ΠΥΡΓΟΣ ΚΑΛΟΥ ΧΩΡΙΟΥ – ΦΑΡΑΓΓΙ ΚΑΤΣΙΚΑΝΤΑΡΑΣ - ΠΡΙΝΑ

 

Με μια αγαπημένη και δοκιμασμένη πεζοπορία επέλεξε ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγίου Νικολάου να κλείσει τις εορταστικές πεζοπορίες και να κάνει το ποδαρικό στον νέο χρόνο: αυτήν από το Καλό Χωριό ως την Πρίνα Λασιθίου μέσω του φαραγγιού της Κατσικαντάρας. Διαδρομή εύκολη, όμορφη, στο κέντρο του νομού μας και πολύ καλά σηματοδοτημένη!

Ομαδική μας στην έξοδο του φαραγγιού με φόντο τον κόλπο του Μεραμπέλλου πίσω μας

Κυριακή 4 Ιανουαρίου 2025 λοιπόν και είκοσι άτομα ακριβώς μαζευόμαστε στην είσοδο του συνοικισμού του Πύργου Καλού Χωριού. Μετά τις απαραίτητες ευχές ξεκινάμε στις εννιά κι ακολουθώντας τα σήματα παίρνουμε αρχικά χωματόδρομο διασχίζοντας πορτοκαλεώνες -σήμα κατατεθέν του Καλού Χωριού- κι ελαιώνες, ώσπου να βυθιστούμε σε στενό κατηφορικό μονοπάτι ανάμεσα σε κισσούς κι εσπεριδοειδή, που θα μας φέρει στην κοίτη της Κατσικαντάρας. Όπως όλα τα φαράγγια είναι αυτό κατάφυτο κι ήλιος δεν το βλέπει: αναρριχητικά φυτά, πικροδάφνες και πλατάνια. Θέλει οπωσδήποτε προσοχή έτσι που τα πλατανόφυλλα κρύβουν το έδαφος και τα βράχια σου βάζουν εμπόδια. Είναι όμως η σηματοδότηση και η τοποθέτηση βοηθητικών σκοινιών στα δύσκολα σημεία, που οδηγεί το κάθε σου βήμα και κάνει τη διάσχιση ασφαλή και ευχάριστη. Όσο ανηφορίζουμε θα βγουν και τα χόρτα: χαρακούλια και βυζοράδικα, που κι ένα μανιτάρι και τα πρώτα πεύκα.

Πολύ καλά σηματοδοτημένη η διαδρομή από Γιώργο Ανδρουλάκη και ΔΑΕΑΝ, που δεν την χάνεις με τίποτα. Εδώ το σημείο όπου πρέπει να αποφασίσεις αν θα ανέβεις από το φαράγγι ή το μονοπάτι. Επιλέξαμε το πρώτο καθώς ο αέρας είχε απομακρύνει την υγρασία απ' τα χόρτα.

Όμορφες εικόνες απ' το κατάφυτο φαράγγι, που έχει νερό όλο τον χρόνο σε κάποια σημεία του

Η μεγάλη λίμνη προς το τέλος του φαραγγιού. Κάποιοι είδαμε και χέλια!

Στην έξοδο του φαραγγιού, όταν πια αυτό γίνεται αδιάβατο. εικόνα απ' το μονοπάτι

Προς το τέλος θα θαυμάσουμε και τις λιμνούλες που δεν στερεύουν ούτε το καλοκαίρι.  Μετά ακολουθώντας και πάλι τα σήματα θα οδηγηθούμε στο παλιό όμορφο καλντερίμι, που ελίσσεται ίσια πάνω φιδογυριστό και σε κάθε στροφή του μας χαρίζει απλόχερα τη θέα του κόλπου του Μεραμπέλλου πέρα ως πέρα.  Μετά θα εισχωρήσουμε στο κατάφυτο δάσος της Πρίνας με τις πευκοβελόνες να απλώνονται χαλί και τις μυρωδιές της ρετσίνης να μας δίνουν βαθιές ανάσες φρεσκάδας. Κάποτε θα βγούμε στον επαρχιακό δρόμο, που μας δείχνει ότι πλησιάζουμε στο χωριό. Όμορφο αυτό με ενδιαφέρουσες γωνιές ενός κόσμου που σβήνει από την εγκατάλειψη, όπως συμβαίνει σε όλα σχεδόν τα χωριά μας, αλλά και άλλες, που δείχνουν ελπιδοφόρα σημάδια ζωής και κατοίκησης. Ανοικτό σήμερα και το παραδοσιακό καφενείο του χωριού, όπου θα κάνουμε μια στάση για ένα ελληνικό καφεδάκι και «το μελομακάρονο κερασμένο». Έτσι ήρθε η ώρα για την επιστροφή από το παλιό το μονοπάτι παράλληλα με το φαράγγι, που θα μας οδηγήσει πίσω στην αφετηρία μας σε λίγο παραπάνω από μια ώρα!

Ένα βραχογλαστράκι arisarum vulgare, σταρ της εποχής στην έξοδο του φαραγγιού προς το μονοπάτι

Παίρνοντας το καλντερίμι για την Πρίνα

Στολισμένο λόγω των εορτών το χωριό!

Στο παραδοσιακό καφενείο!

Να και τα ξύλα για τον χειμώνα!

Πρίνα, το χωριό των 50 περίπου (ηλικιωμένων) κατοίκων, που απέχει 20 χλμ από Άγιο Νικόλαο και 15 από τα παράλια. Περίφημο για το πευκόδασός του, αλλά και το μέλι του. Διοργανώνεται εδώ γιορτή μελιού κάθε Αύγουστο!

Κατεβαίνοντας απ' το ωραίο καλντερίμι

Μαγευτική η θέα στο καταπράσινο φαράγγι  (κάτω δεξιά απ' το μονοπάτι), αλλά και στον κόλπο του Μεραμπέλλου ίσια μπροστά

Μεγαλύτερο πρόβλημα κλασικά η κολύμπα με το νερό στον χωματόδρομο προς την είσοδο του φαραγγιού, ειδικά αν έχει βρέξει τις προηγούμενες!!!

Ωραία παρέα σήμερα, πολλοί και οι νέοι άνθρωποι, όμορφες οι στιγμές, όμορφα και τα τοπία. Τελειώσαμε σύντομα σε 4 ώρες την διαδρομή των δέκα περίπου χιλιομέτρων με 360 μέτρα υψομετρικής διαφοράς και φτάσαμε μία η ώρα πίσω στο χωριό, εξοικονομώντας χρόνο και για τις άλλες υποχρεώσεις των ημερών. Ευχαριστούμε πολύ τον αρχηγό μας κι επίτιμο Πρόεδρο του συλλόγου μας, Λεωνίδα Κλώντζα, καθώς και τον Γιώργο Ανδρουλάκη, που εξ ονόματος της ΔΑΕΑΝ καθαρίζει και σηματοδοτεί για μας τα όμορφα αυτά μονοπάτια. Όμως δεν γίνεται να μην αφιερώσουμε την πεζοπορία αυτή στον φίλο του συλλόγου μας, Νίκο Φιλιππάκη, ενός εκ των ιδρυτών της ομάδας «Πορπατώ εις την Κρήτη», που πραγματοποιούσε πεζοπορίες για τους φοιτητές, όχι μόνο γιατί «έφυγε» την προηγούμενη, αλλά και γιατί μας είχε συνοδεύσει σε αυτήν εδώ ακριβώς την πεζοπορία δύο χρόνια πριν! Μια ακόμη απώλεια για τους ορειβατικούς συλλόγους της Κρήτης. Όμως το φρόνημα μένει υψηλό κι ευχόμαστε σε όλους «Καλή Χρονιά»!

Εδώ ο αρχηγός μας και επίτιμος Πρόεδρος του Συλλόγου, Λεωνίδας Κλώντζας στο καφενεδάκι του χωριού, παρέα με τον Γιώργο και τον Σπύρο, από τα πιο τακτικά μας μέλη!

Αντί παπιού, βγάλαμε λαγό σήμερα για μασκότ

ΑΡΧΗΓΟΣ: Λεωνίδας Κλώντζας

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Λεωνίδας Κλώντζας,  Μαρία Μετζογιαννάκη, 

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ-ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ:Μ. Μετζογιαννάκη

ΒΙΝΤΕΟ: -------------------------------------------------

ΧΑΡΤΗΣ ΠΕΖΟΠΟΡΙΑΣ : --------------

ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΖΟΠΟΡΙΑ: ΠΥΡΓΟΣ ΚΑΛΟΥ ΧΩΡΙΟΥ – ΠΡΙΝΑ

 Ούτε στα πιο τρελά μας όνειρα δεν περιμέναμε ότι θα μαζευόταν περίπου 60 άτομα για την έκτακτη εορταστική πεζοπορία, που εξαγγείλαμε, από το Δ.Σ. του Ορειβατικού Συλλόγου Αγίου Νικολάου, για την τελευταία Κυριακή της χρονιάς στις 31 Δεκεμβρίου.

Στο όμορφο καλντερίμι που ενώνει το Καλό Χωριό με την Πρίνα ίσα που χωράμε!

Κι όμως ήταν όλοι εκεί: η Βάσω κι η Μαρία με τον εγγονό της απ’ τη Σητεία, που μοίρασε τα πεντανόστιμα σπιτικά κουραμπιεδάκια, ο Γιάννης κι η Γκριντ απ’ την Ελούντα με τα κορίτσια τους, η Χαρά απ’ τον Άγιο Νικόλαο με το σκυλάκι της, τον Μελένιο στολισμένο με χριστουγεννιάτικα κέρατα σαν τάρανδο, η νέα μας φίλη, η Λούκα, που μας δείχνει τα μανιτάρια, ο Γιώργος κι η Ευγενία που μάζεψαν από μια τσάντα χόρτα (άργησαν, αλλά επιτέλους βγήκαν), οι Γεραπετρίτες μας πάντα μες στην καλή χαρά σκορπούν το κέφι όπου πάνε, μια πολυπληθής παρέα απ’ το Ηράκλειο με επικεφαλής τον φίλο μας, τον Χριστόφορο, που, αν και δεν του λείπουν οι παρέες και τα ταξίδια, συχνά μοιράζεται μαζί μας, τη χαρά της πεζοπορίας, κι αυτή τη φορά μας έφερε πεσκέσι πεντανόστιμους χουρμάδες,  απ’ το τελευταίο του ταξίδι στην Τυνησία. Κι ακόμα ο Πρόεδρος, ο Ταμίας, η Γραμματέας απ’ το Δ.Σ., που προσπάθησαν να οργανώσουν όσο γίνεται το μεγάλο αυτό πλήθος, για να διευκολύνουν τη δουλειά του αρχηγού μας κι Επίτιμου Προέδρου του Συλλόγου, του βετεράνου, Λεωνίδα Κλώντζα. Αν και πολύ δύσκολο δεν ήταν, γιατί και η θετική διάθεση ξεχείλιζε κι η μέρα ήταν όμορφη κι η διαδρομή πολύ βατή.

Ξεκινάμε λοιπόν έξω από τον Πύργο Καλού Χωριού, κοντά στο μνημείο, που γέμισε αυτοκίνητα. Περπατάμε για λίγο στον αγροτικό δρόμο κι έπειτα βυθιζόμαστε από ένα καλά σηματοδοτημένο μονοπάτι στο κατάφυτο με πλατάνια και πικροδάφνες φαράγγι του Κατσικαντάρα, για να συνεχίσουμε  κατόπιν από το εξαιρετικό καλντερίμι που συνδέει το Καλό Χωριό με την Πρίνα κι ακολουθεί ανηφορική πορεία μέσα από πευκόδασος παράλληλα με το ρέμα και σε κάθε στροφή του μας προσφέρει όλο και πιο όμορφη θέα στον εντελώς γαλήνιο σήμερα κόλπο του Μεραμπέλλου.  Χαζεύουμε τα μανιταράκια, που ξεμυτούν, τα λουλουδάκια της εποχής, γελάμε με τα σκυλιά, που ανεβοκατεβαίνουν ελισσόμενα ανάμεσα απ’ τα πόδια μας, ξετρελαμένα από την ελευθερία και την ευχάριστη παρέα.

Στον χωματόδρομο μετά το Καλό Χωριό

Στο ρέμα του Κατσικαντάρα

Μεγάλοι και μικροί

Με γιορτινή διάθεση

Στο όμορφο πευκόδασος

Με όμορφη θέα στον ακύμαντο κόλπο του Μεραμπέλλου

Φτάνουμε σε απόσταση αναπνοής από την Πρίνα κι εκεί σ’ ένα ξέφωτο μέσα στο δάσος φοράμε όλοι τα αγιοβασιλιάτικα σκουφάκια μας (από την ομάδα Erasmus του 1^ου Γυμνασίου Σητείας και πολύ ευχαριστούμε τη φίλη μας, τη Σοφία, που μας τα δάνεισε) και μετά από κανα-δυο πρόβες, για να θυμηθούμε πως πάνε, αρχίζουμε όλοι μαζί τα πρωτοχρονιάτικα κάλαντα: «Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά» -άλλοι λένε ‘ψηλή’, άλλοι ‘καλή’ δεντρολιβανιά. Το ‘Άγιος και πνευματικός’, κάπου ακούγεται ‘Ωραίος και περαστικός’. Το ‘να μας καλοκαρδίσει’ γίνεται αυθόρμητα  ‘να μας πεζοπορήσει’. Ό,τι θυμόμαστε, όπως μας έρθει, κι έπειτα ξεσπάμε στα γέλια με τις γκάφες μας, ξεπερνώντας κι αυτά τα ίδια  τα παιδιά της ομάδας. Έπειτα χειροκροτούμε την αφεντιά μας, καμαρώνοντας λες και δώσαμε παράσταση στο Μέγαρο Μουσικής και στη συνέχεια κατεβαίνουμε σε παρέες από τον χωματόδρομο, που μας οδηγεί πίσω στη βάση μας, για να επιστρέψουμε πίσω στη ζωή και τις εορταστικές υποχρεώσεις, που έχει ο καθένας μας.

Πολύ καλά σηματοδοτημένο κι εύκολο μονοπάτι μπορεί να το πάρει ο καθένας

Στο ξέφωτο πριν την Πρίνα μαζευόμαστε για τα κάλαντα!

Κι ιδού εδώ όλη η ..μπάντα!!! 

Ομορφιές της εποχής: κυκλάμινα

Ανθισμένος μανδραγόρας

Μικροσκοπικά μανιταράκια μες στα κουκουνάρια, γύρω από κομμένους κορμούς, παντού!

Ανθισμένος ερριγκας

Ήταν μια όμορφη μέρα, που αν μη τι άλλο μας έδειξε ότι γιορτινή ατμόσφαιρα δε σημαίνει μόνο φώτα και λαμπιόνια, επίσημα ρούχα και σαμπάνιες, ακριβοπληρωμένες μπάντες, αλλά το να είσαι απλός, να είσαι ο εαυτός σου, να είσαι καλά, να μοιράζεσαι!!!

Καλή χρονιά με ειρήνη, υγεία κι αγάπη σε όλον τον κόσμο!!!

ΑΡΧΗΓΟΣ: Λεωνίδας Κλώντζας

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ:  Λεωνίδας Κλώντζας, Γιάννης Πάγκαλος, Παναγιώτης Ευδαίμων, Μαρία Κουφάκη, Μαρία Μετζογιαννάκη, Εμμανουέλα Περάκη

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ - ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: Μ. Μετζογιαννάκη

ΒΙΝΤΕΟ: Γιάννης Πάγκαλος

ΧΑΡΤΗΣ ΠΕΖΟΠΟΡΙΑΣ 

ΦΑΡΑΓΓΙ ΚΑΤΣΙΚΑΝΤΑΡΑΣ - ΠΡΙΝΑ

Την Κυριακή 10 Σεπτεμβρίου 2023 ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγίου Νικολάου πραγματοποίησε πεζοπορία στο μικρό μα όμορφο φαράγγι της Κατσικαντάρας στην περιοχή του Καλού Χωριού.

Άρχισε να πληθαίνει πάλι η ομάδα με πεζοπόρους!

Το βίντεο της πεζοπορίας με το φακό του Γιάννη Πάγκαλου:

ΕΚΚΙΝΗΣΗ ΑΠ’ ΤΟΝ ΠΥΡΓΟ ΚΑΛΟΥ ΧΩΡΙΟΥ

Ξεκινήσαμε λοιπόν 27 πεζοπόροι από τη συνοικία Πύργος, δυτικά του Καλού Χωριού, όπου αρχικά κάναμε μια στάση στην τεχνητή λιμνούλα του οικισμού και θαυμάσαμε το παιχνίδισμα του νερού, τα λουλούδια και ειδικά την ‘πρωινή χαρά’, που έχει καλύψει μέρος της περιοχής, καθώς και τα διάσπαρτα αρχιτεκτονικά μέλη αρχαίων ναών, που παραμένουν –δυστυχώς- αφύλαχτα.

Το ενδιαφέρον μας κερδίζουν τα διάσπαρτα αρχιτεκτονικά μέλη αρχαίων ναών

Μάλλον στελέχη αρχαιοελληνικού ναού, πιθανόν του Βάκχου και μετέπειτα στα χριστιανικά χρόνια του Αγίου Στεργίου

Όπου έχει νερό, έχει και λουλούδια

Κατόπιν πήραμε πορεία ανηφορική από επαρχιακό δρόμο κι έπειτα χωματόδρομο, ανάμεσα σε καλλιεργημένα χωράφια και κήπους. Κάπου εκεί ‘εξαφανίστηκε’ η επικεφαλής ομάδα σε ένα στενό κατηφορικό δρομάκι, που μας οδήγησε στην κοίτη του φαραγγιού.

ΣΤΟ ΦΑΡΑΓΓΙ ΤΗΣ ΚΑΤΣΙΚΑΝΤΑΡΑΣ

Βρήκαμε τον χώρο σε αρκετά καλή κατάσταση και καθαρισμένο, γιατί συνήθως αυτές οι ρεματιές κλείνουν εύκολα από τα ποικίλα φυτά και δέντρα, που φιλοξενούν: καλαμιές, σκίνους, χαρουπιές, πλατάνια, πικροδάφνες, κισσούς, αγριοσυκιές. Πυκνή βλάστηση, που κρύβει τον ήλιο,  με σμιλεμένους απ’ το νερό βραχώδεις σχηματισμούς. Στα πρώτα χιλιόμετρα είναι ξερό και μας πιάνει η απελπισία: συζητάμε για την ανομβρία των τελευταίων χρόνων. Όμως καθώς ανηφορίζουμε, συναντάμε τις πρώτες εστίες νερού στην αρχή δειλά, τόσο όσο να καθρεφτιστούμε παίζοντας στα νερά, αλλά στη συνέχεια περισσότερο. Και πάλι η ποσότητα του νερού δεν είναι μεγάλη. Ωστόσο συντελεί αυτό στο να προχωρήσουμε λίγο πιο ψηλά απ’ ότι συνήθως μέσα από την κοίτη και το τοπίο είναι πραγματικά μαγευτικό: επικρατεί το πεύκο εδώ, μεγάλοι βράχοι στη μέση του φαραγγιού σχηματίζουν εντυπωσιακούς λόφους και κρυφά περάσματα, ενώ εδώ κι εκεί αρκετά μεγάλες λίμνες με πεντακάθαρο νερό διακρίνονται.

Παρά την ανομβρία υπάρχουν ακόμα κολύμπες με νερό στο φαράγγι

Βράχοι σμιλεμένοι απ' το νερό

Ένας μοναδικός φοίνικας

Πυκνή βλάστηση

Πλησιάζοντας στην έξοδο μεγάλοι βράχοι υψώνονται στην κοίτη

Και λιμνούλες με καθαρό νερό

Ασκελετούρα: το άνθος της συνδέεται με την έλευση του φθινοπώρου

ΣΤΗΝ ΠΡΙΝΑ

Τελικά κόβουμε δεξιά και βγαίνουμε στο πολύ όμορφο και καλά σηματοδοτημένο μονοπάτι, που ενώνει το Καλό Χωριό με την Πρίνα, το οποίο κι ακολουθούμε ως το τέλος, σε μια πορεία μέσα στο πράσινο του πεύκου και τις μυρωδιές του δάσους.

Το μονοπάτι για Πρίνα μέσα στο πράσινο

Όσο ανεβαίνουμε, έχουμε και καλύτερη θέα

Ανάσες δροσιάς μες στο πράσινο

Πολύ καλή σηματοδότηση

Πλησιάζουμε στην Πρίνα

Η ανηφόρα πριν μπούμε στο χωριό μάς ‘κόβει’ λίγο, καθώς έχει άπνοια και ζέστη κι ειδικά όταν ανηφορίζουμε για τον λοφίσκο ‘Ξιβούνι’ με το εκκλησάκι του Τιμίου Σταυρού. Η ανάβαση εκεί όμως μας αποζημιώνει, καθώς η θέα είναι καταπληκτική: ο κόλπος του Μεραμπέλλου να ξεπετάγεται πάνω απ’ το πευκόδασος και η θέα του γραφικού χωριού κάτω απ’ τα πόδια μας. 

Στην αυλή του Τιμίου Σταυρού σε λόφο του χωριού

Θέα στο χωριό από τον λόφο

Εκκλησία του Τιμίου Σταυρού

Αποφασίζουμε στη συνέχεια να κάνουμε και μια βόλτα στα στενά του χωριού, που κρύβουνε εκπλήξεις: όμορφες εκκλησίες, φροντισμένες με μεράκι γωνίες με φυτά και λουλούδια, ταυτόχρονα με εγκατάλειψη σε κάποιες άλλες. Εικόνες της ζωής στο χωριό: μια κατσίκα εδώ, ξύλα σωριασμένα για την παραστιά εκεί, μια μπουγάδα, καφάσια κρεμμύδια κ.λ.π. Φτάνουμε τέλος και στο μοναδικό καφενεδάκι του χωριού, στολισμένο με την ελληνική σημαία. Σαν να δέχτηκε επίθεση ξαφνικά, που τάραξε τα ήρεμα νερά της καθημερινής ρουτίνας: σύσσωμη η ομάδα βιάστηκε να πάρει κάτι να πιει, πριν βάλει τις φωνές η αρχηγός: η ζέστη, η ανηφόρα και τα όψιμα άγρια σύκα που μαζέψαμε στο δρόμο μάς έχουνε διψάσει. Η μυρωδιά του ψητού της Κυριακής, που ετοιμάζεται, μας ξελιγώνει. Καιρός να φεύγουμε….

Το φιλόξενο καφενείο στην Πρίνα

Ετοιμαζόμαστε για την επιστροφή. Αυτή τη φορά θ’ ακολουθήσουμε εξ ολοκλήρου μονοπάτι μες στο δάσος και χωματόδρομους, ώσπου φτάνουμε πίσω στη βάση μας, στον Πύργο.

Ένα μοναχικό πεύκο

Έτοιμοι για την επιστροφή

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΚΑΛΟ ΧΩΡΙΟ

Εδώ η ομάδα θα χωριστεί: άλλοι θα μείνουν για φαγητό στις ωραίες ταβέρνες του οικισμού κι άλλοι θα προτιμήσουν μια ακόμα βουτιά στις παραλίες του Καλού Χωριού, που είναι –τουλάχιστον- τρεις: ο πιο ερημικός Καραβοστάσης, ο Άγιος Παντελεήμονας κεντρικά δίπλα στο εκκλησάκι και το γνωστό κοσμοπολίτικο Βούλισμα με τις ξαπλώστρες και τα μπαράκια του ανατολικότερα. Αυτή την εποχή δίπλα στη θάλασσα ξεμυτούνε τα κάτασπρα κρινάκια της θάλασσας  (pancratium maritimum) σε μικρές ή μεγάλες αποικίες πάνω στις αμμοθίνες κι είναι μια ομορφιά. Τα χαζεύουμε, τα φωτογραφίζουμε, τα θαυμάζουμε για το πείσμα τους να φυτρώνουν και να θεριεύουν σε τόσο δύσκολες συνθήκες, όπου τα λιάζει ολημερίς η μέρα, τα ψήνει η αρμύρα, τα καταχτυπά ο αγέρας, αλλά …ΔΕΝ τα κόβουμε, ΔΕΝ τα πατάμε. Είναι ένα είδος που φύεται στις αμμουδιές μας από τα προϊστορικά χρόνια κι απεικονίζεται σε μινωικές τοιχογραφίες!

Κρινάκια της θάλασσας (pancratium maritimum) στην παραλία του Αγίου Παντελεήμονα

Πήρατε έτσι μια ιδέα για τι διαφορετικά τοπία κι ομορφιές συνδυάζει αυτός ο ευλογημένος τόπος, που νομίζει κανείς ότι γι’ αυτό λέγεται ‘Καλό Χωριό’. Όμως όχι! Κατ’ ευφημισμόν ονομάζεται έτσι, μ’ ενημερώνει ο Γιάννης: ‘Για να διώξουν το κακό, επειδή παλιά είχε έλη η περιοχή και καραδοκούσαν αρρώστιες’!!! Σ’ αυτό λοιπόν το καταπληκτικό μέρος περπατήσαμε σήμερα γύρω στα 11,5 χιλιόμετρα με υψομετρική διαφορά 370 μέτρα σε πέντε ώρες με τις στάσεις! Γέμισε η ψυχή χρώματα κι αρώματα και καλή παρέα. Ευχαριστούμε την αρχηγό μας Σοφία Σιδηροπούλου κι ευχόμαστε σ’ αυτήν και σε όλους τους εκπαιδευτικούς του Συλλόγου «Καλή σχολική χρονιά» και σε όλους μας «Καλές πεζοπορίες»!

Η αρχηγός μας, Σοφία Σιδηροπούλου στο γυρίδι του Τιμίου Σταυρού. Ευχαριστούμε!

ΑΡΧΗΓΟΣ: Σοφία Σιδηροπούλου

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Γιάννης Πάγκαλος, Μαρία Μετζογιαννάκη, Εμμανουέλα Περάκη

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ - ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: Μ. Μετζογιαννάκη

ΒΙΝΤΕΟ: Γιάννης Πάγκαλος

ΧΑΡΤΗΣ ΠΕΖΟΠΟΡΙΑΣ:

Powered by Wikiloc