Showing posts with label οροπέδιο Λασιθίου. Show all posts
Showing posts with label οροπέδιο Λασιθίου. Show all posts

Monday, 17 June 2019

ΠΕΖΟΠΟΡΙΑ ΦΑΡΑΓΓΙ ΧΑΥΓΑ (ΝΕΡΑΪΔΟΚΟΛΥΜΠΟΣ)

Στο φαράγγι του Χαυγά, το μοναδικό μεγάλο φαράγγι στο οροπέδιο Λασιθίου, περπάτησε η ομάδα του Ορειβατικού Συλλόγου Αγίου Νικολάου, την Κυριακή 16 Ιουνίου 2019.

Το Λασιθιώτικο φαράγγι σχηματίζεται ανάμεσα στα υψώματα ‘Καθάριος Λάκκος’ και ‘Καθάρια Κεφάλα’ της Δίκτης και στην κοίτη του κυλά ο ποταμός ‘Χαυγάς ή Ξενικός’, που το χειμώνα -λόγω του μεγάλου όγκου νερού που συγκεντρώνει- μετατρέπεται σε ένα από τα πιο ορμητικά και εντυπωσιακά ποτάμια της Κρήτης. Το ποτάμι συγκεντρώνει τα νερά του οροπεδίου Καθαρού, περνάει από το οροπέδιο Λασιθίου, μεταφέρει τον υδάτινο όγκο του στην καταβόθρα του ‘Χώνου’ και καταλήγει στο φράγμα του Αποσελέμη. Το φαράγγι έχει συνολικό μήκος 4 περίπου χλμ. είναι τμήμα του Ευρωπαϊκου μονοπατιού Ε4 και εντυπωσιάζει με την άγρια, παρθένα φύση του και τις εντυπωσιακές 'σάρες' στα πρανή του. 




Η ονομασία 'Χαυγάς' σημαίνει φαράγγι στο γλωσσικό ιδίωμα της Ανατολικής Κρήτης και απαντάται σε 30 περίπου φαράγγια της Κρήτης. Ο 'Χαυγάς' του Λασιθίου όμως είναι μοναδικός καθώς στη μέση του περίπου βρίσκεται ο 'Νεραϊδοκόλυμπος', ένα μαγευτικό τοπίο σμιλευμένο από τη φύση και την ροή του νερού και όπου -σύμφωνα με την ονομασία του και τη λαϊκή παράδοση- λούζονταν ...νεράιδες. 


ΛΙΜΝΟΔΕΞΑΜΕΝΗ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

ΟΡΟΠΕΔΙΟ ΛΑΣΙΘΙΟΥ


Η διαδρομή μας ξεκίνησε από το οροπέδιο του Λασιθίου, από υψόμετρο 874 μ. κοντά στο γραφικό ξωκλήσι της Αγίας Πελαγίας. Μικρή στάση για να απολαύσουμε την εντυπωσιακή θέα προς το καταπράσινο οροπέδιο και τις δυο μεγάλες λιμνοδεξαμενές, που συγκεντρώνουν για άρδευση το νερό από τις βροχοπτώσεις και αστράφτουν επιβλητικές και καταγάλανες, με τα σύννεφα να καθρεφτίζονται στα γαλήνια νερά τους.


  


 ΞΩΚΛΗΣΙ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

 ΟΡΟΠΕΔΙΟ ΚΑΘΑΡΟΥ

Συνεχίζουμε προς την εκκλησία του Τίμιου Σταυρούαπό παλιό ανηφορικό μονοπάτι, που ξετυλίγεται στη γεμάτη βράχους και αρωματικούς θάμνους βουνοπλαγιά και ενώνει τα δυο οροπέδια. Ακολουθούμε 'τις στροφές τσ' Αλέξαινας', ένα παλιό μονοπάτι που είχε διατηρηθεί μέχρι  πρόσφατα, όταν μια μπουλντόζα εξαφάνισε κάθε ίχνος του, για να φτιάξει ένα δρόμο που μοιάζει να μην οδηγεί πουθενά και πιθανόν δεν έχει ποτέ χρησιμοποιηθεί λόγω της απότομης κλίσης του εδάφους...
Κατεβήκαμε μέσα στο φαράγγι, που αρχικά  είναι ‘ανοικτό’, με άφθονη δενδρώδη βλάστηση στις πλαγιές του, κυρίως σφενδάμια και πρίνους. Διασχίζουμε το φαράγγι ισορροπώντας πάνω σε μεγάλους γκρίζους βράχους και λευκές πέτρες στην κοίτη του ποταμού. Το μεγάλο πλάτος της κοίτης, αλλά και τα σημάδια από τη ροή του νερού πάνω στα βράχια φανερώνουν ότι το ποτάμι ‘κατεβάζει’ μεγάλες ποσότητες νερού. Συνεχίζουμε την πορεία μας με τα πρανή του φαραγγιού να υψώνονται κάθετα και πανύψηλα από πάνω μας με επικίνδυνες ΄χαλασές', ενώ πολλά αρπακτικά πουλιά μόλις που διακρίνονται να κάνουν κύκλους ψηλά  στον συννεφιασμένο ουρανό .

                                    Η πορεία μας γίνεται δυσκολότερη, τα βράχια είναι ολοένα και πιο ψηλά και συχνά δεν υπάρχει πέρασμα ανάμεσα τους και πρέπει να σκαρφαλώσουμε. Αντικρίζουμε τις πρώτες ‘κολύμπες’, μικρές δηλαδή λιμνούλες νερού, που τις διαδέχονται όλο και μεγαλύτερες και περισσότερο μαγευτικές, με τις αντανακλάσεις των βράχων να καθρεφτίζονται στα διαυγή νερά τους. 


Φτάνουμε στον 'Νεραϊδοκόλυμπο', στην  γαλάζια λίμνη που σχηματίζεται στη βάση ενός μικρού καταρράκτη, περιτριγυρισμένη από κάθετα λευκόγριζα βράχια. Στον πέτρινο ‘διάκοσμο’ δεσπόζει ένας τεράστιος ολοστρόγγυλος ογκόλιθος. 
Σμιλευμένος από την κρυφή δύναμη του νερού στο πέρασμα αιώνων, βρίσκεται σφηνωμένος στην κοιλότητα δύο βράχων και αντανακλά ακούραστα την αγέραστη ομορφιά του στα ακίνητα νερά. Προσπαθούμε μάταια να φυλακίσουμε στις φωτογραφίες μας την παραμυθένια ομορφιά του τοπίου, άπιαστη όπως και οι νεράιδες...







Επιστρέφουμε ακολουθώντας την ίδια πορεία και βγαίνουμε από το φαράγγι, ανηφορίζοντας την ορθοπλαγιά από αριστερά. Ακολουθούμε στενό δυσδιάκριτο μονοπάτι που συχνά εξαφανίζεται ανάμεσα στα πεσμένα φύλλα και στην πυκνή βλάστηση και καταλήγουμε στη αφετηρία μετά από 4 ώρες και 40' , έχοντας διανύσει περίπου 10,2 χλμ.




ΑΡΧΗΓΟΣ: Μιχαηλίδης Γιώργος
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Πάγκαλος Γιάννης
ΒΙΝΤΕΟ: Παγκαλος Γιάννης
ΧΑΡΤΗΣ: Μιχαηλίδης Γιώργος
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ: Λάμπρου Ελένη





Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΜΑΣ


Friday, 26 April 2019

ΠΕΖΟΠΟΡΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ ΣΤΟ ΟΡΟΠΕΔΙΟ ΛΙΜΝΑΚΑΡΟΥ

Στην Ακολουθία των Παθών το μεσημέρι της Μ. Παρασκευής στο οροπέδιο του Λιμνάκαρου, στους πρόποδες της Δίκτης (1150 μ.) παραβρέθηκαν μέλη και φίλοι του Ορειβατικού Συλλόγου Αγίου Νικολάου. 


Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος πεζοπόροι από ορειβατικούς συλλόγους των νομών Λασιθίου και Ηρακλείου και πιστοί από τη γύρω περιοχή συγκεντρωθήκαμε για να παρακολουθήσουμε, μέσα σε κατανυχτική ατμόσφαιρα, την περιφορά του Επιτάφιου κάτω από τις χιονισμένες κορφές της Δίκτης.


Επιτάφιος θρήνος και ανοιξιάτικη πανδαισία, θάνατος και ζωή που ξαναγεννιέται, μια μοναδική εμπειρία που καταφέρνει να συνταιριάξει την πνευματικότητα με την υλική φύση του ανθρώπου, είναι η βίωση της Μεγάλης Παρασκευής στο βυζαντινό ξωκλήσι του Αγίου Πνεύματος στο οροπέδιο του Λιμνάκαρου.

ΟΡΟΠΕΔΙΟ ΛΑΣΙΘΙΟΥ
Η πεζοπορία της ομάδας μας ξεκίνησε αργά το πρωί από το οροπέδιο Λασιθίου και από το μικρό γραφικό χωριό Αβρακόντε. Ακολουθήσαμε το ευρωπαϊκό πεζοπορικό μονοπάτι Ε4 που οδηγεί από το ξακουστό μεγάλο οροπέδιο στο μικρό γραφικό οροπέδιο του Λιμνάκαρου.




Με ζεστό ανοιξιάτικο καιρό σκαρφαλώσαμε τις δυο απότομες βουνοπλαγιές, με το "γλυκύ έαρ" να ζωγραφίζει εικόνες απαράμιλλης ομορφιάς και την θέα προς το καταπράσινο Λασιθιώτικο οροπέδιο μαγευτική. 


 ΟΡΟΠΕΔΙΟ ΛΙΜΝΑΚΑΡΟΥ
Μετά από πορεία μιάμισης περίπου ώρας φτάσαμε στην κορυφή του βουνού που χωρίζει τα δυο γειτονικά οροπέδια. Από ψηλά αντικρίσαμε το πανέμορφο μικρό οροπέδιο του Λιμνάκαρου, περικυκλωμένο από τις στιβαρές σκουρόχρωμες πλαγιές της Δίκτης, με την ψηλότερη κορυφή "Σπαθί" να δεσπόζει περήφανα. 



Μαγευτική η μικρή περίκλειστη πεδιάδα, καταπράσινη με όλες τις αποχρώσεις του πράσινου. Χρυσοκίτρινες λουρίδες από χωράφια σκεπασμένα με αμέτρητες κίτρινες μαργαρίτες, φουντωτές καρυδιές, πολύχρωμα αγριολούλουδα, μυρωδιές από ρίγανη και θυμάρι, συμπλήρωναν θαυμαστά την τέλεια ομορφιά της φύσης.

 ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ


Στο κέντρο ο ανακαινισμένος δίκλιτος ναός του Αγίου Πνεύματος, περιτριγυρισμένος ήδη από πολυάριθμα αυτοκίνητα, που άστραφταν κάτω από τον ανοιξιάτικο ήλιο. Με τον ήχο της πένθιμης καμπάνας μπερδεμένο με τους ήχους από τα ζωηρά κουδουνίσματα των προβάτων, παρακολουθήσαμε τον στολισμό του Επιτάφιου με αγριολούλουδα της άνοιξης. 


Με περισσή κατάνυξη οι συγκεντρωμένοι πιστοί  παρακολούθησαν την αποκαθήλωση του Εσταυρωμένου, την τοποθέτηση του στην σινδόνη και μετά στον Επιτάφιο. Στη συνέχεια όλοι μαζί ψάλαμε τα εγκώμια, με τους στίχους του άγνωστου ποιητή από τη "Ζωή εν τάφω", το "Άξιον Εστί" και το "Ω γλυκύ μου έαρ" να αποκτούν άλλο βάθος και νόημα μέσα στην πλανεύτρα ανοιξιάτικη φύση.



Με νωπή τη γλυκιά θλίψη που σταλάζουν στη καρδιά όλων οι αξεπέραστες μελωδίες από τα Εγκώμια, ξεκίνησε η περιφορά του Επιτάφιου, αρχικά γύρω από τον ναό και μετά ανάμεσα στα λουλουδιασμένα χωράφια. Η περιφορά έκλεισε τον κύκλο της στην αυλόπορτα του ναού, με τους πιστούς να περνούν ευλαβικά σκυφτοί κάτω από τον Επιτάφιο, με τις πιο κρυφές τους επιθυμίες κλειδωμένες βαθιά μέσα τους...




Η ομορφιά της ορεινής φύσης, τα στρωμένα τραπέζια και οι ευωδιές από τα νηστίσιμα φαγητά που σιγόβραζαν μέσα σε τεράστιες κατσαρόλες κάτω από τις καρυδιές, υπενθύμιζαν και στον πιο πιστό και τις ανάγκες της σάρκας, ακόμη και αυτή τη μέρα του μεγαλύτερου πένθους της χριστιανοσύνης...



Μετά την ολοκλήρωση της Ακολουθίας της Μ. Παρασκευής οι παραβρισκόμενοι δέχτηκαν τις περιποιήσεις και τα φιλόξενα νηστίσιμα κεράσματα, που με πολύ φροντίδα είχαν ετοιμάσει οι φίλοι συνοδοιπόροι από τον Ε.Ο.Σ Λασιθίου, ο οποίος έχει αναλάβει την φροντίδα της εκδήλωσης και την τήρηση των πατροπαράδοτων εθίμων.

 

Αργότερα η ομάδα μας ακολούθησε το ίδιο μονοπάτι για την επιστροφή και μετά από 4,5 ώρες και έχοντας διανύσει 7χλμ επιστρέψαμε στη αφετηρία. ΄Ολοι μας ευχηθήκαμε ολόψυχα να αξιωθούμε και την επόμενη χρονιά να ξαναβρεθούμε στο ίδιο μέρος και να ζήσουμε το σμίξιμο της ζωής και του θανάτου, του πνεύματος και της σάρκας, την ανάταση και ανάσταση που χαρίζει σε όλους το δράμα των παθών του θεανθρώπου και η άνοιξη!



ΑΡΧΗΓΟΣ: Παναγιώτης Ευδαίμων
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Γιάννης Πάγκαλος
ΒΙΝΤΕΟ: Γιάννης Πάγκαλος
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ: Ελένη Λάμπρου

Monday, 22 April 2019

ΠΕΖΟΠΟΡΙΑ ΟΡΟΠΕΔΙΟ ΛΑΣΙΘΙΟΥ - ΚΡΆΣΙ

Την Κυριακή 21 Απριλίου τα μέλη του Ορειβατικού Συλλόγου Αγίου Νικολάου απόλαυσαν μια ακόμη ξεχωριστή διαδρομή στα Λασιθιώτικα βουνά, στις πλαγιές της Σελένας. Οι πεζοπόροι μοιράστηκαν μοναδικές εικόνες από την ανθισμένη ανοιξιάτικη φύση, καταπράσινα οροπέδια, άγνωστες αρχαιολογικές τοποθεσίες και την πανοραμική θέα προς τον νομό του Ηρακλείου!

Η ΟΜΑΔΑ ΜΑΣ στην ΠΛΑΤΕΊΑ, στο ΚΡΑΣΙ
Η διαδρομή μας ξεκίνησε από το Σελί Αμπέλου, από την βορεινή είσοδο του οροπεδίου Λασιθίου, όπου μας καλωσορίζει το μεγαλύτερο μυλοτόπι της Κρήτης.


Εδώ σώζονται 24 ημικυκλικοί πέτρινοι ανεμόμυλοι, του τύπου "μονόπαντου" ή "ξετροχάρη", που τα πτερύγια τους μπορούν να περιστραφούν χειροκίνητα, ανάλογα με τη διεύθυνση του ανέμου. Οι ανεμόμυλοι χτίστηκαν την εποχή της ενετοκρατίας και το 1986 το συγκρότημα χαρακτηρίστηκε σαν έργο τέχνης.





Αφήσαμε τα αυτοκίνητα μας και με ελαφρά ανηφορική πορεία από παλιό μονοπάτι κατευθυνθήκαμε προς το Καρφί
Το Καρφί είναι ένα μεγάλο βραχώδες έξαρμα, με απίστευτη θέα προς τις βόρειες ακτές της Κρήτης. Στην κορυφή του, σε υψόμετρο 1141μ, έχουν εντοπιστεί ίχνη από Μινωικό Ιερό κορυφής. Στις βορειοανατολικές παρυφές υπάρχουν ίχνη από μικρό υστερομινωικό οικισμό, καθώς τα ‘σκοτεινά χρόνια’, δηλαδή την περίοδο μετά την κάθοδο των Δωριέων, Μινωίτες πρόσφυγες εγκαταστάθηκαν σε δυσπρόσιτα μέρη για να επιβιώσουν. 










Ο οικισμός στο Καρφί εγκαταλείφτηκε έναν αιώνα αργότερα, επειδή πιθανόν οι ακραίες καιρικές συνθήκες του χειμώνα ανάγκασαν τους κατοίκους να αναζητήσουν νέο τόπο κατοικίας. Μετά από ανασκαφές εντοπίστηκαν συγκροτήματα μονώροφων οικιών, μεγάλο ιερό, πήλινα ειδώλια και θολωτοί τάφοι. 

ΚΑΡΦΙ




Λόγω του πολύ ισχυρού ανέμου, δεν ανεβήκαμε στην κορυφή, αλλά ακολουθήσαμε το στενό βραχώδες μονοπάτι που περνά δίπλα από τον αρχαιολογικό χώρο και μπροστά από την πηγή Βιτζιλόβρυση. Το παγωμένο νερό της πηγής χρησιμοποιούσαν οι Μινωίτες αιώνες πριν για τις ανάγκες τους, ενώ κοντά στην πηγή, σε χαμηλότερο υψόμετρο εντοπίστηκαν ίχνη από αρχαϊκό ιερό.

ΒΙΤΣΙΛΟΒΡΥΣΗ

Συνεχίσαμε από κατηφορικό μονοπάτι με προορισμό το Κράσι, με την θέα να ξεδιπλώνεται εντυπωσιακά μπροστά μας. Σε πρώτο πλάνο, ριζωμένα στις καταπράσινες βουνοπλαγιές, τα χωριά του Ηρακλείου, Κερά, Γωνιές, Αβδού. Ιδιαίτερα εντυπωσιακό το φράγμα Αποσελέμη, που αστράφτει κάτω από τον ανοιξιάτικο ήλιο, έχοντας στριμώξει τεράστιο όγκο νερού στη κοιλότητα ανάμεσα στα βουνά.




ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΤΟ ΦΡΑΓΜΑ ΑΠΟΣΕΛΕΜΗ
ΚΕΡΑ, ΓΩΝΙΕΣ, ΑΒΔΟΥ, ΦΡΑΓΜΑ ΑΠΟΣΕΛΕΜΗ
Καταλήξαμε στο γραφικό Κράσι, με τα τρεχούμενα νερά, τα όμορφα σοκάκια με τις λουλουδιασμένες αυλές και φυσικά τον αιωνόβιο πλάτανο στην πλατεία (όπου βγάλαμε και την καθιερωμένη ομαδική φωτογραφία), έχοντας διανύσει 6,68χλμ σε 3,5 ώρες. Περιμέναμε τους οδηγούς να πάρουν τα αυτοκίνητα τους από την αφετηρία και ανανεώσαμε το ραντεβού για την επόμενη πεζοπορία.  

ΑΡΧΗΓΟΣ: Λεωνίδας Κλώντζας
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Γιάννης Πάγκαλος, Θανάσης Κολοτούρος
ΒΙΝΤΕΟ: Γιάννης Πάγκαλος
ΧΑΡΤΗΣ ΔΙΑΔΡΟΜΗΣ: Λεωνίδας Κλώντζας
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ: Ελένη Λάμπρου


ΚΡΑΣΙ, ΠΛΑΤΕΙΑ

Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΜΑΣ