Sunday, 6 September 2026

ΣΤΗΝ 44η ΠΑΓΚΡΗΤΙΑ ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

Με επιτυχία ολοκληρώθηκε η 44η Παγκρήτια Ορειβατική Συνάντηση, που είχε διοργανωτή φέτος τον Ελληνικό Ορειβατικό Σύλλογο Μοιρών, το πρώτο Σαββατοκύριακο του Σεπτέμβρη (5-6/9/2026) και στην οποία συμμετείχαν όλοι οι ορειβατικοί σύλλογοι της Κρήτης (γύρω στα 250 άτομα κατά την εκτίμηση των διοργανωτών) κι ανάμεσά τους αντιπρόσωποι των συλλόγων της περιοχής μας: του Ορειβατικού Συλλόγου Αγίου Νικολάου, του Ε.Ο.Σ. Λασιθίου και πολυμελής ομάδα του Φυσιολατρικού Ορειβατικού Συλλόγου Σητείας.

Ομαδική της μεγάλης πεζοπορίας στο όρος Σαμάρι (1.413μ.)
«Καλώς να σμίγουμε!» (Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου)

Έτσι με λεωφορείο που είχαν μισθώσει οι πάντα ενθουσιώδεις σε τέτοιες διοργανώσεις Στειακοί κι αφού έχουμε διασχίσει όλη την ανατολική Κρήτη, φτάνει η αποστολή μας, αργά το απόγευμα του Σαββάτου στη λίμνη Ζαρού, όπου μας υποδέχονται εγκάρδια οι Μοιριανοί. Η εικόνα είναι μαγευτική, καθώς οι υπόλοιπες αποστολές έχουν ήδη έρθει κι όλη η λίμνη έχει γεμίσει πολύχρωμες σκηνές. Παρεάκια –παρεάκια έχουν δημιουργηθεί εδώ κι εκεί γύρω από ταπεράκια με μεζέδες και ποτηράκια με ρακή. Φιλίες που έχουν σμιλευτεί απ’ τον άνεμο, τον ήλιο, τη βροχή και το σύννεφο, που έχουν δοκιμαστεί σε λαγκάδια, φαράγγια, άγρια απάτητα βουνά, άνθρωποι με τους οποίους έχουμε φάει ‘ψωμί κι αλάτι’ τόσα χρόνια σε τόσες διαδρομές είναι εδώ όλοι μαζεμένοι. Χαρές, αγκαλιάσματα! Αργότερα θα αρχίσει το επίσημο πρόγραμμα: παράθεση γεύματος στους συμμετέχοντες, παρουσίαση των ομάδων, ανταλλαγή αναμνηστικών, γλέντι με ντόπιους καλλιτέχνες ως αργά κι έπειτα απόσυρση -καθένας στο κονάκι του- και πιο τυχεροί όσοι χωρίς σκηνή ξάπλωσαν καταγής αγναντεύοντας τ’ αστέρια.

Σκηνές κατασκηνωτών γύρω από τη λίμνη!
Και παρεάκια εδώ κι εκεί. ΚΑΤΩ: Η λίμνη στα καλύτερά της

Λίμνη το βράδυ, σκηνή που σπάνια βλέπεις

Η ομάδα μας: περιμένοντας το φαγητό


Από τους χαιρετισμούς των ομάδων: εδώ ο Πρόεδρος του Ε.Ο.Σ. Μοιρών: Παύλος Παυλίδης κι ο δικός μας Πρόεδρος του Φ.ΟΡ.Σ.Σητείας: Αργύρης Σφενδουράκης, κατά την παρουσία των ομάδων. Αν βάλαμε λεωφορείο τελικά από ανατολική Κρήτη το οφείλουμε στην επιμονή και την αθρόα προσέλευση των Σητειακών!
Από το γλέντι που ακολούθησε!
«Δρόμο παίρνουν δρόμο αφήνουν» (Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου)

Πρωί – πρωί η επόμενη μέρα ξεκινά με το μάζεμα του εξοπλισμού και το πρωινό και κατόπιν στα αμάξια για τη Μονή Βροντησίου. Από εδώ θα πραγματοποιηθούν οι δύο πεζοπορίες της ημέρας: μια πιο μεγάλη (στο Σωμάρι) και μια πιο μικρή (στο Τραχήλι). Ξεκινώντας από το πάρκινγκ της Μονής κινούμαστε όλοι μαζί προς δυσμάς αρχικά με χωματόδρομο κι έπειτα με μονοπάτι. Κινούμαστε σε ένα τοπίο άνυδρο και τραχύ με χαμηλή βλάστηση και φρύγανα (φασκομηλιές, αγκαραθιές, θυμάρια, αστοιβίδες) ανοιγοκλείνοντας περιφράξεις των βοσκών, κάνοντας ζιγκ ζαγκ για να αποφύγουμε μελίσσια. Μέρα με άπνοια και πολύ ήλιο, που πυρώνει ήδη κι ας είναι πρωί κι η ανηφόρα δύσκολη! Παρ’ όλ’ αυτά η ομάδα αποδεικνύεται ιδιαίτερα μαχητική (παρά τις ρακές, το πολύ φαΐ  και τον χορό αποβραδίς) και οι περισσότεροι συνεχίζουν και μετά το Χωστό Νερό για Σωμάρι, ανάμεσά τους κι αρκετά μικρά παιδιά!

Κοινή έναρξη και για τις δύο πεζοπορίες, μια μακριά αλυσίδα περιπατητών σε ένα τοπίο άνυδρο και "σκληρό"

Περπατάμε στις νότιες πλευρές του Ψηλορείτη

Σε πευκόδασος
Και πιο ψηλά  σε πρινόδασος
 

Ανεβαίνουμε, ευτυχώς, από λούκι κατάφυτο με πεύκα, που μοσκομυρίζουν ρετσίνι, κι έτσι είμαστε κάπως στη σκιά. Φτάνουμε προς το τέλος σε διάσελο, όπου βλέποντας το Αστεροσκοπείο του Σκίνακα στο βάθος καταλαβαίνουμε που περίπου κινούμαστε: στις νότιες πλευρές της οροσειράς του Ψηλορείτη. Δεξιά μας είναι η κορφή Σαμάρι ή Σωμάρι στα κρητικά (1.413μ.) κι αριστερά η Χαλασοκεφάλα (1.909μ.). Κόβουμε για την πρώτη κι αρχίζουμε μια hard rock ανηφόρα. «Προσοχή! Μην πατάτε τις πέτρες!», λέει εις εκ των αρχηγών σήμερα, ο Μανώλης, φυσικά ειρωνικά. Ξέροντας όμως ότι αυτή θα είναι και η τελευταία ανηφόρα της ημέρας, μαζεύουμε τις δυνάμεις μας και …να μας, να φωτογραφιζόμαστε στο κολονάκι της κορυφής και να απολαμβάνουμε την πανοραμική θέα: την πεδιάδα της Μεσαράς με το φράμα της Φανερωμένης, τα Αστερούσια πιο πίσω προεξάρχοντος του Κόφινα και το νότιο κρητικό πέλαγος με τις δαντελωτές ακτές του  και τα νησάκια Παξιμάδια.
Πλησιάζοντας στην κορφή

Το καταφύγιο του ΕΟΣ Μοιρών στο Σαμάρι
Αγναντεύοντας στη σκιά των πρίνων έξω απ' το καταφύγιο
Με την Ομάδα των εθελοντών του Ερυθρού Σταυρού, πεπειραμένοι ορειβάτες κι οι ίδιοι και καλοί φίλοι

Στην πίσω (ανατολική) πλευρά του βουνού, λίγο πιο χαμηλά απ’ την κορφή, είναι σφηνωμένο σε πολύ ωραία τοποθεσία το καταφύγιο του Ε.Ο.Σ. Μοιρών, το οποίο ακούμε ότι ανακαινίσθηκε πριν κάποια χρόνια, αλλά αφήνεται –δυστυχώς- να ρημάζει κλειδωμένο. Εδώ κάνουμε μια μεγάλη στάση για κολατσιό, καθώς έχει αρκετά πρίνα που προσφέρουν σκιά και δροσιά. Αγροτικά των ακούραστων διοργανωτών θα έρθουν από χαμηλά να μας φέρουν νερά και να πάρουν όσους κουράστηκαν, καθώς η κατηφόρα είναι απότομη, το έδαφος σαθρό κι η ζέστη μεγάλη. Όσοι επέμειναν να συνεχίσουν επιβραβεύτηκαν με την ωραία θέα στο φαράγγι του Ρούβα που «έχασκε» ίσια κάτω, καθώς κινούμασταν παράλληλα με αυτό, αλλά και με την ικανοποίηση ότι κλείσαμε μια γερή, γεμάτη πεζοπορία 11,5 χλμ κι 850μ. περίπου υψομετρικής, καλή προπόνηση για την επερχόμενη ορειβατική σεζόν. Γυρνώντας στη Μονή Βροντησίου μας περίμενε ως ανταμοιβή το ΄βραστό’, φρούτα εποχής και δροσερή κανελάδα με πάγο!


Κατεβαίνοντας

Από κάτω το φαράγγι του Ρούβα
Στη δροσιά του πρίνου

Επιτέλους η Μονή Βροντησίου! Τερματισμός και φαγητό μας περιμένει!



Ήταν ένα χορταστικό διήμερο που τα είχε όλα: δυνατές πεζοπορίες, κέφι και χορό, παραδοσιακά εδέσματα, φιλίες και παρεάκια, θρησκευτικά μνημεία (Μονή Βροντησίου) και χώρους αναψυχής (λίμνη Ζαρού), παραδοσιακά χωριά και τον άγριο κι αδάμαστο ορεινό όγκο του Ψηλορείτη. Ευχαριστούμε τον Ε.Ο.Σ. Μοιρών κι όλους τους εθελοντές κι επαγγελματίες της περιοχής που στήριξαν την εκδήλωση και φρόντισαν όλα να πάνε καλά και να περάσουμε όμορφα και μάλιστα είχαν την ευελιξία να εφαρμόσουν τελευταία στιγμή το plan B τους (από δάσος Ρούβα στη λίμνη Ζαρού) λόγω των απαγορεύσεων που καλώς ή κακώς είχε εξαγγείλει την τελευταία στιγμή η Περιφέρεια υπό τον φόβο των θυελλωδών ανέμων! Τέλος να πούμε ότι από αυτή την Παγκρήτια φέτος έλειπαν και κάποιοι αγαπημένοι συνορειβάτες μας: οι Απόστολος Παυλίδης (πατέρας του τωρινού Προέδρου) και Μανώλης Δακανάλης (παλιός Πρόεδρος του Συλλόγου), εμβληματικές μορφές του Ε.Ο.Σ. Μοιρών, που ‘έφυγαν’ πρόσφατα, όπως κι από εμάς ο Μανώλης Σπυριδάκης, που ήταν επικεφαλής της ομάδας του Ορειβατικού Αγίου Νικολάου στην τελευταία Παγκρήτια που διοργανώθηκε στην περιοχή! Να είμαστε καλά να τους θυμόμαστε! Καλή ορειβατική σεζόν με ασφαλείς πεζοπορίες για όλους τους συλλόγους!!!

Η ομάδα συντονισμού της μεγάλης πεζοπορίας από τον Ε.Ο.Σ. Μοιρών (από αριστερά: Νίκος Ρομπογιαννάκης, Μανώλης Φραγκιαδάκης, Μανόλης Ντρετάκης, Αντώνης Λεμονάκης, Άρτεμις Κουκουλάκη)
Σηκώνοντας τη σημαία μας στην κορφή Σαμάρι με θέα τα νότια.

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ (από Cretan beaches)

ΜΟΝΗ ΒΡΟΝΤΗΣΙΟΥ

ΛΙΜΝΗ ΖΑΡΟΥ



ΑΡΧΗΓΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ: Αργύρης Σφενδουράκης - Μαρία Μετζογιαννάκη 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ Μαρία Μετζογιαννάκη, Αργύρης Σφενδουράκης, Μανόλης Ντρετάκης, Μαρία Γιαλίζη, Σταύρος Κουμουλάς

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ-ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ 

Μαρία Μετζογιαννάκη

ΒΙΝΤΕΟ: --------------

ΧΑΡΤΗΣΑργύρης Σφενδουράκης


Με την υποστήριξη του Wikiloc

Saturday, 29 August 2026

ΣΤΟΝ ΑΪ-ΓΙΑΝΝΗ ΤΟΝ ΚΑΨΑ ΣΤΗ ΛΑΣΤΡΟ ΣΗΤΕΙΑΣ

Μια ολιγομελής ομάδα του Ορειβατικού Συλλόγου Αγίου Νικολάου συμμετείχε φέτος στον εορτασμό του Αγίου Ιωάννη του Πρόδρομου στον Καψά της Λάστρου Σητείας, που γίνεται κάθε χρόνο 28 με 29 Αυγούστου και φέτος συνέπεσε με την Πανσέληνο.

Περιφορά της εικόνας στον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο στον Καψά Λάστρου

Η παρέα μας ξεκίνησε από την κεντρική πλατεία της Λάστρου, τον  Καραβά στις 5.30 μμ, την Παρασκευή 28/9ου το απόγευμα, όπου μας υποδέχονται εκ των διοργανωτών ο Γιώργος Σακκάς και η Μαρία Μαρουκλή δίνοντας μας κουράγιο. Ανεβαίνουμε σιγά-σιγά από το όμορφο μονοπάτι, που ξεκινά απέναντι από την πλατεία και συνεχίζει ανηφορικά. Βλέποντας το χωριό να απομακρύνεται συνεχώς, παίρνεις κουράγιο γιατί η ανηφόρα είναι κουραστική κι ειδικά για τους άμαθους προσκυνητές, που κουβαλάνε και διάφορες προμήθειες και ανεβαίνουν παρέες - παρέες. Στην τελική ευθεία περπατάμε κατά μήκος του ρήγματος της Λάστρου, τις στεφανιές. Σε μια στροφή ξεπετάγεται το μοναχικό εκκλησάκι κατάλευκο πάνω απ’ το κεφάλι μας. Φιγούρες γύρω του δείχνουν ότι κάποιοι έχουν ήδη φτάσει, για να βρουν και μια καλή καβάτζα, καθώς ο αέρας αναμένεται δυνατός απόψε.

Ανεβαίνοντας το ανηφορικό μονοπάτι από Λάστρο


Ξεκούραση πάνω στις "στεφανιές" (το ρήγμα της Λάστρου) αγναντεύοντας τις απέναντι κορφές: Σπαθί, Κλήρος, Αφέντης

Το μονοπάτι είναι ευδιάκριτο και σε γενικές γραμμές καλοδιατηρημένο. Όσο ανεβαίνεις, τόσο απομακρύνεται η Λάστρος εκεί κάτω (φωτο κάτω δεξιά), ενώ σε μια στροφή εμφανίζεται κάτασπρο το εκκλησάκι (φώτο κάτω αριστερά)


Μετά από μιάμιση ώρα ανάβαση φτάνουμε στο εκκλησάκι
Χαρούμενοι που τα κατάφεραν (είναι απότομη η ανηφόρα και σίγουρα αποτελεί κατόρθωμα για τους προσκυνητές κι ένα ενδιαφέρον challenge για τα παιδιά και τους εφήβους, που απόψε ήτανε πολλοί), κάποιοι μόλις φτάνουν κτυπάνε την καμπάνα.
Τους χαιρετάμε και συνεχίζουμε προς τα πάνω. Από το διάσελο, δίπλα στα παλιά κτίσματα θα απολαύσουμε ένα μαγευτικό ηλιοβασίλεμα με τον ήλιο να κρύβεται πίσω απ’ την Ελούντα. Εδώ θα μας βρει ο Μανώλης Συλλιγνάκης, αθλητής ορεινού δρόμου με καταγωγή από τη γειτονική Σφάκα: «Πηγαίνετε εσείς και θα σας προλάβω» μας είχε πει το μεσημέρι, όπερ κι έπραξε. Με τον Μανώλη μαζί, που τρέχει εδώ τακτικά για προπόνηση, ανεβαίνουμε ακόμα πιο πάνω στην παρακείμενη κορυφή στα 1000 μέτρα υψόμετρο και με απίστευτη θέα: όλες οι κορφές Ορνού-Θρυπτής στη σειρά κι ο αφρισμένος σήμερα κόλπος του Μεραμπέλλου, η Ψείρα, το Μόχλος και τα χωριά της περιοχής.


Αφήνουμε το εκκλησάκι (πάνω αριστερά) και προχωρούμε ακόμα πιο πάνω στο διάσελο (πάνω δεξιά), για να δούμε το μαγευτικό ηλιοβασίλεμα
Συνεχίζοντας ως την κορυφή στα 1.000 μέτρα βλέπουμε όλο τον κόλπο του Μεραμπέλλου και την Ψείρα

Το εκκλησάκι και η κορυφογραμμή του Καψά από την πιο ψηλή κορφή!
Το κρύο τσιμπάει όμως και το φως λιγοστεύει. Περνώντας από χαμηλά φρύγανα και θάμνους, θυμάρια, φασκομηλιές, αχινοπόδια κι αγκαραθιές -ειδικά οι τελευταίες με τον δυνατό αέρα μεγάλο βάσανο, καθώς εισβάλουν στα μάτια και προκαλούν πόνο και ουαί κι αλίμονο αν τα τρίψεις-, κατεβαίνουμε να βρούμε ένα απάγκιο για τη νύχτα. Στον δρόμο παρέες νέων ανθρώπων, κυρίως μπαμπάδες με τα παιδιά και τα σκυλιά στήνουν τα κονάκια τους. Ωραίες δράσεις, που γράφονται στη μνήμη της παιδικής ηλικίας! Μπράβο στους μπαμπάδες, μπράβο και στα παιδιά, που ανέβηκαν όλη αυτήν την ανηφόρα, αφήνοντας οθόνες και ανέσεις, για να ξαπλώσουν λίγο κάτω απ’ τον έναστρο ουρανό χαζεύοντας το ολοστρόγγυλο φεγγάρι του Αυγούστου, που ανεβαίνει περίλαμπρο στην ανατολική άκρη του ορίζοντα!

Η Πανσέληνος άρχισε ήδη να ανεβαίνει από τα ανατολικά

Πανσέληνος πίσω απ' το εκκλησάκι και τα χωριά της περιοχής (Σφάκα, Τουρλωτή, Μυρσίνη) φωτισμένα

Ένα μέρος, όπου μπορείς να αφεθείς απερίσπαστος στη μαγεία του φεγγαριού
Νωρίς τα χαράματα του Σαββάτου μας ξυπνάνε οι προσκυνητές της πρωινής βάρδιας, που καθαρίζουν και στολίζουν τον ναό για την επικείμενη λειτουργία. Βγήκε κι ο ήλιος κι άρχισε να μας ζεσταίνει σιγά-σιγά.

Ανατολή στο εκκλησάκι
Το φως του ήλιου φώτισε τους παλιούς μαγατζέδες, όπου έχουν κατασκηνώσει οι χθεσινοί περιπατητές

Σημαιοστολισμός και καθαρισμός της εκκλησίας από τους πρωινούς προσκυνητές
Η λειτουργία αρχίζει: κρατιέται όλο το τυπικό: οι καμπάνες θα χτυπήσουν τρεις φορές, το Ευαγγέλιο, η Περιφορά της εικόνας, η Θεία Κοινωνία, το αντίδωρο, ο τεμαχισμός των άρτων. Τέλος, τα κεράσματα, οι ρακές, τα χαμόγελα, οι ευχές. Μετά θα πάρουμε την κατηφόρα κατά ομάδες και στη θέση «Πάνω Πηγάδι» ανακαλύπτουμε με έκπληξη ότι μας έχουν στήσει γευστικό καρτέρι οι πάντα φιλόξενοι και λάτρεις της παράδοσης Λαστριανοί: με φρούτα της εποχής, ρακές κι άλλα κεράσματα, μας χειροκροτούν για το κατόρθωμά μας. «Και του χρόνου, να είμαστε όλοι καλά». Κι είναι αυτή μια διαδικασία που θες δε θες σε οδηγεί πίσω στις ρίζες σου, στις μνήμες σου τις παιδικές, σε πρόσωπα που έχουν χαθεί πια παππούδες, γιαγιάδες, συγχωριανούς, ανθρώπους απλούς και καλοκάγαθους, που και το κέρασμα το δίνανε απ’ την καρδιά τους, το ίδιο και την ευχή τους! Ας είμαστε όλοι καλά λοιπόν να τηρούμε αυτές τις παραδόσεις.

Θεία Λειτουργία στο βουνό


Στο κατέβασμα οι Λαστριανοί μας επιφύλαξαν υποδοχή και κέρασμα!

Η Λάστρος, το "Μικρό Παρίσι" της περιοχής, όπως έλεγε ο παππούς μου, ήταν πάντα ένα χωριό μορφωμένων, που αν και ζουν μακριά από τον τόπο τους -ίσως και γι' αυτό- δεν τον ξεχνούν ποτέ και τηρούνε πάντα τα έθιμα και τις παραδόσεις!!!

Η λειτουργία αρχίζει: κρατιέται όλο το τυπικό: οι καμπάνες θα χτυπήσουν τρεις φορές, το Ευαγγέλιο, η Περιφορά της εικόνας, η Θεία Κοινωνία, το αντίδωρο, ο τεμαχισμός των άρτων. Τέλος, τα κεράσματα, οι ρακές, τα χαμόγελα, οι ευχές. Μετά θα πάρουμε την κατηφόρα κατά ομάδες και στη θέση «Πάνω Πηγάδι» ανακαλύπτουμε με έκπληξη ότι μας έχουν στήσει γευστικό καρτέρι οι πάντα φιλόξενοι και λάτρεις της παράδοσης Λαστριανοί: με φρούτα της εποχής, ρακές κι άλλα κεράσματα, μας χειροκροτούν για το κατόρθωμά μας. «Και του χρόνου, να είμαστε όλοι καλά». Κι είναι αυτή μια διαδικασία που θες δε θες σε οδηγεί πίσω στις ρίζες σου, στις μνήμες σου τις παιδικές, σε πρόσωπα που έχουν χαθεί πια παππούδες, γιαγιάδες, συγχωριανούς, ανθρώπους απλούς και καλοκάγαθους, που και το κέρασμα το δίνανε απ’ την καρδιά τους, το ίδιο και την ευχή τους! Ας είμαστε όλοι καλά λοιπόν να τηρούμε αυτές τις παραδόσεις.

Ευχαριστούμε τον Πολιτιστικό Σύλλογο και την Κοινότητα της Λάστρου, τους Γιώργο Σακκά, Μανώλη Κωνσταντουράκη, Μαρία Δρακάκη, Μαρία Μαρουκλή, τον Μανώλη Συλλιγνάκη κι όσους άλλους κρύβονται πίσω από την οργάνωση αυτής της εορτής. Στα πεζοπορικά μας τώρα: μια δυνατή πορεία 8 χιλιομέτρων και 650 υψομετρικής ως την κορφή (7χλμ και 500 υψομετρική ως το εκκλησάκι). Και του Χρόνου να είμαστε καλά να ξαναπάμε!!!

Ας πούμε αρχηγοί πως ήταν σήμερα -μια που είχαν ιδέα και συντονισμό- ο Μανώλης Συλλιγνάκης και η Μαρία Μετζογιαννάκη, κάτοικοι της γειτονικής Σφάκας, αλλά και άνθρωποι που αγαπάνε, περπατάνε και γνωρίζουνε τα βουνά της περιοχής, ο πρώτος ως πολυβραβευμένος αθλητής ορεινού δρόμου και η δεύτερη ως γραμματέας του Ορειβατικού.
ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

ΛΑΣΤΡΟΣ ΣΗΤΕΙΑΣ

ΡΗΓΜΑ ΤΗΣ ΛΑΣΤΡΟΥ

ΑΡΧΗΓΟΙ: Μαρία Μετζογιαννάκη - Μανώλης Συλλιγνάκης

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ Μαρία Μετζογιαννάκη

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ-ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ 

Μαρία Μετζογιαννάκη

ΒΙΝΤΕΟ: -----------------

ΧΑΡΤΗΣ: --------------------