ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΙΝΑ ΣΤΟΝ ΚΡΟΥΣΤΑ

Την Κυριακή 15 Φλεβάρη 2026 περπάτησε ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγίου Νικολάου στην όμορφη κοντινή μας περιοχή, από την Πρίνα για τον Κρούστα. Παρά τον νοτιά που λυσσομανούσε σε όλον τον νομό, τριάντα άτομα όλων των ηλικιών μαζεύτηκαν τελικά στο Δημοτικό Σχολείο Κρούστα, όπου αφήσαμε κάποια αυτοκίνητα και συνεχίσαμε για την Πρίνα, καθώς η διαδρομή δεν ήταν κυκλική.

Ομαδική μας σε ένα απάνεμο ξέφωτο τριάντα ορειβάτες όλων των ηλικιών σε αρμονική συνύπαρξη (φώτο Δημήτρης)

Ξεκινάμε λοιπόν την πεζοπορία από το ορεινό χωριό της Πρίνας (350μ), που απέχει 24 χλ από τον Άγιο Νικόλαο και 14 από την Ιεράπετρα, περίφημο για το δάσος του, αλλά και για το μέλι του. Το αποχαιρετάμε γρήγορα τραβώντας ανηφορικά από τα έρημα στενά με τα εγκαταλελειμμένα σπίτια και τις ανθισμένες αμυγδαλιές χαζεύοντας το ύψωμα του Τιμίου Σταυρού να χάνεται στην ομιχλώδη από σκόνη ατμόσφαιρα και το δυνατό φως του ήλιου.

Ξεκινάμε από την Πρίνα, χωριό περίφημο για το μέλι του, πάνω αριστερά αχνοφαίνεται κάτω απ' το πέπλο της ομίχλης το ύψωμα με το εκκλησάκι του Τιμίου Σταυρού, το οποίο έχουμε επισκεφθεί πολλές φορές στο παρελθόν. ΚΑΤΩ: ανηφορίζοντας στα στενά και τους ελαιώνες του χωριού

Περνάμε από καταπράσινους ελαιώνες κι από κολύμπες με νερό της πρόσφατης νεροποντής. Περπατάμε κυρίως σε χωματόδρομους, φτιαγμένους κάποτε για πυρασφάλεια, ανάμεσα από πευκόδασος, σε άλλα σημεία πιο πυκνό σε άλλα πιο ανοικτό, ώστε να αφήνει  «παράθυρα» στον κόλπο του Μεραμπέλλου. Άνετη κι εύκολη διαδρομή, ιδανική για τις οικογένειες με παιδιά που μας ακολουθούν σήμερα και για κάποιους αρχάριους που μόλις ξεκίνησαν. Ο καιρός καλός, παρά την μειωμένη διαύγεια της ατμόσφαιρας - σε γενικές γραμμές ο αέρας δε μας ενόχλησε.

Θέα στον ομιχλώδη κόλπο του Μεραμπέλλου σε κάποια ξέφωτα

Θα τον καταφέρουμε τον βράχο, παιδιά;

Παρεάκια δίνουν και παίρνουν, χρόνο για κανένα αγριοράδικο βρίσκουμε, λουλουδάκια, ίριδες και ρωμουλέες, ξεπηδούν εδώ κι εκεί. Συναντάμε στον δρόμο παλιούς οικισμούς, περνάμε από το μικρό οροπέδιο του Πεντοχέρη με τα κλήματά του καλοκλαδεμένα, φτάνουμε στον Κομμένο Δέτη, φυσικό όριο ανάμεσα στα δύο χωριά, περνάμε από τις περιοχές Ρεθεμνιώτη και Μαχιδιά, όπου κυριαρχούν οι ελαιώνες, κατηφορίζουμε παράλληλα με τον Καλό Ποταμό (που αν τον συνεχίσεις ίσια κάτω θα σε βγάλει στο Ίστρον) και μέσω ενός παλιού καλντεριμιού θα καταλήξουμε τελικά στον -κάπως πιο ανεμοδαρμένο- Κρούστα στα 540μ..

Ρομουλέες

Σήμερα περπατήσαμε άνετα 10,2 χλμ με υψομετρική 365μ. σε τέσσερις ώρες (όπως τα κατέγραψε το «μηχανάκι» της Χριστίνας). Πεζοπορία όπου αναμείχθηκε η δικιά μας η ομάδα, του Ορειβατικού, με αρκετούς βετεράνους κι ανώτατο όριο ηλικίας γύρω στα 70 κι η παρέα του αρχηγού μας, Θέμελη Μαρνέλλου, κυρίως νεαρά παιδιά. Το να βλέπεις δίπλα – δίπλα εμάς, που αρκετοί είμαστε ήδη παππούδες με τον μικρό δεκάχρονο ορειβάτη, τον Δημήτρη, αλλά και τον νεαρό μπαμπά, τον Λευτέρη, που κουβαλούσε υπομονετικά στον μάρσιπο και τα δύο μικρά παιδάκια του, ήταν μια εικόνα άκρως ελπιδοφόρα κι ενθαρρυντική, για το πώς θα πρέπει να περνάμε τις Κυριακές μας και μου έφερε στο μυαλό το ποίημα του Μιχάλη Γκανά "Στα καμμένα":

..Έλα και πάρε με μαζί σου στην κυριακάτικη εκδρομή σου,
βγάλε με στο χλωρό κορμί σου, στις εκβολές του παραδείσου.

Έλα να βγούμε απ' το σπίτι …, πάρε και τα παιδιά μαζί σου
κι άφησε μόνη στο τραπέζι την τηλεόραση να παίζει….

με τα παιδάκια μας στον ώμο, για να μας δείχνουνε το δρόμο.

Είχαμε την τύχη να έχουμε οικογένειες σήμερα, κάτι που δίνει την ελπίδα ότι θα ξεκολλήσουμε επιτέλους απ' τις οθόνες...

 

Τιμή μας να έχουμε για πρώτη φορά αρχηγό, τον Θέμελη Μαρνέλλο, πεπειραμένο ορειβάτη, αναρριχητή, διασώστη, απ’ τους πιο καταρτισμένους στον τομέα του στην ευρύτερη περιοχή κι όχι μόνο (βρίσκεται στα σκαριά η πιθανότητα να συνεργαστεί ως υπεύθυνος ασφαλείας σε ντοκιμαντέρ της πολωνικής τηλεόρασης στις Άλπεις με θέμα τη ζωή της διάσημης ορειβάτισσας, Wanda Rutkiewicz  που κατάφερε να ανέβει σε πολλές από τις υψηλότερες κορυφές του κόσμο κι εξαφανίστηκε μυστηριωδώς στο Mont Blanc),  εμπνευστή του γραφείου υπαίθριων δραστηριοτήτων «Explore Agios Nikolaos», έναν νέο άνθρωπο με όραμα για τον τόπο του και με τόσες περγαμηνές στον τομέα του, που μαζί του νιώθεις τη σιγουριά ότι όλα θα πάνε καλά. Μια συνεργασία που ευχόμαστε να συνεχιστεί, γιατί όλους μας δένει η ίδια αγάπη για τη φύση!

Ευχαριστούμε τον αρχηγό, Θέμελη Μαρνέλλο και την παρέα του!!!

ΑΡΧΗΓΟΙ: Θέμελης Μαρνέλλος

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Μαρία Μετζογιαννάκη, Δημήτρης Σουγλέρης, Annika Thunström

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ - ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ: 

Μαρία Μετζογιαννάκη

ΒΙΝΤΕΟ:-----------

ΧΑΡΤΗΣ ΠΕΖΟΠΟΡΙΑΣ: 

Χριστίνα Καστρινάκη

Με την υποστήριξη του Wikiloc

ΠΥΡΓΟΣ ΚΑΛΟΥ ΧΩΡΙΟΥ – ΦΑΡΑΓΓΙ ΚΑΤΣΙΚΑΝΤΑΡΑΣ - ΠΡΙΝΑ

 

Με μια αγαπημένη και δοκιμασμένη πεζοπορία επέλεξε ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγίου Νικολάου να κλείσει τις εορταστικές πεζοπορίες και να κάνει το ποδαρικό στον νέο χρόνο: αυτήν από το Καλό Χωριό ως την Πρίνα Λασιθίου μέσω του φαραγγιού της Κατσικαντάρας. Διαδρομή εύκολη, όμορφη, στο κέντρο του νομού μας και πολύ καλά σηματοδοτημένη!

Ομαδική μας στην έξοδο του φαραγγιού με φόντο τον κόλπο του Μεραμπέλλου πίσω μας

Κυριακή 4 Ιανουαρίου 2025 λοιπόν και είκοσι άτομα ακριβώς μαζευόμαστε στην είσοδο του συνοικισμού του Πύργου Καλού Χωριού. Μετά τις απαραίτητες ευχές ξεκινάμε στις εννιά κι ακολουθώντας τα σήματα παίρνουμε αρχικά χωματόδρομο διασχίζοντας πορτοκαλεώνες -σήμα κατατεθέν του Καλού Χωριού- κι ελαιώνες, ώσπου να βυθιστούμε σε στενό κατηφορικό μονοπάτι ανάμεσα σε κισσούς κι εσπεριδοειδή, που θα μας φέρει στην κοίτη της Κατσικαντάρας. Όπως όλα τα φαράγγια είναι αυτό κατάφυτο κι ήλιος δεν το βλέπει: αναρριχητικά φυτά, πικροδάφνες και πλατάνια. Θέλει οπωσδήποτε προσοχή έτσι που τα πλατανόφυλλα κρύβουν το έδαφος και τα βράχια σου βάζουν εμπόδια. Είναι όμως η σηματοδότηση και η τοποθέτηση βοηθητικών σκοινιών στα δύσκολα σημεία, που οδηγεί το κάθε σου βήμα και κάνει τη διάσχιση ασφαλή και ευχάριστη. Όσο ανηφορίζουμε θα βγουν και τα χόρτα: χαρακούλια και βυζοράδικα, που κι ένα μανιτάρι και τα πρώτα πεύκα.

Πολύ καλά σηματοδοτημένη η διαδρομή από Γιώργο Ανδρουλάκη και ΔΑΕΑΝ, που δεν την χάνεις με τίποτα. Εδώ το σημείο όπου πρέπει να αποφασίσεις αν θα ανέβεις από το φαράγγι ή το μονοπάτι. Επιλέξαμε το πρώτο καθώς ο αέρας είχε απομακρύνει την υγρασία απ' τα χόρτα.

Όμορφες εικόνες απ' το κατάφυτο φαράγγι, που έχει νερό όλο τον χρόνο σε κάποια σημεία του

Η μεγάλη λίμνη προς το τέλος του φαραγγιού. Κάποιοι είδαμε και χέλια!

Στην έξοδο του φαραγγιού, όταν πια αυτό γίνεται αδιάβατο. εικόνα απ' το μονοπάτι

Προς το τέλος θα θαυμάσουμε και τις λιμνούλες που δεν στερεύουν ούτε το καλοκαίρι.  Μετά ακολουθώντας και πάλι τα σήματα θα οδηγηθούμε στο παλιό όμορφο καλντερίμι, που ελίσσεται ίσια πάνω φιδογυριστό και σε κάθε στροφή του μας χαρίζει απλόχερα τη θέα του κόλπου του Μεραμπέλλου πέρα ως πέρα.  Μετά θα εισχωρήσουμε στο κατάφυτο δάσος της Πρίνας με τις πευκοβελόνες να απλώνονται χαλί και τις μυρωδιές της ρετσίνης να μας δίνουν βαθιές ανάσες φρεσκάδας. Κάποτε θα βγούμε στον επαρχιακό δρόμο, που μας δείχνει ότι πλησιάζουμε στο χωριό. Όμορφο αυτό με ενδιαφέρουσες γωνιές ενός κόσμου που σβήνει από την εγκατάλειψη, όπως συμβαίνει σε όλα σχεδόν τα χωριά μας, αλλά και άλλες, που δείχνουν ελπιδοφόρα σημάδια ζωής και κατοίκησης. Ανοικτό σήμερα και το παραδοσιακό καφενείο του χωριού, όπου θα κάνουμε μια στάση για ένα ελληνικό καφεδάκι και «το μελομακάρονο κερασμένο». Έτσι ήρθε η ώρα για την επιστροφή από το παλιό το μονοπάτι παράλληλα με το φαράγγι, που θα μας οδηγήσει πίσω στην αφετηρία μας σε λίγο παραπάνω από μια ώρα!

Ένα βραχογλαστράκι arisarum vulgare, σταρ της εποχής στην έξοδο του φαραγγιού προς το μονοπάτι

Παίρνοντας το καλντερίμι για την Πρίνα

Στολισμένο λόγω των εορτών το χωριό!

Στο παραδοσιακό καφενείο!

Να και τα ξύλα για τον χειμώνα!

Πρίνα, το χωριό των 50 περίπου (ηλικιωμένων) κατοίκων, που απέχει 20 χλμ από Άγιο Νικόλαο και 15 από τα παράλια. Περίφημο για το πευκόδασός του, αλλά και το μέλι του. Διοργανώνεται εδώ γιορτή μελιού κάθε Αύγουστο!

Κατεβαίνοντας απ' το ωραίο καλντερίμι

Μαγευτική η θέα στο καταπράσινο φαράγγι  (κάτω δεξιά απ' το μονοπάτι), αλλά και στον κόλπο του Μεραμπέλλου ίσια μπροστά

Μεγαλύτερο πρόβλημα κλασικά η κολύμπα με το νερό στον χωματόδρομο προς την είσοδο του φαραγγιού, ειδικά αν έχει βρέξει τις προηγούμενες!!!

Ωραία παρέα σήμερα, πολλοί και οι νέοι άνθρωποι, όμορφες οι στιγμές, όμορφα και τα τοπία. Τελειώσαμε σύντομα σε 4 ώρες την διαδρομή των δέκα περίπου χιλιομέτρων με 360 μέτρα υψομετρικής διαφοράς και φτάσαμε μία η ώρα πίσω στο χωριό, εξοικονομώντας χρόνο και για τις άλλες υποχρεώσεις των ημερών. Ευχαριστούμε πολύ τον αρχηγό μας κι επίτιμο Πρόεδρο του συλλόγου μας, Λεωνίδα Κλώντζα, καθώς και τον Γιώργο Ανδρουλάκη, που εξ ονόματος της ΔΑΕΑΝ καθαρίζει και σηματοδοτεί για μας τα όμορφα αυτά μονοπάτια. Όμως δεν γίνεται να μην αφιερώσουμε την πεζοπορία αυτή στον φίλο του συλλόγου μας, Νίκο Φιλιππάκη, ενός εκ των ιδρυτών της ομάδας «Πορπατώ εις την Κρήτη», που πραγματοποιούσε πεζοπορίες για τους φοιτητές, όχι μόνο γιατί «έφυγε» την προηγούμενη, αλλά και γιατί μας είχε συνοδεύσει σε αυτήν εδώ ακριβώς την πεζοπορία δύο χρόνια πριν! Μια ακόμη απώλεια για τους ορειβατικούς συλλόγους της Κρήτης. Όμως το φρόνημα μένει υψηλό κι ευχόμαστε σε όλους «Καλή Χρονιά»!

Εδώ ο αρχηγός μας και επίτιμος Πρόεδρος του Συλλόγου, Λεωνίδας Κλώντζας στο καφενεδάκι του χωριού, παρέα με τον Γιώργο και τον Σπύρο, από τα πιο τακτικά μας μέλη!

Αντί παπιού, βγάλαμε λαγό σήμερα για μασκότ

ΑΡΧΗΓΟΣ: Λεωνίδας Κλώντζας

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Λεωνίδας Κλώντζας,  Μαρία Μετζογιαννάκη, 

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ-ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ:Μ. Μετζογιαννάκη

ΒΙΝΤΕΟ: -------------------------------------------------

ΧΑΡΤΗΣ ΠΕΖΟΠΟΡΙΑΣ : --------------

ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΖΟΠΟΡΙΑ: ΠΥΡΓΟΣ ΚΑΛΟΥ ΧΩΡΙΟΥ – ΠΡΙΝΑ

 Ούτε στα πιο τρελά μας όνειρα δεν περιμέναμε ότι θα μαζευόταν περίπου 60 άτομα για την έκτακτη εορταστική πεζοπορία, που εξαγγείλαμε, από το Δ.Σ. του Ορειβατικού Συλλόγου Αγίου Νικολάου, για την τελευταία Κυριακή της χρονιάς στις 31 Δεκεμβρίου.

Στο όμορφο καλντερίμι που ενώνει το Καλό Χωριό με την Πρίνα ίσα που χωράμε!

Κι όμως ήταν όλοι εκεί: η Βάσω κι η Μαρία με τον εγγονό της απ’ τη Σητεία, που μοίρασε τα πεντανόστιμα σπιτικά κουραμπιεδάκια, ο Γιάννης κι η Γκριντ απ’ την Ελούντα με τα κορίτσια τους, η Χαρά απ’ τον Άγιο Νικόλαο με το σκυλάκι της, τον Μελένιο στολισμένο με χριστουγεννιάτικα κέρατα σαν τάρανδο, η νέα μας φίλη, η Λούκα, που μας δείχνει τα μανιτάρια, ο Γιώργος κι η Ευγενία που μάζεψαν από μια τσάντα χόρτα (άργησαν, αλλά επιτέλους βγήκαν), οι Γεραπετρίτες μας πάντα μες στην καλή χαρά σκορπούν το κέφι όπου πάνε, μια πολυπληθής παρέα απ’ το Ηράκλειο με επικεφαλής τον φίλο μας, τον Χριστόφορο, που, αν και δεν του λείπουν οι παρέες και τα ταξίδια, συχνά μοιράζεται μαζί μας, τη χαρά της πεζοπορίας, κι αυτή τη φορά μας έφερε πεσκέσι πεντανόστιμους χουρμάδες,  απ’ το τελευταίο του ταξίδι στην Τυνησία. Κι ακόμα ο Πρόεδρος, ο Ταμίας, η Γραμματέας απ’ το Δ.Σ., που προσπάθησαν να οργανώσουν όσο γίνεται το μεγάλο αυτό πλήθος, για να διευκολύνουν τη δουλειά του αρχηγού μας κι Επίτιμου Προέδρου του Συλλόγου, του βετεράνου, Λεωνίδα Κλώντζα. Αν και πολύ δύσκολο δεν ήταν, γιατί και η θετική διάθεση ξεχείλιζε κι η μέρα ήταν όμορφη κι η διαδρομή πολύ βατή.

Ξεκινάμε λοιπόν έξω από τον Πύργο Καλού Χωριού, κοντά στο μνημείο, που γέμισε αυτοκίνητα. Περπατάμε για λίγο στον αγροτικό δρόμο κι έπειτα βυθιζόμαστε από ένα καλά σηματοδοτημένο μονοπάτι στο κατάφυτο με πλατάνια και πικροδάφνες φαράγγι του Κατσικαντάρα, για να συνεχίσουμε  κατόπιν από το εξαιρετικό καλντερίμι που συνδέει το Καλό Χωριό με την Πρίνα κι ακολουθεί ανηφορική πορεία μέσα από πευκόδασος παράλληλα με το ρέμα και σε κάθε στροφή του μας προσφέρει όλο και πιο όμορφη θέα στον εντελώς γαλήνιο σήμερα κόλπο του Μεραμπέλλου.  Χαζεύουμε τα μανιταράκια, που ξεμυτούν, τα λουλουδάκια της εποχής, γελάμε με τα σκυλιά, που ανεβοκατεβαίνουν ελισσόμενα ανάμεσα απ’ τα πόδια μας, ξετρελαμένα από την ελευθερία και την ευχάριστη παρέα.

Στον χωματόδρομο μετά το Καλό Χωριό

Στο ρέμα του Κατσικαντάρα

Μεγάλοι και μικροί

Με γιορτινή διάθεση

Στο όμορφο πευκόδασος

Με όμορφη θέα στον ακύμαντο κόλπο του Μεραμπέλλου

Φτάνουμε σε απόσταση αναπνοής από την Πρίνα κι εκεί σ’ ένα ξέφωτο μέσα στο δάσος φοράμε όλοι τα αγιοβασιλιάτικα σκουφάκια μας (από την ομάδα Erasmus του 1^ου Γυμνασίου Σητείας και πολύ ευχαριστούμε τη φίλη μας, τη Σοφία, που μας τα δάνεισε) και μετά από κανα-δυο πρόβες, για να θυμηθούμε πως πάνε, αρχίζουμε όλοι μαζί τα πρωτοχρονιάτικα κάλαντα: «Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά» -άλλοι λένε ‘ψηλή’, άλλοι ‘καλή’ δεντρολιβανιά. Το ‘Άγιος και πνευματικός’, κάπου ακούγεται ‘Ωραίος και περαστικός’. Το ‘να μας καλοκαρδίσει’ γίνεται αυθόρμητα  ‘να μας πεζοπορήσει’. Ό,τι θυμόμαστε, όπως μας έρθει, κι έπειτα ξεσπάμε στα γέλια με τις γκάφες μας, ξεπερνώντας κι αυτά τα ίδια  τα παιδιά της ομάδας. Έπειτα χειροκροτούμε την αφεντιά μας, καμαρώνοντας λες και δώσαμε παράσταση στο Μέγαρο Μουσικής και στη συνέχεια κατεβαίνουμε σε παρέες από τον χωματόδρομο, που μας οδηγεί πίσω στη βάση μας, για να επιστρέψουμε πίσω στη ζωή και τις εορταστικές υποχρεώσεις, που έχει ο καθένας μας.

Πολύ καλά σηματοδοτημένο κι εύκολο μονοπάτι μπορεί να το πάρει ο καθένας

Στο ξέφωτο πριν την Πρίνα μαζευόμαστε για τα κάλαντα!

Κι ιδού εδώ όλη η ..μπάντα!!! 

Ομορφιές της εποχής: κυκλάμινα

Ανθισμένος μανδραγόρας

Μικροσκοπικά μανιταράκια μες στα κουκουνάρια, γύρω από κομμένους κορμούς, παντού!

Ανθισμένος ερριγκας

Ήταν μια όμορφη μέρα, που αν μη τι άλλο μας έδειξε ότι γιορτινή ατμόσφαιρα δε σημαίνει μόνο φώτα και λαμπιόνια, επίσημα ρούχα και σαμπάνιες, ακριβοπληρωμένες μπάντες, αλλά το να είσαι απλός, να είσαι ο εαυτός σου, να είσαι καλά, να μοιράζεσαι!!!

Καλή χρονιά με ειρήνη, υγεία κι αγάπη σε όλον τον κόσμο!!!

ΑΡΧΗΓΟΣ: Λεωνίδας Κλώντζας

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ:  Λεωνίδας Κλώντζας, Γιάννης Πάγκαλος, Παναγιώτης Ευδαίμων, Μαρία Κουφάκη, Μαρία Μετζογιαννάκη, Εμμανουέλα Περάκη

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ - ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: Μ. Μετζογιαννάκη

ΒΙΝΤΕΟ: Γιάννης Πάγκαλος

ΧΑΡΤΗΣ ΠΕΖΟΠΟΡΙΑΣ