ΗΛΙΟΒΑΣΙΛΕΜΑ ΣΤΗ ΜΙΛΑΤΟ

Το απόγευμα της Παρασκευής 7 Αυγούστου 2026 ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγίου Νικολάου πραγματοποίησε μια ακόμα απογευματινή πεζοπορία από τον παραθεριστικό οικισμό της παραλίας της  Μιλάτου ως την παραλία των Ανωγείων στα ΒΔ παράλια του νομού μας. Η πεζοπορία, παρά τη ζέστη και την ταλαιπωρία να φτάσουμε ως εκεί κάνοντας μεγάλη παράκαμψη λόγω των εργασιών στον ΒΟΑΚ, αντάμειψε με το παραπάνω τους περίπου 15 συμμετέχοντες.

Ομαδική στη σπηλιά, πάνω απ' το εκκλησάκι του Αγίου Κωνσταντίνου, όπου γυρίστηκε το "Καρτ Ποστάλ"

Ξεκινήσαμε κατά τις 5.30 το απόγευμα από την ανατολική πλευρά του γιαλού περνώντας μπροστά από σπίτια με περιφραγμένες αυλές που φτάνουν στο ένα μέτρο απ’ τη θάλασσα. Αναρωτιόμαστε πως είναι δυνατόν να μην μπαίνει μέσα το αφρισμένο κύμα. Κάποιος είπε για τη σκουριά που διεισδύει εδώ πολύ γρήγορα και «τρώει» τα σίδερα της κατασκευής. Όμως γρήγορα αφήνουμε τις δυσάρεστες σκέψεις. Το βλέμμα καρφώνεται στο απέραντο βαθύ γαλάζιο που κυματίζει με το βοριαδάκι,  χωρίς ωστόσο να καταφέρει να στείλει τη δροσιά του πιο έξω στη στεριά. Όμορφες ακτές με βραχοσχηματισμούς και σκελετούς από παλιές βάρκες. Στην άκρη της παραλίας το εκκλησάκι του Αγίου Κωνσταντίνου. Ακριβώς από πάνω του το γνωστό σπήλαιο, όπου γυρίστηκε η σειρά «Καρτ Ποστάλ».

Αποχαιρετώντας την Μίλατο κινούμενοι προς ανατολικά

Παραλία Άσπα κοντά στον οικισμό

Με πολλά σκαριά από ψαρόβαρκες

Οδεύοντας προς το εκκλησάκι του Αγίου Κωνσταντίνου στην άκρη του παραλιακού χωματόδρομου

Και το σπήλαιο όπου γυρίστηκε ένα επεισόδιο του Καρτ Ποστάλ με την γιγάντια κάπαρη να κρέμεται στην είσοδό του

Το εκκλησάκι όπως φαίνεται απ' την πίσω πλευρά

Κατόπιν ακολουθούμε μονοπάτι παράλληλα με το πέλαγος, με εναλλασσόμενες ανηφόρες και κατηφόρες, που μας οδηγεί σε πιο απομονωμένες άγριες ακτές με τελευταία απ’ αυτές εκείνη των Ανωγείων με τα κοκκινωπά κάθετα βράχια και το βοτσαλάκι της, δίπλα στο μοναχικό αλμυρίκι, σήμα κατατεθέν και πολύ-φωτογραφισμένο από τους πεζοπόρους που διαβαίνουν. Μικρή σύντομη στάση και πάλι πίσω τον ίδιο δρόμο, πριν μας βρει το σκοτάδι.

Το εκκλησάκι από το μονοπάτι

Που ελίσσεται παράλληλα με τις ακτές

Οδεύοντας προς την παραλία των Ανωγείων

Με το μοναχικό της αλμυρίκι

Τα ξερά χόρτα με την αρμύρα αναδύουν ένα άρωμα χαρακτηριστικό του καλοκαιριου

Παραλία Ανωγείων με τα ωραία χρώματα και το βοτσαλάκι

Και μία σελφο-ομαδική

Η επιστροφή εξίσου ή και παραπάνω μαγευτική, αφού ο ήλιος κατηφορίζει σιγά-σιγά στο πέλαγος λούζοντας με τα ζεστά του χρώματα το τοπίο, ώσπου να χαθεί ολότελα πίσω από τη νησίδα Ντία. Με το λιγοστό πια φως φτάνουμε στη Μίλατο έχοντας διασχίσει 9 χλμ πέρα-δώθε και μια μπυρίτσα δίπλα ακριβώς στο κύμα πριν γυρίσουμε στους θορυβώδεις αυγουστιάτικους ρυθμούς της πόλης επιβάλλεται! Και στην άλλη με καλό!

Επιστροφή με τη δύση του ηλίου

Άφιξη βραδιασμένα στη Μίλατο 

Ευχαριστούμε πολύ τον ακούραστο αρχηγό κι Επίτιμο Πρόεδρο του Συλλόγου, Λεωνίδα Κλώντζα

ΑΡΧΗΓΟΣ: Λεωνίδας Κλώντζας

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ:  Λεωνίδας Κλώντζας, Γιάννης Πάγκαλος, Μαρία Μετζογιαννάκη

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ - ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ:  Μαρία Μετζογιαννάκη

ΒΙΝΤΕΟ:

ΧΑΡΤΗΣ: Γιάννης Πάγκαλος

Με την υποστήριξη του Wikiloc