ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΠΑΛΙΟΤΕΡΕΣ ΠΕΖΟΠΟΡΙΕΣ ΤΟΥ
ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ: ----------------
ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ:
Το Μάρτσαλο είναι μια απομονωμένη παραλία που βρίσκεται στα δυτικά Αστερούσια Όρη, σε μια από τις πιο δύσβατες περιοχές του νομού Ηρακλείου. Απέχει μόλις λίγα χιλιόμετρα από τη μύτη της Μεσαράς, το Ακρωτήριο Λίθινο και 80 χλμ νοτιοδυτικά του Ηρακλείου. Για να έρθετε ως εδώ θα πρέπει να ακολουθήσετε τον χωματόδρομο που ξεκινάει από τη Μονή Οδηγήτριας και οδηγεί προς Κεφάλι, Βαθύ και Μάρτσαλο (ακολουθήστε τον χωματόδρομο που οδηγεί δεξιά μετά τη μονή, ευθεία πάει για Αγιοφάραγγο). Μετά από μερικά χιλιόμετρα ακολουθείτε την πινακίδα προς Μάρτσαλο που σας οδηγεί στην αρχή του Μαρτσαλιώτικου φαραγγιού, έπειτα από μια αρκετά κακοτράχαλη διαδρομή. Αφήνετε το αυτοκίνητο σας στην είσοδο του φαραγγιού και να κατηφορίζετε ως την παραλία με τα πόδια για περίπου 2 χλμ.
Το φαράγγι αυτό, όπως και τα υπόλοιπα της περιοχής (π.χ. Αγιοφάραγγο), αποτελούσαν και εξακολουθούν να αποτελούν ερημητήρια της Μονής Οδηγητρίας. Γι’ αυτό το λόγο έχουν χαρακτηριστεί ως ιστορικοί τόποι με έντονη θρησκευτική σημασία. Μέσα στο φαράγγι θα διακρίνετε ερείπια από τα κελιά που διέμεναν οι ασκητές, όπως το κελί που ασκήτευσαν οι Άγιοι Ευμένιος και Παρθένιος, οι οποίοι αργότερα επανίδρυσαν τη Μονή Κουδουμά. Στην αρχή της διαδρομής θα συναντήσετε το σπηλαιώδη ναό της Παναγιάς της Μαρτσαλιανής. Όταν η Εκκλησία εορτάζει στις 15 Αυγούστου, πλήθος πιστών από τη Μεσαρά έρχονται στο Μάρτσαλο.
Αν συνεχίσετε την κατάβαση του φαραγγιού, ανάμεσα στα κατακόρυφα και απότομα βράχια με τις πολλές σπηλιές, πολύ σύντομα θα βρεθείτε να περπατάτε ανάμεσα σε αυτοφυείς Κρητικούς Φοίνικες. Στο Μάρτσαλο υπάρχει μια από τις μεγαλύτερες αποικίες φοινικόδεντρων στην Κρήτη. Επίσης, στο μέσον του φαραγγιού, στο Περιβόλι, υπάρχει μια πετρόκτιστη δεξαμενή στην οποία συγκεντρώνονταν το νερό μιας μικρής πηγής, και τριγύρω της οι ασκητές καλλιεργούσαν τη γη.
Μετά από λίγο ακόμη περπάτημα παράλληλα με τις συστάδες των φοινικόδεντρων, θα βρεθείτε στην όμορφη παραλία που σχηματίζεται στην έξοδο του φαραγγιού του Μάρτσαλου. Η παραλία έχει μεγάλα βότσαλα και είναι εντελώς απομονωμένη. Το νερό είναι σχεδόν πάντα πολύ ήρεμο, γεγονός που δικαιολογεί και την ονομασία του (Μάρτσαλο σημαίνει Καλό Λιμάνι στα λατινικά). Στο μέσο της παραλίας υπάρχει μια αποβάθρα για τις βάρκες που έρχονται από τους Καλούς Λιμένες ή τα Μάταλα και πιο πίσω μερικά μεγάλα αλμυρίκια.
Η ταπεινή αυτή παραλία χρησιμοποιήθηκε ως λιμάνι από τα Μινωϊκά χρόνια, καθώς βρέθηκαν ίχνη από λιμενικό οικισμό του 1800-1600 π.Χ. Αργότερα, ο Απόστολος Παύλος ίσως σταμάτησε στο Μάρτσαλο για να διδάξει τον Χριστιανισμό, κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του προς τη Ρώμη.
Καραβάκι από Καλούς Λιμένες: southcreteride.com, 6987171945
Το Μαρτσαλιώτικο είναι φαράγγι μήκους περίπου 2χλμ στα Αστερούσια Όρη, που συγκεντρώνει τα νερά από την περιοχή της Αγκινάρας κοντά στην ιστορική μονή Οδηγήτριας (στην περιουσία της μονής ανήκει η ευρύτερη περιοχή) και τα μεταφέρει στην ήρεμη παραλία του Μάρτσαλου. Αρχικά, διαμορφωμένο μονοπάτι οδηγεί από τον κοντινότερο χωματόδρομο ως το σπηλαιώδη ναό της Παναγίας της Μαρτσαλιανής, που χρονολογείται απο τα πρώτα χριστιανικά χρόνια και πιστεύεται ότι λειτούργησε ως κατακόμβη, όπου κατέφευγαν οι χριστιανοί για να γλιτώσουν από τους διωγμούς των εκάστοτε κατακτητών. Γύρω από την εκκλησία υπάρχουν λαξευμένα στους βράχους κελιά-σπήλαια και ίχνη παλαιών κτισμάτων.
Από εκεί μπορεί κάποιος να κατηφορίσει σχετικά εύκολα μέσα στην κοίτη του φαραγγιού και να καταλήξει στην όμορφη παραλία του Μάρτσαλου, όπου σύμφωνα με την τοπική παράδοση αποβιβάστηκε ο Απόστολος Παύλος κατά το ταξίδι του στη Ρώμη. Στην πορεία προς την παραλία συναντάμε πολλές συστάδες Κρητικού φοίνικα, που συνθέτουν τη δεύτερη μεγαλύτερη αποικία στο Νότιο Ηράκλειο, μετά το φοινικόδασος του Αγίου Νικήτα.
Στην αρχή του φαραγγιού του Μάρτσαλου θα συναντήσετε την υπέροχη εκκλησία της Παναγιάς της Μαρτσαλιανής, αφιερωμένη στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου. Η Εκκλησία, που είναι κτισμένη μέσα στο βράχο, χρησιμοποιήθηκε ως κατακόμβη κατά την διάρκεια των χριστιανικών διωγμών. Μόλις πριν λίγους αιώνες ήρθε στο φως κατά τύχη, από ένα βοσκό καθώς είχε σκεπαστεί από βράχους. Τότε βρέθηκε και η εικόνα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, η οποία φυλάσσεται στη Μονή της Οδηγήτριας, της οποίας είναι μετόχι.
Όταν η Εκκλησία εορτάζει στις 15 Αυγούστου, πλήθος πιστών από τη Μεσαρά έρχονται στο Μάρτσαλο. Τα βράχια της σπηλιάς είναι γεμάτα εικονίσματα και από την οροφή του σπηλαίου κρέμεται ένας εντυπωσιακός τρούλος. Ο ναός πιστεύεται ότι έχει κτιστεί στην τοποθεσία ενός μινωικού τάφου, καθώς έχει περίεργο κωνικό σχήμα που θυμίζει φούρνο, όπως οι θολωτοί τάφοι των μινωιτών.
Η Μονή Παναγίας Οδηγητρίας είναι ανδρική μονή που βρίσκεται σε οχυρή θέση των Αστερουσίων Ορέων, σε υψόμετρο 250μ. Η μονή είναι προσβάσιμη μέσω του χωριού Σίβας της Μεσαράς. Το μοναστήρι είναι από τα ιστορικότερα στην Κρήτη και διαθέτει μια τεράστια περιουσία, με πολλά εξαρτήματα και τεράστιες εκτάσεις γης στα Αστερούσια Όρη.
Τα Αστερούσια Όρη ήταν ίσως η σημαντικότερη κοιτίδα του ασκητισμού στην Κρήτη, με κέντρα το Αγιοφάραγγο και το Μάρτσαλο, τα οποία ανήκουν στη μονή. Γι’ αυτό και λέγονται από πολλούς ως το Άγιον Όρος της Κρήτης, όπως βέβαια και η περιοχή του Μιραμπέλου με τις πολυάριθμες μονές της. Στην ανάπτυξη της τόσο έντονης μοναστικής παράδοσης συνέβαλε η ιστορία του Αποστόλου Παύλου, που λέγεται ότι κατά το ταξίδι του προς τη Ρώμη σταμάτησε σε αυτή την περιοχή των Αστερουσίων.
Σε αυτόν τον ιερό τόπο λοιπόν, κτίστηκε κατά τον 14ο αιώνα η Μονή Οδηγήτριας, όπως χρονολογούνται οι τοιχογραφίες του καθολικού, παρόλο που τα πρώτα έγγραφα που αναφέρονται στη μονή ανάγονται στον 16ο αιώνα. Το όνομα της σχετίζεται πιθανότατα με κάποιο αντίγραφο της περίφημης εικόνας της Μονής Οδηγών της Κωνσταντινούπολης, η οποία αποδίδεται στον Ευαγγελιστή Λουκά και είναι από τις πιο αγαπητές και θαυματουργές εικόνες στη Βυζαντινή τέχνη της Αγιογραφίας.
Η μονή ήταν κτισμένη με φρουριακή αρχιτεκτονική και μέρος του τείχους της είναι ορατό ακόμη και σήμερα. Τα κτίρια του συγκροτήματος έχουν ως κέντρο τους το δίκλιτο καθολικό της μονής, που είναι αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου και στους Αποστόλους Πέτρο και Παύλο. Υπήρχε και τρίτο κλίτος, αφιερωμένο στον Άγιο Φανούριο, αλλά διασώζονται μόνο τα θεμέλιά του και ο τάφος του Αλούζιου Τριβηζάνου (1602). Επίσης, υπήρχε και σταυρεπίστεγος νάρθηκας του 14ου αιώνα που σώζει το βόρειο τμήμα του με σημαντικές τοιχογραφίες (π..χ δύο σκηνές από το συναξάρι του Αγίου Αντωνίου και του Παύλου του Θηβαίου και 16 οίκοι από τον Ακάθιστο Ύμνο). Επίσης ο εικονογραφικός διάκοσμος περιλαμβάνει τη σκηνή του μοναχού Γρηγορίου με άλλους μοναχούς, τους οποίους ευλογεί ο Χριστός.
Κοντά στην είσοδο του περίβολου βρίσκεται ο θρυλικός Πύργος του Ξωπατέρα με την σπουδαία ιστορία του μοναχού Ξωπατέρα που πολέμησε τους Τούρκους. Επίσης, στο συγκρότημα θα δείτε το φουρνόσπιτο, το ελαιοτριβείο, το πατητήρι, τις αποθήκες, το τυροκέλι (κελάρι για τυριά), ένα πηγάδι, τον ξενώνα (παλιό ηγουμενείο), το ηγουμενείο με τη βιβλιοθήκη, τα κελιά των μοναχών, αλλά και τους τάφους των πατέρων της μονής.
Στη μονή μόνασαν και οι αδελφοί Παρθένιος και Ευμένιος, οι οποίοι αργότερα ίδρυσαν τη μονή Κουδουμά και σήμερα τιμώνται ως Άγιοι. Επίσης, τις δύσκολες εποχές της Τουρκικής κατοχής, η μονή έγινε σταυροπηγιακή, δηλαδή διοικούνταν απευθείας από τον Πατριάρχη, ώστε να εξασφαλιστεί η περιουσία της. Στη μονή υπάγονται και πλήθος ερημητηρίων, αλλά και μετοχιών με αξιόλογες τοιχογραφίες. Ανάμεσα τους είναι ο σπηλαιώδης ναός της Αγίας Κυριακής (7 Ιουλίου) και ο ναός του Αγίου Αντωνίου στο Αγιοφάραγγο, η Παναγία στο Μαρτσαλιώτικο φαράγγι, οι Άγιοι Ευτυχιανοί (17 Αυγούστου), ο Άγιος Ανδρέας (30 Νοεμβρίου) και ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος (29 Αυγούστου) στο Βαθύ Λαγκό,
Επίσης, σώζονται τέσσερις εικόνες του ζωγράφου Αγγέλου (15ος αιώνας). Αυτές είναι ο Χριστός η Άμπελος, η Θεοτόκος Ζωοδόχος Πηγή, ο Ασπασμός Πέτρου και Παύλου και ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος. Ειδικά ο Ασπασμός Πέτρου και Παύλου αποτελούσε έναν ιδιαίτερο τρόπο του εικονογράφου Άγγελου για να συμβολίσει την συμφιλίωση της Καθολικής Εκκλησίας με την Ορθόδοξη.
Η Μονή των Αγίων Ευτυχιανών βρισκόταν στην τοποθεσία «Στους Αγιούς» του όρους Ράξος και ήταν αφιερωμένη στους Αγίους Ευτυχιανό, Ευτύχιο και Κασσιανή. Κοντά στα ερείπια του πρώτου ναού, κτίστηκε νεότερος το 2009. Το 2011 ξεκίνησε επίσημα η επαναλειτουργία του μοναστηριού ως γυναικεία μονή.
Σύμφωνα με την παράδοση εδώ ασκήτεψαν οι αδελφοί Ευτύχιος και Ευτυχιανός (πιθανόν κατά την Αραβική Κατοχή 827-961), που έδωσαν το όνομα τους στην περιοχή (στους Αγιούς). Η αδερφή τους Κασσιανή ασκήτεψε σε σπηλιά στο Κάβο Λίθινο.
Ο Άγιος Ευτύχιος ήταν Επίσκοπος Γόρτυνας και Αρχιεπίσκοπος Κρήτης, αλλά διώχτηκε στο όρος Ράξος, μαζί με τον αδερφό του Ευτυχιανό. Ο Άγιος Ευτυχιανός βρήκε μαρτυρικό θάνατο στο χωριό Λίσταρος. Και σήμερα υπάρχει ένας βράχος που λέγεται ότι φαίνεται το σημάδι από την τσεκουριά που τον αποκεφάλισε. Οι Άγιοι ετάφησαν σε σπηλιά, που λειτουργεί ως ξωκλήσι της Μονής Οδηγήτριας. Στο χώρο της μονής Οδηγήτριας βρίσκονται και τα λείψανα των δύο Αγίων, ενώ ο τάφος της αδερφής Κασσιανής δεν έχει βρεθεί.
Ο παλιός ναός, ερείπια του οποίου βλέπουμε και σήμερα, κτίστηκε τον 10ο αιώνα, πιθανόν από τον Άγιο Ιωάννη τον Ξένο, προς τιμή των Αγίων. Ο ναός αυτός μάλλον καταστράφηκε κατά την πολιορκία της Κρήτης από τους Τούρκους (1645-1669). Σήμερα έχει κατασκευαστεί νεότερος ναός, ενώ ο επισκέπτης θα δει το αρκοσόλιο (καθολικό ταφικό μνημείο) και το σπηλαιώδες παρεκκλήσι.
Τα Μάταλα βρίσκονται 68 χλμ νοτιοδυτικά του Ηρακλείου, στην περιφέρεια του χωριού Πιτσίδια, στο σημείο που ο εύφορος κάμπος της Μεσαράς συναντάει τα άνυδρα Αστερούσια Όρη. Είναι ένας από τους πιο δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς της Κρήτης και σίγουρα η πιο διάσημη παραλία του νότιου Ηρακλείου. Είναι ταυτισμένη με τις λαξευμένες σπηλιές, τους χίπηδες της δεκαετίας του ’70 αλλά και τη θρυλική ταινία «Η θεία μου η Χίπισσα» με τη Ρένα Βλαχοπούλου. Βρίσκονται κοντά στην Φαιστό, το δεύτερο σημαντικότερο παλάτι των Μινωϊτών, της οποίας και αποτέλεσαν και λιμάνι. Αργότερα, επί Ρωμαίων, έγιναν λιμάνι της Γόρτυνας.
Τα Μάταλα βρίσκονται στην έξοδο μιας μικρής κοιλάδας που περικλείεται στα βόρεια από το ύψωμα Νήσος και στα νότια από το ύψωμα Καστρί, με ωραία θέα στα νησιά Παξιμάδια. Μπροστά στον κόλπο υπάρχει μια υπέροχη αμμουδιά μήκους 300μ, με ψιλό χαλικάκι, και πεντακάθαρα βαθιά νερά. Ο βυθός έχει πλάκα στο κέντρο της παραλίας και τα κύματα, όταν φυσάει δυτικός άνεμος, είναι πολύ μεγάλα και εντυπωσιακά. Στη βόρεια πλευρά της παραλίας υπάρχει μια μεγάλη φυσική σπηλιά από την κορυφή της οποίας κάποιοι πολύ τολμηροί κάνουν βουτιές. Η παραλία είναι πολύ καλά οργανωμένη, με ομπρέλες, τουαλέτες, ντουζιέρες, ναυαγοσώστη, πρώτες βοήθειες, γήπεδα beach volley, snack bars, θαλάσσια σπορ, εκδρομικά καϊκάκια κλπ. Επίσης, το τμήμα της παραλίας μπροστά από το κάμπινγκ των Ματάλων καλύπτεται από αλμυρίκια. Τα βράδια, τα μπαράκια και οι ταβέρνες της παραλίας γεμίζουν από κόσμο, τόσο ντόπιους όσο και ξένους.
Οι σπηλιές των Ματάλων
Το πιο διάσημο αξιοθέατο της περιοχής είναι οι λαξευμένες σπηλιές στον μαλακό λευκό πορώλιθο βόρεια της παραλίας, τόσο πάνω όσο και κάτω από το επίπεδο της θάλασσας. Οι σπηλιές λαξεύτηκαν πριν από χιλιάδες χρόνια και αποτέλεσαν τάφους της Ρωμαϊκής και της Χριστιανικής Περιόδου. Ωστόσο, πολλές από αυτές έχουν δωμάτια, σκάλες, κρεβάτια ή παράθυρα, γεγονός που υποδηλώνει ότι σε κάποια φάση ίσως λειτούργησαν κι ως κατοικίες. Στις σπηλιές των Ματάλων βρήκαν τον παράδεισο τους οι χίπις τις δεκαετίες του ’60 και του ’70, όταν μαζεύονταν κατά εκατοντάδες για να εκφραστούν ελεύθερα, να χαρούν τον έρωτα και να δημιουργήσουν. Σήμα κατατεθέν των χίπις ήταν τα δύο δάκτυλα της νίκης, συνοδευόμενα με τη φράση «Peace Man». Τότε τριγύρω δεν υπήρχε απολύτως τίποτα, παρά ένα μικρό ψαροχώρι που εξυπηρετούσε τους κατοίκους των Πιτσιδίων. Τα Μάταλα έγιναν τόσο δημοφιλή στους χίπις που προσέλκυσαν διάσημες προσωπικότητες όπως η Joni Mitchell (έχει και τραγούδι για τα Μάταλα, το Carey), ο Bob Dylan, η Janis Joplin, η Joan Baez κι ο Cat Stevens. Ωστόσο, όλα αυτά σταμάτησαν απότομα κατά τη διάρκεια της Χούντας, όταν ο Μητροπολίτης Γορτύνης και Αρκαδίας εξεδίωξε τους «επαίσχυντους» χίπις. Τότε τα παιδιά των λουλουδιών σκορπίστηκαν σε άλλες περιοχές της Κρήτης (Πρέβελη, Πλακιάς, Λέντας, Βάι, Παλαιόχωρα, κ.α.), αλλά οι περισσότεροι έφυγαν στην Ίο, συνεχίζοντας την ελεύθερη ζωή τους. Τα Μάταλα έπαψαν από τότε για καιρό να έχουν κόσμο και η Αρχαιολογική Υπηρεσία σφράγισε το χώρο με τις σπηλιές και τον κήρυξε προστατευόμενο. Τις τελευταίες δεκαετίες, η περιοχή έχει αναπτυχθεί ραγδαία και δεν θυμίζει σε τίποτα την ατμόσφαιρα εκείνης της εποχής. Σήμερα θα δείτε χιλιάδες κόσμο να απολαμβάνει το μπάνιο του στην παραλία, περιτριγυρισμένη από μικρά ξενοδοχεία, και πολλούς να αναπολούν τις περασμένες στιγμές. Οι σπηλιές είναι επισκέψιμες ως αρχαιολογικός χώρος.
Κατά μήκος των ακτών υπάρχουν και άλλες σπηλιές, φυσικές, οι οποίες είναι επισκέψιμες με βάρκες. Επίσης, στην τριγύρω περιοχή έχουν βρεθεί πολλά αρχαιολογικά ευρήματα και ναυάγια. Το ακρωτήριο βόρεια από τα Μάταλα έχει ταυτιστεί από κάποιους με το ακρωτήριο Νύσος και το σημείο που ναυάγησαν τα πλοία του Μενέλαου (Οδύσσεια). Νοτιοανατολικά του χωριού, υπάρχουν τα ερείπια ενός αρχαίου ναού και κοντά στην παραλία μια μαρμάρινη λάρνακα. Επίσης, από την άλλη μεριά του χωριού, πάνω στο ύψωμα Καστρί, υπάρχουν τα ερείπια ενός φρουρίου, που λέγεται Κούλε, και τα ερείπια μιας φρυκτωρίας, σημείου δηλαδή που άναβαν φωτιά για να μεταδίδουν σήματα. Τέλος, μέσα από το βράχο ξεπροβάλει η παλιά εκκλησία της Παναγίας, η οποία
Πηγή: ⭐ Ταξιδιωτικός Οδηγός Κρήτης⛵⭐ - Παραλία Μάταλα cretanbeaches.com
https://www.cretanbeaches.com/el/%CE%B8%CE%B1%CE%BB%CE%AC%CF%83%CF%83%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82/%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CE%B5%CF%82-%CE%BA%CE%B5%CE%BD%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82-%CE%BA%CF%81%CE%AE%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B7%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%BF/%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CE%B1-%CE%BC%CE%AC%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%B1
Το αρχαίο Μάτελον, τα σημερινά Μάταλα, υπήρξε επίνειο αρχικά της Φαιστού και στη συνέχεια της Γόρτυνας και είναι γνωστά για τις λαξευμένες σπηλιές τους, οι οποίες ήταν τάφοι της Ελληνορωμαϊκής περιόδου. Το ακρωτήριο νότια από τα Μάταλα έχει ταυτιστεί με το ακρωτήριο Νύσος και το σημείο που ναυάγησαν τα πλοία του Μενέλαου (σύμφωνα με την ομηρική Οδύσσεια).
Ο αρχαιολογικός χώρος δίπλα στο χωριό, ο πυρήνας της πόλης, άρχισε να ανασκάπτεται στη δεκαετία του 1980 κι έφερε στο φως μεγάλα κτίρια και εργαστήρια μετάλλων, αγγειοπλαστικής, ξυλουργικής, κλπ. Η πόλη φαίνεται ότι ήταν σε ακμή από τον 6ο πΧ έως τον 7ο μΧ αιώνα, χωρίς όμως να έχει εγκαταλειφτεί ποτέ από τότε.
Νοτιοανατολικά του χωριού, υπάρχουν τα ερείπια ενός αρχαίου ναού ενώ κοντά στην παραλία βρέθηκε μια μαρμάρινη λάρνακα. Στο λόφο νότια του οικισμού υπήρχε η ακρόπολη, στο σημείο όπου σήμερα υπάρχουν ίχνη Τουρκικού κουλέ.
.JPG)
Ο Κούλες των Ματάλων βρίσκεται στο ύψωμα Καστρί πάνω από την παραλία των Ματάλων. Η πρόσβαση είναι πολύ εύκολη, καθώς λίγο παρακάτω περνάει το μονοπάτι για την Κόκκινη Άμμο.
Ο μικρός αυτός πύργος κτίστηκε από τους Οθωμανούς μετά την περίοδο των μεγάλων Κρητικών Επαναστάσεων του 1866, όταν κτίστηκαν πάνω από 100 αμυντικοί πύργοι (κουλέδες) σε όλη την Κρήτη. Σκοπός του ήταν ο έλεγχος της παραλίας των Ματάλων, την οποία επιβλέπει.
Ο κουλές είναι σε ερειπιώδη κατάσταση, ωστόσο διακρίνονται πλήρως οι βάσεις των τοίχων και η κάτοψή του. Δεν αποκλείεται πριν τον Οθωμανικό πύργο να υπήρχε και παλαιότερο φρούριο, καθώς σε κοντινή απόσταση υπάρχουν ερείπια φρυκτωρίας, σημείου δηλαδή που άναβαν φωτιά για να μεταδίδουν σήματα.
ΕΓΓΡΑΦΗ ΝΕΩΝ ΜΕΛΩΝ: ΕΔΩ
This comment has been removed by a blog administrator.
ReplyDeleteThis comment has been removed by a blog administrator.
ReplyDelete