ΜΕΣΕΛΕΡΟΙ - ΜΟΝΗ ΒΡΥΩΜΕΝΗΣ (προσκυνηματική απογευματινή)

Ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγίου Νικολάου πραγματοποίησε προσκυνηματική πεζοπορία και μέλη της συνόδευσαν την εικόνα, από τους Μεσελέρους στη Μονή Βρυωμένης.

Έξι μέλη του συλλόγου μας συμμετείχαν σε αυτήν την πορεία (που αποτελεί και τμήμα του Ε4) και κάποιοι απ' αυτούς σήκωσαν και την εικόνα της Παναγίας. Και του Χρόνου!

Η παλιά εικόνα της Παναγίας μεταφέρθηκε, με πομπή, από την εκκλησία του Αγίου Ιωάννη Προδρόμου στους Μεσελέρους, στην Ιερά Μονή Παναγίας Βρυωμένης, μία απόσταση 3.5 χιλιομέτρων.

Η μεταφορά ξεκίνησε από το ναό του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου στους Μεσελέρους. Το χωριό πήρε το όνομά του από την αρχαία Ώλερο.

Κάτοικοι της περιοχής με επικεφαλής τον ιερέα του χωριού παπα-Γιώργη Μανθαιάκη μεταφέρουν ψέλνοντας την εικόνα της Παναγίας ως τη Μονή Βρυωμένης

Η εικόνα της Παναγίας τοποθετήθηκε εντός της Μονής και αμέσως ξεκίνησε ο εσπερινός. Όλες τις ημέρες του Δεκαπενταύγουστου θα τελείται εσπερινός.

Η μονή Παναγίας της Βρυωμένης, είναι ένα εντυπωσιακό μοναστικό συγκρότημα, το οποίο πιθανότατα χρονολογείται από τα βυζαντινά χρόνια. Ο αρχικός ναός, οικοδομήθηκε το 1400 και κατά τον 16° αιώνα προστέθηκε ο υπερυψωμένος νάρθηκας. Το εσωτερικό του αρχικού ναού είναι κατάγραφο με τοιχογραφίες που αποτελούν δείγμα της ζωγραφικής παραγωγής στην Κρήτη στις αρχές του 15ου αιώνα.

Το ιστορικό μοναστήρι άρχισε να αναστηλώνεται πάλι το 1992. Ανήκει στην τοπική κοινότητα των Μεσελέρων, οι κάτοικοι της οποίας φαίνεται ότι έχουν πάρει πολύ σοβαρά την ανάδειξή της τα τελευταία χρόνια. Όλα εδώ είναι φροντισμένα και οι εξωτερικοί και οι εσωτερικοί χώροι. Όλο το 15αύγουστο θα τελείται καθημερινά λειτουργία και το βράδυ Εσπερινός και Παράκληση. Τους επισκέπτες εκτός απ' την κατανυκτική ατμόσφαιρα περιμένει και φιλόξενο κέρασμα!

Σχετικό άρθρο του Λεωνίδα Κλώντζα στην Ανατολή: ΕΔΩ

Πληροφορίες για τη Μονή (Cretan beaches): 

Η Μονή Παναγίας Βρυωμένης βρίσκεται 4χλμ ανατολικά του χωριού Μεσελέροι Ιεράπετρας, σε μια δύσβατη και οχυρή περιοχή, πάνω σε βράχο. Είναι αφιερωμένη στο Γενέσιο της Θεοτόκου (8 Σεπτεμβρίου), όμως το μοναστήρι πανηγυρίζει και στις 15 Αυγούστου. Είναι ένα ανενεργό μεγάλο μοναστήρι που μέχρι το 1992 ήταν εγκαταλελειμμένο, οπότε και άρχισε η αναστήλωση του. Πλέον, κατά τη διάρκεια των πανηγυριών, τα αναστηλωμένα κελιά φιλοξενούν τους πιστούς που έρχονται από όλη την περιοχή.

Το καθολικό της μονής είναι μονόχωρος καμαροσκέπαστος ναός 5μx10μ σε καλή κατάσταση. Ο ναός πρωτοκτίστηκε το 1401, ενώ έγινε η προσθήκη του σημερινού δυτικού τμήματος μετά το 1550. Γύρω από το καθολικό αναπτύσσονται τα ισόγεια κτίρια της μονής, ανακατασκευασμένα τον 20ο αιώνα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ανάγλυφη διακόσμηση της βάσης του κωδωνοστασίου με φυτικό διάκοσμο και τρία προσωπεία, που χρονολογείται στον 16ο αιώνα.

Το εσωτερικό του είναι κατάγραφο με πολύ παλιές τοιχογραφίες Παλαιολόγειας τέχνης του 1401-1402 που αποδίδονται στο ζωγράφο Μύρωνα Καλοδρόσιο. Εκτός από τον χριστολογικό κύκλο που κυριαρχεί με εννέα παραστάσεις (Ευαγγελισμός, Γέννηση, Υπαπαντή, Βάπτιση, Σταύρωση Επιτάφιος Θρήνος, Εις Άδου κάθοδος και Λίθος του Χριστού), το εικονογραφικό πρόγραμμα περιλαμβάνει και έναν συνεπτυγμένο θεομητορικό κύκλο (Γενέσιο και Εισόδια), τον οποίο πιθανόν συμπλήρωνε η παράσταση της Κοίμησης στον δυτικό τοίχο του αρχικού ναού.

ΕΙΚΟΝΕΣ ΤΗΣ ΠΕΖΟΠΟΡΙΑΣ

Όμορφες πινελιές από την Πλατεία των Μεσελέρων

Βυζαντινός ναός Αγίου Γεωργίου στους Μεσελέρους. 

Μονή Βρυωμένης

Στέγη της Μονής

Επιστροφή

Με το ηλιοβασίλεμα

ΟΜΟΡΦΙΕΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ

ΑΡΧΗΓΟΣ: Λεωνίδας Κλώντζας

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ:  Λεωνίδας Κλώντζας, Μαρία Μετζογιαννάκη

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ:  Λεωνίδας Κλώντζας

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ:  Μαρία Μετζογιαννάκη

ΒΙΝΤΕΟ: Λεωνίδας Κλώντζας

ΧΑΡΤΗΣ:-------

ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ ΤΟΥ ΕΛΑΦΙΟΥ ΣΤΟ ΚΑΘΑΡΟ ΚΡΙΤΣΑΣ

«Κανένας δεν περπατά στο ίδιο ποτάμι δυο φορές.

Διότι το ποτάμι δεν είναι ποτέ ίδιο, αλλά ούτε κι ο άνθρωπος.»

Ηράκλειτος

Παρά τον δυνατό αέρα οι θαρραλέοι της ομάδας κατάφεραν να φτάσουν στην κορυφή! Με τα μπουφανάκια καλοκαιριάτικα στην δύση του ηλίου!

Με αυτή τη σκέψη ξεκινήσαμε άλλη μία καλοκαιρινή διαδρομή, μία από εκείνες που έχουμε καθιερώσει να πραγματοποιούμε κάθε χρόνο, σε μία από τις νύχτες της πανσελήνου. Οι συνθήκες δεν είναι ποτέ ίδιες: ο καιρός αλλάζει, οι άνθρωποι αλλάζουν, τα χρόνια περνούν. Κι όμως, κάθε φορά η εμπειρία είναι μοναδική και μαγική.

Παρότι ο δυνατός άνεμος απέτρεψε αρκετούς από το να συμμετάσχουν, μια ομάδα 20 πεζοπόρων αποφάσισε να το προσπαθήσει και τα κατάφερε. Ξεκινώντας από το Αστιβιδωπό, ακολουθήσαμε το παλιό μονοπάτι και, περνώντας από το Κακό Βουνί, ανηφορίσαμε προς την κορυφή των Ανεφαλάκων. Λίγο πριν φτάσουμε, μας χάρισε η φύση τη μοναδική golden hour, εκείνη τη μαγική στιγμή που όλα βάφονται χρυσά και αποκτούν μια ξεχωριστή ζεστασιά.

Τα νεότερα μέλη της ομάδας ενθουσιάστηκαν ιδιαίτερα με το σύντομο σκαρφάλωμα που μας οδήγησε πιο γρήγορα στην κορυφή, μια ιδέα του αρχηγού και ιστορικού προέδρου του Συλλόγου μας, Λεωνίδα Κλώντζα.  Παρά τις δύσκολες καιρικές συνθήκες, απολαύσαμε ένα υπέροχο ηλιοβασίλεμα και, λίγο αργότερα, την ανατολή της πανσελήνου.

Η επιστροφή ξεκίνησε από την κορυφογραμμή και, καθώς έπεφτε το σκοτάδι, άναψαν οι φακοί μας. Μέσα στο ημίφως συναντήσαμε το μονοπάτι που μας οδήγησε στον δρόμο και, ολοκληρώνοντας την κυκλική διαδρομή, επιστρέψαμε από το ιστορικό μινωικό μονοπάτι που συνδέει το Οροπέδιο Καθαρού με την Κριτσά. Μια ακόμη βραδιά που θα μείνει στη μνήμη μας.

Αρχηγέ, σε ευχαριστούμε!

Ξεκινάμε από το Αστιβιδωπό Κριτσάς παίρνοντας παλιό ανηφορικό μονοπάτι. Παρά τον δυνατό αέρα εδώ επικρατεί σχετική νηνεμία!

Στα ξέφωτα του πρινόδασους μπορεί κανείς να θαυμάσει τον κόλπο του Μεραμπέλλου

Ο απογευματινός ήλιος ζεσταίνει τα χρώματα της φύσης

Ανθρώπινες κατασκευές παρελθόντων ετών

Οι παλιές πηγάδες συλλογής νερού

Τραβερσάροντας για κορυφή

Κρυφοκοιτάζοντας τον ήλιο

Έρωντας

Δύση του ηλίου με τον φακό του Γιάννη

Και με τον φακό του Λεωνίδα!

Ανατολή της Πανσελήνου στα ανατολικά, πάνω απ' τη Θρυπτή, Πανσέληνος του Ελαφιού

Επιστροφή

Βγάλαμε και τους φακούς

Και το παπί μας στο Καθαρό

ΑΡΧΗΓΟΣ: Λεωνίδας Κλώντζας

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ:  Λεωνίδας Κλώντζας, Γιάννης Πάγκαλος

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ: Γιάννης Πάγκαλος

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ:  Μαρία Μετζογιαννάκη

ΒΙΝΤΕΟ: --------

ΧΑΡΤΗΣ:Γιάννης Πάγκαλος

Με την υποστήριξη του Wikiloc

ΣΤΑ ΦΑΡΑΓΓΙΑ ΤΗΣ ΣΦΑΚΑΣ

Την Κυριακή 26 Ιουλίου 2026 ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγίου Νικολάου ακολούθησε τον Ορειβατικό Σύλλογο Ηρακλείου στη διάσχιση των δύο φαραγγιών που περικλείουν τη Σφάκα Σητείας: Φαράγγι Τσιγκούνη ή καλύτερα «Σκοτεινάγρας» στα δυτικά και φαράγγι Κουδουμή στα ανατολικά!

Ομαδική στη θέση Στενός Πόρος στο φαράγγι της Σκοτεινάγρας (γνωστό ως Τσιγκούνη)

ΦΑΡΑΓΓΙ ΣΚΟΤΕΙΝΑΓΡΑΣ (ΤΣΙΓΚΟΥΝΗ)

Η πεζοπορία μας ξεκινά κατά τις 10.00 η ώρα από την είσοδο του φαραγγιού στη δυτική πλευρά της Σφάκας στον δρόμο προς Λάστρο. Εδώ μαζευόμαστε καμιά 30αριά νοματαίοι κι απ’ τους δύο συλλόγους, έτοιμοι με ορειβατικά μποτάκια, μπατόν και κράνη, γιατί και τα δύο φαράγγια θεωρούνται άγρια, στενά, με συνεχείς κατολισθήσεις βράχων που αλλάζουν συνεχώς την κοίτη, δασωμένα επίσης, σε μερικά σημεία χρειάζεται και σκαρφάλωμα και γενικά είναι φαράγγια που θέλουν την προσοχή τους και τη βοήθεια κι ασφάλεια που σου δίνει μια οργανωμένη ομάδα!

Ξεκινάμε λοιπόν ακολουθώντας τον αρχηγό παρακάμπτοντας θάμνους και δέντρα βουτώντας κυριολεκτικά στην κοίτη του φαραγγιού. Περπατώντας συναντάμε τα ερείπια από παλιό καμίνι, απομεινάρι ενός κόσμου που χάνεται. Για καμιά ώρα συνεχίζουμε πάνω στις κροκάλες της ρεματιάς κάτω από δέντρα (σφάκες, συκιές, σχοίνα, λιοπρίνια κι αργότερα πρίνα), που κρύβουν το φως του ήλιου, ώσπου φτάνουμε στο πρώτο τοιχίο, δηλαδή μια ψηλή γλίστρα, δημιουργημένη απ’ το νερό. Εδώ ο αρχηγός ρίχνει σκοινί και μας δείχνει τα βασικά της τεχνικής αναρρίχησης (κρατάς σκοινί, πατάς γερά στον τοίχο, ρίχνεις το σώμα πίσω κι άντε γεια!). Τέτοια σημεία δημιουργούν συνωστισμό, ώσπου να περάσουν όλοι και καθυστερήσεις, είναι όμως κι εκείνα που σε κάνουν να αισθάνεσαι σαν παιδί! Παρόμοια θα συναντήσουμε αρκετά στη διαδρομή, όπως κι εντυπωσιακά πετρώματα, που θα δώσουν θαυμάσιες φωτογραφίες. Το τελευταίο εμβληματικό τοιχίο θα είναι ο «Στενός Πόρος», ένα φυσικό οικοδόμημα σαν πύργος ύψους 6-7 μέτρων, το οποίο θαυμάζουμε, αλλά στη συνέχεια παρακάμπτουμε σκαρφαλώνοντας από δεξιά.

Θα πάρουμε τέλος την ανηφορική σάρα εξόδου, που οδηγεί στη μάντρα του Μανώλη Μαυροματάκη, τον οποίο ευχαριστούμε που έδεσε τα σκυλιά, καθώς ήξερε ότι θα περάσουμε και καλό θα ήταν όποιος έχει σκοπό να πεζοπορήσει εδώ να τον συνεννοείται. Είναι δε ο ίδιος ο κύριος Μανώλης μια εμβληματική μορφή των Σητειακών βουνών και δεινός γνώστης τους, πάντα πρόσχαρος με τους ορειβάτες, καθώς πολλά μονοπάτια για το όρος Ορνό ξεκινάνε από το μαντρί του.

Στα φαράγγια αυτά επειδή τα τοιχώματα είναι στενά και πέφτουν πολλές πέτρες τα κράνη είναι απαραίτητα. Ακόμα αν και δεν θεωρούνται τεχνικά, ένα σκοινί κακό δεν κάνει στα πετρώδη περάσματα

Σιέστα σε ανοικτό χώρο για πιο πολλή ασφάλεια

Στον στενό πόρο

Η σάρα προς την έξοδο του φαραγγιού

ΟΡΟΠΕΔΙΟ ΜΟΝΟΚΑΡΑΣ

Βγαίνουμε λοιπόν στην δυτική πλευρά του μικρού οροπεδίου της Μονοκαράς (750μ.) στα ριζά της ψηλότερης κορφής του όρους Ορνό, της Ασκορδαλιάς (1.237 μ.) και ακολουθούμε τον χωματόδρομο, που θα μας οδηγήσει στην καρδιά του οικισμού στο εκκλησάκι του Τιμίου Σταυρού. Το μέρος αποτελείται από μαγατζέδες, Σφακιανών και Τουρλωτιανών, κοντά σε περβόλια με οπωροφόρα (αχλαδιές, μηλιές, καρυδιές, κερασιές, καστανιές κλπ) και πολλά αμπέλια. Σε εποχές εργασιών πχ. κλάδεμα, τρύγος, σφύζει από ζωή, σήμερα πάντως είναι έρημο.

Βγαίνοντας απ' το φαράγγι αντικρίζουμε επιτέλους τις βόρειες ακτές. Σε πρώτο πλάνο το λατομείο στο Αλτσί και πίσω η δυτική πλευρά του κόλπου του Μεραμπέλλου

Στο εκκλησάκι Τιμίου Σταυρού Μονοκαράς

Διασχίζοντας το μικρό οροπέδιο, ώσπου να βρούμε το φαράγγι του Κουδουμή. Βρισκόμαστε στις βόρειες υπώρειες του όρους Ορνό, ανάμεσα στις κορυφές Ασκορδαλιά, Μακρύς Λάκκος, Πισκοπιανή.

Το "άνθος" της εποχής, Εχίνωψ ο Ακανθότατος (Echinops Spinosissimus), με άνθη που μοιάζουν με αχινούς, κόβει σαν στιλέτο, πραγματικά "ακανθότατος"

Ανθισμένα τα θυμάρια ακόμα μοσχοβολάνε

ΦΑΡΑΓΓΙ ΚΟΥΔΟΥΜΗ

Διασχίζουμε λοιπόν το εύφορο οροπέδιο και λίγο πριν το διάσελο Πισκοπιανής – Καλού Λάκκου κατηφορίζουμε για το φαράγγι του Κουδουμή. Ανάλογης ομορφιάς κι αυτό με την ίδια έντονη προσωπικότητα, όπως το προηγούμενο, πλην άχαρο στο κατέβασμα και την επιστροφή -κατ’ εμέ-, οδηγεί στο τελείωμά του σε μια μεγάλη ρεματιά γεμάτη με αρωματικά φρύγανα, θυμάρια ανθισμένα και ρίγανη. Στην έξοδό του πριν τον ΒΟΑΚ σταματάμε λίγο να ποτίσουμε τα κρινάκια, που έχει φυτέψει ο Νίκος απ’ τον Φ.ΟΡ.Σ. Σητείας δίπλα στην αναμνηστική πλάκα, αφιερωμένη στα μέλη των συλλόγων μας, Θανάση Κολοτούρου και Δώρας Καπλάνη, που έχασαν τη ζωή τους ανήμερα των Χριστουγέννων του 25 από χιονοστιβάδα στα Βαρδούσια. Στο φαράγγι Κουδουμή ήταν η τελευταία πεζοπορία τους με τους δυο συλλόγους της ανατολικής Κρήτης, πριν ακολουθήσουν αυτόνομη πορεία.

Ότι ανεβαίνεις πρέπει να το κατεβαίνεις, νόμος του πεζοπόρου. Το φαράγγι του Κουδουμή, το ίδιο απαιτητικό με της Σκοτεινάγρας

Γνωστό για τα μεγάλα δέντρα με προσωπικότητα του Κουδουμή

Ένα απ' αυτά ήταν και τούτο το εμβληματικό δέντρο που παρασύρθηκε τελικά απ' τις πλημμύρες του 22 κι έχει μείνει μόνο το κουφάρι του

Τοπίο από άλλο πλανήτη σε κάποια σημεία

Έξοδος του φαραγγιού του Κουδουμή, όπου ανοίγει και γίνεται ρεματιά

Πλακέτα αφιερωμένη στον Θανάση και τη Δώρα, τους παλιούς μας συνορειβάτες, που χάθηκαν τα Χριστούγεννα του 25. Η τελευταία τους πεζοπορία με τους συλλόγους ανατολικής Κρήτης ήταν αυτή του φαραγγιού του Κουδουμή

ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ-ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ

Ήταν μια δυνατή πεζοπορία αυτή, που δεν την αντιπροσωπεύουν τα 11 χλμ και 534 υψομετρική, που έγραψε ο Χάρης ή τα 13 χλμ και 670, που έγραψε η Σοφία. Τα φαράγγια είναι πάντα δύσκολα στην διάβασή τους λόγω της ανομοιομορφίας του πεδίου και κουράζουν όλο το σώμα ειδικά όταν έχουν αναρρίχηση. Απόδειξη ότι το ίδιο βράδυ και την άλλη μέρα το πρωί νιώθαμε αποκαμωμένοι λες και τρέξαμε μαραθώνιο! Να ευχαριστήσουμε τον Ε.Ο.Σ. Ηρακλείου, που επέλεξε να περπατήσει στα μέρη μας και ιδιαίτερα τον Πρόεδρο του και αρχηγό μας στην πεζοπορία, τον Δημήτρη Σφυράκη, που πήγαινε συνεχώς πάνω-κάτω βοηθώντας όλους να περάσουν τα δύσκολα σημεία και μετά τρέχοντας να οδηγεί πάλι στην αρχή του γκρουπ. Το αποτέλεσμα ήταν να είναι όλοι ευχαριστημένοι και να περάσουν καλά, αλλά και να ολοκληρωθεί μια δύσκολη πεζοπορία χωρίς παρατράγουδα! Με το καλό να σμίγουμε σε διασυλλογικές πορείες. Και στην άλλη με καλό!

ΑΡΧΗΓΟΣ: Δημήτρης Σφυράκης, Πρόεδρος του Ε.Ο.Σ. Ηρακλείου, πανταχού παρών σήμερα κι ευχαριστούμε πολύ!!!

ΑΡΧΗΓΟΣ: Δημήτρης Σφυράκης

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ:  Δημήτρης Σφυράκης, Μιχάλης Λυρατζάκης, Μαρία Μετζογιαννάκη, Σταύρος Κουμουλάς

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ - ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ:  

Μαρία Μετζογιαννάκη

ΒΙΝΤΕΟ: --------

ΧΑΡΤΗΣ: Χάρης Σιαμπάνης

Powered by Wikiloc