Ήταν
ένα μάθημα γεωγραφίας και πατριδογνωσίας η
ανάβαση στις κορυφές Κλήρος (1.331) κι ανατολική Παπούρα (1.187) της Θρυπτής,
κορυφές με εξαιρετική θέα, διαφορετική για την καθεμιά. Πεζοπορία που
πραγματοποιήθηκε από τον Ορειβατικό
Σύλλογο Αγίου Νικολάου σε ιδανικές καιρικές συνθήκες στις 15 Σεπτεμβρίου 2024.
Ομαδική στην κορυφή Κλήρος της Θρυπτής (1.331μ)
Ομαδική πριν την ανάβαση για Κλήρο (εικονίζεται πίσω μας)
Το βίντεό μας από τον Γιάννη:
Από Θρυπτή (741) για Κλήρο (1.331)
Ξεκινήσαμε από τον γραφικό ορεινό οικισμό
της Θρυπτής στα 741 μέτρα με το εύφορο οροπέδιό του, που έσφυζε από ζωή
–Κυριακή σήμερα!-, όπου παρκάραμε τ’ αυτοκίνητά μας. Διασχίζουμε το χωριό θαυμάζοντας τα οπωροφόρα δέντρα γεμάτα καρπούς: μηλιές, αχλαδιές, καρυδιές.
Επίσης παρά το προχωρημένο της εποχής αρκετά κλήματα είναι ακόμα ατρύγητα και γεμάτα ώριμα ζουμερά
σταφύλια.
Γρήγορα αφήνουμε τον αγροτικό δρόμο, που ταυτίζεται με το Ε4, κι
ακολουθούμε πορεία ανηφορική σε ίχνη μονοπατιού, στο αριστερό μας χέρι. Δύσκολη, καθώς πρόκειται σχεδόν για ελεύθερη ανάβαση, που όμως σου ανοίγει παράθυρα
απίστευτης θέας, όσο προχωράμε: αρχικά ΒΔ όλος ο κόλπος του Μεραμπέλλου, αλλά
και ΝΔ ο κάμπος της Ιεράπετρας με τα θερμοκήπια.
Η πλακόστρωτη πλατεία του οικισμού της Θρυπτής (ο επαρχιακός δρόμος προς εκεί ξεκινά από το Κάτω Χωριό Ιεράπετρας), όπου παρκάραμε τα αυτοκίνητά μας.
Ο οικισμός της Θρυπτής. Τα σαββατοκύριακα σφύζει από ζωή, καθώς μαζεύονται οι κάτοχοι γης για αγροτικές εργασίες. Είναι κτισμένο σε εύφορο οροπέδιο με αμπέλια και πολλά οπωροφόρα δέντρα. ΚΑΤΩ: Ο Κλήρος όπως φαίνεται απ' τον χωματόδρομο μετά τη Θρυπτή
Ανηφορίζοντας για τον Κλήρο σε ίχνη μονοπατιού, η κλίση είναι αρκετή. Απέναντι ακριβώς φαίνεται η πιο ψηλή κορυφή της Θρυπτής ο Αφέντης (1.476)
Όσο ανεβαίνουμε, η θέα γίνεται καταπληκτική: εδώ ένα σημείο στα δυτικά, όπου φαίνεται ο κόλπος του Μεραμπέλλου
Στα ΝΑ διακρίνονται ο χωματόδρομος για Ορεινό και το νότιο κρητικό πέλαγος. Φαίνεται και η Παπούρα, την οποία θα επισκεφτούμε στη συνέχεια.
Αρκετά μεγάλη η κλίση
Στην τελική ευθεία για την κορφή
Απερίγραπτη θέα
Και να το παπί μας στην κορυφή του Κλήρου (στο πεσμένο κολωνάκι του στρατού)
Από Κλήρο για Παπούρα (1.187)
Φτάνοντας
στην κορυφή του Κλήρου και μετά το
γνωστό μικρο-κέρασμα του στυλ τα "βρισκούμενα στο σακίδιο του καθενός και ρακή
από τον Ray", είναι
φανερό ότι η ομάδα έχει δυνάμεις. Έτσι βάζουμε πλώρη για Παπούρα (ανατολική, γιατί
στη δυτική με το πυροβολείο έχουμε πάει πολλές φορές). Κατηφορίζοντας από
την ανατολική πλευρά του Κλήρου αριστερά μας μπορούμε να απαριθμήσουμε όλες τις
κορυφές του δυτικού Ορνού: Σπαθί,
Ασκορδαλιά, Μακρύς Λάκκος, Πισκοπιανή, Μεγάλη Μούρη, που φαίνονται πεντακάθαρα.
Σε ένα άνοιγμα ανάμεσά τους φάνηκε ως και το νησάκι του Μόχλους! Κι ακόμα
αναγνωρίζουμε νότια στα ριζά των βουνών τη Χρυσοπηγή με τους «άσπρουγές» της (δλδ τα κάτασπρα πετρώματα από γύψο κι αλάτι, που υψώνονται στον κάμπο
της), καθώς και τη Δάφνη
απέναντί της. Είναι η εύφορη κοιλάδα αυτή, που τα βουνά την κρύβουν απ’ το
πέλαγος και εμποδίζουν τους αέρηδες, κι από αρχαιοτάτων χρόνων αποτελούσε
χερσαίο πέρασμα. Σήμερα τη διασχίζει ολόκληρη το ευρωπαϊκό μονοπάτι Ε4! Δεξιά
ανοίγεται όμως και η έτερη των εύφορων κοιλάδων αυτή που περνά από Ορεινό, Σταυροχώρι, Λάπιθο. Κάπου οι
δυο αυτές κοιλάδεςσυγκλίνουν κι εκεί στέκεται φρουρός στα δυτικά το μεσαιωνικό φρούριο Μόντε Φόρτε. Όλα
έρχονται και δένουν και στο βάθος Μακρύς Γιαλός ως το Κουφονήσι! Κι εμείς περήφανοι που μάθαμε τόσες γωνιές της περιοχής
μας, γνώση που οφείλουμε στον ορειβατικό!
Οι κορυφές του όρους Ορνό (δυτικά σητειακά βουνά) από την πίσω πλευρά του Κλήρου
Όμορφη πανοραμική φωτογραφία του Γιώργου, όπου φαίνονται οι κορυφές του Ορνό (Ασκορδαλιά, Μακρύς Λάκκος, Πισκοπιανή, Μεγάλη Μούρη), ο λόφος του Μόντε Φόρτε του μεσαιωνικού κάστρου κι η κοιλάδα την οποία διασχίζει το Ε4 με τα χωριά της Χρυσοπηγής (φαίνονται κι οι 'άσπρουγες' της) και της Δάφνης. ΚΑΤΩ: όρος Ορνό
Ωστόσο
η Παπούρα, στην οποία «φτάνεις χαλαρά ακολουθώντας την κορυφογραμμή», όπως μας
είπε ο φίλος ο Δημήτρης του Ε.Ο.Σ. Ηρακλείου, που έκανε πρόσφατα διάσχιση
Θρυπτής, εμάς μας φαίνεται μακρινή. Μετά από μια σύσκεψη αποφασίζουμε να
συνεχίσουμε, εξάλλου χρόνο έχουμε. Η επιλογή μας δικαιώνει: φτάνουμε τελικά σε
μία ώρα από τον Κλήρο. Η κορυφή αυτή είναι στο εσωτερικό του νομού και δεν
είναι εύκολα προσβάσιμη από μόνη της, έτσι όπως φαίνονται οι πετρώδεις πλευρές
της γύρω ανάγυρα να σκάνε σε πολύ μεγαλύτερο βάθος απ’ αυτό του Κλήρου. Γι’
αυτό ξέρουμε ότι αν δεν τις κάνεις μαζί,
χλωμό το να επιστρέψεις ξανά για τη δεύτερη.
Η Παπούρα, όπως φαίνεται κατεβαίνοντας τον Κλήρο. Η διαδρομή κρατάει περίπου μια ώρα τελικά!
Στην τελική ευθεία για Παπούρα
Κορυφή! Παπούρα!!!
Ομαδική της ομάδας που συνέχισε για την Παπούρα (οι περισσότεροι δηλαδή)
Κλήρος (αριστερά) και Σπαθί (δεξιά) από Παπούρα
Αφέντης (αριστερά) και Κλήρος (δεξιά), όπως φαίνονται απ' την Παπούρα
Μακρυγιαλός και νοτιοανατολικό κρητικό πέλαγος, όπως φαίνονται από Παπούρα.
Τη
χαρά μας που καταφέραμε δεύτερη κορφή σε μια μέρα μετριάζει λίγο ο
προβληματισμός, αν πρέπει να πάρουμε ίσα κάτω απ’ τον πρώτο φάραγγα και να
βγούμε στον αγροτικό δρόμο, που συνδέει Θρυπτή και Ορεινό, χάνοντας ωστόσο
υψόμετρο ή να πλαγιοκοπήσουμε ελεύθερα
τις πλαγιές. Ακολουθούμε τη δεύτερη λύση και πραγματικά φτάνουμε σχεδόν σε
ευθεία πορεία στο ύψος του αγροτικού δρόμου, από το οποίο ξεκινήσαμε! Welldone, που θα ‘λεγε κι ο Ray!
ΠΑΝΩ: Η αρχή της κατεβασιάς από Παπούρα (αριστερά) και το φτάξιμο μετά από το πέρασμα ανάμεσα απ' τα βράχια (δεξιά). ΚΑΤΩ: το τραβερσάρισμα της πλαγιάς ανάμεσα στα ξερά φρύγανα ήταν όλη η πορεία της επιστροφής
άνθη έρειγγα
Ο έρειγγας (ρείκι) ανθισμένος.
Με
μεγάλη ικανοποίηση, γιατί μπήκαμε δυναμικά στον Σεπτέμβρη, που αρχίζει η
ορειβατική σεζόν, έχοντας διανύσει
συνολικάγύρω στα 13,5 χλμ με
συνολική υψομετρική διαφορά γύρω στα 700 μέτρα σε έξι ώρες με τις στάσεις,
φτάνουμε στη Θρυπτή, όπου μια στάση στο γνωστό παραδοσιακό καφενεδάκι
επιβάλλεται. Ευχαριστούμε την αρχηγό
μας, Σοφία Σιδηροπούλου! Ένας ακόμα ορειβατικός χειμώνας μόλις άρχισε!
Μια κοντινή
πεζοπορία στο κέντρο του νομού μας πραγματοποίησε ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγίου
Νικολάου την Κυριακή 15 Μαΐου 2022 στην κορυφή της Θρυπτής Κλήρος
(1.331 μ.).
Το οροπέδιο της Θρυπτής ή όπως λένε οι ντόπιοι ‘στ’ αόρη’ βρίσκεται φωλιασμένο στην Λασιθιώτικη οροσειρά σε υψόμετρο 850μ. Χάρη στην άγρια, μοναδική ομορφιά του τόπου οι πεζοπορικές διαδρομές της περιοχής έχουν ενταχθεί στο ευρωπαϊκό μονοπάτι Ε4.
ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΘΡΥΠΤΗΣ
Ο οικισμός αποτελείται από πολλές αγροικίες (μαγατζέδες), σκορπισμένες ανάμεσα σε αμπέλια και περιβόλια με οπωροφόρα δέντρα, οι οποίες συνδέονται με ένα δίκτυο από διασταυρούμενους δρόμους. Ωστόσο, αυτό που κάνει την Θρυπτή να ξεχωρίζει είναι το μοναδικό πευκοδάσος, που φτάνει μέχρι τα βουνά του Μακρυγιαλού. Αν και μεγάλο μέρος του δάσους κάηκε από μεγάλη πυρκαγιά το 1987, σήμερα έχει σχεδόν αποκατασταθεί. Η ψηλότερη κορυφή βρίσκεται στον Αφέντη Σταυρωμένο, ενώ στην περιοχή υπάρχουν τα γνωστά φαράγγια του Χα, Χαυγά και Μέσονα και τα πανέμορφα πευκόφυτα φαράγγια του Μυλωνά και των Κόκκινων Πεταλούδων. Η κορυφή Κλήρος έχει υψόμετρο 1.331μ και είναι το δεύτερο ψηλότερο βουνό ανατολικά του Ισθμού της Ιεράπετρας. Ξεχωρίζει η επιβλητική ορθοπλαγιά ΄Φουρναρά', ενώ η περιοχή θεωρείται παράδεισος για τα μεγάλα αρπακτικά και πτωματοφάγα πουλιά.
Ξεκινήσαμε
νωρίς το πρωί κατά τις 9, μια ετερόκλητη ομάδα 28 πεζοπόρων από όλες τις
περιοχές του νομού μας, αλλά και αρκετών ξένων συνοδοιπόρων προερχόμενων κυρίως
από τη μαρίνα του Αγίου Νικολάου. Το ραντεβού ήταν στην πλατεία της Θρυπτής
(υψόμετρο 840 μέτρα),
που σφύζει από ζωή τα Σαββατοκύριακα, κόσμος που μαζεύεται για αγροτικές κυρίως
εργασίες –τα αμπέλια αυτήν την εποχή έχουν την τιμητική τους. Εδώ παρκάρουμε τα
αυτοκίνητά μας και αρχίζουμε την πορεία μας.
Αρχικά
περπατάμε στον αγροτικό δρόμο, που συμπίπτει με το ευρωπαϊκό μονοπάτι Ε4.
Ελισσόμαστε ανάμεσα στα σκόρπια σπίτια, βιλίτσες και μαγατζέδες του οικισμού
και σε κτήματα, κήπους και αμπέλια. Πολλά τα οπωροφόρα δέντρα: αχλαδιές, μηλιές
και κερασιές έχουν ήδη ‘δέσει’ τους καρπούς τους. Λουλούδια λογής-λογής
ξεπετάγονται εδώ κι εκεί σε μεγάλες αποικίες. Κυριαρχεί το μοβ χρώμα:
καμπανούλες διαφόρων ειδών, το ιδιαίτερο άνθος του ασκορδούλακα, γνωστό λαϊκά
ως ‘παγώνι’, που ευδοκιμεί φαίνεται στην περιοχή, αλλά και πολλοί ασπρορόζ
ασφόδελοι.
Ακολουθούμε
το δρόμο έξω απ’ το χωριό χαζεύοντας ήδη τη θέα, που απλώνεται χαμηλά, ώσπου
φτάνουμε στο διάσελο ανάμεσα στις δυο κορφές της Θρυπτής, τον Αφέντη δεξιά με
τις κεραίες του και αριστερά τον Κλήρο, που είναι κι ο προορισμός μας.
Αρχίζουμε ελεύθερη ανηφορική πορεία ανάμεσα στα θυμάρια και τις αστοιβίδες κι
έπειτα βρίσκουμε μονοπάτι, που μας οδηγεί περιφερειακά προς την κορυφή. Την
ανάβαση και ιδιαίτερα δύσκολη δεν την λες, γιατί ‘τραβερσάρει’, όπως λέμε εμείς
οι ορειβάτες, δηλαδή ξετυλίγεται σιγά-σιγά απ’ το πλάι, ωστόσο στην μία περίπου
ώρα μας αφήνει μια μικρή ομάδα κι επιστρέφει στο χωριό. Όσο εύκολο κι αν είναι
ένα βουνό την θέλει την εξάσκησή του, το σωστό ορειβατικό μποτάκι και το
υποστηρικτικό μπαστούνι!
Ο καιρός
είναι ιδανικός: ηλιοφάνεια με ελαφρύ δροσιστικό αεράκι, δεν δημιουργεί κανένα
πρόβλημα. Μετά από δύο ώρες χαλαρό περπάτημα να ‘μαστε στην κορυφή! Βγάζουμε
την αναμνηστική μας φωτογραφία γύρω απ’ το κολονάκι του στρατού κι έχουμε μια
ανάπαυλα, για να τσιμπήσουμε κάτι και να θαυμάσουμε τη θέα, που είναι
πραγματικά το κάτι άλλο. Για όποιον θέλει να μάθει τη χωρογεωγραφία της
περιοχής του, το βουνό είναι το ιδανικό μέρος. Απ’ τον Κλήρο λοιπόν βλέπεις
πρώτ’ απ’ όλα τις γειτονικές κορυφές της Θρυπτής (Παπούρα 1.187 μ., Αφέντης 1.476 μ.), των βουνών της
Λάστρου, των δυτικών Σητειακών βουνών (Σπαθί, Ασκορδαλιά). Ανατολικά ανοίγεται
η κοιλάδα του Μπέμπονα, που κλείνει στο βάθος με τον λόφο του κάστρου Μόντε
Φόρτε. Πιο ανατολικά ακόμα απλώνεται η χερσόνησος στο Κυριαμάδι και πιο πέρα
αχνοφαίνονται η Κάσος και η Κάρπαθος. Δυτικά η άλλη κοιλάδα, που ενώνει την
Παχιά Άμμο με την Ιεράπετρα κι ακόμα δυτικότερα ο Άγιος Νικόλαος, η Ελούντα και
οι χιονισμένες κορφές της Δίκτης. Μαγεία!!!
Αφού
χορτάσαμε θέα και κατατοπιστήκαμε γεωγραφικά, γυρνάμε πίσω στη βάση μας. Η
κατηφόρα δυσκολεύει μερικούς περισσότερο από την ανηφόρα, όμως τελικά γρήγορα ή
αργά φτάνουμε όλοι στη βάση μας στον οικισμό, όπου καθόμαστε για ένα μεζεδάκι
στο γνωστό ταβερνάκι. Συνολικά περπατήσαμε 9 χιλιόμετρα με 500
περίπου μέτρα υψομετρική διαφορά σε 3,5 -4 ώρες ανάλογα το ρυθμό του καθενός.
Ευχαριστούμε πολύ την αρχηγό μας, Σοφία Σιδηροπούλου, που μας οδήγησε στην
ενδιαφέρουσα αυτή πεζοπορία. Περιμένουμε την επόμενη ήδη με ανυπομονησία.