ΜΟΝΗ ΓΟΥΒΕΡΝΕΤΟΥ – ΚΑΘΟΛΙΚΟ - ΣΤΑΥΡΟΣ (με λεωφορείο)
Translation
below
Ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγίου Νικολάου
διοργανώνει την Κυριακή 25 Ιανουαρίου 2026 πεζοπορία σε μέρη με πλούσια
θρησκευτική, ιστορική και φυσιολατρική σημασία στην περιοχή Ακρωτηρίου Χανίων. Θα ξεκινήσουμε με μια επίσκεψη
στη Μονή Γουβερνέτου και μετά από μια σύντομη πεζοπορία θα φτάσουμε ως τον Αρκουδόσπηλιο και το σπήλαιο του
Αγίου Ιωάννη. Στη συνέχεια θα πάρουμε το φαράγγι ως τη Μονή Καθολικού και την παραπλήσια ομώνυμη παραλία. Κατόπιν θα ανηφορίσουμε και
πάλι και θα πάρουμε κατεύθυνση προς τον
Σταυρό, παραλιακό θέρετρο, όπου γυρίστηκε η ταινία «Ζορμπάς».
ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ: Ορειβατικά παπούτσια,
μπαστούνια, νερό, σνακ, αδιάβροχο / αντιανεμικό. ΑΠΟΣΤΑΣΗ: περίπου 10 χλμ.
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 5 ώρες
Β.Δ. 1
ΑΡΧΗΓΟΣ: Γιάννης Ψαλλιδάκης
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ –
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ: Γιώργος Αρναουτάκης (694 736
1994)
ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ: την Κυριακή το πρωί στις 7.00 από τον Άγιο Νικόλαο (Κ.Καραμανλή 23, μπροστά από S/M ΑΒ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ). Μετάβαση με λεωφορείο: Εισιτήριο 25-30€ ανάλογα τις συμμετοχές.
MONASTERY
of GOUVERNETOS – CATHOLICO - STAVROS (by bus)
The Hiking Club of Agios Nikolaos is organizing a hike
on Sunday, January 25, 2026, to places of rich religious, historical and
naturalistic significance in the Akrotirion area of Chania . We will start with
a short visit to the Monastery of Gouvernetos and after a short hike we will
reach the Arkoudospilios and the cave of Agios Ioannis. Then, we will take the
gorge to the Monastery of Catholico and its nearby beach. Finally, we will
climb up again and head towards Stavros, a seaside resort where the movie
“Zorba” was filmed.
ESSENTIALS : Hiking shoes, poles, water, snacks,
raincoat/windbreaker.
DISTANCE : approximately 10 km.
DURATION : 5 hours
DIFFICULTY . 1
LEADER: Yannis Psallidakis
INFORMATION – REGISTRATION : Georgios Arnaoutakis (694
736 1994)
DEPARTURE : Sunday morning at 7.00 from Agios Nikolaos
(K.Karamanli 23 , in front of S/M AB VASILOPOULOS). Bus transfer: Ticket 25-30€
depending on participation.
ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Η Μονή Παναγίας των Αγγέλων Γουβερνέτου βρίσκεται 19χλμ βορειοανατολικά των Χανίων, στη βόρεια πλευρά του Ακρωτηρίου Μελέχας και κοντά στη Μονή της Αγίας Τριάδας των Τζαγκαρόλων. Η πρόσβαση γίνεται μέσω της μονής Αγίας Τριάδας, όπου και υπάρχει πινακίδα για το μοναστήρι. Βρίσκεται στην καρδιά της ορεινής τοποθεσίας Αρκουδοβούνια σε υψόμετρο 260μ, όπου υπήρχε ο έρημος οικισμός Γδερνέτο και πάνω από την είσοδο του φαραγγιού Αυλάκι Καθολικού.
Το μοναστήρι καθιέρωσε τη λατρεία του Αγίου Ιωάννη του Ερημίτη ή Ξένου που πέθανε κατά τον 11ο αιώνα σε σπηλιά μέσα στο φαράγγι Αυλάκι, αφού κάποιος κυνηγός τον σκότωσε με τόξο νομίζοντας ότι ήταν κάποιο ζώο. Ο ίδιος ο Άγιος Ιωάννης ο Ξένος θεωρείται από πολλούς ως ο ιδρυτής της μονής. Αυτό που είναι πιθανότερο να ισχύει είναι ότι το μοναστήρι ιδρύθηκε από μοναχούς της Μονής Καθολικού που συνέχισαν την ασκητική παράδοση του Αγίου Ιωάννη του Ξένου. Οι μοναχοί για να προστατευτούν από τους πειρατές που λυμαίνονταν τις ακτές της Μεσογείου εγκατέλειψαν την παραθαλάσσια μονή Καθολικού και κατέφυγαν σε ασφαλέστερη θέση, κτίζοντας ένα νέο οχυρωμένο μοναστικό συγκρότημα στη θέση προϋπάρχοντος ναού πριν το 1537, όπως μαρτυράει επιγραφή στην είσοδο. Η μονή το 1620 πέρασε στον έλεγχο της Μονής Αγίας Τριάδας Τζαγκαρόλων, όταν ο ηγούμενος Ιερεμίας Τζαγκαρόλος ανέλαβε την εποπτεία των έργων οικοδόμησης του συγκροτήματος. Ωστόσο οι εργασίες ολοκληρώθηκαν 2,5 αιώνες αργότερα, καθώς οι Τούρκοι κατέλαβαν στο ενδιάμεσο την Κρήτη.
Η μονή Γουβερνέτου αποτελεί μια από τις αρχαιότερες ενεργές μονές στην Κρήτη και παρά τις καταστροφές που υπέστη από τους Τούρκους, κυρίως το 1821 όταν σφαγιάστηκαν 8 μοναχοί της, συνέχισε την ακμάζουσα πορεία της. Είναι κτισμένη με φρουριακή αρχιτεκτονική, με τέσσερις πύργους να προστατεύουν τις γωνιές του ορθογώνιου περιβόλου και καταχύστρα πάνω από την κεντρική πύλη, από όπου έχυναν καυτό λάδι σε όποιον εισβολέα επιχειρούσε να παραβιάσει την είσοδο. Το καθολικό της μονής, που κτίστηκε στη θέση μικρού μονόχωρου ναού, ολοκληρώθηκε το 1894 με την προσθήκη του νάρθηκα και των παρεκκλησίων. Είναι αφιερωμένο στην Παναγία, γι’ αυτό ονομάζεται και Μονή Κυρίας των Αγγέλων. Έχει σταυροειδές σχήμα και τρούλο, ενώ η είσοδος της είναι διακοσμημένη με ανάγλυφες αναπαραστάσεις από μάσκες.
Γύρω από το καθολικό της μονής, που βρίσκεται στο κέντρο της αυλής, υπάρχουν τα υπόλοιπα κτίρια του συγκροτήματος με τα κελιά. Δίπλα στη εκκλησία υπάρχουν δύο παρεκκλήσια αφιερωμένα στους Αγίους Δέκα και στον Άγιο Ιωάννη τον Ερημίτη. Χαμηλά στη νότια πτέρυγα υπάρχουν θολωτές αποθήκες και στον όροφο μεγάλη τράπεζα με οξυκόρυφο θόλο και τα μαγειρεία. Παλαιότερα υπήρχε το παρεκκλήσι του Αγίου Προκοπίου στο κοιμητήριο, αλλά κατεδαφίστηκε μαζί με ολόκληρη την πτέρυγα.
Στο μικρό μουσείο υπάρχουν αξιόλογες εικόνες και κειμήλια που διασώθηκαν από τις πολλές καταστροφές που έχει υποστεί το μοναστήρι, όπως η εικόνα της Παναγίας της Γλυκοφιλούσας του 15ου αιώνα και τα βημόθυρα του 16ου αιώνα με νεκρικά θέματα από τον Άγιο Προκόπιο. Επίσης αξιόλογες είναι οι εικόνες από το βίο του Αγίου Ιωάννη του Ερημίτη που ιστορήθηκαν στο μοναστήρι και αποτελούν από μόνες τους ένα νέο τύπο εικονογράφησης.
Από το μοναστήρι ξεκινάει το πλακόστρωτο μονοπάτι για την επιβλητική Μονή Καθολικού, το οποίο συνεχίζει και κατηφορίζει μέχρι τη θάλασσα. Κοντά υπάρχει το μικρό μετόχι του Αγίου Αντωνίου, ενώ μετά από 20 λεπτά κατάβασης συναντάει κανείς τον Αρκουδόσπηλιο, λίγο πριν καταλήξει στην ερειπωμένη Μονή Καθολικού και το σπηλαιώδη ναό του Αγίου Ιωάννη του Ξένου, όπου εκοιμήθη κατά την παράδοση. Λίγα λεπτά παρακάτω, το φαράγγι καταλήγει σε ένα στενό φιόρδ με καταπράσινα νερά, όπου υπάρχουν ίχνη μικρού τερσανά που προφανώς οι μοναχοί επισκεύαζαν ή φύλαζαν τις βάρκες τους.
Η μονή είναι ανοικτή Δευτέρα, Τρίτη, Πέμπτη, 9:00 – 12:00 και 17:00 – 19:00, ενώ το Σαββατοκύριακο 9:00 – 11:00 και 17:00 – 20:00. Επίσης, φροντίστε να είσαστε ευπρεπώς ντυμένοι, καθώς κοντά παντελόνια, μαγιό κλπ δεν επιτρέπονται. Γενικά το συγκεκριμένο μοναστήρι θεωρείται πολύ αυστηρό ως προς την τήρηση κανόνων ευπρέπειας και ντυσίματος.
Το Σπήλαιο Αρκουδόσπηλιος ή το Σπήλαιο της Παναγίας της Αρκουδιώτισσας βρίσκεται στο Ακρωτήρι Χανίων, 2χλμ βόρεια της Μονής Γουβερνέτου, πάνω από το φαράγγι Αυλάκι που συνδέει τη μονή με την ερειπωμένη Μονή Καθολικού. Το σπήλαιο αποτελεί αρχαία κοίτη ποταμού που σήμερα έχει παύσει να υφίσταται και αποτελείται από μια μεγάλη αίθουσα αρχικά με αρκετό αλλά ταλαιπωρημένο διάκοσμο και οροφή μαυρισμένη από φωτιές. Υπάρχει ένας μικρότερος δεύτερος θάλαμος από όπου εισχωρεί κάποιος μέσα από ένα πολύ στενό πέρασμα. Μετά τον θάλαμο αυτό υπάρχει και άλλη συνέχεια στο σπήλαιο αλλά το στένωμα είναι πολύ μικρό σε πλάτος και δεν μπορεί να εισχωρήσει ανθρώπινο σώμα.
Το όνομα της σπηλιάς προέρχεται από το σταλαγμίτη, ο οποιος θυμίζει αρκούδα που ετοιμάζεται να πιει νερό και βρίσκεται κοντά στην είσοδο της σπηλιάς. Μπροστά από την «αρκούδα» υπάρχει μια μικρή λιμνούλα με νερό. Σύμφωνα με τον μύθο, η Παναγία πέτρωσε την αρκούδα που έκλεβε το δυσεύρετο στην περιοχή νερό από τους μοναχούς του σπηλαίου, οι οποίοι υπέφεραν από τη δίψα.
Στην σπηλιά έχουν βρεθεί ανάγλυφες επιγραφές με τον Απόλλωνα και την Άρτεμη. Σύμφωνα με τους αρχαιολόγους, στην αρχαιότητα η σπηλιά ήταν ιερό αφιερωμένο στην θεά Άρτεμη, η οποία είχε μεταμορφωθεί σε αρκούδα. Σήμερα, ένα παρεκκλήσι που είναι μέσα στη σπηλιά είναι αφιερωμένο στην Παναγία την Αρκουδιώτισσα. Το εκκλησάκι γιορτάζει στις 2 Φεβρουαρίου (της Υπαπαντής του Χριστού), με πολλούς ντόπιους να συρρέουν στην σπηλιά και να διανυκτερεύουν ανάβοντας φωτιές.
Το Σπήλαιο του Αγίου Ιωάννη του Ερημίτη ή του Ξένου βρίσκεται πάνω από το Φαράγγι Αυλάκι του Ακρωτηρίου Χανίων, μόλις μερικές εκατοντάδες μέτρα μακρύτερα από τη Μονή Γουβερνέτου, στο σημείο που βρίσκεται η ερειπωμένη Μονή Καθολικού. Ομοίως με την κοντινή Αρκουδοσπηλιά, είναι και αυτό παλαιά κοίτη ποταμού με συνολικό μήκος περίπου 135μ σε μορφή οριζόντιας γαλαρίας. Έχει πλούσιο διάκοσμο σε πολλά σημεία με μεγάλους σταλακτίτες και σταλαγμίτες.
Ακριβώς στην αρχή και το τέλος του σπηλαίου υπάρχουν εικονίσματα και καντήλια. Υπάρχει επίσης μέσα στο σπήλαιο στην αρχή του λαξευτή υπόγεια δεξαμενή με επίχρισμα για τη συλλογή νερού. Στα δεξιά της γαλαρίας στα 15μ από την είσοδο υπάρχει ένα μικρός θάλαμος με τεχνητά ανοιγμένη είσοδο και μέσα βρίσκονται κάποια ανθρώπινα οστά, πιθανόν κάποιου ασκητή της Μονής Καθολικού. Στο τέλος του σπηλαίου στα 135μ υπάρχει μια αρκετά μεγάλη λιθωματική λεκάνη (γκούρ) όπου ο θρύλος λέει ότι ήταν ο τάφος του Αγίου Ιωάννη του Ερημίτη, που ασκήτευσε εδώ. Στην τελευταία αυτή αίθουσα υπάρχουν και αρκετές επιγραφές περιηγητών, χαραγμένες στα τοιχώματα και τους σταλακτίτες, κάποιες από τις οποίες είναι πολύ παλιές.
Ο Άγιος Ιωάννης ο Ερημίτης ή ο Ξένος
Η ιστορία αναφέρει ότι ο Άγιος Ιωάννης ήρθε από την Αίγυπτο με άλλους 98 Θεοφόρους Πατέρες και εγκατατάθηκε στον Αζωγυρέ Σελίνου. Όταν άρχισε να διαδίδεται η φήμη του ως θαυματουργός και να συρρέουν πλήθη στον Αζωγυρέ, αποφάσισε να αποχωριστεί από τους υπόλοιπους Πατέρες και να αποσυρθεί σε κάποιο απόμερο σημείο, όπου θα μπορούσε με απόλυτη ηρεμία να αφιερωθεί στο Θεό. Αρχικά εγκαταστάθηκε στο Σπήλαιο της Μαραθοκεφάλας, αλλά όταν κι εκεί έγινε γνωστή η παρουσία του, αποσύρθηκε στο σημείο που είναι κτισμένη η μονή Καθολικού στο Ακρωτήρι.
Ο Άγιος Ιωάννης φέρεται να είναι και ο ιδρυτής της Μονής Καθολικού, μια από τις αρχαιότερες μονές της Κρήτης. Λένε πώς καθώς προσευχόταν μέσα στο σπήλαιο, χτύπησε με το ραβδί του τον βράχο κι από τότε αναβλύζει αγιασμένο νερό που δε στερεύει ποτέ. Τυφλοί, κωφοί, νεφροπαθείς έχουν δει γιατρειά με αυτό το «αγιασμένο» νερό.
Ασκήτευε στην περιοχή ζώντας γυμνός και περιφερόμενος σαν το αγρίμι μέσα στα βράχια. Έτρωγε χόρτα και χαρούπια για να επιβιώσει. Οι κακουχίες της ζωής του, κούρασαν το κορμί του και μην μπορώντας να περπατάει, τριγυρνούσε σκυφτός. Μια μέρα, ένας κυνηγός τον χτύπησε κατά λάθος με τα βέλη του, περνώντας τον για ζώο, και εκείνος λίγο πριν πεθάνει χτυπημένος, ζήτησε από τον κυνηγό να τον μεταφέρει μέσα στο σπήλαιο για να πεθάνει. Έτσι λέγεται πως βρέθηκαν τα οστά του σε εκείνο το σημείο στο βάθος της σπηλιάς, στο «Κρεβάτι του Άη Γιάννη». Στον βράχο αυτό αποδίδουν θεραπευτικές ιδιότητες και πολλοί συνήθιζαν να σπάνε κομμάτια του για φυλαχτό.
Το εκκλησάκι του Αγίου είναι κτισμένο στα δεξιά της εισόδου κι εορτάζει στις 7 Οκτωβρίου.
Η έρημη Μονή Καθολικού βρίσκεται 20χλμ βορειοανατολικά των Χανίων, στη βόρεια ορεινή ακτή του Ακρωτηρίου Μελέχα. Είναι κρυμμένη μέσα στο απόκρημνο φαράγγι Αυλάκι και σε σχετικά μικρή απόσταση από τη θάλασσα. Η πρόσβαση γίνεται μέσω κλιμακωτού και λαξευτού καλντεριμιού που ξεκινάει από τη μονή Γουβερνέτου, περνάει κοντά από το μετόχι του Αγίου Αντωνίου και μπροστά από τη Σπηλιά της Παναγίας της Αρκουδιώτισσας και καταλήγει στο μοναστήρι. Από εκεί συνεχίζει ως τη θάλασσα, όπου δημιουργείται μικρό φιόρδ με γαλαζοπράσινα νερά με ίχνη από παλιό λιμανάκι - τερσανά που εξυπηρετούσε τη μονή.
Το μοναστικό συγκρότημα ιδρύθηκε στο σημείο όπου βρίσκεται το σπήλαιο που κοιμήθηκε ο Άγιος Ιωάννης ο Ερημίτης ή Ξένος κατά τον 11ο αιώνα. Μετά το θάνατο του Αγίου Ιωάννη του Ξένου, η ευρύτερη δύσβατη αυτή περιοχή που είναι γνωστή ως Αρκουδοβούνια μετατράπηκε σε ένα από τα σπουδαιότερα κέντρα ασκητισμού στην Κρήτη. Η σπηλιά που κοιμήθηκε μετατράπηκε σε ναό (εορτάζει 20 Σεπτεμβρίου) και οι τριγύρω κοιλότητες αποτέλεσαν αρχικά καταφύγιο για τους ερημίτες, ενώ αργότερα κτίστηκαν και μερικά κελιά.
Τον 17ο αιώνα μπροστά από το σπήλαιο έγινε μια εκτεταμένη οικοδόμηση κτισμάτων υπό την επίβλεψη του Ιερεμία Τζαγκαρόλου και με αρχιτεκτονικά σχέδια από τα έργα του Sebastiano Serlio, κι έτσι απέκτησε τη σημερινή εντυπωσιακή μορφή το μοναστικό συγκρότημα. Μπορείτε να δείτε ακόμη τα ερειπωμένα κελιά των ασκητών, το καμπαναριό και την εντυπωσιακή γέφυρα που διασχίζει τον ποταμό του φαραγγιού, δημιουργώντας μια μεγάλη πλατεία που ενώνει τις δύο πλευρές. Στα ποδαρικά της γέφυρας υπάρχουν μεγάλοι θολωτοί αποθηκευτικοί χώροι, ενώ στις δύο πλευρές της κτίστηκαν διώροφο κτίσμα και μια μικρή πτέρυγα από θολωτούς χώρους για τη στέγαση των προσκυνητών.
Η λατρεία του Αγίου Ιωάννη διαδόθηκε τόσο πολύ στην ευρύτερη περιοχή των Χανίων, που κατά την απογραφή του 1637 τα έσοδα από τους προσκυνητές ήταν από τα μεγαλύτερα. Αυτό το γεγονός είναι πολύ σημαντικό, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς την κοπιαστική πορεία που έπρεπε να διανύσουν οι πιστοί τότε για να προσεγγίσουν το απόμερο Καθολικό. Όταν οι ακτές της Κρήτης αποτέλεσαν στόχο των πειρατών της Μεσογείου, ο φόβος κυριάρχησε, το μοναστήρι ερήμωσε και οι μοναχοί αναγκάστηκαν να μεταφερθούν σε πιο απόμερο μέρος κι έτσι αποσύρθηκαν στη μονή Γουβερνέτου. Στην έξοδο του φαραγγιού στη θάλασσα υπάρχει κι ένας μεγάλος βράχος με μορφή που θυμίζει καράβι και, σύμφωνα με το θρύλο, είναι πειρατικό καράβι που πέτρωσε μετά από τις κατάρες του ηγούμενου του Καθολικού.
Το φαράγγι Αυλάκι βρίσκεται στο Ακρωτήρι κοντά στη μονή Γουβερνέτου, 16χλμ ανατολικά των Χανίων. Είναι από τα σημαντικότερα φαράγγια της Κρήτης με ιδιαίτερη θρησκευτική αξία, καθώς στις τριγύρω σπηλιές του έβρισκαν καταφύγιο πολλοί μοναχοί και ασκητές. Μέσα στο μικρό αυτό φαράγγι υπάρχει η εγκαταλελειμμένη μονή Καθολικού, ίσως το αρχαιότερο μοναστήρι της Κρήτης, και γι’ αυτό θα το ακούσετε κι ως φαράγγι Καθολικού. Η πιο συνηθισμένη πορεία γίνεται από το καλντερίμι που ξεκινάει από τη μονή Γουβερνέτου. Είναι εύκολη πεζοπορία αλλά έντονα κατηφορική, με αποτέλεσμα η επιστροφή να είναι κουραστική. Μετά από 10’ πορείας, συναντάμε την σπηλιά της Παναγίας Αρκουδιώτισσας με το αρχαίο ιερό της Αρτέμιδος. Από εκεί το μονοπάτι γίνεται έντονα κατηφορικό και το τοπίο ακόμη πιο άγριο. Μετά από άλλα 10’ καταλήγουμε στην εγκαταλελειμμένη Μονή του Καθολικού με τον σπηλαιώδη ναό του Αγίου Ιωάννη του Ερημίτη. Η σπηλιά είναι πολύ βαθιά (150μ) και όποιος θέλει να περπατήσει μέχρι το τέρμα πρέπει να έχει φωτισμό.
Από το μοναστήρι μπορεί κάποιος να περπατήσει παράλληλα με την κοίτη του ποταμού, και σε 15-25’ να καταλήξει στην έξοδο του φαραγγιού στη θάλασσα, αφού πρώτα δει τις πολλές σπηλιές που ζούσαν οι ασκητές στο παρελθόν. Στην ακτή δημιουργείται ένα στενό και πετρώδες φιόρδ, με καταγάλανα νερά. Εκεί βρίσκεται ένα μικρό πηγάδι, ένα μικρό λιμάνι που φύλαγαν οι μοναχοί τις βάρκες τους και το νταμάρι πιθανώς για τα οικοδομικά υλικά της μονής. Επίσης, εδώ υπάρχει ένας βράχος με σχήμα καραβιού, ο οποίος λέγεται ότι είναι ένα πειρατικό καράβι που πέτρωσε από τις κατάρες του ηγούμενου της μονής.
Ο Σταυρός είναι ένα παραθαλάσσιο χωριό που βρίσκεται 17 χλμ βορειοανατολικά των Χανίων, κοντά στο βορειότερο άκρο του Ακρωτηρίου. Χαρακτηριστικό της περιοχής είναι το βουνό Βάρδιες με σχήμα καμήλας που υψώνεται απέναντι από το λιμανάκι του χωριού με το σπήλαιο του Σταυρού. Στο βουνό αυτό γυρίστηκαν οι σκηνές της ταινίας "Zorba the Greek", όπου ο Άντονι Κουίν χόρεψε το περίφημο συρτάκι το 1964. Τότε ο Σταυρός ήταν ένα μόνο μικρό ψαροχώρι. Σήμερα η περιοχή έχει εξελιχθεί σε ένα μεγάλο τουριστικό θέρετρο, με πολλά ξενοδοχεία και τουριστικές υποδομές. Στην ανάπτυξη του συμβάλουν και οι δύο παραλίες της περιοχής.
Η κύρια παραλία βρίσκεται στα ανατολικά του χωριού, στην έξοδο του ποταμού Νεροκάμπου και δίπλα στο γραφικό λιμανάκι της Γαλήνης. Είναι μια μικρή ημικυκλική λιμνοθάλασσα, απόλυτα προστατευμένη από τους ανέμους της περιοχής. Ο κόλπος έχει λευκή άμμο και γαλαζοπράσινα ρηχά νερά. Η αντίθεση του άγριου τοπίου του βουνού με την πανέμορφη ήρεμη παραλία, κάνουν το Σταυρό ένα μοναδικό μέρος για μπάνιο. Όπως αναμένεται, η παραλία είναι καλά οργανωμένη και παρέχονται όλες τις δυνατές υπηρεσίες. Η δεύτερη παραλία του Σταυρού βρίσκεται βόρεια και δυτικά του χωριού, μόλις 200μ. βορειοδυτικά της κεντρικής παραλίας.
Στη χερσόνησο Τραχήλι που χωρίζει τις δύο παραλίες του Σταυρού, μπορείτε να δείτε τα απομεινάρια του Ενετικού λατομείου ασβεστόλιθου, για την κατασκευή των Τειχών των Χανίων, στα οποία μεταφέρονταν με πλοία. Εδώ έχει εντοπιστεί απολιθωμένο δάσος ριζολίθων, δηλαδή ριζών από μεγάλα δέντρα.
No comments:
Post a Comment