ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ: Κάβο Πλάκος

Showing posts with label Κάβο Πλάκος. Show all posts

Sunday, 25 October 2026

ΧΙΩΝΑ – ΚΑΒΟ ΠΛΑΚΟΣ – ΠΕΤΣΟΦΑΣ – ΡΟΥΣΟΛΑΚΚΟΣ

Στις εσχατιές της ανατολικής Κρήτης περπάτησε ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγίου Νικολάου παρέα με τον Φ.ΟΡ.Σ. Σητείας την Κυριακή 25 Οκτωβρίου2026.

Ομαδική στη σπηλιά του Κάβο Πλάκου

Αφού διασχίσαμε τον βόρειο οδικό άξονα, παρκάραμε τα αυτοκίνητά μας στην παραλία Χιώνα του Παλαικάστρου, στην άκρη του χωματόδρομου, καθώς η θέση για πάρκινγκ, που όλοι γνωρίζουμε από τους καλοκαιρινούς μήνες, είχε μετατραπεί σε μια μικρή λιμνοθάλασσα, στα ακύμαντα νερά της οποίας καθρεφτιζόταν ο απέναντι λόφος «Καστρί» με τα ερείπια του ενετικού κάστρου, από το οποίο πήρε το όνομά του το χωριό. Είμαστε όλοι καμιά σαρανταριά νοματαίοι, οι περισσότεροι Στειακοί λόγω της εγγύτητας τους με την περιοχή, ένα μεγάλο φασαριόζικο σμήνος με διάθεση να «αδράξει τη μέρα», καθώς ο καιρός –παρά την πρωινή τοπική βροχή- είναι ιδανικός και η φύση πανέμορφη.

Ο υγροβιότοπος της παραλίας της Χιώνας Παλαικάστρου, στον οποίο ενίοτε μπορείς να δεις και φλαμίνγκο, με την άπνοια έχει μετατραπεί σε πεδίο αντανακλάσεων. Πίσω ο λόφος Καστρί, όπου βρίσκονται ερείπια ενετικού κάστρου στο οποίο οφείλει το όνομα του το Παλαίκαστρο.

Ξεκινάμε λοιπόν από χωματόδρομο, παράλληλα με την παραλία, με κατεύθυνση προς τ’ ανατολικά. Η θάλασσα είναι «λάδι» κι ο ουρανός ανέφελος. Περνάμε από μια σειρά όμορφες παραλίες, καθεμιά τους και μοναδική. Στο Μπονταλάκι έχουν ανασκαφεί τμήματα που δείχνουν ότι εδώ βρισκόταν το αρχαίο λιμάνι της μινωικής πόλης του Ρουσόλακκου κι ακόμα έχει ενσωματώσει γεωλογικά μνήμες από την έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης και το τσουνάμι που αυτή προκάλεσε, καθώς υπάρχει στρώμα θαλάσσιας άμμου αναμεμειγμένης με υπολείμματα χερσαίων σαλιγκαριών. Αξιόλογη παραλία είναι επίσης εκείνη του Πηλού με τα ωραία χρωματιστά αμμώδη πετρώματά της, στα οποία οφείλει και το όνομά της. Πρόκειται για έναν όμορφο μικρό όρμο, ο οποίος στη νότια του πλευρά κάτω απ’ τον δρόμο διασώζει άλλο ένα εντυπωσιακό ερείπιο καμινιού, το δεύτερο που είδαμε στην πορεία μας σήμερα! Τελευταία παραλία στη σειρά είναι τα Σκαριά. Ως εδώ φτάνει κι ο χωματόδρομος που εξυπηρετεί τις ανάγκες του μαντριού της περιοχής, γιατί, αν και παραθαλάσσια η πορεία μας, συνοδεύεται από τα κουδούνια και τα βελάσματα των συμπαθών τετράποδων. Εδώ η παραλία έχει γκρι αργιλώδη άμμο και έχει μεγαλειώδη θέα στον λόφο «Καστρί» απέναντι.

Ξεκινάμε από χωματόδρομο παράλληλα στις ακτές. Πίσω ο λόφος Καστρί

Παραλία Μπονταλάκι (δηλαδή μικρό ρέμα)

Με πολύ μεγάλο γεωλογικό ενδιαφέρον καθώς στο πέτρωμα που βρίσκεται πίσω της κρύβεται η απόδειξη της επίδρασης του τσουνάμι από την έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης. Πράγματι, σε ένα στρώμα που έχει βρεθεί τέφρα που χρονολογείται στο 1620-1650πΧ, είναι εμφανής η ταυτόχρονη συνύπαρξη θαλάσσιας άμμου και χερσαίων σαλιγκαριών, τα οποία μεταφέρθηκαν προς τη θάλασσα από το τσουνάμι. (πηγή: Cretan beaches)

Καλοδιατηρημένο εντυπωσιακό καμίνι, όπως όμως μου λένε οι παλιοί, διατηρήθηκε έτσι, επειδή απλά δεν ολοκληρώθηκε η καύση σε αυτό, αλλιώς θα είχε καταρρεύσει. Θυμίζω ότι στα καμίνια γινόταν καύση του ασβεστόλιθου και παταγωγή ασβέστη.

Παραλία Πηλός με τα ωραία χρώματα

Οδεύοντας προς παραλία Σκαριά, όπου τελειώνει ο χωματόδρομος κι αρχίζει η χερσόνησος του Πλάκου

Σκαριά

Από εδώ θα συνεχίσουμε παραλιακά –αν και κάποιοι βιαστικοί, θα σύρουν απάνω, για να «κόψουν δρόμο»- από ίχνη μονοπατιών με θέα τις απέναντι ακτές προς τον Κάβο Πλάκο, τη χερσόνησο-ακρωτήρι, το πιο ανατολικό σημείο του νησιού μας! Σημεία ενδιαφέροντος η νοητή γραμμή που χωρίζει την χερσόνησο σε δύο χρωματικά μέρη: ένα καφε-κίτρινο κι άλλο μαυρο-γκρι, το βορειότερο σημείο, όπου έχει στηθεί κι ένας αυτοσχέδιος κούκος, προφανώς από περιπατητές, και το Φανάρι ή τουλάχιστον το κουφάρι του, λίγο πιο ανατολικά. Πιο πέρα ακόμα, οι Σητειακοί θα μας οδηγήσουν στην «Πλάκα», έναν μεγάλο επίπεδο βράχο έκταση, που καταλήγει σε ένα εξίσου εντυπωσιακό σπήλαιο, στη σκιά του οποίου θα βγουν τα ταπεράκια κι οι ρακές, καθώς η μέρα τα «σηκώνει». Εδώ θα αφήσουμε τους περισσότερους να απολαύσουν το τοπίο και την παρέα και μια μικρή ομάδα θα ανηφορίσουμε στα ενδότερα της χερσονήσου.

Περπατώντας στον Κάβο Πλάκο παραλιακά

Το Καστρί από την απέναντι πλευρά

Κοντεύουμε προς το ανατολικότερο σημείο του νησιού μας

Στον κούκο στο βορειότερο σημείο της χερσονήσου

Απ' όπου περνάει και μια βαρκούλα

Οδεύοντας προς το Φανάρι στο ανατολικότερο άκρο της Κρήτης

Στο φανάρι

Η πλάκα του ..Πλάκου

Το σπήλαιο, όπου η ομάδα 'κουρνιάζει'

Εμείς κι εμείς

Ευτυχώς νέφη κρύβουν τον ήλιο κι έχουμε σκιά. Ανεβαίνουμε ανάμεσα από θυμάρια και ανθισμένους έριγγες. Πέρδικες χαμηλοπετούν κακαρίζοντας και πλήθος μικροσκοπικά λουλουδάκια ξεπετάγονται από τη γη, ενώ η Ελίνα θα μας ‘συστήσει’ ένα εξαιρετικό και σπάνιο μικρό μαύρο κρινάκι, που προσωπικά πρώτη φορά βλέπω ή μάλλον προσέχω, το biarum tenuifolium idomenaeum! Ανεβαίνοντας η θέα μας διευρύνεται καθώς μπορούμε να δούμε όλη την ακτογραμμή ως τον Κουρεμένο και ταυτόχρονα της νησίδες Γκράντες μεσοπέλαγα και την Ελάσσα πιο πίσω, θέα μαγευτική, που θα μας συνοδεύει καθ’ όλη την υπόλοιπη πεζοπορία.

Ανθισμένοι έριγγες

Μικροσκοπικές φθινοπωρινές ομορφιές: ΠΑΝΩ: Prospero autmnale,
ΚΑΤΩ: biarum tenuifolium idomenaeum και Κολχικό

Φτερά πέρδικας πάνω στον ασπάλαθο

Σημεία ενδιαφέροντος α)το τριγωνομετρικό του κεντρικού λόφου της χερσονήσου, στα μετόχια των Χοχλακιανών στην αρχή του φαραγγιού του Κατεργάρη (ονομασίες από Νίκο Τζουανάκη), έναν εγκαταλελειμμένο ορεινό οικισμό στο κέντρο της περιοχής με ξερολιθιές και μαντρότοιχους και μια στεγασμένη ορθογώνια δεξαμενή λίγο παραπέρα. Από εδώ ξεκινά χωματόδρομος, που θα οδηγήσει κάποιους από εμάς στα παράλια, καθώς ο καιρός φαίνεται να αγριεύει.

Στα ερείπια οικισμού των Χοχλακιανών (από τις Χοχλακιές) δίπλα από την είσοδο του φαραγγιού του Κατεργάρη (πληροφορίες από Νίκο Τζουανάκη)

Στεγασμένη δεξαμενή νερού από δίπλα.

Μεγάλοι τοίχοι πιθανόν χώριζαν περιουσίες

άλλο στεγασμένο πηγάδι της περιοχής με στέρνα από δίπλα κι αυλάκι-οδηγό του νερού σε αυτό. Σε αυτά τα ξερικά μερη η εξασφάλιση νερού ήταν προϋπόθεση επιβίωσης

Το παπί μας στο τριγωνομετρικό του στρατού στον Κάβο Πλάκο

Οι υπόλοιποι συνεχίζουμε ταγμένοι στο αρχικό σχέδιο. Σε μια σύντομη στάση ανακαλύπτουμε άλλο ένα -κυκλικό αυτή τη φορά- στεγασμένο πηγάδι με στέρνα δίπλα του και αυλάκι-οδηγό των νερών της βροχής. Καθώς αρχίζουν να πέφτουν άγριες οι πρώτες σταγόνες της επερχόμενης μπόρας θα αναρριχηθούμε ως το ιερό κορυφής του Πετσοφά με την απαράμιλλη θέα στη Χιόνα και τον υγροβιότοπό της. Κι αφού γίνουμε ‘παπιά’ κανονικά, θα πάρουμε το κατηφορικό μονοπάτι της επιστροφής.

Ύψωμα Πετσοφά, το ψηλότερο της πεζοπορίας μας

Οι πιο πεισματάρηδες που έφτασαν ως εδώ, βρεγμένοι σαν τα παπιά

Απολαμβάνουν την ωραία θέα στην παραλία της Χιόνας και τη λιμνοθάλασσά της

Και κατεβαίνουν το απότομο σηματοδοτημένο μονοπάτι, ενώ η βρόχα έπεφτε straight through!

Οι Νησίδες Γκράντες ή Γράντες είναι σύμπλεγμα τριών μικρών χαμηλών βραχονησίδων της επαρχίας Σητείας, περίπου μισό μίλι απέναντι από την όμορφη παραλία της Χιώνας. Ουσιαστικά, τη μεγαλύτερη έκταση (300 στρέμματα) καταλαμβάνει το μεσαίο νησί που είναι γνωστό κι ως Πρασονήσι, το οποίο είναι μακρόστενο κι έχει μεγαλύτερο υψόμετρο στα 31 μέτρα. Στο μέσο του νησιού σχηματίζεται μια πολύ όμορφη παραλία με δύο αλμυρίκια, που περικλείεται από βράχια. Το νοτιότερο νησάκι ονομάζεται Σαβούρα κι έχει σχεδόν στρογγυλό σχήμα, ενώ το βορειότερο και μικρότερο νησί ονομάζεται Παξιμάδι και ουσιαστικά είναι ένας μεγάλος βράχος. Τα νησιά αποτελούν προστατευόμενη αρχαιολογική περιοχή, ενώ ο ρηχός και βραχώδης βυθός τους φιλοξενεί ναυάγια.

Θέα στα νησιά Γκράντες:

Τελειώνει αυτό στον σπουδαίο αρχαιολογικό χώρο του Ρουσόλακκου, με τα ερείπια μιας πολύ μεγάλης και ατείχιστης πόλης, έκτασης 50 στρεμμάτων, που άκμασε κατά την υστερομινωική περίοδο, με κεντρική λεωφόρο που τη χωρίζει σε εννέα συνοικίες, εντυπωσιακό αποχετευτικό δίκτυο, πλούσιες οικίες, αποθήκες, εργαστήρια, ελαιοτριβείο και πατητήρι. Εδώ βρέθηκε σπασμένος, καμένος και βίαια κομματιασμένος ο περίφημος Κούρος του Παλαικάστρου, που κοσμεί το αρχαιολογικό μουσείο της Σητείας, με τους αρχαιολόγους να πιστεύουν ότι η ‘κακοποίηση’ αυτή οφείλεται σε βεβήλωση λόγω θρησκευτικών συγκρούσεων κι ότι το συγκεκριμένο αγαλματίδιο με τα πολύτιμα υλικά παρίστανε κάποια αντρική θεότητα. Κι ακολουθώντας την προτροπή της σπουδαίας αρχαιολόγου της περιοχής μας, της κυρίας Μεταξίας Τσιποπούλου, που αγαπά τον τόπο μας σαν δικό της, θα απευθύνω εκ μέρους και των δύο συλλόγων στους υπεύθυνους να φροντίσουν και να αναδείξουν τους πολύ σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους της περιοχής, όπως τους αξίζει, για να τους θαυμάζουν και τα παιδιά μας κάποτε και να μαθαίνουν την ιστορία του τόπου μας!

Αρχαιολογικός χώρος του Ρουσόλακκου από τους σημαντικότερους της μινωικής Κρήτης, με έκταση περισσότερων των 50 στρεμμάτων, που ήκμασε κυρίως στο τέλος της Μινωικής Εποχής έως το 1450πΧ..

Πηγή: ⭐ Ταξιδιωτικός Οδηγός Κρήτης⛵⭐ - Μινωική Πόλη Ρουσόλακου cretanbeaches.com
https://www.cretanbeaches.com/el/%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CF%81%CE%AE%CF%84%CE%B7%CF%82/%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B1%CE%B9%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%AF-%CF%87%CF%8E%CF%81%CE%BF%CE%B9/%CE%B7-%CE%BC%CE%B9%CE%BD%CF%89%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B5%CF%80%CE%BF%CF%87%CE%AE-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BA%CF%81%CE%AE%CF%84%CE%B7/%CE%BC%CE%B9%CE%BD%CF%89%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CF%80%CF%8C%CE%BB%CE%B7-%CF%81%CE%BF%CF%85%CF%83%CF%8C%CE%BB%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CF%85-%CF%80%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%AF%CE%BA%CE%B1%CF%83%CF%84%CF%81%CE%BF

Κούρος του Παλαικάστρου, το αγαλματίδιο που βρέθηκε τεμαχισμένο στον Ρουσόλακκο και σήμερα κοσμεί το αρχαιολογικό μουσείο της Σητείας!

Η βροχή έχει σταματήσει και τα αρχαία μάρμαρα λάμπουν βρεγμένα κάτω απ’ τις ακτίνες του ήλιου. Μια όμορφη πεζοπορία 13,5 χλμ και 350 υψομετρικής διαφοράς, τελειώνει κάπου εδώ, αφού περάσαμε από όλες τις καιρικές συνθήκες στην πορεία –που είπε κι ο Γιάννης. Κι έτσι καθώς είμαστε βρεγμένοι, θα μπούμε στα αυτοκίνητα για την επιστροφή κι είναι κάπως κρίμα γιατί δεν απολαύσαμε λίγο την γύρω περιοχή, αλλά τι να κάνουμε, συμβαίνουν κι αυτά! Ευχαριστούμε τον Φ.ΟΡ.Σ. Σητείας και τον αρχηγό μας, Νίκο Τζουανάκη κι ανανεώνουμε το ραντεβού μας για νέες περιπέτειες.