ΣΤΗΝ ΟΞΑ ΜΕ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟ

Σε μια ίσως τελευταία καλοκαιρινή πεζοπορική εξόρμηση κάτω από την Πανσέληνο, βρεθήκαμε την Παρασκευή 28 Αυγούστου στην κορυφή της Οξάς, πάνω απ’ την Ελούντα μια ομάδα περιπατητών υπό την καθοδήγηση του Ορειβατικού Συλλόγου Αγίου Νικολάου.

Ομαδική με θέα την Ελούντα

Ξεκινήσαμε από τους πρόποδες του βουνού, ακολουθώντας ένα καλά σηματοδοτημένο μονοπάτι. Με θέα τον πανέμορφο κόλπο της Ελούντας, ανεβήκαμε σε περίπου μία ώρα στο ανατολικότερο άκρο της κορυφής και στα αρχαία κτίσματα που συναντώνται εκεί. Στη συνέχεια περπατήσαμε ολόκληρη την κορυφογραμμή της Οξάς, μέχρι το δυτικό της άκρο, όπου είχαμε την ευκαιρία να θαυμάσουμε ένα υπέροχο ηλιοβασίλεμα. Στην επιστροφή μας, η φύση μάς επιφύλασσε ακόμη ένα μοναδικό θέαμα: την ανατολή της Σελήνης της αυγουστιάτικης Πανσελήνου.

Ανεβαίνοντας κατακόρυφα λίγο πριν τη δύση του ήλιου

Απολαμβάνοντας τη θέα προς Ελούντα

Και προς Άγιο Νικόλαο

Σε καλά σηματοδοτημένο μονοπάτι από τη ΔΑΕΑΝ

Το εκκλησάκι της Ζωοδόχου Πηγής μέσα στο αρχαίο φρούριο

Δύση ηλίου από την Οξά

Περιδιάβαση στον αρχαιολογικό χώρο με τις πολλές δεξαμενές

Ανατολή του ολόγιομου φεγγαριού του Αυγούστου

Νυχτερινός κόλπος Ελούντας

Κατεβαίνοντας με τους φακούς

Η διαδρομή είναι αρκετά εύκολη, κοντινή και πραγματικά μαγευτική. Η κορυφή, με τις δεκάδες πετρόκτιστες ελληνιστικές στέρνες και τα αρχαία κτίσματα, στέκει επιβλητική, αλλά ταυτόχρονα μοιάζει να βρίσκεται στο έλεος του χρόνου, των καιρικών συνθηκών και των ανθρώπων.

Λίγα λόγια για τον αρχαιολογικό χώρο από πληροφορίες προηγούμενων πεζοποριών:

Στην κορυφή βρίσκεται ο εκτεταμένος αρχαιολογικός χώρος, που έχει σαν χαρακτηριστικό του τις πολλές δεξαμενές νερού, στεγασμένες και μη, (τουλάχιστον 52, διαβάζουμε στην ιστοσελίδα www.kastra.eu, αν και ο θρύλος τις ανεβάζει πάνω από 100). Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς, για ποιο λόγο ο χώρος αυτός αποτέλεσε κάστρο: αν και ο λόφος είναι χαμηλός, μόλις 563 μέτρα, η ανηφόρα ως εδώ είναι εξοντωτική, καθώς είναι εντελώς κάθετη κι οπωσδήποτε δίνει το πλεονέκτημα στον αμυνόμενο! Ακόμα τα βράχια σε πολλές μεριές είναι εντελώς απρόσιτα και τέλος ο χώρος δίνει απίστευτη εποπτεία σε όλους τους χερσαίους και θαλάσσιους δρόμους της περιοχής! Κατά την παραπάνω ιστοσελίδα το όνομα της οφείλεται στο ρήμα «οξύνω», που σημαίνει ακονίζω, καθώς στην περιοχή υπάρχει άφθονη ακονόπετρα, σχιστολιθικό πέτρωμα, με το οποίο έχει κτιστεί και η οχύρωση, υλικό κάποτε πολύ σημαντικό, καθώς εκτός απ’ τη χρήση του στο νοικοκυριό και κάθε πολεμιστής κουβαλούσε για τα σπαθιά του! Κάποιοι θεωρούν ότι εδώ ήταν η αρχαία Νάξος, αλλά μάλλον αυτό δεν είναι σωστό, αλλά προέρχεται απ’ το γεγονός ότι η ακονόπετρα στ’ αρχαία ονομαζόταν ‘ναξία λίθος’, επειδή κοιτάσματά της υπήρχαν και στο συγκεκριμένο νησί των Κυκλάδων, όπου υπάρχει επίσης όρος Οξά!  (πηγή: Cretan beaches)

Τα ερείπια του οικισμού φαίνεται να είναι κυρίως μεσοβυζαντινά. Η ανάπτυξη του  εδώ ψηλά ίσως σχετίζεται με την καταστροφή και βύθιση της γειτονικής πόλης του Ολούντα από σεισμό το 780 μ.Χ., αλλά και με τις επιδρομές των Σαρακηνών πειρατών. Απ’ ότι φαίνεται εγκαταλείφθηκε τον 10^ο αιώνα μ.Χ. Ένα άλλο περίεργο γνώρισμα του είναι  η αποσπασματική οχύρωση, ίσως γιατί λόγω της μορφολογίας του εδάφους δεν ήταν απαραίτητη η ενιαία τειχοποιία και βέβαια η τελευταία είναι κατασκευασμένη –από τι άλλο;- από κατεργασμένες σχιστολιθικές πλάκες, τουτέστιν ακονόπετρες!

ΑΡΧΗΓΟΣ: Γιάννης Πάγκαλος

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ:  Γιάννης Πάγκαλος,

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ: Γιάννης Πάγκαλος

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ:  

Μαρία Μετζογιαννάκη

ΒΙΝΤΕΟ: Γιάννης Πάγκαλος

ΧΑΡΤΗΣ: Γιάννης Πάγκαλος

Powered by Wikiloc