ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΙΝΑ ΣΤΟΝ ΚΡΟΥΣΤΑ

Την Κυριακή 15 Φλεβάρη 2026 περπάτησε ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγίου Νικολάου στην όμορφη κοντινή μας περιοχή, από την Πρίνα για τον Κρούστα. Παρά τον νοτιά που λυσσομανούσε σε όλον τον νομό, τριάντα άτομα όλων των ηλικιών μαζεύτηκαν τελικά στο Δημοτικό Σχολείο Κρούστα, όπου αφήσαμε κάποια αυτοκίνητα και συνεχίσαμε για την Πρίνα, καθώς η διαδρομή δεν ήταν κυκλική.

Ομαδική μας σε ένα απάνεμο ξέφωτο τριάντα ορειβάτες όλων των ηλικιών σε αρμονική συνύπαρξη (φώτο Δημήτρης)

Ξεκινάμε λοιπόν την πεζοπορία από το ορεινό χωριό της Πρίνας (350μ), που απέχει 24 χλ από τον Άγιο Νικόλαο και 14 από την Ιεράπετρα, περίφημο για το δάσος του, αλλά και για το μέλι του. Το αποχαιρετάμε γρήγορα τραβώντας ανηφορικά από τα έρημα στενά με τα εγκαταλελειμμένα σπίτια και τις ανθισμένες αμυγδαλιές χαζεύοντας το ύψωμα του Τιμίου Σταυρού να χάνεται στην ομιχλώδη από σκόνη ατμόσφαιρα και το δυνατό φως του ήλιου.

Ξεκινάμε από την Πρίνα, χωριό περίφημο για το μέλι του, πάνω αριστερά αχνοφαίνεται κάτω απ' το πέπλο της ομίχλης το ύψωμα με το εκκλησάκι του Τιμίου Σταυρού, το οποίο έχουμε επισκεφθεί πολλές φορές στο παρελθόν. ΚΑΤΩ: ανηφορίζοντας στα στενά και τους ελαιώνες του χωριού

Περνάμε από καταπράσινους ελαιώνες κι από κολύμπες με νερό της πρόσφατης νεροποντής. Περπατάμε κυρίως σε χωματόδρομους, φτιαγμένους κάποτε για πυρασφάλεια, ανάμεσα από πευκόδασος, σε άλλα σημεία πιο πυκνό σε άλλα πιο ανοικτό, ώστε να αφήνει  «παράθυρα» στον κόλπο του Μεραμπέλλου. Άνετη κι εύκολη διαδρομή, ιδανική για τις οικογένειες με παιδιά που μας ακολουθούν σήμερα και για κάποιους αρχάριους που μόλις ξεκίνησαν. Ο καιρός καλός, παρά την μειωμένη διαύγεια της ατμόσφαιρας - σε γενικές γραμμές ο αέρας δε μας ενόχλησε.

Θέα στον ομιχλώδη κόλπο του Μεραμπέλλου σε κάποια ξέφωτα

Θα τον καταφέρουμε τον βράχο, παιδιά;

Παρεάκια δίνουν και παίρνουν, χρόνο για κανένα αγριοράδικο βρίσκουμε, λουλουδάκια, ίριδες και ρωμουλέες, ξεπηδούν εδώ κι εκεί. Συναντάμε στον δρόμο παλιούς οικισμούς, περνάμε από το μικρό οροπέδιο του Πεντοχέρη με τα κλήματά του καλοκλαδεμένα, φτάνουμε στον Κομμένο Δέτη, φυσικό όριο ανάμεσα στα δύο χωριά, περνάμε από τις περιοχές Ρεθεμνιώτη και Μαχιδιά, όπου κυριαρχούν οι ελαιώνες, κατηφορίζουμε παράλληλα με τον Καλό Ποταμό (που αν τον συνεχίσεις ίσια κάτω θα σε βγάλει στο Ίστρον) και μέσω ενός παλιού καλντεριμιού θα καταλήξουμε τελικά στον -κάπως πιο ανεμοδαρμένο- Κρούστα στα 540μ..

Ρομουλέες

Σήμερα περπατήσαμε άνετα 10,2 χλμ με υψομετρική 365μ. σε τέσσερις ώρες (όπως τα κατέγραψε το «μηχανάκι» της Χριστίνας). Πεζοπορία όπου αναμείχθηκε η δικιά μας η ομάδα, του Ορειβατικού, με αρκετούς βετεράνους κι ανώτατο όριο ηλικίας γύρω στα 70 κι η παρέα του αρχηγού μας, Θέμελη Μαρνέλλου, κυρίως νεαρά παιδιά. Το να βλέπεις δίπλα – δίπλα εμάς, που αρκετοί είμαστε ήδη παππούδες με τον μικρό δεκάχρονο ορειβάτη, τον Δημήτρη, αλλά και τον νεαρό μπαμπά, τον Λευτέρη, που κουβαλούσε υπομονετικά στον μάρσιπο και τα δύο μικρά παιδάκια του, ήταν μια εικόνα άκρως ελπιδοφόρα κι ενθαρρυντική, για το πώς θα πρέπει να περνάμε τις Κυριακές μας και μου έφερε στο μυαλό το ποίημα του Μιχάλη Γκανά "Στα καμμένα":

..Έλα και πάρε με μαζί σου στην κυριακάτικη εκδρομή σου,
βγάλε με στο χλωρό κορμί σου, στις εκβολές του παραδείσου.

Έλα να βγούμε απ' το σπίτι …, πάρε και τα παιδιά μαζί σου
κι άφησε μόνη στο τραπέζι την τηλεόραση να παίζει….

με τα παιδάκια μας στον ώμο, για να μας δείχνουνε το δρόμο.

Είχαμε την τύχη να έχουμε οικογένειες σήμερα, κάτι που δίνει την ελπίδα ότι θα ξεκολλήσουμε επιτέλους απ' τις οθόνες...

 

Τιμή μας να έχουμε για πρώτη φορά αρχηγό, τον Θέμελη Μαρνέλλο, πεπειραμένο ορειβάτη, αναρριχητή, διασώστη, απ’ τους πιο καταρτισμένους στον τομέα του στην ευρύτερη περιοχή κι όχι μόνο (βρίσκεται στα σκαριά η πιθανότητα να συνεργαστεί ως υπεύθυνος ασφαλείας σε ντοκιμαντέρ της πολωνικής τηλεόρασης στις Άλπεις με θέμα τη ζωή της διάσημης ορειβάτισσας, Wanda Rutkiewicz  που κατάφερε να ανέβει σε πολλές από τις υψηλότερες κορυφές του κόσμο κι εξαφανίστηκε μυστηριωδώς στο Mont Blanc),  εμπνευστή του γραφείου υπαίθριων δραστηριοτήτων «Explore Agios Nikolaos», έναν νέο άνθρωπο με όραμα για τον τόπο του και με τόσες περγαμηνές στον τομέα του, που μαζί του νιώθεις τη σιγουριά ότι όλα θα πάνε καλά. Μια συνεργασία που ευχόμαστε να συνεχιστεί, γιατί όλους μας δένει η ίδια αγάπη για τη φύση!

Ευχαριστούμε τον αρχηγό, Θέμελη Μαρνέλλο και την παρέα του!!!

ΑΡΧΗΓΟΙ: Θέμελης Μαρνέλλος

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Μαρία Μετζογιαννάκη, Δημήτρης Σουγλέρης, Annika Thunström

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ - ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ: 

Μαρία Μετζογιαννάκη

ΒΙΝΤΕΟ:-----------

ΧΑΡΤΗΣ ΠΕΖΟΠΟΡΙΑΣ: 

Χριστίνα Καστρινάκη

Με την υποστήριξη του Wikiloc

ΠΥΡΓΟΣ ΚΑΛΟΥ ΧΩΡΙΟΥ - ΦΑΡΑΓΓΙ ΚΑΤΣΙΚΑΝΤΑΡΑΣ - ΠΡΙΝΑ

Μια κοντινή μας κι αγαπημένη διαδρομή πραγματοποίησε ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγίου Νικολάου την Κυριακή 6 Απριλίου 2025 από τον Πύργο Καλού Χωριού ως την Πρίνα μέσω της ρεματιάς του Κατσικαντάρα. Η εγγύτητα με την πόλη μας, ο μικρός βαθμός δυσκολίας και η απίστευτη ομορφιά του τοπίου μάζεψε πολύ κόσμο. 

Ομαδική μας στην έναρξη της πεζοπορίας στον γιγάντιο πλάτανο δίπλα στον νερόμυλο του Μπετούρα στη Μαρμάρω. Γύρω στους σαράντα περιπατητές αυτήν τη φορά, καθώς πρόκειται για μια απ' τις πιο όμορφες διαδρομές του νομού μας!

Το βίντεο της εξόρμησης: 

Στον Πύργο Καλού Χωριού

Γύρω στους σαράντα πεζοπόροι μαζευόμαστε λοιπόν το πρωί της Κυριακής στον Πύργο, τη δυτική συνοικία του Καλού Χωριού, όπου παρκάρουμε τα αυτοκίνητά μας. Πρώτη μας δουλειά να επισκεφτούμε την πλατεία με τις τεχνητές λιμνούλες του οικισμού, όπου φέτος χαζέψαμε δύο μεγάλες -κινέζικες, αποφάνθηκαν οι ειδήμονες- πέστροφες και φωτογραφίσαμε τα αραδιασμένα μέλη αρχαίου ελληνικού ναού (κιονόκρανα και κίονες), εξ ου  και το όνομα της περιοχής "Μάρμαρα". Έπειτα περνώντας από τα φροντισμένα περβόλια με τα εσπεριδοειδή να μοσχομυρίζουν με τους ευωδιαστούς ανθούς τους αυτή την εποχή, βγαίνουμε στον δίπατο παραδοσιακό νερόμυλο του Μπετούρα στη Μαρμάρω με τον γιγάντιο πλάτανο απέξω (τον όποιο πριν λίγο καιρό κάποιος ανεγκέφαλος δοκίμασε να κάψει -δυστυχώς)!

Στην πλατεία του Πύργου με τις τεχνητές λίμνες 

Το παπάκι μας στον πεσμένο κίονα!

Και σ' ένα αρχαίο κιονόκρανο

Καλό Χωριό ισοδυναμεί με περβόλια εσπεριδοειδών, αυτή την εποχή στα καλύτερά τους, καθώς μοσχοβολούν οι ανθοί, αν κι έχουν ακόμα φρούτα!

Ο δίπατος νερόμυλος του Μπετούρα στη Μαρμάρω με τον γιγάντιο πλάτανο απέξω.

Το φαράγγι της Κατσικαντάρας

Έπειτα γυρνάμε πάλι πίσω, διασχίζουμε το χωριό, περπατάμε λίγο σε χωματόδρομο και στη συνέχεια ακολουθώντας τη σχετική πινακίδα (πολύ καλή η σηματοδότηση, μπράβο στον Γιώργο Ανδρουλάκη και τη Δ.Α.Ε.ΑΝ) βυθιζόμαστε στα άδυτα του φαραγγιού της Κατσικαντάρας. Σαν μια συνηθισμένη ρεματιά ξεκινά αυτό, με βράχια, κλαδιά, κισσούς και πλήθος πεσμένα πλατανόφυλλα, που δυσκολεύουν την διάβαση στην πολυπληθή ομάδα μας. Ωστόσο, όσο ανεβαίνουμε, πληθαίνουν οι κολύμπες με νερό, βρώμικο στην αρχή, διαυγές στη συνέχεια, ώσπου φτάνουμε στη μεγαλοπρεπή λιμνούλα στη βάση ενός μεγάλου ογκώδους βράχου προς το τέλος του φαραγγιού, όπου και κάνουμε την πρώτη στάση ανασύνταξης και θέασης του ασυνήθιστου αυτού για την ανατολική Κρήτη τοπίου! 

Η ομάδα ξεκουράζεται στη μεγάλη λιμνούλα προς το τέλος του φαραγγιού του Κατσικαντάρα

Στον δρόμο προς την Πρίνα κι επιστροφή

Κατόπιν ανηφορίζουμε από το καλντερίμι που συνέδεε κάποτε την Πρίνα με το Καλό Χωριό, ένα από τα πιο όμορφα της περιοχής μας, έτσι καθώς έχει αναδειχθεί και καθαριστεί, μέσα από το πευκόδασος και τα εντυπωσιακά βράχια, αλλά και με θέα στον κόλπο του Μεραμπέλλου και τη νησίδα Ψείρα. Λίγο πριν φτάσουμε στην Πρίνα, ο αρχηγός μας, γνωστός λάτρης της λαογραφίας και της αρχαιολογίας, θα μας προτείνει να φτάσουμε περιφερειακά στο χωριό περνώντας από την καταπράσινη περιοχή της Κάτω Πρίνας κοντά στους Μεσελέρους, πρόταση που αποδεχόμαστε.

Αφήνουμε το φαράγγι και παίρνουμε ίσια πάνω το καλντερίμι που ένωνε Καλό Χωριό με Πρίνα μέσα στο πευκόδασος

Δεύτερη στάση ξεκούρασης στο εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου στην Κάτω Πρίνα. 

Το διπλανό, ενσωματωμένο-σε αυτό κτίριο κατά την παράδοση λειτούργησε κάποτε ως "κρυφό σκολειό".

Όμορφες εικόνες της ανοιξιάτικης φύσης και πολλά αγριολούλουδα

Το παλιό ερειπωμένο εκκλησάκι στον κάμπο, αφιερωμένο στον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο, όπως μάθαμε τελικά, καθώς και ότι ο Πολιτιστικός Σύλλογος Μεσελέρων κάνει προσπάθειες να το αναστηλώσει

Φτάνουμε στην Πρίνα αργά το μεσημέρι και δυστυχώς πρέπει να γυρίσουμε αμέσως, καθώς έχουμε αργήσει ήδη

Για την επιστροφή ακολουθούμε το όμορφο καλντερίμι

Με την φανταστική θέα

Μέσα απ' το πευκόδασος

Έτσι περπατάμε αρχικά στον επαρχιακό δρόμο και μετά από χωματόδρομους μέσα στα καλλιεργημένα εύφορα χωράφια άλλοτε φωτογραφίζοντας αγριολούλουδα άλλοτε συλλέγοντας τρυφερά σπαράγγια και μάραθα, ώσπου φτάνουμε στη νοτισμένη απ' τις πηγές περιοχή στο μικρό γραφικό εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου. Δεύτερη μας στάση εδώ για φαγητό και ξεκούραση. Έπειτα ελισσόμαστε πάλι ανάμεσα απ' τα χωράφια, ώσπου να ανακαλύψουμε τον παλαιό ερειπωμένο -πιθανόν βυζαντινό-  ναό, με σωζόμενα επιχρίσματα σε ορισμένα σημεία, αφιερωμένο στον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο (όπως πληροφορηθήκαμε μετέπειτα). 

Στη συνέχεια θα φτάσουμε  στην Πρίνα αργά το μεσημέρι και δε μας μένει αρκετός χρόνος να δούμε το όμορφο χωριό και την εκκλησία του Τιμίου Σταυρού στον λόφο Ξηβούνι. Αντιθέτως παίρνουμε ίσια κάτω το καλντερίμι απ' το οποίο μερικώς ανεβήκαμε και σε μία ώρα περίπου έχουμε επιστρέψει στην αφετηρία μας κατακουρασμένοι, καθώς η πορεία πήρε αρκετά παραπάνω απ' το αναμενόμενο έχοντας διανύσει σχεδόν 17 χλμ με υψομετρική διαφορά γύρω στα 500 μέτρα. Ευχαριστούμε τον αρχηγό μας, Γιώργο Πόθο που μοιράστηκε τις γνώσεις του για την περιοχή μαζί μας, καθώς και την πολυπληθή ομάδα που μας ακολούθησε! 

Πολλά τα αγριολούλουδα σήμερα

Μια όμορφη serapia

Άσπρη παπαρούνα (Ranunculus asiaticus)

Anacamptis

Κυνόγλωσσο

ΑΡΧΗΓΟΣ: Γιώργος Πόθος

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ:  Γιάννης Πάγκαλος, Μαρία Μετζογιαννάκη, 

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ - ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΑΝΑΡΤΗΣΗΣ: Μ. Μετζογιαννάκη 

ΒΙΝΤΕΟ: 

ΧΑΡΤΗΣ ΠΕΖΟΠΟΡΙΑΣ: Γιάννης Πάγκαλος

Με την υποστήριξη του Wikiloc