ΣΤΟΝ ΕΠΙΤΑΦΙΟ ΤΟΥ ΛΙΜΝΑΚΑΡΟΥ

Κατάφερε για μια ακόμα φορά ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγίου Νικολάου να δώσει το παρόν στην περιφορά του Επιταφίου στο οροπέδιο του Λιμνάκαρου, την Μεγάλη Παρασκευή (10 Απρίλιου 2026) παρέα με μια μικρή ομάδα του Φ.ΟΡ.Σ. Σητείας και μια ακόμα μεγαλύτερη του Ε.Ο.Σ. Ηρακλείου, για να μην ξεχάσουμε τον διοργανωτή συντοπίτη μας Ε.Ο.Σ. Λασιθίου. Μια θρησκευτική παράδοση που γίνεται κάθε χρόνο αιτία για μάζωξη των ορειβατών τουλάχιστον της ανατολικής Κρήτης. Δεν είναι τυχαίο που αποκαλείται «ο Επιτάφιος των Ορειβατών»!

Ομαδική στο γνωστό σημείο λίγο πριν το κατέβασμα στο Λιμνάκαρο, πίσω το χιονισμένο Σπαθί, κάτω δεξιά αχνοφαίνεται το εκκλησάκι του Αγίου Πνεύματος

Η ανάβαση 

Ξεκινάμε όπως κάθε χρόνο από το θεματικό κέντρο «Λάσινθος», δίπλα στον Άγιο Γεώργιο – ο Ε.Ο.Σ. Ηρακλείου θα ξεκινήσει από Αβρακόντε, ο Ε.Ο.Σ. Λασιθίου είναι ήδη πάνω για τις προετοιμασίες-  κι ακολουθούμε το ανηφορικό μονοπάτι Ε4. Όσο ανεβαίνουμε τόσο ανοίγεται κι η θέα στο οροπέδιο Λασιθίου, περικλεισμένο από τα βουνά της Σελένας βόρεια και της Δίκτης νότια με τα γραφικά χωριουδάκια στους πρόποδές τους και το εύφορο καλλιεργήσιμο έδαφος στο κέντρο, όπου παράγονται ίσως τα καλύτερα λαχανικά της Κρήτης.

Έναρξη από το θεματικό κέντρο "Λάσινθος" ακολουθώντας το μονοπάτι Ε4

Στάση ανασύνταξης

Οροπέδιο Λασιθίου, ευλογημένος τόπος

 Όταν φτάνουμε στο ανώτερο υψομετρικά σημείο, ξεπετάγονται μπροστά μας οι χιονισμένες κορφές της Δίκτης. Με έκπληξη βλέπουμε ότι μεγάλο μέρος του χιονιού έχει χρώμα καφετί, αποτέλεσμα του πρόσφατου κύματος σκόνης που κάλυψε ολόκληρη την Κρήτη! Λίγο πιο μετά κάτω απ’ την ψηλότερη κορφή, το Σπαθί (2.148) εμφανίζεται το μικρότερο οροπέδιο του Λιμνάκαρου με το γραφικό εκκλησάκι του Αγίου Πνεύματος. Πίσω του η κορυφή Στροβίλι με το φιλόξενο καταφύγιο του ΕΟΣ Λασιθίου, όπου έχουν γίνει τόσες Παγκρήτιες μαζώξεις των ορειβατικών συλλόγων Κρήτης. Γνωστά κι αγαπημένα μέρη!

Οι χιονισμένες ακόμα κορυφές της Δίκτης ξεπετάγονται μπροστά μας

Οροπέδιο του Λιμνάκαρου

Οι χιονισμένες κορυφές έχουν χρώμα καφετί από την προσφατη επέλαση της αφρικάνικης σκόνης

Εκπληκτικές φωτογραφίες της ομάδας που ανέβηκε στο Σπαθί με το σκονισμένο κοκκινωπό χιόνι, σαν εικόνες απ' τον Άρη (φωτο Ζαχαρίας Ροδιτάκης) 

Κατηφορίζοντας πηδάμε ανάμεσα από μεγάλες κολύμπες νερού και ρυάκια και χαζεύουμε τα αγροκτήματα με τα δέντρα, καρυδιές να είναι; καστανιές; φουντουκιές; δεν έχουν βγάλει ακόμα φύλλα, για να ξέρουμε. Στο εκκλησάκι η λειτουργία δεν έχει ξεκινήσει ακόμα, αντίθετα οι προετοιμασίες καλά κρατούν: οι άντρες στήνουν πάγκους απέξω για το παραδοσιακό κέρασμα που θα ακολουθήσει κι οι γυναίκες στον περίβολο στολίζουν τον Επιτάφιο με άνθη και λεμονανθούς. Εδώ θα διασκορπιστούμε κι εμείς: άλλοι θα στολίσουν, άλλοι θα αρχίσουν τις ρακές στα παρεάκια που έχουν στήσει τεζάκια στα λιβάδια με τις μαργαρίτες, άλλοι θα περπατήσουν ένα γύρω, άλλοι θα μαζέψουν χόρτα και ραδίκια. Μια ομάδα έμπειρων ορειβατών θα ..πεταχτεί κι ως την κορυφή του Σπαθιού χαρίζοντας μας στη συνέχεια όμορφες φωτογραφίες με το καφετί χιόνι και τη λασπουριά να θυμίζει τοπίο του Άρη, του κόκκινου πλανήτη!

Πολλά τα νερά στην περιοχή

Το εκκλησάκι του Αγίου Πνεύματος

Και το εσωτερικό του

Έφτασε κι ο ιερέας

Η Βάσω κι η Σοφία έλαβαν μέρος στον στολισμό φτιάχνοντας μυρωδάτες κολαϊνες από λεμονανθούς

Η ακολουθία του Επιταφίου

Οι καμπάνες που χτυπάνε δυνατά, σημάδι ότι η τελετή ξεκινά, θα μας μαζέψουν όλους γύρω απ’ το εκκλησάκι. Κι εκεί στα ανθισμένα λιβάδια, κάτω απ’ τις χιονισμένες κορφές, έξω στη μητέρα φύση, όλοι μαζί ντόπιοι κι ορειβάτες, θρησκευόμενοι ή και όχι τόσο πολύ, καλλίφωνοι ή και παράφωνοι –τι σημασία έχει;- θα ενώσουμε τις φωνές μας για να τραγουδήσουμε τα εγκώμια και να φτάσει το λυπητερό τραγούδι ως τον ουρανό. «Η ζωή εν τάφω», «Άξιον εστί», «Ώσπερ πελεκάν», «Ω γλυκύ μου έαρ» κι όλοι εκείνοι οι ύμνοι που μας συντροφεύουν από τα παιδικά μας χρόνια. Που είναι κάτι παραπάνω από θρησκεία και πίστη: είναι παράδοση, είναι πατρίδα, είναι ομαδικότητα, είναι το ελληνικό Πάσχα! Και στη συνέχεια θα περιφέρουμε τον στολισμένο Επιτάφιο στα λιβάδια έξω από την εκκλησία και θα περάσουμε όλοι από κάτω για μια τελευταία είσοδο στον χώρο του ναού, θα ευχηθούμε ο ένας στον άλλο: «Και του Χρόνου!» και «Καλή Ανάσταση!», θα περάσουμε για ένα νηστίσιμο κέρασμα: χαλβά, ελιές, παξιμαδάκια με τη συνοδεία άφθονης ρακής και τέλος θα πάρουμε τον δρόμο της επιστροφής, παρέα όλοι οι ορειβάτες, χαρούμενοι που μπορέσαμε για μια ακόμα φορά να γίνουμε μέτοχοι της όμορφης αυτής εορτής!

Ψάλλοντας τα εγκώμια στον Επιτάφιο του Λιμάκαρου, μια εμπειρία που πρέπει κάποιος να ζήσει τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του

Φανταστική λήψη του Γιάννη Πάγκαλου

Περιφορά του Επιταφίου στα λιβάδια του Λιμνάκαρου

Και γύρω από την εκκλησία

Νηστίσιμο κέρασμα μετά την τελετή και τα αγιασμένα λουλούδια του Επιταφίου

Επιστροφή με λάφυρα τα λουλούδια του Επιταφίου

Επιστροφή 

Ευχαριστούμε από καρδιάς τον Ε.Ο.Σ. Λασιθίου και τους κατοίκους της περιοχής που κρατάνε πάντα πιστά και με συνέπεια τις παραδόσεις μας! Και του χρόνου με το καλό! Καλή Ανάσταση!

Κατάφερε και το παπάκι μας φέτος κι ανέβηκε Λιμνάκαρο. Αν τραγούδησε και τα εγκώμια δεν το γνωρίζω!

ΑΡΧΗΓΟΣ: Γιάννης Πάγκαλος,

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ:  

Γιάννης Πάγκαλος, Μαρία Μετζογιαννάκη, Ζαχαρίας Ροδιτάκης 

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ - ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ: 

Μαρία Μετζογιαννάκη

ΒΙΝΤΕΟ: Γιάννης Πάγκαλος