Sunday, 8 March 2026

ΚΝΩΣΑΝΟ ΦΑΡΑΓΓΙ – ΓΙΟΥΧΤΑΣ - ΑΡΧΑΝΕΣ

Την Κυριακή 8 Μαρτίου 2026 ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγίου Νικολάου περπάτησε σε τοπία όμορφα και σε μονοπάτια της ιστορίας, τόσο της πρόσφατης όσο και της αρχαίας, πολύ κοντά στην πόλη του Ηρακλείου, σε μια διαδρομή που ικανοποίησε πλήρως τους περίπου 30 πεζοπόρους της ομάδας.

Ημι-ομαδική (όσων ανέβηκαν ως εδώ) στο εκκλησάκι του Αφέντη Χριστού στη δεύτερη κορυφή του ιερού βουνού των Μινωιτών του Γιούχτα.

Κνωσανό φαράγγι

Η πεζοπορία μας ξεκίνησε στις εννιά το πρωί από την υδατογέφυρα των Σπηλίων ή της Αγίας Ειρήνης, κοντά στην Κνωσό, όπου μας άφησε το λεωφορείο. Μαθαίνουμε ότι το εντυπωσιακό αυτό έργο κατασκευάστηκε την εποχή της Αιγυπτιοκρατίας (1830-40) με σκοπό την υδροδότηση του Ηρακλείου, ωστόσο πάτησε πάνω στ’ αχνάρια παλιού ρωμαϊκού υδραγωγείου. Η άφιξή μας τρομάζει τα δεκάδες πουλιά, που φωλεύουν στις μικρές οπές της μνημειώδους αυτής κατασκευής  και πετάνε ψηλά πάνω απ’ τα κεφάλια μας κράζοντας.

Από εδώ θα συνεχίσουμε τραβώντας για το Κνωσανό φαράγγι μια καταπράσινη στενή ρεματιά με το ρυάκι να τρέχει, με όμορφα κρίνα, πλατάνια, κισσούς και βάτα, αλλά και πολλά σκουπίδια δυστυχώς. Το πέρασμα του είναι εύκολο από μονοπάτια και χωματόδρομους και πολύ καλά σηματοδοτημένο (έχει αγώνα ορεινού τρεξίματος στην περιοχή την επόμενη Κυριακή κι έχουν φρεσκάρει τη διαδρομή για καλή μας τύχη). Περνάμε δίπλα από περβόλια με εσπεριδοειδή, από φροντισμένα αμπέλια, από μονοπάτια, όπου ξεπροβάλουν οι πρώτες ορχιδέες, κρυφοκοιτάζοντας  που και που τις κορφές της οροσειράς του Γιούχτα, τελικό στόχο της πεζοπορίας που φαίνονται στο βάθος και μας τρομάζουν με τον όγκο τους. Στάσεις με σημεία ενδιαφέροντος η εκκλησία των Αγίων Αποστόλων με την καμπάνα της από βόλι του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, η δεύτερη υδατογέφυρα πάνω απ’ τον Συλαμιανό ποταμό, η εγκαταλελειμμένη μονή της Παναγίας της Καρυδακιανής καλυμμένη από κισσούς.

Υδατογέφυρα των Σπηλίων ή της Αγίας Ειρήνης, κοντά στην Κνωσό, όπου μας άφησε το λεωφορείο. Μαθαίνουμε ότι το εντυπωσιακό αυτό έργο κατασκευάστηκε την εποχή της Αιγυπτιοκρατίας (1830-40) με σκοπό την υδροδότηση του Ηρακλείου, ωστόσο πάτησε πάνω στ’ αχνάρια παλιού ρωμαϊκού υδραγωγείου.

Κνωσανό φαράγγι, διασχίζει την Κνωσό και τελειώνει λίγο πριν τις Αρχάνες. Μια όαση πράσινου!


Στην έξοδο του Κνωσανού φαραγγιού φαίνεται ο ο Γιούχτας, το ιερό βουνό των Μινωιτών, στο οποίο θα ανέβουμε κιόλας, προοπτική, που μας προκαλεί δέος.
Στην δεύτερη υδατογέφυρα της πορείας στον Συλαμιανό ποταμό

Στο τελείωμα του κνωσανού φαραγγιού
Εποχή της ίριδας
Και της ανθισμένης μυγδαλιάς

Στο ιερό βουνό των Μινωιτών

Αφήνοντας το φαράγγι στην έξοδό του κοντά στον Άγιο Μάμα, δίπλα στις Αρχάνες παίρνουμε αγροτικούς ανηφορικούς δρόμους ανάμεσα από καλοκλαδεμένα αμπέλια με ψηλά κλήματα παραταγμένα σε σειρές, τόσο διαφορετικά απ’ τα δικά μας. Η θέα στα βόρεια παράλια γίνεται όλο και πιο εντυπωσιακή. Φτάνουμε κάπως έτσι στον περιφραγμένο αρχαιολογικό χώρο των Ανεμοσπηλίων, όπου βρέθηκαν σπάνια -για τη μινωική Κρήτη- ίχνη με ενδείξεις ανθρωποθυσίας. Από εδώ θα αρχίσει το περίφημο μινωικό μονοπάτι που διασχίζει την δυτική πλευρά της οροσειράς του Γιούχτα, που σου χαρίζει εντυπωσιακή θέα στην κοιλάδα νότια του Ηρακλείου με οικισμούς, λατομεία αργύρου, αλλά και τις χιονισμένες κορφές του Ψηλορείτη, την σουβλερή μύτη του Στρούμπουλα. Κάποτε βλέπεις από μακριά και το εκκλησάκι του Αφέντη Χριστού, που σημαίνει και το τέλος τεσσάρων ωρών συνεχόμενης ανηφόρας για εμάς, να κρέμεται στον απότομο γκρεμό, όπου φέρνουν γυροβολιές δεκάδες όρνια. Αξιόλογα σημεία εδώ ο αρχαιολογικός χώρος με επίστρωση δαπέδου σε ένα κοίλωμα πριν τις κορυφές, το μινωικό ιερό κορυφής στην πρώτη την ψηλότερη κορφή (811 μ.) και τέλος το περίφημο τετράκλητο εκκλησάκι στην δεύτερη κορφή, δείγμα ότι το βουνό αυτό λατρευόταν ασταμάτητα ανά τους αιώνες.

Το κίτρινο το χρώμα που επικρατεί σήμερα ταιριάζει και με το μπλουζάκι μας

Όμορφα φροντισμένα αμπέλια στην έξοδο του Κνωσανού φαραγγιού στον Άγιο Μάμα

Αν και από επαρχιακό δρόμο η ανηφόρα ως το μονοπάτι προς Γιούχτα ζορίζει αρκετά
Γι' αυτό και η οργανωτική επιτροπή των αγώνων ορεινού τρεξίματος που γίνεται εδώ αποφάσισε να δώσει λίγο κουράγιο.

Πληροφορίες για τον αρχαιολογικό χώρο των Ανεμοσπηλίων από τον ειδικό, τον Γιώργο Πόθο

Ανεμοσπήλια, ο χώρος όπου βρέθηκαν τρεις μυστηριώδεις σκελετοί: ενός νεαρού άντρα δεμένου πισθάγκωνα πάνω σε βωμό με καρφωμένο μαχαίρι στην καρδιά, μιας γυναίκας δίπλα του πιθανόν ιέρειας κι ενός άντρα στο διπλανό δωμάτιο. Η ερμηνεία που δίνεται είναι ότι πρόκειται για ανθρωποθυσία κατά τη διάρκεια της οποίας ξέσπασε σεισμός!
Θέα στην δυτική πλευρά με τις χιονισμένες κορφές του Ψηλορείτη να κλέβουν την παράσταση. ΚΑΤΩ: Το μονοπάτι που διασχίζει τη δυτική πλευρά του Γιούχτα και το εκκλησάκι της κορυφής, που φαίνεται να κρέμεται στον γκρεμό.



Στο μινωικό ιερό κορυφής της πιο ψηλής κορφής του Γιούχτα στα 811 μέτρα

Λίγο πιο χαμηλά άλλο ιερό με θέα στα βόρεια παράλια.
Το μέρος φημίζεται για την πληθώρα από γύπες (gyps vulvus)
Επιτέλους στο τετρακλητο εκκλησάκι του Αφέντη Χριστού, που σαν να κρέμεται στον γκρεμό, μετά από 4ωρη ανηφόρα.

Κι άλλη μια ομαδική απ' την ανατολική πλευρά, με θέα τις Αρχάνες, που αποτελούν και το τέλος της πεζοπορίας μας.

Μετά από μια στάση να θαυμάσουμε τη θέα θα πάρουμε το κατηφορικό μονοπάτι στα ανατολικά με τη θέα στα βουνά της Δίκτης και τις Αρχάνες, που θα μας οδηγήσει σε μια περίπου ώρα στην γραφική κωμόπολη, όπου θα σταματήσουμε λίγο για φαγητό και καφέ στις περίφημες ταβέρνες και τα παραδοσιακά καφενεία και μια περιδιάβαση στα ζωγραφισμένα όμορφα σοκάκια της.

Στο κατηφορικό μονοπάτι προς Αρχάνες, την όμορφη κωμόπολη με τα γραφικά ζωγραφισμένα στενά, τις παραδοσιακές ταβέρνες και τα καφενεία. 








Ένα μερακλίδικο καφεδάκι στη λιακάδα το δικαιούμαστε, νομίζω!

Χωρίς πολλές δυσκολίες η διαδρομή των 13 χλμ, αλλά με αξιόλογη υψομετρική διαφορά 740 μ, πρόσφερε εκτός από τις όμορφες εμπειρίες και μια καλή εξάσκηση. Κι όλα αυτά σε συνδυασμό με τον καλό καιρό και την καλή παρέα αποτέλεσαν μια δυνατή εμπειρία για όλους εμάς. Για όλα αυτά αισθανόμαστε ευγνώμονες στον αρχηγό μας, Παναγιώτη Ευδαίμων για την πραγματοποίηση αυτής της εξόρμησης.

Ευχαριστούμε τον αρχηγό, Παναγιώτη Ευδαίμων

Αντί παπιού ένας γάτος Αρχανιώτης

ΑΡΧΗΓΟΣ: Παναγιώτης Ευδαίμων

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣΠαναγιώτης Ευδαίμων, Μαρία Μετζογιαννάκη, Annika Thunström

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ - ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ

Μαρία Μετζογιαννάκη

ΒΙΝΤΕΟ:-----------

ΧΑΡΤΗΣ ΠΕΖΟΠΟΡΙΑΣ: 

Παναγιώτης Ευδαίμων


Με την υποστήριξη του Wikiloc


Sunday, 1 March 2026

ΣΤΑ ΠΕΡΙΧΩΡΑ ΣΦΑΚΑΣ ΚΑΙ ΛΑΣΤΡΟΥ

Για την πρώτη Κυριακή του Μάρτη (1-3-2026) είχαν προγραμματίσει οι δύο αδερφοί ορειβατικοί σύλλογοι του νομού μας, Ορειβατικός Αγίου Νικολάου και Φυσιολατρικός Ορειβατικός Σητείας μια απαιτητική πεζοπορία  στα δυτικά στειακά βουνά από το οροπέδιο της Μονοκαράς, γεγονός που τράβηξε στα μέρη μας μέρος της αφρόκρεμας της ορειβατικής κοινότητας της Κρήτης. Όμως ο καιρός είχε άλλα σχέδια και τελικά η πορεία μας μετατράπηκε σε μια πιο light εκδοχή στους κάμπους και τα ξωκλήσια ανάμεσα στη Σφάκα και τη Λάστρο.

Ομαδική των 25 που ακολούθησαν τελικά την εναλλακτική πεζοπορία στους κάμπους της περιοχής. Εδώ στην αρχαία ελιά της Ευτυχίας, 2.000 ετών, δίπλα στη Λάστρο!
Road trip στη Μονοκαρά

Κι όμως ο καιρός έδειξε να μας θέλει, τουλάχιστον ως την παραμονή. Ακόμα και το πρωί της Κυριακής η κορυφή Σπαθί -ίσα πάνω απ’ τη Λάστρο- φαινόταν πεντακάθαρα. Έτσι μαζεύτηκε η ομάδα στην πλατεία της Σφάκας, περίπου 35 άτομα, μια μεγάλη παρέα ήρθε ολότελα απ’ το Ηράκλειο, χαιρετιστήκαμε και γνωριστήκαμε, συμπτυχθήκαμε στα τζιπ και τ’ αγροτικά και βουρ για το μικρό οροπέδιο της Μονοκαράς. Όσο ανεβαίνουμε ο καιρός αλλάζει και κατά καιρούς δυνατά κύματα μπόρας περιλούζουν τα σακίδια κι όσους δεν χώρεσαν μέσα και λούφαξαν στις καρότσες. Μία μικρή συνέλευση κάτω από το στέγαστρο μιας παλιάς στάνης θα μας κάνει να πάρουμε αποφάσεις: η ασφάλεια πάνω απ’ όλα, τα βουνά δε φεύγουν. Έτσι γυρνάμε στα πεδινά έχοντας κερδίσει πάντως μια περιπέτεια σαφάρι!

Κάτω απ' το στέγαστρο του ποιμνιοστασίου του Κλίνη στη Μονοκαρά περιμένοντας να σταματήσει η βροχή. Κέρασμα του Γιώργου, που είχε τα γενέθλιά του στην παρέα. 

Αλλαγή σχεδίων

Όμως το χούι του ορειβάτη δεν αλλάζει και για να μην πάει χαμένη πεζοπορικά η Κυριακή αποφασίσαμε να περπατήσουμε στα πεδινά με πιο ήπιες κλιματικές συνθήκες. Οι Ηρακλειώτες πήγαν για μια επίσκεψη στον γειτονικό Ρίχτη κι εμείς οι ντόπιοι ξεκινήσαμε απ’ τη Σφάκα κι όπου βγει.

Με τις νιτσεράδες μας ξεκινάμε από τη Σφάκα προς δυτικότερα, καθώς η βροχή καραδοκεί

Στο παλιό γεφύρι της Σφάκας

Από τη Σφάκα στη Λάστρο

Παίρνουμε λοιπόν το κατηφορικό μονοπάτι που περνάει  από το Κάτω Πηγάι της Σφάκας, το τοξωτό γεφύρι του χωριού και το παλιό καλντερίμι γεμάτο με χόρτα και λουλούδια, που μας βγάζει στους καταπράσινους κάμπους με τους ελαιώνες. Με χωματόδρομο συνεχίζουμε δυτικότερα προς Λάστρο περνώντας από την Αγιά-Μαρίνα με το ηλιακό ρολόι της (εκτός ..λειτουργίας σήμερα λόγω συννεφιάς) και την ωραία θέα στο ρήγμα της Λάστρου, από τα αναπαλαιωμένα πηγάδια και την υπεραιωνόβια ελιά της Ευτυχίας. Διασχίζουμε τον ΒΟΑΚ και ακολουθούμε νότια τον αγροτικό δρόμο προς Καμάρι ως το εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη του Πρόδρομου κι από εδώ κατηφορίζουμε πάλι ακολουθώντας παλιά κρυμμένα μέσα στο δάσος μονοπάτια. Μικρή στάση στη θέση «Του Σκοτωμένου το μνήμα», όπου υπάρχει ο θρύλος για έναν Τούρκο που σκοτώθηκε και προσγειωνόμαστε στην Λάστρο. Διασχίζουμε το όμορφο αυτό και φροντισμένο χωριό ως τη βόρεια πλευρά του, όπου κοντά στο νεκροταφείο θα «κόψουμε» δυτικότερα περνώντας από το αναπαλαιωμένο παλιό χάνι του Γερωνυμάκη (χάνι βέβαια, γιατί κάποτε περνούσε από εδώ η παλιά εθνική οδός, τμήμα της οποίας διασώζεται κιόλας) και θα κατηφορίσουμε, ώσπου να βρούμε το όμορφο και καλά σωζόμενο καλντερίμι, που θα μας οδηγήσει στο γραφικό εκκλησάκι της Παναγίας της Μυρτιδιώτισσας με τη στέρνα και τη βρύση του. Από εδώ φαίνεται καλά η Σφάκα απέναντι, όπου θα τερματίσουμε, ακολουθώντας τους αγροτικούς δρόμους.

Ξωκλήσι Αγίας Μαρίνας στη διαδρομή με το ηλιακό ρολόι της


Αναπαλαιωμένα παλιά πηγάδια, όλα με τις σχετικές ενημερωτικές πινακίδες, όπως τα έχει αναδείξει ο Πολιτιστικός Σύλλογος Λάστρου "Η Αναγέννησις"

Το πηγάδι του Σακκά
Και φτάνουμε κοντά στη Λάστρο

Στο εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου στις υπώρειες του Σπαθιού, νότια της Λάστρου
Στη θέση "στου σκοτωμένου το μνήμα" με θέα στη Λάστρο, πηγάδι και στέρνα
Άλλη γιγάντια υπεραιωνόβια ελιά, που είδαμε στα μονοπάτια!!! ΚΑΤΩ: Το χάνι του Γερωνυμάκη δίπλα σε σωζόμενο μέρος της παλιάς εθνικής οδού



Στο παλιό καλντερίμι προς Μυρτιδιώτισσα
Παναγία Μυρτιδιώτισσα με τη στέρνα της
Και την πηγή της
Η ευρηματική στάση λεωφορείου στη Λάστρο
Αν μη τι άλλο μαζέψαμε και χόρτα σήμερα και ..σώσαμε τη μέρα!!!

Θετικός απολογισμός

Όμορφη πορεία με ήμερη ομορφιά και διάφορα αξιοθέατα, μας έκανε τη χάρη κι ο καιρός και μας έβγαλε στεγνούς. Οι νεφοσκεπείς κορυφές των βουνών ίσια πάνω μας θύμιζαν συνεχώς ότι καλά κάναμε που κατεβήκαμε στα χαμηλά και ως παρηγοριά κρατάμε τις σακούλες με τα χόρτα που μαζέψαμε στα λιβάδια και την καλή παρέα. Τα 13 χλμ με 480 υψομετρική διαφορά, που διασχίσαμε σε γρήγορο ρυθμό κιόλας υπό τον φόβο της βροχής ήταν αρκετά για να κρατηθούμε ενεργοί και ζεστοί για τη συνέχεια της βδομάδας. Καλό μήνα είπαμε;

Καλό μήνα!!!

ΑΡΧΗΓΟΣΜαρία Μετζογιαννάκη

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣΜαρία Μετζογιαννάκη, Αργύρης Σφενδουράκης, Βαγγέλης Τσιχλής, Χαρά Κουκουράκη

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ - ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ

Μαρία Μετζογιαννάκη

ΒΙΝΤΕΟ:-----------

ΧΑΡΤΗΣ ΠΕΖΟΠΟΡΙΑΣ: 

Αργύρης Σφενδουράκης


Με την υποστήριξη του Wikiloc