ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ: ΣΤΑ ΠΕΡΙΧΩΡΑ ΣΦΑΚΑΣ ΚΑΙ ΛΑΣΤΡΟΥ

Sunday, 1 March 2026

ΣΤΑ ΠΕΡΙΧΩΡΑ ΣΦΑΚΑΣ ΚΑΙ ΛΑΣΤΡΟΥ

Για την πρώτη Κυριακή του Μάρτη (1-3-2026) είχαν προγραμματίσει οι δύο αδερφοί ορειβατικοί σύλλογοι του νομού μας, Ορειβατικός Αγίου Νικολάου και Φυσιολατρικός Ορειβατικός Σητείας μια απαιτητική πεζοπορία στα δυτικά στειακά βουνά από το οροπέδιο της Μονοκαράς, γεγονός που τράβηξε στα μέρη μας μέρος της αφρόκρεμας της ορειβατικής κοινότητας της Κρήτης. Όμως ο καιρός είχε άλλα σχέδια και τελικά η πορεία μας μετατράπηκε σε μια πιο light εκδοχή στους κάμπους και τα ξωκλήσια ανάμεσα στη Σφάκα και τη Λάστρο.

Ομαδική των 25 που ακολούθησαν τελικά την εναλλακτική πεζοπορία στους κάμπους της περιοχής. Εδώ στην αρχαία ελιά της Ευτυχίας, 2.000 ετών, δίπλα στη Λάστρο!

Road trip στη Μονοκαρά

Κι όμως ο καιρός έδειξε να μας θέλει, τουλάχιστον ως την παραμονή. Ακόμα και το πρωί της Κυριακής η κορυφή Σπαθί -ίσα πάνω απ’ τη Λάστρο- φαινόταν πεντακάθαρα. Έτσι μαζεύτηκε η ομάδα στην πλατεία της Σφάκας, περίπου 35 άτομα, μια μεγάλη παρέα ήρθε ολότελα απ’ το Ηράκλειο, χαιρετιστήκαμε και γνωριστήκαμε, συμπτυχθήκαμε στα τζιπ και τ’ αγροτικά και βουρ για το μικρό οροπέδιο της Μονοκαράς. Όσο ανεβαίνουμε ο καιρός αλλάζει και κατά καιρούς δυνατά κύματα μπόρας περιλούζουν τα σακίδια κι όσους δεν χώρεσαν μέσα και λούφαξαν στις καρότσες. Μία μικρή συνέλευση κάτω από το στέγαστρο μιας παλιάς στάνης θα μας κάνει να πάρουμε αποφάσεις: η ασφάλεια πάνω απ’ όλα, τα βουνά δε φεύγουν. Έτσι γυρνάμε στα πεδινά έχοντας κερδίσει πάντως μια περιπέτεια σαφάρι!

Κάτω απ' το στέγαστρο του ποιμνιοστασίου του Κλίνη στη Μονοκαρά περιμένοντας να σταματήσει η βροχή. Κέρασμα του Γιώργου, που είχε τα γενέθλιά του στην παρέα.

Αλλαγή σχεδίων

Όμως το χούι του ορειβάτη δεν αλλάζει και για να μην πάει χαμένη πεζοπορικά η Κυριακή αποφασίσαμε να περπατήσουμε στα πεδινά με πιο ήπιες κλιματικές συνθήκες. Οι Ηρακλειώτες πήγαν για μια επίσκεψη στον γειτονικό Ρίχτη κι εμείς οι ντόπιοι ξεκινήσαμε απ’ τη Σφάκα κι όπου βγει.

Με τις νιτσεράδες μας ξεκινάμε από τη Σφάκα προς δυτικότερα, καθώς η βροχή καραδοκεί

Στο παλιό γεφύρι της Σφάκας

Από τη Σφάκα στη Λάστρο

Παίρνουμε λοιπόν το κατηφορικό μονοπάτι που περνάει από το Κάτω Πηγάι της Σφάκας, το τοξωτό γεφύρι του χωριού και το παλιό καλντερίμι γεμάτο με χόρτα και λουλούδια, που μας βγάζει στους καταπράσινους κάμπους με τους ελαιώνες. Με χωματόδρομο συνεχίζουμε δυτικότερα προς Λάστρο περνώντας από την Αγιά-Μαρίνα με το ηλιακό ρολόι της (εκτός ..λειτουργίας σήμερα λόγω συννεφιάς) και την ωραία θέα στο ρήγμα της Λάστρου, από τα αναπαλαιωμένα πηγάδια και την υπεραιωνόβια ελιά της Ευτυχίας. Διασχίζουμε τον ΒΟΑΚ και ακολουθούμε νότια τον αγροτικό δρόμο προς Καμάρι ως το εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη του Πρόδρομου κι από εδώ κατηφορίζουμε πάλι ακολουθώντας παλιά κρυμμένα μέσα στο δάσος μονοπάτια. Μικρή στάση στη θέση «Του Σκοτωμένου το μνήμα», όπου υπάρχει ο θρύλος για έναν Τούρκο που σκοτώθηκε και προσγειωνόμαστε στην Λάστρο. Διασχίζουμε το όμορφο αυτό και φροντισμένο χωριό ως τη βόρεια πλευρά του, όπου κοντά στο νεκροταφείο θα «κόψουμε» δυτικότερα περνώντας από το αναπαλαιωμένο παλιό χάνι του Γερωνυμάκη (χάνι βέβαια, γιατί κάποτε περνούσε από εδώ η παλιά εθνική οδός, τμήμα της οποίας διασώζεται κιόλας) και θα κατηφορίσουμε, ώσπου να βρούμε το όμορφο και καλά σωζόμενο καλντερίμι, που θα μας οδηγήσει στο γραφικό εκκλησάκι της Παναγίας της Μυρτιδιώτισσας με τη στέρνα και τη βρύση του. Από εδώ φαίνεται καλά η Σφάκα απέναντι, όπου θα τερματίσουμε, ακολουθώντας τους αγροτικούς δρόμους.

Ξωκλήσι Αγίας Μαρίνας στη διαδρομή με το ηλιακό ρολόι της

Αναπαλαιωμένα παλιά πηγάδια, όλα με τις σχετικές ενημερωτικές πινακίδες, όπως τα έχει αναδείξει ο Πολιτιστικός Σύλλογος Λάστρου "Η Αναγέννησις"

Το πηγάδι του Σακκά

Και φτάνουμε κοντά στη Λάστρο

Στο εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου στις υπώρειες του Σπαθιού, νότια της Λάστρου

Στη θέση "στου σκοτωμένου το μνήμα" με θέα στη Λάστρο, πηγάδι και στέρνα

Άλλη γιγάντια υπεραιωνόβια ελιά, που είδαμε στα μονοπάτια!!! ΚΑΤΩ: Το χάνι του Γερωνυμάκη δίπλα σε σωζόμενο μέρος της παλιάς εθνικής οδού

Στο παλιό καλντερίμι προς Μυρτιδιώτισσα

Παναγία Μυρτιδιώτισσα με τη στέρνα της

Και την πηγή της

Η ευρηματική στάση λεωφορείου στη Λάστρο

Αν μη τι άλλο μαζέψαμε και χόρτα σήμερα και ..σώσαμε τη μέρα!!!

Θετικός απολογισμός

Όμορφη πορεία με ήμερη ομορφιά και διάφορα αξιοθέατα, μας έκανε τη χάρη κι ο καιρός και μας έβγαλε στεγνούς. Οι νεφοσκεπείς κορυφές των βουνών ίσια πάνω μας θύμιζαν συνεχώς ότι καλά κάναμε που κατεβήκαμε στα χαμηλά και ως παρηγοριά κρατάμε τις σακούλες με τα χόρτα που μαζέψαμε στα λιβάδια και την καλή παρέα. Τα 13 χλμ με 480 υψομετρική διαφορά, που διασχίσαμε σε γρήγορο ρυθμό κιόλας υπό τον φόβο της βροχής ήταν αρκετά για να κρατηθούμε ενεργοί και ζεστοί για τη συνέχεια της βδομάδας. Καλό μήνα είπαμε;