Ακόμα
μία εξαιρετική πεζοπορία στην άλλη άκρη της Κρήτης στην περιοχή Ακρωτηρίου
Χανίων, περιοχή πολιτιστικού και ιστορικού ενδιαφέροντος αλλά και φυσικού
κάλλους,πραγματοποίησε ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγίου Νικολάου την
Κυριακή 25 Ιανουαρίου 2026. Το ταξίδι ως εκεί μακρύ, πάνω από 200 χλμ και
3,5 σχεδόν ώρες (για όσους έρχονταν από ανατολικότερα, ακόμα περισσότερο).
Παρ’ όλ’ αυτά η μέρα ήταν φανταστική και τα τοπία εξαιρετικά, ώστε ανταμειφθήκαμε
πλήρως για τον πολύωρο «εγκλεισμό» στο λεωφορείο.
Ομαδική στην παλιά Μονή Καθολικού!
MONH ΚΥΡΙΑΣ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ ΓΟΥΒΕΡΝΕΤΟΥ
Ξεκινάμε
λοιπόν 11 η ώρα το πρωί την περιήγησή μας από την περίφημη Μονή Γουβερνέτου, 19 χλμ ΒΔ των Χανίων. Το σχετικά μικρό λεωφορείο
μας ταλαιπωρήθηκε να φτάσει ως εδώ επάνω κι ένα μεγάλο δεν θα πλησίαζε καθόλου.
Ωστόσο έξω απ’ τον περίβολο της μονής έχει πλήθος αυτοκίνητα πιστών λόγω του
ότι σήμερα είναι Κυριακή. Εδώ θα βρούμε και τους φίλους μας Αγιονικολιώτες,
Γιάννη κι Αλεξάνδρα, που ήρθαν από χθες να παρακολουθήσουν την λειτουργία που
γίνεται εδώ με το τυπικό του Αγίου Όρους, αφού η Μονή υπάγεται στην Μονή
Βατοπεδίου. Την σύντομη ξενάγηση θα μας κάνει ο μοναχός Αιμιλιανός, νέος μορφωμένος
και πρόσχαρος, που θα μας κεράσει και λουκουμάκι παραδοσιακά! Είναι λοιπόν το Μοναστήρι
που σήμερα αριθμεί 11 μοναχούς, η συνέχεια της παλιάς μονής Καθολικού (του 14ου
αι.) που κείται χαμηλότερα. Χτίστηκε τον 16ο αι. με φρουριακή αρχιτεκτονική.Το καθολικό της σε σχήμα σταυροειδές με τρούλο είναι
αφιερωμένο στην Παναγία,
γι’ αυτό ονομάζεται και Μονή Κυρίας των Αγγέλων.
Η διαδρομή μας όπως αποτυπώνεται στην πινακίδα του πολύ καλά οργανωμένου δικτύου πεζοπορικών διαδρομών του νομού Χανίων.
Μονή Γουβερνέτου
(Χτίστηκε
τον 16ο αι. με φρουριακή αρχιτεκτονική με τέσσερις πύργους να
προστατεύουν τις γωνιές του ορθογώνιου περιβόλου και καταχύστρα πάνω από την
κεντρική πύλη, από όπου έχυναν καυτό λάδι σε όποιον εισβολέα επιχειρούσε να
παραβιάσει την είσοδο.). ΚΑΤΩ: η εντυπωσιακή είσοδος κι η ξενάγηση από τον Μοναχό Αιμιλιανό. Η μονή υπάγεται στη Μονή Βατοπεδίου του Αγίου Όρους)
Όμορφο καλοδιατηρημένο καλντερίμι, που οδηγεί σε άλλα σημεία ενδιαφέροντος
ΤΑ ΣΠΗΛΑΙΑ
Δίπλα
απ’ την Μονή ξεκινά όμορφο κατηφορικό
καλντερίμι, που θα μας οδηγήσει σε άλλα σημεία ενδιαφέροντος. Πρώτη στάση ο
Αρκουδόσπηλιος με μεγάλη αίθουσα,
όπου υπάρχει στέρνα κι ένα εκκλησάκι στην είσοδο αφιερωμένο στην Υπαπαντή,
ανεγερμένο στα ερείπια αρχαίου ναού της Αρτέμιδος. Συνεχίζοντας το καλντερίμι
λίγο πιο χαμηλά θα βρεθούμε στο άλλο παρόμοιο σπήλαιο του Αγίου Ιωάννη του Ερημίτη, ο οποίος κατά την παράδοση
ασκήτευσε εδώ. Κι εδώ σημάδια αποθήκευσης νερού, όπως στέρνες και γούρνες και ίχνη
λατρείας.
Εικόνες απ' τα όμορφα σπήλαια της περιοχής με λατρευτική σημασία από την αρχαιότητα ακόμα.
ΜΟΝΗ ΚΑΙ ΦΑΡΑΓΓΙ ΚΑΘΟΛΙΚΟΥ
Λίγο
πιο κάτω ακόμα και βρισκόμαστε στα ερείπια
της παλιάς Μονής Καθολικού με την εντυπωσιακή της γέφυρα να απλώνεται πάνω
απ’ το ομώνυμο φαράγγι. Το θέαμα προκαλεί δέος! Ιδρύθηκε κατά την παράδοση από τον Ιωάννη τον Ερημίτη ή Ξένο,
γιατί ήρθε από την Αίγυπτο με άλλους 98 ασκητές. Αργότερα τους άφησε κι ήρθε
εδώ για να μονάσει μόνος του. Με τα χρόνια και τις κακουχίες το κορμί του όμως λύγισε
και περπατούσε σκυφτός. Έτσι μια μέρα, λένε, τον χτύπησε ένας κυνηγός που τον
πέρασε γι’ αγρίμι. Ο ίδιος ο δράστης τον μετέφερε στο σπήλαιο, για να πεθάνει κάπου
με ..ασφάλεια. Μετά τον θάνατό του η φήμη της αγιότητάς του εξαπλώθηκε τόσο που
η περιοχή μετατράπηκε σε ένα από τα πιο μεγάλα κέντρα ασκητισμού της Κρήτης. Ώσπου
πειρατές λεηλάτησαν το μοναστήρι και οι μοναχοί έχτισαν πιο πάνω τη νέα Μονή
Γουβερνέτου.
Η παλιά Μονή Καθολικού, απ' τα πιο εμβληματικά μνημεία της Κρήτης
Με την εντυπωσιακή της γέφυρα. Διασχίζοντάς την θα βγούμε στο φαράγγι Καθολικού και την παραλία "Αυλάκι"
Όσα κι
αν πει κανείς για το μαγευτικό τούτο μέρος, θα είναι λίγα. Κι όμως οι ομορφιές
δεν τελείωσαν! Ακολουθώντας το πετρώδες φαράγγι ως το τέρμα τουθα βγούμε σε ένα πανέμορφο φιορδ (γνωστό ως «αυλάκι»),
αραξοβόλι των πλοίων από παλιά, όπως φαίνεται. Σώζεται προβλήτα, για να δένουν
οι βάρκες κι ένας ταρσανάς στο πλάι. Στο τελείωμα της δυτικής πλευράς
διακρίνεται παλιό λατομείο, που ίσως δικαιολογεί την προέλευση της πέτρας για
τα κτίρια.
Στα εντυπωσιακά αλαβάστρινα βράχια του φαραγγιού του Καθολικού
Θαλασσινές βιολέτες
Παλιό λατομείο στην άκρη του φιορδ
Ο εντυπωσιακός ταρσανάς (νεώσοικος, δηλαδή οίκος της βάρκας, χώρος για προφύλαξη κι επιδιόρθωσή της)
Φιορδ το "Αυλάκι"
ΤΕΡΜΑΤΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ ΤΟΥ ΖΟΡΜΠΑ
Αφού
χαζέψουμε λίγο τα γαλαζοπράσινα νερά, θα γυρίσουμε πίσω στην παλιά μονή και θα
πάρουμε το μονοπάτι, που διασχίζει ένα ρηχό φαράγγι γεμάτο χαρουπιές. Έπειτα θα
βγούμε σε σηματοδοτημένο μονοπάτι περπατώντας ανάμεσα από χαμηλά φρύγανα και
θάμνους. Θα ΄λεγε κανείς ότι μετά από όσα είδαμε, αυτό το μέρος της διαδρομής
ήταν άχαρο. Στην πραγματικότητα έκρυβε πολλές εκπλήξεις, όπως τα πολλά πηγάδια με
τη γούρνα τους το καθένα, να δροσίζονται οι διαβάτες και τα ζώα τους.
Στο φαράγγι με τις χαρουπιές
Τι συναντάει κανείς!!!
Αργά το
απόγευμα φτάσαμε στον Σταυρό, την περίφημη τουριστική παραλία, όπου γυρίστηκε
κάποτε ο «Ζορμπάς» του Κακογιάννη: πάνω στον λόφο διακρίνεται η σπηλιά, όπου υποτίθεται
ήταν το ορυχείο (η φράση του ήρωα «Άτιμο βουνό θα σου φάω τα σωθικά!» είναι
εξάλλου το μότο που σκέφτομαι πάντα ειδικά όταν έχω μπροστά μου μια πολύ δύσκολη
ανάβαση, που με τρομάζει!). Στην ανατολική πλευρά της παραλίας υπάρχει το μικρό
φιορδ, όπου έπεφταν τα συντρίμμια της ξυλοκατασκευής και δίπλα το σπιτάκι - ορμητήριό
του. Και η απέραντη αμμώδης παραλία, όπου κάποτε οι ήρωες χόρεψαν το θρυλικό
συρτάκι, με τα νερά της τόσο ήρεμα σήμερα,ώστε ο λόφος να αντανακλά φωτογραφικά.
Παραλία Σταυρός, γνωστή απ' τον "Ζορμπά" με το δικό της φιορδ. ΚΑΤΩ: η σπηλιά -ορυχείο της και το σπιτάκι ταινίας και η παραλία, όπου χορεύτηκε το θρυλικό συρτάκι
Δέκα
χιλιόμετρα ο απολογισμός, χωρίς καθόλου σχεδόν υψομετρική, με πολλά όμορφα
σημεία θέασης, πεζοπορία που θα μείνει αξέχαστη. Ας είναι καλά ο πάντα χαμογελαστός αρχηγός μας, Γιάννης Ψαλλιδάκης,
που όταν δεν δουλεύει, φροντίζει να μας οδηγεί σε μέρη μακρινά κι εξωτικά! Τον ευχαριστούμε
και περιμένουμε πως και πως την επόμενη!
