούρα.
Τη
χαρά μας που καταφέραμε δεύτερη κορφή σε μια μέρα μετριάζει λίγο ο
προβληματισμός, αν πρέπει να πάρουμε ίσα κάτω απ’ τον πρώτο φάραγγα και να
βγούμε στον αγροτικό δρόμο, που συνδέει Θρυπτή και Ορεινό, χάνοντας ωστόσο
υψόμετρο ή να πλαγιοκοπήσουμε ελεύθερα
τις πλαγιές. Ακολουθούμε τη δεύτερη λύση και πραγματικά φτάνουμε σχεδόν σε
ευθεία πορεία στο ύψος του αγροτικού δρόμου, από το οποίο ξεκινήσαμε! Welldone, που θα ‘λεγε κι ο Ray!
ΠΑΝΩ: Η αρχή της κατεβασιάς από Παπούρα (αριστερά) και το φτάξιμο μετά από το πέρασμα ανάμεσα απ' τα βράχια (δεξιά). ΚΑΤΩ: το τραβερσάρισμα της πλαγιάς ανάμεσα στα ξερά φρύγανα ήταν όλη η πορεία της επιστροφής
άνθη έρειγγα
Ο έρειγγας (ρείκι) ανθισμένος.
Με
μεγάλη ικανοποίηση, γιατί μπήκαμε δυναμικά στον Σεπτέμβρη, που αρχίζει η
ορειβατική σεζόν, έχοντας διανύσει
συνολικάγύρω στα 13,5 χλμ με
συνολική υψομετρική διαφορά γύρω στα 700 μέτρα σε έξι ώρες με τις στάσεις,
φτάνουμε στη Θρυπτή, όπου μια στάση στο γνωστό παραδοσιακό καφενεδάκι
επιβάλλεται. Ευχαριστούμε την αρχηγό
μας, Σοφία Σιδηροπούλου! Ένας ακόμα ορειβατικός χειμώνας μόλις άρχισε!
