ΣΤΗΝ ΟΞΑ ΜΕ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟ

Σε μια ίσως τελευταία καλοκαιρινή πεζοπορική εξόρμηση κάτω από την Πανσέληνο, βρεθήκαμε την Παρασκευή 28 Αυγούστου στην κορυφή της Οξάς, πάνω απ’ την Ελούντα μια ομάδα περιπατητών υπό την καθοδήγηση του Ορειβατικού Συλλόγου Αγίου Νικολάου.

Ομαδική με θέα την Ελούντα

Ξεκινήσαμε από τους πρόποδες του βουνού, ακολουθώντας ένα καλά σηματοδοτημένο μονοπάτι. Με θέα τον πανέμορφο κόλπο της Ελούντας, ανεβήκαμε σε περίπου μία ώρα στο ανατολικότερο άκρο της κορυφής και στα αρχαία κτίσματα που συναντώνται εκεί. Στη συνέχεια περπατήσαμε ολόκληρη την κορυφογραμμή της Οξάς, μέχρι το δυτικό της άκρο, όπου είχαμε την ευκαιρία να θαυμάσουμε ένα υπέροχο ηλιοβασίλεμα. Στην επιστροφή μας, η φύση μάς επιφύλασσε ακόμη ένα μοναδικό θέαμα: την ανατολή της Σελήνης της αυγουστιάτικης Πανσελήνου.

Ανεβαίνοντας κατακόρυφα λίγο πριν τη δύση του ήλιου

Απολαμβάνοντας τη θέα προς Ελούντα

Και προς Άγιο Νικόλαο

Σε καλά σηματοδοτημένο μονοπάτι από τη ΔΑΕΑΝ

Το εκκλησάκι της Ζωοδόχου Πηγής μέσα στο αρχαίο φρούριο

Δύση ηλίου από την Οξά

Περιδιάβαση στον αρχαιολογικό χώρο με τις πολλές δεξαμενές

Ανατολή του ολόγιομου φεγγαριού του Αυγούστου

Νυχτερινός κόλπος Ελούντας

Κατεβαίνοντας με τους φακούς

Η διαδρομή είναι αρκετά εύκολη, κοντινή και πραγματικά μαγευτική. Η κορυφή, με τις δεκάδες πετρόκτιστες ελληνιστικές στέρνες και τα αρχαία κτίσματα, στέκει επιβλητική, αλλά ταυτόχρονα μοιάζει να βρίσκεται στο έλεος του χρόνου, των καιρικών συνθηκών και των ανθρώπων.

Λίγα λόγια για τον αρχαιολογικό χώρο από πληροφορίες προηγούμενων πεζοποριών:

Στην κορυφή βρίσκεται ο εκτεταμένος αρχαιολογικός χώρος, που έχει σαν χαρακτηριστικό του τις πολλές δεξαμενές νερού, στεγασμένες και μη, (τουλάχιστον 52, διαβάζουμε στην ιστοσελίδα www.kastra.eu, αν και ο θρύλος τις ανεβάζει πάνω από 100). Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς, για ποιο λόγο ο χώρος αυτός αποτέλεσε κάστρο: αν και ο λόφος είναι χαμηλός, μόλις 563 μέτρα, η ανηφόρα ως εδώ είναι εξοντωτική, καθώς είναι εντελώς κάθετη κι οπωσδήποτε δίνει το πλεονέκτημα στον αμυνόμενο! Ακόμα τα βράχια σε πολλές μεριές είναι εντελώς απρόσιτα και τέλος ο χώρος δίνει απίστευτη εποπτεία σε όλους τους χερσαίους και θαλάσσιους δρόμους της περιοχής! Κατά την παραπάνω ιστοσελίδα το όνομα της οφείλεται στο ρήμα «οξύνω», που σημαίνει ακονίζω, καθώς στην περιοχή υπάρχει άφθονη ακονόπετρα, σχιστολιθικό πέτρωμα, με το οποίο έχει κτιστεί και η οχύρωση, υλικό κάποτε πολύ σημαντικό, καθώς εκτός απ’ τη χρήση του στο νοικοκυριό και κάθε πολεμιστής κουβαλούσε για τα σπαθιά του! Κάποιοι θεωρούν ότι εδώ ήταν η αρχαία Νάξος, αλλά μάλλον αυτό δεν είναι σωστό, αλλά προέρχεται απ’ το γεγονός ότι η ακονόπετρα στ’ αρχαία ονομαζόταν ‘ναξία λίθος’, επειδή κοιτάσματά της υπήρχαν και στο συγκεκριμένο νησί των Κυκλάδων, όπου υπάρχει επίσης όρος Οξά!  (πηγή: Cretan beaches)

Τα ερείπια του οικισμού φαίνεται να είναι κυρίως μεσοβυζαντινά. Η ανάπτυξη του  εδώ ψηλά ίσως σχετίζεται με την καταστροφή και βύθιση της γειτονικής πόλης του Ολούντα από σεισμό το 780 μ.Χ., αλλά και με τις επιδρομές των Σαρακηνών πειρατών. Απ’ ότι φαίνεται εγκαταλείφθηκε τον 10^ο αιώνα μ.Χ. Ένα άλλο περίεργο γνώρισμα του είναι  η αποσπασματική οχύρωση, ίσως γιατί λόγω της μορφολογίας του εδάφους δεν ήταν απαραίτητη η ενιαία τειχοποιία και βέβαια η τελευταία είναι κατασκευασμένη –από τι άλλο;- από κατεργασμένες σχιστολιθικές πλάκες, τουτέστιν ακονόπετρες!

ΑΡΧΗΓΟΣ: Γιάννης Πάγκαλος

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ:  Γιάννης Πάγκαλος,

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ: Γιάννης Πάγκαλος

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ:  

Μαρία Μετζογιαννάκη

ΒΙΝΤΕΟ: Γιάννης Πάγκαλος

ΧΑΡΤΗΣ: Γιάννης Πάγκαλος

Powered by Wikiloc

Με την Πανσέληνο του Ιουνίου στην Χερσόνησο Σπιναλόγκας

Την Δευτέρα 29 Ιουνίου ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγίου Νικολάου διοργάνωσε απογευματινή κυκλική πεζοπορία στην Χερσόνησο Σπιναλόγκα, απέναντι από το νησάκι της Κολοκύθας με σκοπό να απολαύσουμε την Πανσέληνο του Ιουνίου. Η πεζοπορία μας ξεκίνησε από το εξωκλήσι του Αγίου Λουκά με κατεύθυνση προς την πλησιέστερη κορυφή για να θαυμάσουμε την μαγευτική θέα στον κόλπο του Μεραμπέλλου και την περιοχή της Ελούντας, λουσμένα στο φως του φεγγαριού. Επιστρέψαμε από την παραλιακή διαδρομή πίσω στην αφετηρία μας. Οι μαγευτικές εικόνες προσέλκυσαν πλήθος κόσμου, όπως συμβαίνει σε πολλές απογευματινές πεζοπορίες.

Η δημοφιλία της διαδρομής προσέλκυσε πολύ κόσμο

Το Γλαρονήσι ή κατά άλλους ΚΟλοκύθα

Ο Άγιος Λουκάς

Ο αρχαιολογικός ΄χωρος

Ότι πρέπει για να θαυμασεις τους αστερισμούς!

Πλησιάζοντας στον Άγιο Φωκά

Δύση του ηλίου

Κι ανατολή του φεγγαριού

Πολλά νιάτα στις απογευματινές πεζοπορίες του καλοκαιριου

Άγιος Φωκάς

Επιστροφή με τους φακούς

ΑΡΧΗΓΟΣ: Λεωνίδας Κλώντζας

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ:  Γιάννης Πάγκαλος

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ - ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ:  

Μαρία Μετζογιαννάκη

ΒΙΝΤΕΟ: Γιάννης Πάγκαλος

ΧΑΡΤΗΣ: -------------------------

ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟ ΣΤΟ ΚΑΘΑΡΟ 🌕

Την πρώτη απογευματινή πεζοπορία του φετινού καλοκαιριού πραγματοποίησε ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγίου Νικολάου την Δευτέρα 31 Ιουλίου 2023 στην αγαπημένη μας περιοχή για επόπτευση του ουράνιου θόλου, στις κορυφές της Δίκτης, ‘Ανεφελάκοι’  (1.512 μέτρα) και ‘Πλατιά Κορυφή’ (1.489 μέτρα) του γειτονικού μας οροπεδίου του Καθαρού.

Ομαδική με την Υπερπανσέληνο του Οξύρρυγχου στην κορυφή Ανεφαλάκκοι, στα 1.512 μέτρα

Το βιντεάκι μας από τον Γιάννη τον Πάγκαλο:

Οι απογευματινές πεζοπορίες είναι πάντα ξεχωριστές και συγκεντρώνουν αρκετό κόσμο, που δελεάζεται από τον ρομαντισμό της όλης ‘φάσης’. Έτσι και τώρα μαζευτήκαμε καμιά 30ριά επίδοξοι πεζοπόροι και από τη θέση Δάμακας, πριν το Καθαρό κατά τις 6.30 το από γευμα ξεκινάμε την πεζοπορία μας. Η βραδιά είναι δροσερή και φυσάει αεράκι, καμιά σχέση με την κάψα των τελευταίων ημερών. Ακολουθούμε παλιό μονοπάτι, που ελίσσεται ανάμεσα από μυρωδάτους θάμνους, θεόρατα πουρνάρια κι εντυπωσιακά βράχια. Όσο ανεβαίνουμε, τόσο ξετυλίγεται μπροστά μας η θέα όλου του κόλπου του Μιραμπέλλου από σημεία ‘μπαλκόνια’ με άνοιγμα στα βόρεια, από τον κόλπο της Ελούντας ως τον Άγιο Νικόλαο, την Παχειάμμο, το Θόλος και τα βουνά της Θρυπτής και της Λάστρου. 

Όσο ανεβαίνουμε, τόσο μεγαλώνει η θέα στον κόλπο του Μιραμπέλλου

Η ομάδα ανεβαίνει σ' ένα τοπίο με πρίνα και βράχους

Οι κορυφές της Δίκτης διακρίνονται πίσω

Παιχνίδια με το φως!

Τα χρώματα, καθώς περνάει η ώρα, ‘γλυκαίνουν’ και γίνονται πιο ζεστά προσφέροντας μας όμορφες εικόνες της φύσης. Στο πέρασμά μας συναντάμε κοπάδια αιγοπροβάτων, που μασουλάνε το χορτάρι και τους θάμνους, περνάμε από παλιά ερειπωμένα μαντριά, οικήματα και κυκλικές στέρνες/ πηγάδια (έκπληξη που παρά τη φετινή ανομβρία είχαν ακόμα λίγο νερό), αποδείξεις ότι η περιοχή βασιζόταν τότε και σήμερα στην κτηνοτροφία.

Τα ζεστά χρώματα του δειλινού

Ερείπια από παλιές αγροικίες

Οι μεγάλες κυκλικές στέρνες/πηγάδια για συλλογή νερού!

Πρόβατα παντού!

Ένας τρόπος ζωής, που πια έχει χαθεί!

Πρώτα φτάνουμε στην Πλατιά κορυφή κι έπειτα στην λίγο ψηλότερη κορυφή ‘Ανεφαλάκοι’ (‘ανέφαλα’ είναι τα σύννεφα στην ντόπια διάλεκτο, αφού οι κορφές έχουν την ιδιότητα να μαζεύουν νέφη ακόμα και το καλοκαίρι). 

Πλησιάζοντας την κορυφή

Κάνουμε μια ανάπαυλα και στις δύο, για να θαυμάσουμε το φανταστικό ηλιοβασίλεμα, καθώς ο ήλιος δύει πίσω απ’ τις ΒΔ πλαγιές πνίγοντας στο κόκκινο τον ορίζοντα και την ανατολή ενός –σχεδόν- ολόγιομου φεγγαριού, να δεσπόζει στον νυχτερινό ουρανό από τα ΒΑ. Είμαστε μια μέρα πριν απ’ την πρώτη Υπερπανσέληνο του Αυγούστου, την Πανσέληνο του Οξύρρυγχου, όπως αποκαλείται επισήμως, καθώς κάποτε οι ιθαγενείς της Β. Αμερικής χρησιμοποιούσαν την λάμψη της, για να ψαρεύουν μεγάλες ποσότητες  του συγκεκριμένου ψαριού (‘μουρούνα’ στην κοινή ονομασία) στις λίμνες της περιοχής τους. Υπερπανσέληνος, γιατί το φεγγάρι είναι στο πιο κοντινό σημείο με τη Γη κι ειδικά τις πρώτες βραδινές ώρες φαντάζει τεράστιο και πιο λαμπερό, απ’ ότι συνήθως. Κι αν δεν σας πείσαμε με όλ’ αυτά, γιατί μια απογευματινή καλοκαιρινή πεζοπορία με τον Ορειβατικό είναι must, τι άλλο να πούμε;

Ηλιοβασίλεμα στα ΒΔ

Υπερπανσέληνος του Αυγούστου

Επιπλέον φέτος βοήθησε πολύ κι η καθαρή ατμόσφαιρα, που πρόσφερε μαγευτική θέα ως το σημείο που έφτανε το μάτι μας. Και για όποιον βρίσκει δικαιολογία ότι το καλοκαίρι είναι για τη θάλασσα, επειδή έχει ζέστη, μια ματιά στην ομαδική, όπου όλοι είμαστε κουκουλωμένοι στα αντιανεμικά μας, δίνει την απάντηση: στο βουνό είναι πάντα δροσερά! Κι ευτυχώς που μας έπιασε το κρύο και μαζευτήκαμε για την επιστροφή, γιατί ακόμα εκεί θα ήμασταν να παίρνουμε φωτογραφίες. Έξτρα bonus στη μαγεία της βραδιάς η επιστροφή μας νυχτιάτικα με τους φακούς!

Επιστροφή με τους φακούς, η απόλυτη περιπέτεια!

Η όμορφη κι ανέγγιχτη φύση, η καλή παρεΐστικη διάθεση, η μαγευτική  δύση του ηλίου κι η ταυτόχρονη ανατολή του φεγγαριού είναι κάποια απ’ τα παράπλευρα οφέλη, που προσφέρει η ορειβασία, εκτός από τη σωματική άσκηση. Γι’ αυτό όλοι εμείς, που ζούμε τέτοιες ανεπανάληπτες στιγμές, δίνουμε πάντα την ευχή να είμαστε γεροί ως την επόμενη ευλογημένη εξόρμηση. Ευχαριστούμε θερμά τον βετεράνο αρχηγό κι εμπνευστή αυτής της πεζοπορίας, τον Πρόεδρο του Συλλόγου, Λεωνίδα Κλώντζα! Για την ιστορία περπατήσαμε γύρω στα 5 χιλιόμετρα σε τρεις ώρες με τις στάσεις!

Ευχαριστούμε τον αρχηγό μας, Λεωνίδα Κλώντζα

ΑΡΧΗΓΟΣ: Λεωνίδας Κλώντζας

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Γιάννης Πάγκαλος, Λεωνίδας Κλώντζας, Γιώργος Αρναουτάκης, Γιώργος Μιχαηλίδης

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ - ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: Μ. Μετζογιαννάκη

ΒΙΝΤΕΟ: Γιάννης Πάγκαλος

ΧΑΡΤΗΣ ΠΕΖΟΠΟΡΙΑΣ:

Powered by Wikiloc