Showing posts with label θέση Πευκαλιδιάς. Show all posts

Sunday, 5 April 2026

ΤΟΥΡΚΙΣΕΣ – ΚΟΡΑΚΙΕΣ – ΑΦΕΝΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΣ - ΠΕΥΚΑΛΙΔΙΑΣ

Μια όμορφη φυσιολατρικού ενδιαφέροντος πεζοπορία κοντά στην πόλη μας, απ’ το ιστορικό δάσος του Κρούστα ως τις παρυφές του όρους Κορακιά, πραγματοποίησε ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγίου Νικολάου την Κυριακή 5 Απριλίου 2026 και στη συνέχεια είχαμε την τύχη να πάρουμε μια γεύση από την τέχνη της ξυλογλυπτικής στο καταπράσινο ξέφωτο του Κυνηγού από τους γνωστούς καλλιτέχνες-ξυλογλύπτες του τόπου μας: Νίκο Μάνεση, κάτοικο Νεάπολης και Νίκο Αποστολάκη από Άγιο Νικόλαο!

Ομαδική στα γεμάτα μαργαρίτες λιβάδια στις Κορακιές

Ξεκινάμε λοιπόν στις εννέα ακριβώς από τη θέση Τούρκισες δίπλα στη δεξαμενή, γνωστό σημείο εκκίνησης πολλών πεζοποριών. Αυτή τη φορά θα πάρουμε ανηφορικό καλντερίμι, πολύ καλά διατηρημένο συνοδευόμενο συχνά κατά μήκος από καταπότες. Περπατάμε μέσα σε δάσος. Ωραίες εικόνες με το χώμα νοτισμένο από τη χθεσινή βροχή και τα αρωματικά θάμνα ειδικά τις αντωναΐδες (teucrum polium) να αναδύουν όλα τα αρώματά τους, καθώς τα σκουντάμε. Τα βρύα που έχουν απλωθεί σε βράχους και δέντρα δίνουν μια ατμόσφαιρα άλλης εποχής. Θα συναντήσουμε τα πρώτα κρητικά κρίνα (arum creticum) με την κιτρινωπή τοξωτή λόγχη τους, κι ακόμα κυκλάμινα κι ορχιδέες και κανα-δυο παιώνιες, έτοιμες να ανοίξουν, όλα τα όμορφα της εποχής.

Ώσπου φτάνουμε στην περιοχή Κορακιές, στις υπώρειες της ομώνυμης κορφής. Από εδώ και πάνω ανοίγει περισσότερο το τοπίο κι είναι πιο έντονη η ανθρώπινη παρέμβαση: παλιοί εγκαταλελειμμένοι οικισμοί, μαντριά, περιφραγμένα με μαντρότοιχους αμπέλια. Απ’ ότι φαίνεται εδώ είχαν οι κάτοικοι του Κρούστα τις θερινές κατοικίες τους. Εξάλλου δεν λείπει και το νερό! Περπατάμε παράλληλα με το ρέμα, το ακούμε να κελαρύζει σχηματίζοντας καταρρακτάκια. «Είναι ο Καλός Ποταμός, που εκβάλλει στο Καλό Χωριό, λέει ο Θέμελης, τον περπάτησα μια φορά, μου πήρε επτά ώρες»! Λίγο πιο πάνω υπάρχουν τσιμεντένιες κατασκευές. «Εδώ, μας λέει πάλι ο αρχηγός, στη θέση “στου Πινακά” είχαν σκοπό να κάνουν φράγμα, για να μαζεύουν το νερό, αλλά άρχισαν χωρίς να το τελειώσουν». Όπως και πολλά άλλα πράγματα σε αυτόν τον τόπο, θα πρόσθετα εγώ.

Παλιός οικισμός στις Κορακιές

Στο φράγμα "Στου Πινακά"

Αμπέλια γεμάτα μαργαρίτες

Τεχνητές λίμνες για συλλογή νερού

Από εδώ θα ακολουθήσουμε τον ανηφορικό χωματόδρομο ως το εκκλησάκι του Αφέντη Χριστού, όπου θα κάνουμε μια σύντομη στάση. Μετά θα κινηθούμε κατηφορικά περνώντας δίπλα από τεχνητές λιμνούλες για τις ανάγκες των κτηνοτρόφων, από θέσεις που προσφέρουν πανοραμική θέα στον ανατολικό κόλπο του Μεραμπέλλου στο βάθος, από όμορφες αγροικίες, μερικές ανακαινισμένες, από εύφορα καλλιεργημένα σώπατα μπαινοβγαίνοντας στο πυκνό δάσος.

Εκκλησάκι του Αφέντη Χριστού, το υψηλότερο σημείο της διαδρομής μας σήμερα

ΠΑΝΩ: το ενδημικό arum creticum και η γιγαντοορχιδέα robertianum. ΚΑΤΩ: η σπάνια και όμορφη παιώνια ένα κλικ πριν ανθίσει.

Όταν τέλος ο δρόμος περνά από ψηλά πεύκα κι η μυρωδιά της ρητίνης γεμίζει την ατμόσφαιρα ξέρουμε ότι έχουμε φτάσει στη θέση –όνομα και πράγμα- «Πευκαλιδιάς». Κάπου εδώ θα στρίψουμε δεξιά και θα συναντήσουμε ένα εντυπωσιακό κυκλικό ξέφωτο ανάμεσα στα πεύκα, ιδανικό για υπαίθριες εκδηλώσεις. Είναι η περιοχή «Κυνηγός». Εκεί μας περιμένουν οι δυο γνωστοί καλλιτέχνες ξυλογλυπτικής της περιοχής. Έχουν φέρει τα σύνεργά τους, έχουν απλώσει τους πάγκους τους. Τους ακούμε προσεκτικά κι έπειτα πιάνουμε κι εμείς τα σκαρπέλα προσπαθώντας να ακολουθήσουμε τις γραμμές από το πρότυπο που έχουν σχεδιάσει: πρόκειται για έναν ορειβάτη που ανεβαίνει φορτωμένος με το σακίδιο κι η αλήθεια είναι ότι βγήκε στον καθένα μας και διαφορετικός, δίνοντας μια ιδέα προσωπικού στυλ κι ας είμαστε κι αρχάριοι. Μια βόλτα στα πέριξ ώσπου να έρθει η σειρά μου και μου κεντρίζει την προσοχή ο ξύλινος αδριάντας άνδρα, όπως άρχισε να σχηματίζεται πάνω σε έναν κομμένο κορμό. Κάτω ένα τσεκούρι κι ένα αλυσοπρίονο -δεν είναι αυτά που φαντάζεται κανείς ως ..εργαλεία καλλιτέχνη! «Θέλαμε λίγο να σκοτώσουμε την ώρα μας, όσο σας περιμέναμε» μας λένε. Παραδίπλα ο Θέμελης (https://www.exploreagn.com/) περιγράφει στον Γιάννη το όνειρό του να φτιάξει μία αίθουσα αναρρίχησης για μικρά παιδιά και όχι μόνο στον Άγιο Νικόλαο. Ενδιαφέροντα πράγματα από ενδιαφέροντες ανθρώπους γίνονται στον τόπο μας τελικά κι αισθανόμαστε πολύ τυχεροί που τους έχουμε!

Στη θέση "Κυνηγός" στον Πευκαλιδιά έλαβε χώρα το μάθημα ξυλογλυπτικής με τους καλλιτέχνες Νίκο Αποστολάκη και Νίκο Μάνεση (κάτω), τους οποίους ευχαριστούμε θερμά! Πιο κάτω ο Νίκος Αποστολάκης συμβουλεύει τον Γιώργο, ο οποίος στη συνέχεια ποζάρει χαρούμενος με το δημιούργημά του!

Συμπερασματικά σήμερα διανύσαμε 13 χιλιόμετρα με 430 υψομετρική παίρνοντας ταυτόχρονα μια γεύση από ξυλογλυπτική! Ευχαριστούμε τόσο τους δύο φίλους ξυλογλύπτες, Νίκο Μάνεση (https://store.nikosmanessisart.com) και Νίκο Αποστολάκη (https://www.myciti.gr/entry.phpeid=7c9685fb9586da0feb770012994245b9), όσο και τον αρχηγό μας, Θέμελη Μαρνέλλο (https://www.exploreagn.com/). Τιμή μας που συνεργαζόμαστε και με τους τρεις, γνωστοί και επιτυχημένοι, ο καθένας στον τομέα του! Μακάρι να τα ξαναπούμε σύντομα!

Αρχηγός μας ο Θέμελης Μαρνέλλος του Explore Agios Nikolaos (https://www.exploreagn.com/) που ξέρει πολύ καλά την περιοχή!

ΑΡΧΗΓΟΣ: Θέμελης Μαρνέλλος

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ:

Γιάννης Πάγκαλος, Θέμελης Μαρνέλλος, Μαρία Μετζογιαννάκη

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ - ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ:

Μαρία Μετζογιαννάκη

ΒΙΝΤΕΟ:-----------

ΧΑΡΤΗΣ ΠΕΖΟΠΟΡΙΑΣ:Θέμελης Μαρνέλλος

Με την υποστήριξη του Wikiloc

Sunday, 9 April 2023

ΔΑΣΟΣ ΚΡΟΥΣΤΑ (ΤΟΥΡΚΙΣΣΕΣ – ΠΕΥΚΑΛΙΔΙΑΣ – ΚΟΚΚΙΕΣ)

Μια ομάδα 30 περίπου πεζοπόρων του Ορειβατικού Συλλόγου Αγίου Νικολάου, μεγάλων και μικρών, παλιών και νέων, πραγματοποίησε την Κυριακή 9 Απριλίου μια όμορφη πεζοπορία στο αγαπημένο μας δάσος του Κρούστα. Κι όπως λέει ο Παναγιώτης: «Το να περπατάς μέσα σε ένα δάσος είναι πάντα ευχάριστο, πόσο μάλλον στο δάσος του Κρούστα, που είναι κοντά στη πόλη μας και είναι κομμάτι της πεζοπορικής ζωής μας».

Ομαδική στην κορυφή Κοκκιές

Άλλο ένα βίντεο εδώ:

https://www.facebook.com/panos.evdemon/videos/1678846062570095?idorvanity=588468201282923

Ο καιρός καλός για πεζοπορία 10-13 βαθμοί, ήλιος και κάποια νεφοκάλυψη κατά τη διάρκεια της πορείας. Φυσούσε αέρας ειδικά στις κορυφές, αλλά αυτό δεν πτόησε την ομάδα. Ξεκινήσαμε από τη γνωστή θέση Τούρκισσες, δίπλα στη δεξαμενή, αφετηρία μας για πολλές πεζοπορίες, όπου αφήσαμε τα αυτοκίνητά μας.

Η δεξαμενή στις Τούρκισσες

Η ομάδα ξεκινά!

Πήραμε αρχικά χωματόδρομο κι έπειτα την κατεύθυνση προς ‘Πευκαλιδιά’, όνομα και πράγμα, αφού ακολουθήσαμε μονοπάτια μέσα στο όμορφο πευκοδάσος, το οποίο πότε πύκνωνε και μας χάριζε τη σκιά του και τις μυρωδιές του, πότε ξάνοιγε και μας άφηνε να θαυμάσουμε τη θέα στον κόλπο του Μεραμπέλου. Πέρα απ’ τη συνήθη ανθρώπινη επέμβαση: δρόμοι, περίβολοι, μελίσσια (την προσοχή μας εφιστά ο αρχηγός, μην τα ενοχλήσουμε: ‘όχι πολύ κοντά κι όχι φασαρία’, λέει) σε κάποιο ξέφωτο του δάσους κάποιος παθιασμένος με τη φύση πεζοπόρος άφησε τα ίχνη του: έναν κοχλία φτιαγμένο με πέτρες και μια μεγάλη στρατιωτική σκηνή κάτω απ’ τα δέντρα, παρακαταθήκη στους επόμενους ορειβάτες, κυνηγούς, ανθρώπους της φύσης, που έχουν ανάγκη από κατάλυμα.

Η σκηνή κι ο 'κοχλίας' σε ξέφωτο του δάσους

Η ομάδα συνεχίζει και οι παλαίμαχοι του Συλλόγου ο Γιώργος κι ο Λεωνίδας μας δείχνουν όλες τις κορφές με τα ονόματά τους, τα δρομάκια και που οδηγούν, τις περιοχές με τα τοπωνύμια τους, φυτά κι άλλες πληροφορίες, που σε κάνουν από τη μια να θαυμάζεις τις γνώσεις τους, από την άλλη την αδυναμία σου να τα συγκρατήσεις όλ’ αυτά. Αντίθετα αφήνεσαι στις μυρωδιές του ρετσινιού, στο θρόισμα της πευκοβελόνας, στα λουλουδάκια, που ξεφυτρώνουν, στα θυμάρια και τις αστοιβίδες, όπου μαζεύονται ζουζούνια, έντομα, πεταλουδίτσες κι όλη η …παλιοπαρέα της άνοιξης.

Γιώργος και Λεωνίδας συναγωνίζονται σε γνώσεις

Ανθισμένη δάφνη

Παίρνουμε σιγά-σιγά ανηφορική πορεία. Στο δρόμο συναντάμε ερειπωμένα σπιτάκια ανάμεσα στα πεύκα, καθώς κι αναβαθμίδες, λίθινους φράκτες και μαντριά, σημάδια δραστηριότητας των προγόνων μας. Λίγο πριν την κορφή σε μέρος με ωραία θέα, αλλά χωρίς δυνατό αέρα, θα σταματήσουμε λίγο για το κολατσιό μας. Ένας γύπας φέρνει βόλτες πάνω μας εποπτεύοντας τα λημέρια του. Ανεβαίνουμε τέλος στην κορυφή Κοκκιές, απ’ όπου μας ανοίγεται η θέα προς το παραπλήσιο μικρό οροπέδιο στα Σκυφιά, αλλά και στην πεδιάδα της Ιεράπετρας και το νότιο κρητικό πέλαγος. Συνεχίζουμε ανατολικά στην κορυφογραμμή, που αποτελεί φυσικό σύνορο των χωριών Κρούστα –Καλαμαύκας – Πρίνας.

Το μικρό οροπέδιο των Σκυφιών της Καλαμαύκας, όπως φαίνεται απ' την κορυφή

Οι κορυφές της Δίκτης διατηρούν ακόμα λίγο χιόνι

Φωτογραφίζοντας τ' άγρια πουλιά

Ιδού το αποτέλεσμα

Έπειτα η ομάδα παίρνει την κατηφόρα ανάμεσα στο δάσος που διακόπτεται από βράχους και κάποια πεσμένα –ίσως από κεραυνούς- δέντρα. Βρίσκουμε τελικά χωματόδρομο και μ’ αυτόν οδηγό γυρνάμε στη βάση μας, αφού διασχίσαμε συνολικά απόσταση περίπου 8 χιλιομέτρων σε 3.30 ώρες με τις στάσεις.

Μια όμορφη πορεία, αρκετή για να κρατήσει την ομάδα ζεστή για τις διακοπές του Πάσχα. Ευχαριστούμε ιδιαίτερα τον αρχηγό μας, Γιώργο Μιχαηλίδη, δεινό γνώστη κάθε σπιθαμής στην περιοχή. Ευχόμαστε σε αυτόν, σε όλη την ομάδα, στα μέλη και τους φίλους του Συλλόγου, καθώς και σ’ όλο τον κόσμο «Καλό Πάσχα» ανανεώνοντας το ραντεβού μας για την Κυριακή του Θωμά!!!