ΣΤΗΝ 84η ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΝΟΜΟ ΧΑΝΙΩΝ (17-19 Ιουλίου 2026)

Το διάστημα 17-19 Ιουλίου έλαβε χώρα η καθιερωμένη Πανελλήνια Ορειβατική Συνάντηση αυτή τη φορά στη ΝΔ Κρήτη με άξιο οικοδεσπότη τον Ε.Ο.Σ. Χανίων. Από την σύναξη αυτή των απανταχού ορειβατών σε ένα μέρος γνωστό για τα Λευκά Όρη και τα  βαθιά φαράγγια του, με μεγαλύτερο τον «Φάραγγα» όπως τον λένε οι ντόπιοι, δλδ το γνωστό τοις πάσι, φαράγγι της Σαμαριάς, δε γινόταν να λείπουν οι σύλλογοι της ανατολικής Κρήτης: Φυσιολατρικός Ορειβατικός Σύλλογος Σητείας, Ορειβατικός Σύλλογος Αγίου Νικολάου και Ε.Ο.Σ. Λασιθίου (που κατέφθασε αργότερα).

Η ομάδα που ανέβηκε στον Γκίγκιλο την Παρασκευή ανάμεσά τους Φ.ΟΡ.Σ.Σ. και Ορειβατικός Αγίου Νικολάου (φωτογραφία από ανάρτηση της ΕΟΟΑ)

Η πρωτοβουλία της μαζικής απόβασης στα Χανιά ξεκίνησε η αλήθεια είναι από τον Φ.ΟΡ.Σ.Σ. που το πήρε πατριωτικά και μίσθωσε από νωρίς λεωφορείο από Σητεία να μας μαζεύει στον δρόμο προς δυσμάς. Τελικά μαζεύτηκαν 24 πεζοπόροι, κυρίως Στειακοί και Γεραπετρίτες, λιγότεροι απ’ όσο υπολογίζαμε, είν’ αλήθεια, σε σχέση με το τι περιελάμβανε η εξόρμηση αυτή.

Παρασκευή 17 Ιουλίου: Υποδοχή, εγγραφή κι ανταλλαγή δώρων

Όπως και να έχει καταφθάνουμε βράδυ της Πέμπτης στον ανεμοδαρμένο Ομαλό Χανίων! Την επόμενη το πρωί έρχονται και οι διοργανωτές, γραφόμαστε –πρώτοι στη λίστα-, παίρνουμε τα δωράκια –έναν εξαιρετικά χρήσιμο κουνενό, που δένει στο σακίδιο με το αναμνηστικό σήμα της διοργάνωσης- και τα βραχιολάκια μας με τα οποία θα έχουμε δωρεάν πρόσβαση στο φαράγγι και στα καραβάκια της ΑΝΕΝΔΥΚ, αλλά και στα κεράσματα των διοργανωτών. Αφήνουμε και τα δικά μας μην τα κουβαλούμε: ένα χάρτη με τα πεζοπορικά μονοπάτια της Κρήτης από Ορειβατικό Αγίου Νικολάου, βιβλία και κρασιά από τον Φ.ΟΡ.Σ.Σητείας.

Ανάβαση στον Γκίγκιλο και στο Καταφύγιο Καλλέργη

Η συνέχεια  θα δοθεί στο Ξυλόσκαλο –είσοδο του φαραγγιού της Σαμαριάς-. Εδώ ο Πρόεδρος του Ε.Ο.Σ. Χανίων, Σταύρος Μπαδογιάννης, με την ντουντούκα του θα μας χωρίσει στο πιτς φυτίλι: όσοι ανέβουν στον Γκίγκιλο δεξιά, όσοι πάνε στην πιο ομαλή εναλλακτική για καταφύγιο Καλλέργη αριστερά.  Έξι από εμάς ανέβηκαν στην περίφημη κορυφή των Λευκών Ορέων που μπορεί να μην είναι από τις ψηλότερες αλλά είναι απ’ τις πιο εμβληματικές. Κι ο λόγος είναι η επίπονη κι απότομη ανηφόρα –στην αρχή από καλντερίμι ως την πηγή Λινοσέλι, αλλά στη συνέχεια με ελεύθερη ανάβαση, που απαιτεί και scrabbling, δλδ χρήση χεριών για σκαρφάλωμα. Σήμερα που ο αέρας είναι δυνατός η ανάβαση είναι ακόμα πιο δύσκολη, αλλά με την βοήθεια των χαμογελαστών εθελοντών που ξεχωρίζουν με τα πορτοκαλί μπλουζάκια τους και με την σοφή καθοδήγηση των υπεύθυνων, Σταύρου Μπαδογιάννη και Χρήστου Οικονομάκη φτάνουμε ως το διάσελο πάνω απ’ την πηγή και κάνουμε στάση ανασύνταξης. Μπροστά μας εκτείνεται το νότιο κρητικό πέλαγος και το δύσκολο στη διάβασή του φαράγγι της Τρυπητής. Λόγω του αέρα οι απόψεις διίστανται για την κορυφή.

Τελικά αποφασίζει μια ομάδα να προχωρήσει σιγά-σιγά κι όσο μας παίρνει. Απόφαση που μας δικαιώνει, καθώς οι ριπές μειώνονται σε αρκετά σημεία κι έτσι μπορέσαμε να χαρούμε την κατάκτηση μιας ακόμα κορυφής. Η κορυφή του Γκίγκιλου είναι πραγματικά εντυπωσιακή εκτός από τη θέα στις δυτικές πλευρές των Λευκών Ορέων, το οροπέδιο του Ομαλού με τη λιμνοδεξαμενή του, στο φαράγγι της Σαμαριάς και στη γειτονική κορυφή του Βολακιά, είναι τρίκορφη με τρεις συνεχείς μύτες και το έδαφος με τα κάθετα γκρι βράχια του, που θέλουν προσοχή, θυμίζει σεληνιακό τοπίο! Με χαρά απλώνουμε τις σημαίες μας οι σύλλογοι που φτάσαμε ως εδώ: εκτός από εμάς βλέπω ακόμα Συλλόγους από Κοζάνη, Δράμα, Ηλιούπολη, Βόλο κ.α., όλοι μια ομάδα με αστειάκια και πειράγματα. Στη συνέχεια παίρνουμε τον ίδιο δρόμο πίσω, περνάμε από την φυσική ασπίδα που σχηματίζουν τα βράχια και θαυμάζοντας τα σχέδια που κάνουν τα δέντρα φτάνουμε στο Ξυλόσκαλο. Μια μπίρα είναι επιβεβλημένη και μετά πίσω στον Ομαλό, όπου στις επτά μας περιμένει κέρασμα των διοργανωτών: αρνί με πατάτες στον φούρνο (λουκούμι) και κόκκινο κρασί. Πρώτη μέρα έλαβε τέλος!!!

Ανάβαση στον Γκίγκιλο από όμορφο μονοπάτι

Κάτω φαίνεται το Ξυλόσκαλο (1.200μ.), η είσοδος για το Φαράγγι Σαμαριάς και πίσω οι κορυφές των δυτικών Λευκών Ορέων

Η φυσική αψίδα που σχηματίζουν τα βράχια, χαρακτηριστική της διαδρομής

Κι άλλοι εντυπωσιακοί βραχοσχηματισμοί

Ξεκούραση στην πηγή Λινοσέλι, όπου ανεφοδιαζόμαστε με νερό

Συνεχίζοντας προς τα πάνω το μονοπάτι γίνεται πιο απότομο και σαθρό

Από το ανεμοδαρμένο διάσελο μπορούμε να δούμε το δύσβατο φαράγγι της Τρυπητής και το Νότιο Κρητικό Πέλαγος

Από το διάσελο μέρος της ομάδας συνεχίζει στο απαιτητικό τερέν στην κορυφογραμμή του Γκίγκιλου, που με τα μυτερά γκρι βράχια του  θυμίζει τοπίο από άλλο πλανήτη

Εντυπωσιακά τα δέντρα όσο και τα πετρώματα

Η ομάδα μας στην κορυφή του Γκίγκιλου στα 2080 μέτρα.

Εδώ και η ομάδα που επέλεξε να πάει στο καταφύγιο Καλλέργη (1680μ.) από τα καλύτερα και τα πιο οργανωμένα στην Κρήτη -δυστυχώς κλειστό τη μέρα αυτή- στην απέναντι κορυφή.

Σάββατο 18 Ιουλίου: Διάσχιση φαραγγιού Σαμαριάς

Δεύτερη μέρα πάλι Ξυλόσκαλο, όπου μετά το κέρασμα θα κατέβουμε σε ομάδες το διασημότερο φαράγγι της Ευρώπης: αυτό της Σαμαριάς. Το φαράγγι είναι πολύ καλά φυλαγμένο και οργανωμένο με τουαλέτες και πηγές ανά διαστήματα, μουλάρια για τους τραυματίες και την τροφοδοσία, φυλάκια δασοπροστασίας, ελικοδρόμιο κλπ. Έτσι δε χρειάζεται να έχεις κάποιον οδηγό ή να το κατέβεις με σύλλογο, αρκεί η παρέα σου. Η διάσχισή του απαιτεί τουλάχιστον έξι ώρες, αν θες να το χαρείς. Υπάρχουν σημεία όπου οι αρχές σε προτρέπουν με πινακίδες να μη χαζεύεις καθώς εδώ πέφτουν πέτρες. Για φαγητό και ξεκούραση υπάρχουν εξάλλου συγκεκριμένα σημεία κοντά στις πηγές: στο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου και του Χριστού, στον παλιό οικισμό της Σαμαριάς, όπου διαμένουν και οι εποχικοί δασοπυροσβέστες και νοσηλευτικό προσωπικό. Εδώ μπορείς να δεις και να φωτογραφίσεις μερικά αγριοκάτσικα εξημερωμένα που βόσκουν τριγύρω. Αν και κατηφορική, η πορεία εύκολη δεν είναι και χρειάζεται καλά παπούτσια και μπατόν, γιατί οι πέτρες γλιστράνε και σε πολλά σημεία έχει ρυάκια. Επίσης η συνεχής απότομη κατηφόρα καταπονεί πολύ γόνατα και γάμπες. Επιπλέον η ζέστη ειδικά το μεσημέρι κι όσο πλησιάζεις στα νότια παράλια είναι έντονη και να βουτήξεις τα πόδια στα γάργαρα νερά του ποταμού που κυλάει δίπλα σου ούτε λόγος –απαγορεύεται αυστηρά! Όμως όταν τελειώνεις το καμάρι σου είναι μεγάλο, ειδικά αν είναι η πρώτη σου φορά: 16 χλμ και 1.250 κατηφορική υψομετρική δεν είναι και λίγο!

Φτάνοντας στη παραλία μια βουτιά στα βαθιά και πεντακάθαρα νερά της Αγίας Ρουμέλης θα σε ανταμείψει! Έπειτα στήσιμο των σκηνών στον κατασκηνωτικό χώρο ανατολικά του οικισμού, δίπλα στην έξοδο του ποταμιού, κάτω απ’ τα κέδρα και το βράδυ η μεγάλη φιέστα: Το γεύμα στην προβλήτα κάτω απ’ το τεράστιο πανό των διοργανωτών «Χίλια Καλώς Ορίσατε»: βραστό και γαμοπίλαφο όπως μόνο οι Χανιώτες ξέρουν να κάνουν, παρουσίαση των ομάδων (απαρτία σήμερα, καθώς ήρθαν και οι τελευταίοι), ανταλλαγή δώρων, ευχές για ασφαλείς πορείες, για διατήρηση της ομορφιάς των βουνών μας από ανθρωπογενείς παρεμβάσεις κ.α. Μετά αρχίζει το γλέντι κι ο χορός με τη συνοδεία τοπικού συγκροτήματος παραδοσιακής μουσικής. Ο ήλιος που δύει βάφει κόκκινα τα χρώματα της δύσης, βγαίνει και το φεγγάρι κι όποιος δεν αρέσκεται στα πανηγύρια την αράζει στην παραλία και χάνεται στο απέραντο της θάλασσας και του έναστρου ουρανού.

Είσοδος του φαραγγιού της Σαμαριάς στο Ξυλόσκαλο. Τα φαράγγι αποτελεί τμήμα του μονοπατιού Ε4 κι είναι το διασημότερο στην Ευρώπη με μεγάλη επισκεψιμότητα. Είναι πολύ καλά οργανωμένο και φυλαγμένο. Πνιγμένο στο πράσινο και με ρυάκια που τρέχουν νερό, πηγές, αλλά και εκκλησάκια, το παλιό χωριό της Σαμαριάς κλπ

Ο παλιός οικισμός της Σαμαριάς μέσα στο φαράγγι, όπου μένουν σήμερα οι φύλακες και νοσηλευτικό προσωπικό

Ελικοδρόμιο δίπλα στον οικισμό

Κρι κρι, οι ..μόνιμοι κάτοικοι του φαραγγιού

Οι "πόρτες", το πιο στενό (4 μ. πλάτος και 500 μέτρα ύψος!) και πιο φωτογραφημένο μέρος του φαραγγιού

Μεσημεριανή σιέστα!

Κυριακή 19 Ιουλίου: Ανάβαση στον Κούλε Αγίας Ρουμέλης

Την επόμενη μέρα μετά από το πρωινό: μαλωτήρα, ελιές τσακιστές, τυράκι και παξιμαδάκια, ξεκινάμε αντιπροσωπείες από όλους τους συλλόγους για τον Κούλε, το οθωμανικό κάστρο στην κορυφή του λόφου. Η προσέγγισή του θα γίνει από νότια με ένα όμορφο στριφογυριστό μονοπάτι μέσα απ’ τα πεύκα και η επιστροφή από το άλλο πιο απότομο μονοπάτι στα βόρεια που προσφέρει θέα στον οικισμό και τις ακτές. Έξω απ’ το κάστρο θα απλώσουμε τις σημαίες μας σε μια αναμνηστική φωτογραφία. Στη συνέχεια η μέρα είναι ελεύθερη. Μιας και είναι ζέστη οι παραλίες έχουν την τιμητική τους. Προλάβαμε ωστόσο κάποιοι πριν σηκωθεί η μέρα να επισκεφθούμε τα γεφύρια στο ποτάμι, τον σπηλαιώδη ναό του Αγίου Αντωνίου και την παλιά εκκλησία του οικισμού χτισμένη στα ερείπια παλιότερης παλαιοχριστιανικής και αρχαίου ναού.

Το απόγευμα αφού φάμε μια τελευταία σφακιανή πίτα με μέλι θα επιβιβαστούμε στα καραβάκια για Χώρα Σφακίων (μιάμιση ώρα) και μετά στο λεωφορείο μας και πάλι πίσω το μακρύ ταξίδι του γυρισμού!

Στο λόφο του Κούλε (οθωμανικού κάστρου της Αγίας Ρούμελης, χτίστηκε για να αντιμετωπιστούν οι Έλληνες επαναστάτες που κρυβόταν στο φαράγγι)

Κατέβασμα από το απαιτητικό μονοπάτι της βόρειας πλευράς με την ωραία θέα

Αγία Ρουμέλη (ανατολική πλευρά), φαίνεται η βυζαντινη εκκλησία της Παναγίας Κεράς, χτισμένος στα ερείπια παλαιοχριστιανικής βασιλικής κι αυτή με τη σειρά της στα ερείπια αρχαίου ναού της αρχαίας πόλης Τάρρα. Αριστερά στην έξοδο του ποταμιού κάτω απ' τους κέδρους ήταν ο χώρος κατασκήνωσης!

Χώρος κατασκήνωσης, γιατί Ορειβατική Συνάντηση χωρίς σκηνές, δε λέει

Σπηλαιώδης ναός Αγίου Αντωνίου σφηνωμένος ψηλά στην ανατολική πλευρά του φαραγγιού!

Ένα απ' τα δύο γεφύρια της Αγίας Ρουμέλης, πιθανόν ενετικό

Παραλία Αγίας Ρούμελης με την προβλήτα που δένουν τα πλοία για Χώρα Σφακίων ή για Σούγια

Απολογισμός – Ευχαριστίες

Η 84^η Πανελλήνια Ορειβατική Συνάντηση, παρόλο που ανατέθηκε στον Ε.Ο.Σ. Χανίων την τελευταία στιγμή είχε πολύ καλή οργάνωση και μεγάλη επιτυχία κατά τη γνώμη μας. Χωρίς πολύ πανικό και στρες, πάντα χαμογελαστά και με θετική ενέργεια έγιναν όλα χωρίς παρατράγουδα. Τα μέλη του Ε.Ο.Σ. Χανίων, που εμείς, οι εξ ανατολών, πρώτη φορά γνωρίσαμε από κοντά, μας έκαναν εξαιρετική εντύπωση από τον Πρόεδρο ως το τελευταίο εθελοντή. Ήταν πάντα δίπλα μας –αναρωτιέμαι πότε ξεκουράζονταν- και τους ευχαριστούμε πολύ-πολύ! Ειδικά εμείς, που ήρθαμε νωρίτερα, τους γνωρίσαμε καλύτερα, έτσι ώστε όταν «καλωσορίσαμε» τους υπόλοιπους συλλόγους, νιώθαμε ήδη λίγο-πολύ Χανιώτες! Για να μην τα πολυλογούμε «επεράσαμε όμορφα εις την εκδρομή κι όσοι δεν ήρθανε χάσανε πολλά!!!

Αντιπρόσωποι των συλλόγων  με τις σημαίες τους στον Κούλε Αγίας Ρούμελης - οι τρεις σύλλογοι του Λασιθίου στη σειρά (φώτο από ανάρτηση της ΕΟΟΑ). Κάτω οι αρχηγοί οργανωτές της εξόρμησης: Αριστερά ο Πρόεδρος του Φ.ΟΡ.Σ.Σ, Αργύρης Σφενδουράκης με τον Πρόεδρο του Ε.Ο.Σ. Χανίων, Σταύρο Μπαδογιάννη, κατά τον χαιρετισμό των ομάδων και δεξιά η Γραμματέας του Ορειβατικού Αγίου Νικολάου, Μαρία Μετζογιαννάκη απολαμβάνοντας το βραστό με το αναμνηστικό μπλουζάκι 

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

-->https://flashnews.gr/post/1053951/lefka-ori-ekatontades-oreivates-stin-84i-panellinia-oreivatiki-sygkentrosi/?fbclid=IwY2xjawTNpfRleHRuA2FlbQIxMABicmlkETBwQW5YRnBrdXN5U0wxNG55c3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHiYcdBvm2zkjXXM0s6PGBhGUOuBv-21pD0OczZURry0wnq8dPNT-exNBzOYg_aem_cMfnW-6du9ZpBW52P5yvVw 

-->https://hania.news/2026/07/20/perissoteroi-apo-350-oreivates-sta-sfakia-gia-tin-84i-panellinia-oreivatiki-synantisi/

ΑΡΧΗΓΟΙ: Αργύρης Σφενδουράκης, Μαρία Μετζογιαννάκη, Χρήστος Οικονομάκης, Σταύρος Μπαδογιάννης

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ:  Αργύρης Σφενδουράκης, Μαρία Μετζογιαννάκη, Μαρία Γιαλίζη, Λένα Καρύδη, Γιώργος Πρωτογεράκης, Γεωργία Σκοκάκη, από Ε.Ο.Ο.Α.

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ - ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ:  

Μαρία Μετζογιαννάκη

ΒΙΝΤΕΟ: --------

ΧΑΡΤΗΣ: Αργύρης Σφενδουράκης,

81η ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΣΤΡΟΒΙΛΙ – ΑΝΑΒΑΣΗ ΣΤΟ ΣΠΑΘΙ

Το Σαββατοκύριακο 22-23 Ιουλίου 2023 ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγίου Νικολάου δεν θα μπορούσε να μην δώσει το παρόν στο κάλεσμα της 81^ης Πανελλήνιας Ορειβατικής Συνάντησης, πόσο μάλλον που αυτή γινόταν στον τόπο μας και τη διοργάνωνε ο συντοπίτης μας Ε.Ο.Σ Λασιθίου.

Ημι-ομαδικη στο Σπαθί, 90 ορειβάτες από 20 συλλόγους ανέβηκαν, δύσκολο να συγκεντρωθούν όλοι στην κορφή για μια φωτογραφία!

ΟΡΟΠΕΔΙΟ ΛΑΣΙΘΙΟΥ

Η ομάδα μας αντιπροσωπευτική κι ολιγομελής. Ο καθένας μας θα πήγαινε μόνος του, χαλαρά. Έτσι καθώς ο καιρός ήταν εξαιρετικά ζεστός, ξεκίνησα νωρίς-νωρίς και στις 10 περίπου παρέδωσα τον ορειβατικό εξοπλισμό μου στον Αβρακόντε στα φορτηγάκια του ΕΟΣ, για να μεταφερθούν στο καταφύγιο.  Ένας γύρος στο Οροπέδιο Λασιθίου επιβάλλεται. 18 γραφικά χωριά χτισμένα στους πρόποδες Σελένας και Δίκτης, γύρω από τη εύφορη πεδιάδα. Φευγαλέες εικόνες από το road trip: σπίτια και ταβέρνες πνιγμένα στα λουλούδια, κοπάδια προβάτων στον κάμπο, ατέλειωτα μποστάνια παντός είδους λαχανικών, δέντρα φορτωμένα καρπούς, πλήθος αγριολούλουδα και βέβαια ανεμόμυλοι! Λόγω της ζέστης επιλέγω να επισκεφτώ τα δύο σπήλαια της περιοχής, το Κρόνιο κοντά στο Τζερμιάδω (αφύλαχτο, μικρό και μοναχικό) και το Δικταίον Άντρον απέναντι του κοντά στο Ψυχρό (μεγάλο, εντυπωσιακό και πολύ – πολύ τουριστικό). Η επιλογή με ανταμείβει: η πρόσβαση και στα δύο σπήλαια γίνεται από μονοπάτια σκιερά ανάμεσα σε πρίνα και ασφένδαμους με ωραία θέα στο οροπέδιο. Η δροσιά, που μου πρόσφεραν εν μέσω καύσωνα, ήταν ανεκτίμητη. Κατόπιν τις ζεστές ώρες της ημέρας έφαγα ντόπιες μπάμιες και πορτοκαλόπιτα σε ταβερνίτσα στο Ψυχρό κοντά στην δροσερή πηγή του, μακριά απ’ την πολυκοσμία. Τριγύρω μου τα τραπέζια γεμάτα ορειβάτες, όπως αποδεικνύεται.

Γωνιά του Οροπεδίου με αναπαλαιωμένους ανεμόμυλους, κάποτε υπήρξε το πρώτο αιολικό πάρκο εδώ!

Οροπέδιο Λασιθίου από Δικταίον Άντρον

Δικταίον Άντρον

ΑΠΟ ΤΟ ΛΙΜΝΑΚΑΡΟ ΣΤΟ ΣΤΡΟΒΙΛΙ

Κατά τις 5 συναντιόμαστε με τον πρόεδρο του Συλλόγου, τον βετεράνο μας, τον Λεωνίδα τον Κλώντζα. Παρκάρουμε τα αυτοκίνητα στον Λιμνάκαρο, το μικρό οροπέδιο πιο πάνω, κοντά στο εκκλησάκι του Αγίου Πνεύματος (με τις οδηγίες των εθελοντών του Ε.Ο.Σ., οργανωμένοι ακόμα και σ’ αυτό). Ακολουθούμε το πρόσφατα σηματοδοτημένο και καθαρισμένο μονοπάτι ανάμεσα από πρίνα και γιγαντιαία γαϊδουράγκαθα, δίπλα στους εντυπωσιακούς κάθετους πύργους των βουνών της Δίκτης. Η συμπόρευση με τον Λεωνίδα μετά από αρκετό καιρό ήταν απολαυστική: έχει περπατήσει όλη την περιοχή, ξέρει όλα τα τοπωνύμια, όλα τα περάσματα. Δίπλα μας περπατάει η φίλη μας, η Μαρία με το κοριτσάκι της, νέα γενιά ορειβατών. Συμπορευόμαστε και μια μεγαλύτερη παρέα απ’ τον Ε.Ο.Σ. Χανίων (η πολυπληθέστερη συμμετοχή, νομίζω). Τελικά μετά από σύντομη πεζοπορία μισής ωρίτσας, φτάνουμε στο καταφύγιο.

Οροπέδιο Λιμνάκαρου. Αριστερά φαίνονται στον ήλιο του δειλινού οι πύργοι της Δίκτης και το όρος Σπαθί, δεξιά η χαμηλότερη κορυφή του Στριοβιλίου, όπου βρίσκεται το καταφύγιο του Ε.Ο.Σ. Λασιθίου. Την επόμενη ημέρα οι δύο πεζοπορίες θα γίνουν ακριβώς σε αυτές τις δύο κορυφές!

Τα γιγάντια ανθισμένα γαϊδουράγκαθα έχουν εδώ την τιμητική τους

Ανεβαίνοντας προς το καταφύγιο πριν τη δύση του ηλίου

Οι 'πύργοι' της Δίκτης, απότομοι  κάθετοι γκρεμοί της οροσειράς

ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΣΤΡΟΒΙΛΙ

Φτάνουμε αργά το απόγευμα και το καταφύγιο σφύζει από ζωή. Δυστυχώς δεν προλάβαμε την συμβολική απελευθέρωση άγριων πτηνών από το κέντρο περίθαλψης άγριων ζώων ΑΝΙΜΑ, που είχε προηγηθεί. Δίνω το παρόν στην γραμματεία, αγοράζω το αναμνηστικό μπλουζάκι, εν μέσω χαιρετισμών με φίλους ορειβάτες από όλη την Κρήτη. Κάνω ένα πέρασμα από το εσωτερικό του καταφυγίου, που ενταγμένο σε πρόγραμμα leader κι ανακαινισμένο, είναι έτοιμο να δεχθεί τους επισκέπτες του.  Ένα πολύχρωμο ‘ινδιάνικο’ χωριό  από τις σκηνές των ορειβατών έχει ήδη στηθεί γύρω του. Μόλις, που καταλαμβάνω μια απ’ τις τελευταίες ελεύθερες θέσεις στα ..ορεινά. Ήδη έχει αρχίσει το πρόγραμμα: ενημέρωση από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας για το ενδημικό δέντρο της αμπελιτσιάς (ZELKOVA ABELITSEA), στο οποίο είναι αφιερωμένη η φετινή μάζωξη, χαιρετισμός του Προέδρου της Ομοσπονδίας, αλλά και όλων των ομάδων κι ανταλλαγή αναμνηστικών δώρων. Κατόπιν ταυτόχρονα με το ηλιοβασίλεμα αρχίζει η μπάντα από ντόπιους καλλιτέχνες, να παίζει μουσική. Το βραστό με το πιλάφι είναι έτοιμο και μοιράζεται στους κατασκηνωτές –πεντανόστιμο- με κρασάκι ντόπιο. Το κέφι ανεβαίνει και το γλέντι αρχίζει! «Οι διασυλλογικές ορειβατικές συναντήσεις έχουν ένα πολύ βασικό χαρακτηριστικό: Είναι μοναδικές ευκαιρίες, όπου άνθρωποι από διαφορετικά μήκη και πλάτη, αλλά με ίδια συναισθήματα για τη φύση και τα βουνά, ίδιο μεράκι για το χώμα και το χαράκι, ίδια επιθυμία αίσθησης ελευθερίας, μπορούν να συναντηθούν και να ανταλλάξουν λόγια και χαμόγελα. Να αγγίξει ο ένας τον άλλο στο μπράτσο ή στον ώμο εκφράζοντας τη χαρά της συν-παρουσίας και της κοινότητας», κλέβω τα λόγια του Δημήτρη του Σφυράκη, γιατί καλύτερα δεν θα μπορούσα να τα πω! Με τέτοιες σκέψεις κι ατενίζοντας το φεγγάρι μέσα απ’ τη σκηνή μου με παίρνει ο ύπνος…

Απελευθέρωση ενός απ' τους γύπες έξω απ' το καταφύγιο Στροβίλι (φωτογραφιάρα του Δημήτρη Σφυράκη)

Απλώνοντας τα φτερά του δραπετεύει στο φυσικό του περιβάλλον

Ηλιοβασίλεμα ανάμεσα στα ερείπια παλιών οικισμών

Η μπάντα από νέους μουσικούς της περιοχής έπαιζε ασταμάτητα σε διάφορους σκοπούς ως τις 12 το βράδυ, που 'ήχησε' σιωπητήριο. Οι ορειβάτες κοιμούνται και ξυπνάνε πάντοτε νωρίς.

Γαϊδουράγκαθο ανθισμένο με φόντο τις σκηνές μας (άλλη μια εξαίσια φωτογραφία του Δημήτρη)

Κι εδώ το ίδιο φυτό καθώς 'τεντώνεται' στα ερείπια. Πίσω διακρίνεται η οροσειρά της Σελένας

Καταφύγιο και σκηνές από ψηλά!

Θέσεις διαγραμμισμένες. Η οργάνωση του Ε.Ο.Σ. ήταν καταπληκτική!

Το 'ινδιάνικο' πολύχρωμο χωριό μας

Ορισμένοι που ήθελαν την ησυχία τους έστησαν τις σκηνές τους κάτω απ' τα πρίνα της γύρω περιοχής

Άλλη μια όμορφη φωτογραφία, όπου διακρίνεται και το ανακαινισμένο καταφύγιο

Η ΄σημαία' της διοργάνωσης

Νυχτώνει!!!

ΑΝΑΒΑΣΗ ΣΤΟ ΣΠΑΘΙ ΤΗΣ ΔΙΚΤΗΣ

Δεν νοείται συνάντηση ορειβατών χωρίς πεζοπορία. Δυστυχώς ο ‘καυτός’ Ιούλιος άλλαξε το πρόγραμμα κι απ’ τις τέσσερεις πεζοπορίες έγιναν τελικά οι δύο: η πιο δύσκολη στο Σπαθί στα 2.148 μέτρα (6-7 ώρες) κι η πιο εύκολη ως την κορυφή Στροβίλι στα 1.550 μέτρα (2-3 ώρες). Κρίμα, που δεν μπόρεσα να πάω στον βιότοπο της αμπελιτσιάς, όπως σχεδίαζα. Αντίθετα βρέθηκα να ανεβαίνω πρωί-πρωί στο Σπαθί για δεύτερη φορά τη φετινή σεζόν. Ξεκινήσαμε μετά το πρωινό –οι άγρυπνοι εθελοντές ήταν ήδη εδώ να μας το προσφέρουν- στις 6 η ώρα, περίπου 90 ορειβάτες!!! Η μεγάλη διαδρομή, ο φόβος της επερχόμενης ζέστης, οι πολλές και διαφορετικής δυναμικότητας ομάδες λειτούργησαν δυστυχώς διασπαστικά. Έτσι από πολύ νωρίς ‘έσπασε’ η πολυμελής ομάδα σε μικροπαρεάκια, που έφταναν στην κορυφή σε διαφορετικές ώρες. Η ζέστη υποφερτή, φυσούσε άλλωστε αεράκι, μας ενόχλησε μόνο λίγο πριν τον τερματισμό αργά το μεσημέρι. Το Σπαθί, η ψηλότερη κορυφή της Δίκτης, είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά βουνά της Κρήτης από άποψη γεωμορφολογίας και θέας κι όσες φορές κι αν το ανέβεις, θα σε ανταμείψει! Πόσο μάλλον σε μια Πανελλήνια Εκδήλωση μεγάλη είναι η τιμή να απλώσεις τη σημαία του Συλλόγου σου και να φωτογραφηθείς στο κολονάκι!

Όταν ξυπνάς νωρίς, θαυμάζεις και την ανατολή του  ήλιου

6 η ώρα ξημερώματα η πολυπληθής ομάδα για Σπαθί (90 άτομα!!!) ξεκινά την ανάβαση, προκειμένου να γλυτώσει την ζέστη του μεσημεριού

Οι γυμνοί όγκοι της Δίκτης

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ – ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ

Γύρισα πίσω στο καταφύγιο αργά το μεσημέρι. Η επιστροφή απ’ το φρεσκοανοιγμένο μονοπάτι του Ε.Ο.Σ. ήταν μάλλον λάθος επιλογή, καθώς το χώμα δεν είχε 'κάτσει' ακόμα κι ήταν εξαιρετικά ολισθηρό. Το μάζεμα της σκηνής -τίγκα στο κοκκινόχωμα - με τον ήλιο ντάλα μεσημέρι, μετά την πολύωρη πεζοπορία, μια άχαρη αγγαρεία. Οι περισσότεροι έχουν ήδη φύγει. Αρνούμαι με βαριά καρδιά την δροσερή πατατοσαλάτα, που προσφέρουν οι εθελοντές, γιατί έχω ακόμα δρόμο ως το σπίτι. Αποχαιρετισμοί και σφιχτές εγκάρδιες χειραψίες με τους διοργανωτές δείχνουν την ευγνωμοσύνη και την ικανοποίησή μας για τη φιλοξενία. Ευχές κι υποσχέσεις για την επόμενη συνάντηση ανταλλάσσονται. Ευχαριστούμε ιδιαίτερα τον γειτονικό μας Σύλλογο του Ε.Ο.Σ. Λασιθίου, με τον οποίο μοιραζόμαστε τις ίδιες διαδρομές, τα ίδια μέλη και μέρη, για την άψογη διοργάνωση, αποτέλεσμα πολλών ωρών εθελοντικής προσπάθειας. Τους ευχόμαστε καλορίζικο  και το ανακαινισμένο καταφύγιο! Απ’ την επίσημη ανακοίνωση του μαθαίνουμε ότι πάνω από 20 Ορειβατικοί Σύλλογοι απ' όλη την Ελλάδα έλαβαν μέρος, καθώς και μεμονωμένοι ορειβάτες κι άλλοι φορείς. Συνολικά υπολογίζεται ότι περίπου 550 άτομα συμμετείχαν στις εκδηλώσεις! Γενικά σε όλους τους φορείς κι ορειβάτες ευχόμαστε δημιουργική συνέχεια, καλές κι ασφαλείς πεζοπορίες με σεβασμό στο περιβάλλον, που μας εμπνέει και μας δίνει δύναμη να συνεχίζουμε! Και στην άλλη με καλό!

Λεωνίδας Κλώντζας, πρόεδρος του Ορειβατικού Συλλόγου Αγίου Νικολάου,
βετεράνος και δεινός γνώστης της περιοχής

Η αρχηγός της αντιπροσωπείας μας, γραμματέας του Συλλόγου, Μαρία Μετζογιαννάκη, στην κορυφή του Σπαθιού με την αναμνηστική φανέλα της διοργάνωσης

ΑΡΧΗΓΟΙ: Μαρία Μετζογιαννάκη, Λεωνίδας Κλώντζας

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Λεωνίδας Κλώντζας, Μαρία Μετζογιαννάκη, Δημήτρης Σφυράκης, Μιχάλης Λυρατζάκης

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ - ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: Μ. Μετζογιαννάκη