ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΠΑΛΙΟΤΕΡΕΣ ΠΕΖΟΠΟΡΙΕΣ ΤΟΥ
ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ:
https://orsian.blogspot.com/2020/10/blog-post.html
ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ: από
https://www.cretanbeaches.com/)
Το φαράγγι του Κουδουμή βρίσκεται στο όρος Ορνό, περίπου 27χλμ δυτικά της Σητείας. Είναι γνωστό κι ως φαράγγι Τουρλωτής, καθώς η έξοδος του βρίσκεται κοντά στο χωριό Τουρλωτή της επαρχίας Σητείας. Ξεκινάει από το οροπέδιο της Μονοκαράς και το ρέμα του, μετά την Τουρλωτή, εκβάλει στην παραλία Μαύρο Σελί στην περιοχή του Μόχλους. Το φαράγγι είναι προσβάσιμο με τα πόδια, ωστόσο έχει έξι μικρές καταβάσεις που χρειάζονται μικρή προσοχή. Είναι ανοικτό σε μεγάλο του μέρος κι εντύπωση προκαλούν οι σχηματισμοί των βράχων.
Το μικρό οροπέδιο της Μονοκαράς βρίσκεται στο όρος Ορνό, σε υψόμετρο περίπου 750μ. Η πρόσβαση γίνεται από τα χωριά της Τουρλωτής και της Σφάκας. Στο οροπέδιο υπάρχει ο γραφικός ναός του Τιμίου Σταυρού και πολλοί μαγατζέδες, δηλαδή σπιτάκια στα οποία διαμένουν τους θερινούς μήνες όσοι απασχολούνται στις μικρές καλλιέργειες από αμπέλια, μηλιές, αχλαδιές και καρυδιές. Από το μικρό αυτό οροπέδιο ξεκινούν τα όμορφα φαράγγια του Τσιγκούνη, του Κουδουμή και το ρέμα του Κοινοπόταμου.
Το Φαράγγι του Τσιγκούνη σχηματίζεται στο Όρος Ορνό, πάνω από το χωριό Σφάκα της επαρχίας Σητείας, όπου και βρίσκεται η έξοδός του. Το ρέμα που το διαρρέει μεταφέρει τα νερά από το οροπέδιο της Μονοκαράς στην παραλία του Αγίου Ανδρέα δίπλα στο Μόχλος. Το όνομά «τσιγκούνης» οφείλεται στη σχετικά μικρή ποσότητα νερού που κατεβάζει το χειμώνα.
Η πιο εύκολη πρόσβαση στο φαράγγι είναι δυνατή ανηφορίζοντας στο ρέμα από την απότομη στροφή του κεντρικού δρόμου που ενώνει την Κεντρική Κρήτη με τη Σητεία, ακριβώς πριν από τη Σφάκα. Αρχικά συναντάμε μια ρεματιά κατάφυτη με πρίνους, ελιές και θυμάρια. Αφού καταφέρουμε να περάσουμε τα συρματοπλέγματα που έχουν βάλει βοσκοί για να μη φεύγουν τα κοπάδια τους, περπατάμε μέσα στην κοίτη του φαραγγιού. Σε πολλά σημεία υπάρχουν ψηλοί βράχοι που εμποδίζουν την ομαλή μας διέλευση και πρέπει να σκαρφαλώσουμε. Μετά από μισή ώρα πορείας, τα κροκαλοπαγή πετρώματα διαδέχεται συμπαγής ασβεστόλιθος και τα τοιχώματα στενεύουν πολύ, κάνοντας το τοπίο πολύ επιβλητικό.
Σε μερικά σημεία υπάρχουν καταρράκτες (σπάνια με νερό το χειμώνα), τους οποίους πρέπει να σκαρφαλώσουμε, προτιμότερο με τη βοήθεια κάποιου άλλου. Με λίγη προσπάθεια, μπορούμε να ανακαλύψουμε ένα πολύ όμορφο φαράγγι που είναι άγνωστο ακόμη και στους ντόπιους. Στα τελευταία μέτρα της ανάβασης γίνεται πολύ ανηφορικά και περνάει από ένα πανέμορφο μέρος με πολύ στενά τοιχώματα, τον Στενό Πόρο, πριν καταλήξει στα 1000μ υψόμετρο στο διάσελο της Ασκορδαλιάς, στην αρχή της Μονοκαράς.
ΕΓΓΡΑΦΗ ΝΕΩΝ ΜΕΛΩΝ: ΕΔΩ














This comment has been removed by a blog administrator.
ReplyDeleteThis comment has been removed by a blog administrator.
ReplyDelete