Showing posts with label φάρος Αφορεσμένου. Show all posts
Showing posts with label φάρος Αφορεσμένου. Show all posts

Sunday, 17 August 2025

ΦΑΡΟΣ ΑΦΟΡΕΣΜΕΝΟΥ - ΑΙΟΛΙΚΟ ΠΑΡΚΟ

Την Κυριακή 17 Αυγούστου, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Φάρων, ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγίου Νικολάου πραγματοποίησε μια ξεχωριστή απογευματινή πεζοπορία στον Φάρο του Αφορεσμένου με τη συμμετοχή 30 περίπου πεζοπόρων.

Παγκόσμια ημέρα φάρων στον δικό μας -ξεχασμένο απ' τις αρχές- φάρο, στο ακρωτήριο του Αγίου Ιωάννη του Αφορεσμένου

Δείτε κι άλλα βιντεάκια στο fb: του Γιάννη Ψαλλιδάκη και του Παναγιώτη Ευδαίμονα: https://www.facebook.com/GIANNISMALIA79/videos/1501847110974792  -- https://www.facebook.com/panos.evdemon/videos/1752959912761426

Η διαδρομή ξεκίνησε από το εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη, στο αιολικό πάρκο του Βρουχά. Περνώντας μια θάλασσα από ανεμογεννήτριες, που μας δημιουργεί ανάμεικτα συναισθήματα, είχαμε και μια αναπάντεχη συνάντηση με έναν κουρασμένο γύπα, που μάλλον ήρθε να ξεδιψάσει στην πηγάδα στην άκρη του πάρκου κι άργησε πολύ να ανοίξει τα φτερά του, για να φύγει μακριά μας: μια συμβολική εικόνα της άγριας φύσης που έρχεται αντιμέτωπη με τον αμείλικτο τεχνολογικό πολιτισμό μας!

"Αφορεσμένος" ονομάστηκε όλη η περιοχή, επειδή κατά τον θρύλο εδώ τάφηκε ο Καιάφας, δικαστής του Χριστού. Ωστόσο ο θρύλος αντικατοπτρίζει την άγονη, βραχώδη ξηρά, που την κτυπά αλύπητα ο αέρας και τη μόνιμα επικίνδυνα φουρτουνιασμένη θάλασσα

Τα αιολικό πάρκο του Βρουχά που περιτριγυρίζει το κάτασπρο εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη αποτελείται από 15 ανεμογεννήτριες, που εκμεταλλεύονται τον δυνατό αέρα της περιοχής.

Κτίρια μάλλον στρατιωτικά των Γερμανών απ' το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Η περιοχή εδώ γενικά έχει στρατηγική θέση αφού ελέγχει τα βόρεια παράλια και τον κόλπο του Μεραμπέλλου

Εκκλησάκι Αγίου Ιωάννη

Ανεμοδαρμένα και τα δέντρα εδώ

Ένας κουρασμένος μεγάλος γύπας είχε σταματήσει να ξαποστάσει δίπλα στη μεγάλη πηγάδα!
Ακολουθώντας έπειτα το καλά σηματοδοτημένο κατηφορικό μονοπάτι με θέα στο ακρωτήριο του Αγίου Ιωάννη στο ΒΔ άκρο του κόλπου του Μεραμπέλλου, περάσαμε πρώτα δίπλα από τον γραφικό κόλπο της Χωματίστρας, όπου κατά τον θρύλο προσορμίστηκε κάποτε το καράβι που κουβαλούσε τη σωρό του δικαστή του Ιησού, Καϊάφα,  ο οποίος πέθανε εν πλω, για να τον θάψουν. Από τότε η θάλασσα μάνισε κι είναι μόνιμα φουρτουνιασμένη, γιατί εκεί θάφτηκε ο κακός, ο «αφορεσμένος». Έτσι ονομάστηκε όλη η περιοχή και ο Φάρος του Αφορεσμένου. Θρύλος, που βέβαια δείχνει ότι το μέρος ήταν επικίνδυνο για τους ναυτικούς λόγω του δυνατού αέρα, των βράχων και της φουρτουνιασμένης θάλασσας. Έτσι δικαιολογείται και η ύπαρξη εδώ του μεγάλου αιολικού πάρκου, αλλά και του φάρου, στον οποίο φτάνουμε τελικά από όμορφο μονοπάτι παράλληλα με το μπλάβο πέλαγος.

Από το αιολικό πάρκο, απ' όπου ξεκινάμε φαίνεται το ακρωτήρι του Αγίου Ιωάννη, όπου θα καταλήξουμε. Το μονοπάτι καλά σηματοδοτημένο αρχικά κατηφορικό κι έπειτα παράλληλα με τη θάλασσα


Ο κόλπος κι η ακτή της Χωματίστρας, όπου κατά τον θρύλο προσορμίστηκε ο καράβι με τη σωρό του Καιάφα, σήμερα αγαπημένος προορισμός τουριστικων πλοιαρίων!

Ο Φάρος, μολονότι ακόμα εντυπωσιακός, μας προκαλεί θλίψη λόγω της εγκατάλειψής του. Ένα μνημείο του παρελθόντος σε μία ονειρεμένη περιοχή, που αν ήταν σε οποιαδήποτε άλλη χώρα θα είχε αξιοποιηθεί τουριστικά και δυσκολευόμαστε να δικαιολογήσουμε την ερήμωσή του στους αρκετούς ευρωπαίους συνπεριπατητές μας σήμερα από Γαλλία, Γερμανία, Ολλανδία, Πολωνία. Κτίστηκε το 1864 από τη Γαλλική Εταιρεία Φάρων σε θέση που προϋπήρχε πύργος. Δίπλα του έχει λαξευτή στον βράχο σπηλιά, παλιό παρατηρητήριο των Γερμανών στον πόλεμο. Στην κορυφή του λόφου υπάρχουν ερείπια ενετικής βίγλας, καταγεγραμμένης από το 1590 στους ενετικούς χάρτες. Αν εδώ υπήρχε αρχαία φρυκτωρία, όπως λένε πολλοί, δεν ξέρω. Θα μπορούσε όμως, γιατί η θέση παρέχει εποπτεία σε όλο το πέλαγος και τις ακτές τόσο τις δυτικές όσο και τις ανατολικές, επόμενο είναι να έχει χρησιμοποιηθεί και στο παρελθόν για αμυντικούς λόγους με τον στρατηγικό ρόλο του στον έλεγχο της εισόδου στον κόλπο του Μεραμπέλλου.

Πλησιάζοντας τον Φάρο του Αφορεσμένου

Που δεσπόζει έρημος στην ΒΔ πλευρά του κόλπου του Μεραμπέλλου


Εγκαταλείποντας τον φάρο

Στην ενετική βίγλα της κορυφής

Η ομάδα που ανέβηκε ως εκεί πάνω

Και θαύμασε το πιο όμορφο ηλιοβασίλεμα με τον ήλιο να πέφτει ανοικτά της Μιλάτου

οι υπόλοιποι συνεχίζουν απ' τον χωματόδρομο

Οι πιο πωρωμένοι απ’ την ομάδα ανέβηκαν ως την κορυφή, στα ερείπια της βίγλας, όπου αντί για πειρατές είχαμε την τύχη να ατενίσουμε το πιο φανταστικό ηλιοβασίλεμα!!! Η επιστροφή έγινε από το ίδιο μονοπάτι κι όταν φτάσαμε πίσω στα αυτοκίνητά μας μας περίμενε το εκκλησάκι με τις ανεμογεννήτριες τριγύρω σε ένα θέατρο σκιών στα χρώματα της απερχόμενης δύσης.  Ήταν μια ακόμη όμορφη εμπειρία, γεμάτη ιστορία, φύση και συγκίνηση, που άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις σε όσους συμμετείχαν.

Παιχνίδι σκιών στα χρώματα της δύσης κατά την επιστροφή

Αντί για το παπάκι σήμερα είχαμε τον Μελένιο για μασκότ

ΑΡΧΗΓΟΣ: Γιάννης Πάγκαλος

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Γιάννης Πάγκαλος, Μαρία Μετζογιαννάκη, Παναγιώτης Ευδαίμων, Γιάννης Ψαλλιδάκης

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ: Γιάννης Πάγκαλος, Μαρία Μετζογιαννάκη

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: Μαρία Μετζογιαννάκη

ΒΙΝΤΕΟΓιάννης Πάγκαλος

ΧΑΡΤΗΣ ΠΕΖΟΠΟΡΙΑΣ : Γιάννης Πάγκαλος


Με την υποστήριξη του Wikiloc

Sunday, 8 October 2023

ΒΡΟΥΧΑΣ – ΜΥΡΩΝΙΚΗΤΑΣ - ΦΑΡΟΣ ΑΦΟΡΕΣΜΕΝΟΥ

 Μια ακόμα όμορφη πεζοπορία με εντυπωσιακή εναλλαγή εικόνων και τοπίων πραγματοποίησε ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγίου Νικολάου την Κυριακή 8 Οκτωβρίου 2023, ημέρα αυτοδιοικητικών εκλογών, στην περιοχή του Άνω Μεραμπέλλου.

Ξεκινήσαμε κάπως αργά το πρωί, αφού έπρεπε πρώτα να γίνει μεταφορά αυτοκινήτων στο τέλος της διαδρομής, καθώς η πεζοπορία δεν ήταν κυκλική. Πολυπληθής παρέα, 35 ατόμων, όπου περίσσευαν τα χαμόγελα!

Μια μεγάλη ομάδα 35 ατόμων, ορισμένοι διανύοντας μεγάλη απόσταση, για να δουν τον Φάρο

ΤΑ ΧΩΡΙΑ: ΒΡΟΥΧΑΣ - ΜΥΡΩΝΙΚΗΤΑΣ

Η πεζοπορία αρχίζει απ’ το παραδοσιακό χωριό Βρουχάς, με κοσμοσυρροή, γιατί μόλις έχει τελειώσει η λειτουργία, είναι κι εκλογές, και τα καφενεία είναι γεμάτα. Ακολουθούμε αγροτικό δρόμο και χαζεύουμε τους ψηλούς, χαρακτηριστικούς της περιοχής, πέτρινους φράχτες οριοθέτησης των χωραφιών! Μια σύντομη στάση στον γειτονικό ερειπωμένο οικισμό Μυρωνικήτα μάς θλίβει: ένα μέρος που φαίνεται να έχει χρόνων ιστορία ρημάζει στο πέρασμα του χρόνου, ακατοίκητο εδώ και τουλάχιστον μια εικοσαετία. Το όνομά του κατά την παράδοση το οφείλει σε δύο βασιλιάδες, που τάχαμου είχε: τον Μύρωνα και τον Νικήτα. Ο πλούτος του στο παρελθόν προερχόταν από το εμπόριο με τα πλοία, που άραζαν στις βόρειες ακτές, με τις οποίες γειτονεύει. Έχει τη μικρή εκκλησούλα της Ανάληψης –το μόνο κτίριο που συντηρείται και γιορτάζει μια φορά το χρόνο (21 Μαΐου) μαζεύοντας κόσμο από τα γύρω χωριά. (πηγή 104 fm. Gr)

Ξεκινάμε απ' τον Βρουχά Άνω Μεραμπέλλου

Δεξαμενή έξω απ' τον Βρουχά. Τι κοιτάει η ομάδα;

Χρυσόψαρα!!!

Αγροικία

Δρομάκι στον Μυρωνικήτα

Πεσμένα αρχοντικά με καμάρες (Μυρωνικήτας)


Μυρωνικήτας

Μυρωνικήτας

Τα υπερυψωμένα τοιχία - φράκτες είναι σήμα κατατεθέν του Άνω Μεραμπέλλου

ΟΙ ΑΚΤΕΣ

Στη συνέχεια ακολουθούμε παλιά καλντερίμια και πολύ σύντομα θα ατενίσουμε τα βόρεια αφρισμένα παράλια του νομού μας. Αν και δε φυσάει πολύς αέρας –ασυνήθιστο για την περιοχή!-, η θάλασσα είναι και σήμερα ‘μανισμένη’! Κατηφορίζουμε απότομα από ‘κατσικομονοπάτι’, ώσπου βρίσκουμε τον αγροτικό παραλιακό δρόμο, που περνάει από την παραλία ‘Μεγάλη Πατσάβρα’. Συνεχίζουμε ως τη γειτονική παραλία ‘Ξεπαπαδιά’ με το εκκλησάκι του Αγίου Διονυσίου να λάμπει κάτω απ’ τον μεσημεριανό ήλιο. Εντυπωσιαζόμαστε από τους βραχώδεις σχηματισμούς και τους μικρούς κόλπους με τα τουρκουάζ νερά, όπου κάπου – κάπου βλέπουμε μοναχικούς ψαράδες.

Παλιά καλντερίμια και σύγχρονοι 'κούκοι' δείχνουν τα περάσματα,
υπό τη σκέπη των ανεμογεννητριών του αιολικού πάρκου

Κατεβασιά στις Β ακτές

Παραλία Μεγάλη Πατσάβρα: για τους επιλεκτικούς

Πορεία παράλληλη με τις ακτές από αγροτικό δρόμο

Πάντα αφρισμένες οι βόρειες παραλίες

Πλησιάζοντας το εκκλησάκι του Αγίου Διονυσίου

Και προσπερνώντας το!

Πλησιάζοντας την παραλία Ξεπαπαδιά

Άγιος Διονύσιος από μακριά προχωρώντας ανατολικά

Παραλία Ξεπαπαδιά

Αφήνουμε κάποτε τον αγροτικό δρόμο, που φτάνει στο τέλος του, καθώς σταματάνε οι ανεμοδαρμένοι ελαιώνες και οι λίγες κατοικίες. Παίρνουμε ανηφορικό μονοπάτι, τόσο στενό, που η ομάδα απλώνεται κατά μήκος του σαν πολύχρωμη αλυσίδα. Το τοπίο αγριεύει και προκαλεί δέος και θαυμασμό.  Κάποτε αντικρίζουμε από μακριά τον μοναχικό φάρο-φάντασμα και στον λόφο πάνω απ’ αυτόν τα ερείπια του παλιού οχυρού.

Η ομάδα πήρε το μονοπάτι προς το ακρωτήρι του Αφορεσμένου

Οι ακτές γίνονται πιο απόκρημνες



Φάνηκε ο Φάρος και το οχυρό της κορυφής
ΑΚΡΩΤΗΡΙ ΚΑΙ ΦΑΡΟΣ ΤΟΥ ΑΦΟΡΕΣΜΕΝΟΥ

Φτάνουμε επιτέλους και κάνουμε την πρώτη μας στάση. Η θέα του φάρου από κοντά είναι απογοητευτική: κάθε φορά τον βρίσκουμε και σε χειρότερη κατάσταση. Σίγουρα κάτι πρέπει να γίνει! Και σύντομα! Ο Φάρος κτίστηκε το 1864 από τη Γαλλική Εταιρία Φάρων και έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο μνημείο για τη σημασία του, παρότι ο χαρακτηρισμός αυτός δεν φαίνεται να ευαισθητοποιεί κανέναν.  Στέκεται ακόμα στο απόκρημνο ακρωτήριο του Αι Γιάννη του Αφορεσμένου, αν και σήμερα έχει χάσει τη χρηστική του σημασία.

Το ευφάνταστο όνομα της περιοχής οφείλεται σε ένα θρύλο: η παράδοση θέλει να πεθαίνει εν πλω και να θάβεται στον γειτονικό όρμο της Χωματίστρας ο Καϊάφας, ο Εβραίος αρχιερέας, που καταδίκασε τον Χριστό κατά την Καινή Διαθήκη. Η γη όμως δεν ήθελε να τον δεχτεί και τον ξέθαβε συνεχώς, ώσπου μαζεύτηκε πλήθος κόσμου και πλάκωσε τη σωρό του διώκτη του Χριστού με μεγάλες πέτρες. Έτσι η περιοχή ονομάστηκε ‘τόπος του αφορεσμένου’, η δε θάλασσα δεν ηρέμησε ξανά. Ακόμα και τα καράβια απέφευγαν να περάσουν από κοντά κι έκαναν ολόκληρο γύρο. Θρύλος που σκοπό έχει προφανώς να δικαιολογήσει το άγριο κι επικίνδυνο ακρωτήρι και να αποτρέψει τους ναυτικούς να το πλησιάζουν.

Πλησιάζοντας τον Φάρο του Αφορεσμένου

θέα απ' τον φάρο

Θύρα



Ένα χαρακτηρισμένο ως διατηρητέο μνημείο, που έχει αφεθεί στη μοίρα του

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΑΠΟ ΤΟ ΑΙΟΛΙΚΟ ΠΑΡΚΟ

Αφού χορτάσαμε ήλιο, βράχο και θάλασσα, πήραμε το δρόμο τη επιστροφής. Ακολουθήσαμε το στενό μονοπάτι παράλληλα με την ακτή, περάσαμε από τον όμορφο αλλά ανεμώδη όρμο της Χωματίστρας κι έπειτα ανηφορίσαμε ως το αιολικό πάρκο, που υψώνεται πάνω από τον Αφορεσμένο. Εκεί κάτω από πλήθος ανεμογεννήτριες –η φήμη της περιοχής σαν μόνιμα ανεμοδαρμένη, δικαιολογεί την ύπαρξή τους εδώ- περιμένουν τα αμάξια μας για την επιστροφή. Το εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη, μοναχικό, μικρό και ολόλευκο, χαμένο μέσα στους επίσης λευκούς ρόδακες δίνει μια εντελώς σουρεάλ εικόνα!

Ακολουθώντας το πολύ όμορφο μονοπάτι επιστροφής

Ανηφορίζοντας προς το αιολικό πάρκο

Η ανεμώδης παραλία της Χωματίστρας

Το εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη εν μεσω ανεμογεννητριών


Αιολικό πάρκο Αφορεσμένου, σημείο της εποχής

Συνολικά περπατήσαμε σήμερα γύρω στα 10 χιλιόμετρα σε 4 ώρες. Διαδρομή απ’ τις πιο όμορφες της περιοχής με όμορφη παρέα με θετική διάθεση. Να ευχαριστήσουμε τον αρχηγό μας, Γιάννη Πάγκαλο, από τα πιο παλιά ενεργά μέλη και ταμία του Συλλόγου για την όλη οργάνωση. Ιδιαίτερα να ευχαριστήσουμε τους πεζοπόρους, που ήρθαν σήμερα από μακριά (Σητεία, Μοίρες, Ηράκλειο), για να περπατήσουμε παρέα. Ευτυχώς μας έκανε πολύ καλό καιρό, χωρίς δυνατό αέρα και το καταευχαριστηθήκαμε όλοι! 

Ευχαριστούμε τον αρχηγό και φωτογράφο του Συλλογου, Γιάννη Πάγκαλο!

ΑΡΧΗΓΟΣ: Γιάννης Πάγκαλος

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Γιάννης Πάγκαλος, Μαρία Μετζογιαννάκη, Γιάννης Ψαλλιδάκης ΧΑΡΤΗΣ: Γιάννης Πάγκαλος

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ - ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: Μ. Μετζογιαννάκη

ΒΙΝΤΕΟ: Γιάννης Πάγκαλος


ΧΑΡΤΗΣ ΠΕΖΟΠΟΡΙΑΣ 

Powered by Wikiloc