ΞΕΡΟΚΑΜΠΟΣ – ΚΑΤΩ ΖΑΚΡΟΣ –ΧΟΧΛΑΚΙΕΣ

Μια εξαιρετικά όμορφη κι ενδιαφέρουσα πεζοπορία στο Γεωπάρκο Σητείας πραγματοποίησε ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγίου Νικολάου την Κυριακή 22 Μαρτίου 2026: από Ξερόκαμπο ως Χοχλακιές, μια διαδρομή από τις πιο όμορφες στο νησί μας!

Ομαδική (τύπου τρεις λαλούν και δυο χορεύουν) όλης της παρέας λίγο πριν φτάσουμε στην Κάτω Ζάκρο, όπου θα χωριστούμε

Απόσταση δύο ωρών με το λεωφορείο από Άγιο Νικόλαο ως τον Ξερόκαμπο και πολλοί από εμάς από πιο μακριά ακόμα! Ο φόβος της βροχής μας κυνηγούσε συνεχώς, για αυτό χωρίσαμε την πεζοπορία σε δυο μέρη με ενδιάμεσο την Κάτω Ζάκρο, όπου προσεγγίζει το λεωφορείο. 

Η περιοχή του Ξερόκαμπου, στα ΝΑ παράλια της Κρήτης, από τα πιο απομονωμένα και πιο όμορφα μέρη του νησιού, όπως την αντικρίζει κανείς από το λεωφορείο κατεβαίνοντας από Ζήρο. Διακρίνονται κάποιες απ' τις πολλές παραλίες της και τα προστατευόμενα από το Natura 2000, νησάκια Κάβαλοι

Από Ξερόκαμπο ως Κάτω Ζάκρο (Γεωδιαδρομή 7 Γεωπάρκου Σητείας - 7,5 χλμ, 3 ώρες)

Ξεκινάμε 9.30 η ώρα από Ξερόκαμπο με ηλιοφάνεια κι εξαιρετικές καιρικές συνθήκες για πεζοπορία. Διασχίζουμε χωματόδρομους με ξέχειλες από την πρόσφατη βροχή κολύμπες δίπλα από χωράφια «σπαρμένα» με μαργαρίτες. Περνάμε το βαθύ ρυάκι δίπλα στη φημισμένη παραλία με τα κρινάκια και τις αμμοθίνες και συνεχίζουμε στο καλά σηματοδοτημένο από το Γεωπάρκο Σητείας μονοπάτι. Αυτό μας οδηγεί ανάμεσα στα ταλαιπωρημένα από την ξηρασία των τελευταίων ετών φρύγανα, που προσπαθούν να ανακτήσουν δυνάμεις, κάτω απ’ τα οποία ξεπετάγονται χιλιάδες μικρο-λουλουδάκια και διάφορα άλλα χόρτα, δίπλα στις ακτές με τα κόκκινα και γκρίζα βράχια και το γαλάζιο της θάλασσας σε όλες τις πιθανές αποχρώσεις του. Περνάμε από την παραλία «Ρουσόσπασμα» την πιο βόρεια από τις πολλές της περιοχής και σε κάθε ανοικτή στροφή βλέπουμε πίσω μας τον οικισμό με τα προστατευμένα από το δίκτυο Natura νησάκια των Καβάλων απέναντί τους. Αριστερά μας υψώνονται βραχώδεις απότομοι λόφοι με σπηλιές, πολλές απ’ τις οποίες φέρνουν τοιχία, σημάδι χρήσης τους στο παρελθόν απ’ τους βοσκούς. Αχ να ‘χαμε πιο πολύ χρόνο για εξερεύνηση!

Η αλήθεια είναι ότι πήραμε γρήγορο ρυθμό απ’ την αρχή, γιατί και η διαδρομή είναι μεγάλη και δεν θέλουμε να νυχτωθούμε και ούτε βέβαια να βραχούμε! Μικρές στάσεις ανασυγκρότησης κι εμπρός μαρς! Στάση για φαγητό στην Κάτω Ζάκρο, όπου φτάνουμε ανέλπιστα στεγνοί. Πρώτο μέρος διαδρομής έγραψε ήδη με επιτυχία 7,5 χλμ σε τρεις ώρες χαλαρά. Καιρός ιδανικός τελικά. Λίγο ψιλόβροχο σε εναλλαγή με ηλιοφάνεια, λίγο αεράκι που και που, ούτε ζέστη ούτε κρύο. Μια χαρά!

Πολλά τα αξιοθέατα στον Ξερόκαμπο, εμείς θα κατευθυνθούμε όμως αριστερά κατά την παραλία με τα κρινάκια, που τώρα βέβαια δεν είναι η εποχή τους. Στο βάθος η Αλατσολίμνη γεμάτη με νερό.

Ελαιώνες του Ξερόκαμπου

Όπου η άνοιξη έχει μπει για τα καλά

Η θέση Ποταμός, τέρμα βόρεια, άλλος ένας υδροβιότοπος

Όπως φαίνεται ο οικισμός όσο απομακρυνόμαστε. ΚΑΤΩ: Η παραλία Ρουσόσπασμα με τα μοναδικά κατακόκκινα χρώματα

Πορεία ανάμεσα από φρύγανα, δίπλα στη θάλασσα

Αγκινάρες, στα έρημα κι απλησίαστα αυτά μέρη. ΚΑΤΩ: Ανεμώνα (ranunculus asiaticus) και γρίλος ή δρίλος, πιο κάτω ορχιδέα (anacamptis pyramidallis)

Πορτοκαλί παπαρούνα

Πολλοί και οι λιανοχοχλιοί

Στην Κάτω Ζάκρο

Φτάνουμε στον παραθαλάσσιο οικισμό της Κάτω Ζάκρου στις 12.30. Γευματίζουμε σύντομα ανοίγοντας τα ταπεράκια μας και κάποιοι επιλέγουν να μη συνεχίσουν. Έχει εξάλλου τόσες ομορφιές ο γεμάτος ιστορία αυτός τόπος. Επίσκεψη στον αρχαιολογικό χώρο, το τέταρτο και μικρότερο παλάτι της Κρήτης, αυτό που ανασκάφηκε και βρέθηκε ασύλητο και μας έδωσε τόσα ευρήματα! Δίπλα είναι το περίφημο φαράγγι των Νεκρών και βέβαια οι παραδοσιακές ταβέρνες με τα θαλασσινά δίπλα στη θάλασσα. Αυτός ο τόπος ο τόσο απομακρυσμένος από τα σύγχρονα κέντρα, αποτέλεσε κάποτε την πύλη του μινωικού πολιτισμού προς τον πολιτισμένο κόσμο της Ανατολής και της Αιγύπτου! Τώρα το μέρος παρουσιάζει μια ήπια τουριστική ανάπτυξη, ιδανικό για τους λάτρεις της ηρεμίας!

ΚΑΤΩ ΖΑΚΡΟΣ: Είναι κτισμένη σε μια εύφορη κοιλάδα στην έξοδο του καταπληκτικού Φαραγγιού των Νεκρών. Χώρος κατοίκησης από την αρχαιότητα, όπως μαρτυρούν οι πολυάριθμες αρχαιολογικές θέσεις με σπουδαιότερη όλων το Μινωικό ανάκτορο, που έχει ενταχθεί στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Εδώ ήταν το διοικητικό κέντρο της Ανατολικής Κρήτης με ένα σημαντικό λιμάνι, δίαυλος με τους πολιτισμούς της Ανατολής, όπως επιβεβαιώνουν τα πλούσια ευρήματα. Είναι το μικρότερο απ’ τα 4 μεγάλα ανάκτορα, αλλά το μόνο που βρέθηκε ασύλητο. Το ανέσκαψε ο μεγάλος αρχαιολόγος, Νικόλας Πλάτων

Παραλία Κάτω Ζάκρου με θέα προς ανατολάς, ΚΑΤΩ: Φαράγγι των Νεκρών

Από την Κάτω Ζάκρο ως τις Καρούμες (Γεωδιαδρομή 8 Γεωπάρκου Σητείας, 7,5 χλμ, 4 ώρες)

Οι υπόλοιποι διασχίζουμε την Κάτω Ζάκρο και συνεχίζουμε παράλληλα με τα παράλια. Πρώτη στάση το σπήλαιο των Πελεκητών. Αν δεν υπήρχαν τα σήματα κι η ενημερωτική πινακίδα του Γεωπάρκου θα το προσπερνούσες έτσι χωμένο στα βράχια που είναι στη μέση του πουθενά. Μέσα σε περιμένει άλλη έκπληξη: εδώ κρύβεται ένας ολόκληρος νεολιθικός οικισμός! Σκέφτεσαι πως επιβίωναν αυτοί οι άνθρωποι, σε αυτό σκληρό τοπίο που το δέρνει ο αέρας, ο ήλιος και η αλμύρα; Κι η απάντηση έρχεται από τις ανασκαφές: επρόκειτο για μια κοινωνία ψαράδων, όπως δείχνουν τα ευρήματα από αγκίστρια, ψαροκόκκαλα και όστρεα. Εδώ μέσα είχαν προστασία από τις αντίξοες καιρικές συνθήκες και σταθερή θερμοκρασία. Στη σπηλιά ανάβλυζε νερό και λογικά θα αντάλλασσαν τα θαλασσινά τους με άλλα είδη πρώτης ανάγκης με τους κοντινότερους γείτονες. Οπωσδήποτε επιλογή για σκληραγωγημένους!

Λίγο πιο πέρα το λατομείο των Μινωιτών, που προμήθευσε τις πέτρες για το ανάκτορο και στο οποίο οφείλει το όνομά της η περιοχή: «Πελεκητά». Κι άλλο σπηλαιοβάραθρο στη συνέχεια. «Αδιάβατος, ονομάζεται κι έχει στον πάτο σε μια τεράστια σπηλιά πολλών δωματίων και μια λίμνη με γλυκό νερό και ίχνη κατοίκησης», μας λέει ο φίλος μας, ο Θοδωρής, που το έχει επισκεφτεί με τους σπηλαιολόγους της Σητείας.

Λίγο πριν το τέλος το μονοπάτι γίνεται σαθρό και απότομο και θέλει προσοχή. Τέλος  αφού περνάμε από όμορφες ερημικές παραλίες ένα πέρασμα πάνω απ’ το βράχο θα μας οδηγήσει στη γνωστή παραλία Καρούμες, προσβάσιμη μόνο με τα πόδια –αν και οι Στειακοί έρχονται εδώ με βάρκες και κάνουν ξωμονές για παρέα, ψάρεμα και κολύμπι, έχουν μάλιστα στήσει τον εξοπλισμό τους στην βόρεια άκρη της κάτω απ’ το μεγάλο αλμυρίκι. Η χειμωνιάτικη εκδοχή της είναι πάντως εντυπωσιακή, καθώς τα νερά της βροχής μαζεύονται σε μια μεγάλη λιμνούλα στη νότια πλευρά! Εδώ θα μας πιάσει και μια σύντομη μπόρα και θα αναγκαστούμε να βάλουμε τις νιτσεράδες.

Αποχαιρετώντας την Κάτω Ζάκρο

Το μονοπάτι Ε4 κατ' άλλους δεν τελειώνει στην Κάτω Ζάκρο, αλλά συνεχίζεται ως τις Χοχλακιές

Σπήλαιο Πελεκητών

Το Σπήλαιο των Πελεκητών 5 χλμ βόρεια της Κ. Ζάκρου, από τα μεγαλύτερα σπήλαια της Ανατολικής Κρήτης με μέγιστο μήκος 310μ κι έκταση 4,5 στρέμματα. Το μεγάλο μέγεθός του, ο πλούσιος σταλακτιτικός και σταλαγμιτικός του διάκοσμος και οι θεαματικοί ογκόλιθοι κάνουν το άγνωστο αυτό σπήλαιο μοναδικό στο νησί. Βρίσκεται σε υψόμετρο 100μ, στους πρόποδες του Τραόσταλου   κρυμμένο καλά μέσα στα γυμνά βράχια. Το όνομά του το πήρε από τους πελεκημένους λίθους που έβγαζε το μινωικό λατομείο, που βρίσκεται κοντά του δίπλα στη θάλασσα, πέτρες από το οποίο χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή του ανακτόρου της Κάτω Ζάκρου. Μέσα στο σπήλαιο έχει ανασκαφεί αρχαίος οικισμός από τα νεολιθικά χρόνια.

Θέατρο σκιών στην είσοδο του σπηλαίου

Το μινωικό λατομείο δίπλα στο σπήλαιο έδωσε το όνομα στην περιοχή "Πελεκητά"

Το μονοπάτι εδώ πιο απότομο και πιο άγριας ομορφιάς

Οδηγεί σε όμορφες ερημικές παραλίες

Και τελειώνει στην παραλία Καρούμες

Όπου τώρα το χειμώνα έχει σχηματιστεί μια μικρή λιμνούλα στη νότια πλευρά της

Στις Καρούμες μας υποδέχτηκε κι η βροχή, που τόση ώρα μας κυνηγούσε, αλλά δε μας έφτανε

Φαράγγι Χοχλακιών (Γεωδιαδρομή 9 Γεωπάρκου Σητείας, 3,5 χλμ, 1 ώρα)

Έτσι πολύχρωμοι θα συνεχίσουμε ανηφορικά το όμορφο φαράγγι των Χοχλακιών με τα κάθετα κόκκινα πρανή του, πολύ γοητευτικό σήμερα έτσι όπως λαμποκοπούν οι πέτρες με τις σταγόνες της βροχής. Μετά την έξοδο απ’ το φαράγγι ακολουθούμε χωματόδρομους μέσα από τα χωράφια, που θα μας βγάλουν στον νερόμυλο του Αριστοτέλη και στις Χοχλακιές, όπου μας περιμένει το λεωφορείο.

Στο φαράγγι των Χοχλακιών στο δέντρο -καρδιά, η ομάδα που ολοκλήρωσε τη μεγάλη διαδρομή

Σύμφυτο το κρητικό

Aristolochia cretica, σαρκοβόρο φυτό

Ο νερόμυλος δίπλα στις Χοχλακιές σημαίνει το τέλος της διαδρομής

ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ

Δυνατή πεζοπορία με όμορφες εικόνες, συνολικού μήκους 19-20 χλμ και 430 μ υψομετρικής, στην οποία ενώσαμε τρεις γεωδιαδρομές και την τελειώσαμε με σύντομες στάσεις σε 7,5 ώρες. Ευχαριστούμε θερμά την αρχηγό μας, Χριστίνα Καστρινάκη στην πρώτη της με τον Σύλλογο, που διαχειρίστηκε ιδανικά την ομάδα. Ευχαριστούμε και το Παγκόσμιο Γεωπάρκο Unesco της Σητείας, που ανέδειξε και σηματοδότησε όλες αυτές τις διαδρομές. Βοήθησε και ο καιρός τελικά σήμερα και πάνω απ’ όλα η ακτύπητη ομάδα με τη θετική της διάθεση! Άντε και στην επόμενη!

Η αρχηγός μας, Χριστίνα Καστρινάκη στην πρώτη της διαδρομή με τον Σύλλογο, 

διαχειρίστηκε άψογα ομάδα και απόσταση.

ΑΡΧΗΓΟΣ: Χριστίνα Καστρινάκη

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Μαρία Μετζογιαννάκη, Annika Thunström, Εμμανουέλα Περάκη, Μαρία Κουφάκη, Χαρά Κουκουράκη, Σοφία Δατσέρη

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ - ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ: 

Μαρία Μετζογιαννάκη

ΒΙΝΤΕΟ:-----------

ΧΑΡΤΗΣ ΠΕΖΟΠΟΡΙΑΣ: 

Χριστίνα Καστρινάκη 

Με την υποστήριξη του Wikiloc

ΖΗΡΟΣ – ΣΚΑΛΙΑ – ΖΑΚΡΟΣ – ΦΑΡΑΓΓΙ ΝΕΚΡΩΝ

 

(στη μνήμη της Στέλλας Αΐλαμάκη)

Την Κυριακή 26 Μαΐου 2024 έλαβε χώρα πεζοπορία σε όμορφα και ιστορικά μέρη της ανατολικής πλευράς του νομού μας με τη σύμπραξη του Ελληνικού Ορειβατικού Συλλόγου Λασιθίου και του Ορειβατικού Συλλόγου Αγίου Νικολάου και υπό την αιγίδα του Παγκόσμιου Γεωπάρκου Unesco της Σητείας. Συγκεκριμένα έγινε συρραφή των τριών γεωδιαδρομών του τελευταίου -8, 9 και 10- σε μία μεγάλη διαδρομή, που οδήγησε τους 30 περίπου περιπατητές από το γραφικό ορεινό χωριό της Ζήρου στον παραλιακό οικισμό της Κ. Ζάκρου.

Ομαδική μας στις πηγές της Ζάκρου: σύμπραξη Ε.Ο.Σ.Λασιθίου, Ορειβατικού Αγίου Νικολάου, κάποιων μελών του Φ.ΟΡ.Σ.Σ και φυσικά του Γεωπάρκου Σητείας! Μπράβο σε όλους μας!!!

ΓΕΩΔΙΑΔΡΟΜΗ 9: ΖΗΡΟΣ – ΣΚΑΛΙΑ (6 χλμ – 2 ώρες)

Ξεκινήσαμε περίπου στις 9 η ώρα από τη Ζήρο (ενετική καταγραφή Siro), ορεινό χωριό της επαρχίας Σητείας στα 590 μέτρα, όπου μας περίμενε ο Βαγγέλης Περάκης, ψυχή του Γεωπάρκου και μια ολιγομελής ομάδα από Σητεία.  Σύντομη περιήγηση στο χωριό με πρώτη μας δουλειά να επισκεφτούμε τη λιμνούλα με τα νούφαρα και τις πάπιες στην άκρη του, έναν μικρό υδροβιότοπο πολύ σημαντικό για την άνυδρη ανατολική Κρήτη, στον οποίο κάποιος φύτεψε ‘νούφαρα’, ενέργεια που άλλους τους βρίσκει πολύ αντίθετους, καθώς τα λουλούδια αυτά δεν ανήκουν στην χλωρίδα της περιοχής, ωστόσο είναι ένας λόγος που έχει ανεβάσει κατακόρυφα την επισκεψιμότητά της. Με χαρά διαπιστώσαμε ότι οι αρμόδιοι  έχουν προσθέσει πρόσφατα εδώ ένα όμορφο παρατηρητήριο για την πανίδα της περιοχής.

Η αγαπημένη μας λιμνούλα με τα νούφαρα στο χωριό της Ζήρου

Θέα της λίμνης από την πίσω μεριά, φαίνονται και οι πάπιες καθώς και το χωριό.

Ανθισμένα αρκετά νούφαρα στη λίμνη. 

Στη συνέχεια μέσα από το χωριό πήραμε το μοναδικό ανηφορικό τμήμα του Ε4 της διαδρομής μας με ανάβαση ως τα 750 μέτρα, που μας προσφέρει ωραία θέα του χωριού και του εύφορου οροπεδίου του, καθώς και των σητειακών βουνών στο βάθος. Με την απειλή της βροχής ανά διαστήματα, αλλά χωρίς αυτή να μας επηρεάζει, απολαύσαμε μια όμορφη και δροσερή διαδρομή σε αρκετά γρήγορο ρυθμό ως το μικρό οροπέδιο της Κάνεβας και τέλος τα ιστορικά Σκαλιά στα 660 μέτρα. Εδώ ο Βαγγέλης μας αφηγήθηκε την μαρτυρική θυσία των κατοίκων για την προάσπιση της ελευθερίας τους και την ερήμωση του οικισμού, ο οποίος δεν ξανακατοικήθηκε παρά περιστασιακά από μεμονωμένες οικογένειες. Έξω από το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου βρήκαμε ασφαλές κατάλυμα για το κολατσιό μας. Με χαρά είδαμε ότι στην πηγή κοντά σε αυτό τρέχει ακόμα το νερό. Επισκεφθήκαμε το μνημείο για τους ήρωες Σκαλιώτες κι έπειτα πήραμε ξανά το Ε4 με –κατηφορική- κατεύθυνση προς το κεφαλοχώρι της Ζάκρου.

Παίρνουμε το Ε4 με κατεύθυνση ανηφορική αρχικά

Άποψη του ορεινού χωριού της Σητείας, Ζήρος (Siro στην ενετική καταγραφή του 1583), έδρα του Δήμου Λεύκης. Οφείλει την μη ερήμωσή του στο εύφορο οροπέδιό του, στην γειτνίαση με την μονάδα πολεμικής αεροπορίας και στο γεγονός ότι αποτελεί πέρασμα προς τις ανατολικές ακτές και τον Ξερόκαμπο

Ιδανικός καιρός σήμερα για ορειβασία, χωρίς πολλή ζέστη, με τη βροχή να μας κυνηγάει, αλλά ...να μη μας φτάνει!

Σύντομη στάση - ανάπαυλα κάτω απ' τα κλαριά του μοναχικού δέντρου

Πολύ καλά σηματοδοτημένη από το Γεωπάρκο η διαδρομή

Χαρακτηριστικό τοπίο της διαδρομής

Το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου στα Σκαλιά

Και το εσωτερικό του

Το μνημείο για τους ήρωες Σκαλιώτες. Κατά την παράδοση τα Σκαλιά (οικισμός με τα σπίτια κολλητά σαν σε φρούριο) ήταν απόρθητο μέρος για τους Τούρκους κατακτητές, που έστειλαν ένοπλο σώμα κρυφά να το κατακτήσουν. Όμως η κίνηση 'καρφώθηκε' στους Σκαλιώτες, που έσφαξαν τους Τούρκους στον ύπνο τους στον Μαύρο Κάμπο. Τότε οι Τούρκοι προσεταιρίστηκαν τον ιερέα της Ζήρου, που κάλεσε στην εκκλησία τους Σκαλιώτες, δήθεν να τους μεταλάβει για την αμαρτία τους. Καθώς άφησαν τα όπλα τους αυτοί έξω, όρμησαν οι κατακτητές και τους έσφαξαν όλους και κατόπιν κατέκαψαν τα ανυπεράσπιστα πια Σκαλιά. Ο οικισμός αναφέρεται στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα ως Scaglia με 162 κατοίκους ενώ στην τουρκική απογραφή του 1881 δεν αναφέρεται πια.

Η πηγή στα Σκαλιά

τρέχει ακόμα νερό

Το Ε4 περνάει από εδώ. Πάνω διακρίνεται ο εγκαταλελειμμένος πέτρινος οικισμός με τους τοίχους των σπιτιών να σχηματίζουν ένα τείχος.

Σκαλιά!!!

Μοναχικό δέντρο κάπου στη διαδρομή

ΓΕΩΔΙΑΔΡΟΜΗ 8: ΣΚΑΛΙΑ  – ΖΑΚΡΟΣ (4 χλμ – 1.15’ ώρες)

Με την βροχή να πέφτει, αλλά όχι ανησυχητικά, πήραμε το παλιό μινωικό μονοπάτι –σημερινό Ε4- κατηφορίζοντας προς Ζάκρο περνώντας από το μικρό οροπέδιο του Μαύρου Κάμπου. Αγναντεύοντας τη Ζάκρο από ψηλά έως και τις ακτές της  αντιλαμβάνεσαι γιατί οι Μινωίτες επέλεξαν αυτόν τον τόπο για τα θερινά ανάκτορα του βασιλιά τους. Εκτός από τη φυσική ομορφιά, πολλά τα τρεχούμενα νερά σε έναν τόπο με τη χαμηλότερη ίσως βροχόπτωση στο νησί μας. Μεγάλο χωριό, ανθίσταται στην ερήμωση, εύφορος ο κάμπος του, δίοδος προς την τουριστική Κάτω Ζάκρο. Σημαντικές οι εργασίες αναπαλαίωσης εδώ. Μεγάλη κι η προσφορά του Γεωπάρκου. Επισκεφθήκαμε τις πηγές που αποτελούν πόλο έλξης και χώρο για πανηγύρια και περιπλανηθήκαμε στο χωριό με τους αναπαλαιωμένους χώρους του: το ρασοτριβείο, τον φούρνο κ.α. Μικρό, αλλά πολύ ιδιαίτερο είναι και το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του. Έχει γίνει πολλή δουλειά εδώ: τεχνητή σπηλιά, γεωλογικά μοντέλα, διαδραστικοί χάρτες και κατασκευές, ιδανικός χώρος επίσκεψης για όλους, αλλά κυρίως για μαθητές. Αν και η ξενάγηση από τον Βαγγέλη ήταν όπως πάντα άψογη, δεν μπορέσαμε να μην θυμηθούμε με συγκίνηση ότι εδώ γνωρίσαμε πρώτη φορά τη Στέλλα την Αΐλαμάκη, που μας ξενάγησε στο χωριό της σε παλιότερη επίσκεψή μας  και στη συνέχεια έγινε φίλη και μέλος μας. Ένας εξαίρετος άνθρωπος, που δυστυχώς έφυγε νωρίς!

Στο δρόμο για Ζάκρο

Αχνοφαίνεται η Ζάκρος σιγά-σιγά

Η ομάδα πλησιάζει στο γνωστό κεφαλοχώρι

Ομαδική ξεκούραση στις πηγές της Ζάκρου

Να κι ένας μόνιμος κάτοικος των πηγών

Χώρος αναψυχής δίπλα στην πηγή

Αναπαλαιωμένος παλιός φούρνος στο χωριό.

Στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Ζάκρου

Όλη η ομάδα στο μουσείο

Η αγαπημένη φίλη, Στέλλα Αΐλαμάκη, που έφυγε νωρίς, ήταν εκείνη που μας πρωτοξενάγησε σε αυτούς εδώ τους χώρους πριν λίγα χρόνια. Ένας αξιαγάπητος άνθρωπος με λαμπερή προσωπικότητα. 

ΓΕΩΔΙΑΔΡΟΜΗ 10: ΦΑΡΑΓΓΙ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ (4,5 χλμ, 1.30' ώρα)

Στη συνέχεια μπήκαμε στο Φαράγγι των Νεκρών, γνωστή κι αγαπημένη διαδρομή, με τα εντυπωσιακά τοιχώματα, ψηλά στα οποία έχουν ανασκαφεί τάφοι μινωικής εποχής, και στο γεγονός αυτό οφείλει το όνομά του. Όμορφο μικρό διαμαντάκι πνιγμένο σε βλάστηση με πλατάνια, αγριελιές, αγριοφυστικιές, χαρουπιές, ελυγιές και πικροδάφνες, το οποίο όμως διασχίσαμε «απνευστί», γιατί η βροχή δυνάμωνε κατά διαστήματα. Νερό απλά ακούγαμε σε ορισμένα σημεία, αλλά νερό τρεχούμενο δεν είδαμε δυστυχώς! Στο τέλος του το φαράγγι έχει κι αναρριχητικές πίστες στα κάθετα τοιχώματα του! Στη συνέχεια φτάσαμε κατάκοποι στις όμορφες ακτές του παραθεριστικού οικισμού της Κάτω Ζάκρου, γνωστόν και για τον αρχαιολογικό του χώρο -το 4ο ανάκτορο της Κρήτης!-, όπου ξεκουραστήκαμε επιτέλους.

Φαράγγι των Νεκρών, γεωδιαδρομή 10, ιδανικό τελείωμα μιας όμορφης μέρας

Στις βραχώδεις κάθετες πλευρές του έχουν ανασκαφεί μινωικοί τάφοι, εξ ου και το όνομά του.

Εντυπωσιακά χρωματιστά τοιχώματα

Έχουμε συνδέσει την άφιξη στην Κάτω Ζάκρο με τον γνωστό 'διάδρομο' από κρεβατίνες.

Ήταν μια όμορφη, γεμάτη χρώματα και ποικίλες εικόνες πεζοπορία, που την ευχαριστήθηκαν τα μέλη των δυο συλλόγων στην πρώτη τους κοινή εξόρμηση μετά από καιρό, που ευχόμαστε όλοι να είναι αφετηρία και για άλλες συνεργασίες. Συνολικά περπατήσαμε γύρω στα 20 χιλιόμετρα σε 7 γεμάτες ώρες με τις στάσεις. Ευχαριστούμε θερμά τον αρχηγό, Βαγγέλη Περάκη του Παγκόσμιου Γεωπάρκου Unesco Σητείας, που παρά τον φόρτο εργασίας του, βρήκε χρόνο να περπατήσει μαζί μας και να μας ξεναγήσει. Πάντα ευχαριστιόμαστε την παρέα του, καθώς ξέρει πάρα πολλές πληροφορίες για όλη την επαρχία Σητείας, που έχει πια ενταχτεί στο Γεωπάρκο και κάνει πολύ καλή κι οργανωμένη δουλειά για την προστασία και την ανάδειξη του τόπου μας. Όμως δεν θα μπορούσαμε να μην αφιερώσουμε αυτή την εξόρμηση στην μνήμη της Στέλλας Αΐλαμάκη, αφού κάθε φορά που θα επισκεπτόμαστε τα μέρη της δεν γίνεται να μην τη θυμόμαστε!

Ευχαριστούμε πολύ τον αρχηγό μας, Βαγγέλη Περάκη για την ξενάγηση και τις χρήσιμες πληροφορίες, που μοιράστηκε μαζί μας.

και το παπάκι μας βρέθηκε στον φυσικό του χώρο στη λιμνούλα της Ζήρου, παρέα -για πρώτη φορά- με άλλες πάπιες!!!

ΑΡΧΗΓΟΣ: Βαγγέλης Περάκης 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Γιάννης Πάγκαλος, Παναγιώτης Ευδαίμων

ΚΕΙΜΕΝΟ-ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΑΝΑΡΤΗΣΗΣ: Γιάννης Πάγκαλος - Μαρία Μετζογιαννάκη

 

ΒΙΝΤΕΟ: Γιάννης Πάγκαλος

ΧΑΡΤΕΣ ΠΕΖΟΠΟΡΙΑΣ

Powered by Wikiloc