Sunday, 15 November 2026

ΜΕΓΑΛΟΣ ΓΥΡΟΣ ΚΟΛΟΚΥΘΑΣ (ή χερσονήσου Σπιναλόγκας)

Την Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2026 ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγίου Νικολάου παρέα με φιλαράκια μας από τον Ε.Ο.Σ. Μοιρών πραγματοποίησε τον μεγάλο γύρο της Κολοκύθας, μια πρωτοβουλία που τίμησαν πολλοί πεζοπόροι  τελικά!

«Μπορούμε να την κάνουμε και πιο μεγάλη», είπε ο Γιάννης, «αν βάλουμε και την ‘ανατίναξη’ (σ.σ. τη νοτιανατολική χερσόνησο)». Τελικά όμως επικράτησε η λογική, καθώς τα παιδιά από τις Μοίρες θα έπρεπε κάποτε να γυρίσουνε και πίσω. Ευτυχώς δηλαδή, γιατί ο καιρός μας επιφύλαξε μια ‘καλοκαιρινή’ ζεστή μέρα,  που δε σήκωνε πολλά-πολλά!

Ομαδική στο γνωστό σημείο: στη στέρνα με θέα όλον τον κόλπο της Ελούντας. Όπου είμαστε κομπλέ, γιατί μετά δύσκολα μαζευόμασταν όλοι μαζί.


Ξεκινάμε λοιπόν πρωί – πρωί από το Σχίσμα της Ελούντας παρκάροντας τα αυτοκίνητά μας δίπλα στο κανάλι και τους «πολυκαιρίτες» ανεμόμυλους. Χαιρετιόμαστε, μετριόμαστε, βλέπουμε ότι έχουμε να κάνουμε με ένα μεγάλο πλήθος διαφορετικών ηλικιών και δυνατοτήτων, δύσκολα διαχειρίσιμο ίσως, όμως η Κολοκύθα είναι γνωστό τερέν και υπάρχουν και δυνατότητες διαφυγής σε περίπτωση που κάποιος κουραστεί.
Η πεζοπορία αρχίζει. Κατευθυνόμαστε βόρεια, αρχικά από τον χωματόδρομο δίπλα στον βαθύ ορμίσκο της Ελούντας, όπου η θάλασσα έχει πήξει κι όλη η απέναντι πλευρά αντανακλάται στην επιφάνεια των νερών. Είμαστε στην εμβέλεια της πιο τουριστικής περιοχής του νομού κι όμως εδώ είναι όλα τόσο ήρεμα και γαλήνια. Ανεβαίνουμε το παλιό καλντερίμι που θα μας οδηγήσει στο εσωτερικό της χερσονήσου. Δυστυχώς το βρίσκουμε σε χειρότερη κατάσταση από παλιά και τα κτίρια έχουν κι αυτά πέσει ως επί το πλείστον. Ποιος να τα συντηρήσει;
Έναρξη από το Σχίσμα Ελούντας με το κανάλι, που την χωρίζει από την απέναντι στεριά. Εδώ υπάρχουν τρεις ανεμόμυλοι "πολυκαιρίτες" ή "ξετροχάρηδες" δηλαδή απ' αυτούς που στρίβουν κι εκμεταλλεύονται κάθε είδος ανέμου
Η θάλασσα σήμερα έχει πήξει και προσφέρει μια όμορφη αντανάκλαση των απέναντι κοσμοπολίτικων ακτών και της κορυφογραμμής τους (προεξάρχουσας της γνωστής κι αγαπημένης μας Οξάς)

Προχωράμε βόρεια παράλληλα με τον παραλιακό δρόμο
Γενικά η Κολοκύθα (ή πιο σωστά ‘Χερσόνησος της Σπιναλόγκας), αν εξαιρέσουμε τα πιο δημοφιλή της μέρη γύρω στα ΝΑ, δεν έχει μονοπάτια σε καλή κατάσταση. Πολλές φορές περπατάς σε ελεύθερη ανάβαση-κατάβαση και σε δύσκολο τερέν. Αυτός είναι και ο λόγος που βάλαμε βαθμό δυσκολίας 1+ στη συγκεκριμένη διαδρομή. Γιατί προϋποθέτει πεζοπόρους εξοικειωμένους με το πετρώδες ανάγλυφο της κρητικής φύσης. Έτσι είναι μια πεζοπορία που ταλαιπωρεί αρκετά, όμως σε αποζημιώνει με πανέμορφες εικόνες και απίστευτα μέρη.
Το εσωτερικό της χερσονήσου κάποτε έσφυζε από ζωή, είναι γεμάτο καλντερίμια (πολλά από τα οποία έχουν πια χαλάσει, αγροικίες, αλώνια, ξερολιθιές, στέρνες)
Καλντερίμι γραφικό, που θέλει σίγουρα καθάρισμα

Εδώ η πέτρα που υπάρχει άφθονη έχει χρησιμοποιηθεί πολύ.

Πολλές αγροικίες
Κι όλων των ειδών τ' αλώνια

Καταρχάς είναι γεμάτη παλιές αγροικίες, στέρνες κι αλώνια, δείγμα της συνεχούς αγροτικής χρήσης του χώρου παλιότερα. Εκτός από σιτηρά καλλιεργούνταν επίσης αμύγδαλα και χαρούπια. Σημάδια της επισκεψιμότητας στο παρελθόν είναι και πολλές εγχάρακτες επιγραφές, που μπορεί κανείς να δει στις πέτρες, μερικές ήδη από τα αρχαία χρόνια! Κατά δεύτερον όπου κι αν είσαι έχεις θέα στη θάλασσα και στο απέραντο γαλάζιο, γι’ αυτό καλά το λένε «νησί», αντί χερσόνησο. Κατά τρίτον έχει μερικές από τις πιο όμορφες παραλίες της περιοχής και άλλα σημεία απίστευτου ενδιαφέροντος. Αυτά κατά σειρά που τα συναντούμε σήμερα είναι: στα δυτικά η παραλία Βαθύ απέναντι από την κοσμοπολίτικη Ελούντα, στη συνέχεια ο λόφος πάνω απ’ την παραλία Σκουργέτο με τη φανταστική θέα στην νοτιοανατολική πλευρά της Σπιναλόγκας, κατόπιν ο στενός ορμίσκος σαν φιόρδ στην παραλία της Πελεκητής, που φιλοξενεί τα αρχαία λατομεία (εξ ου και η ονομασία της). Κατόπιν επιστρέφοντας από την ανατολική της πλευρά το εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη του Χρυσόστομου, που γιόρταζε μάλιστα πριν δυο μέρες και στη συνέχεια ο μυχός του κόλπου που σχηματίζει το ακρωτήριο Κριός και το στενό χάραγμα των βράχων γνωστό ως "Σχίστρα".  
Οδεύοντας προς το Βαθύ
Παραλία Βαθύ απέναντι από την Ελούντα. Εδώ κάνει ένα σχετικά βαθύ όρμο ιδανικό για ελλιμενισμό σκαφών, δυστυχώς όμως μαζεύει πολύ σκουπίδι από τις απέναντι ακτές.

Απ' το βόρειο σημείο της χερσονήσου μπορεί κανείς να ατενίσει τη Σπιναλόγκα

Σπιναλόγκα το ενετικό φρούριο, που χτίστηκε για να φυλάει τον κόλπο της Ελούντας και τις πολύτιμες αλυκές του. Αργότερα ως γνωστόν μετατράπηκε σε λεπροκομείο, που έγινε παγκοσμίως γνωστό απ' το μυθιστόρημα "Το νησί" της Βικτώριας Χίσλοπ
Οδεύοντας προς Πελεκητή

Τα αρχαία λατομεία στην Πελεκητή και η πίσω πλευρά της Σπιναλόγκας

Στον όρμο της Πελεκητής κάποιοι βούτηξαν κιόλας μια τέτοια θερμή ημέρα
Αγναντεύοντας τα καταγάλανα νερά του όρμου της Πελεκητής
Στον μυχό του όρμου του ακρωτηρίου Κριός και από κάτω "Η σχίστρα"

Η τοποθεσία από την απέναντι πλευρά. Πνιγμένη στους μοσχομυριστούς κέδρους όλη η περιοχή
Εκκλησάκι του Αγίου Φωκά
Κατόπιν στα πιο γνωστά και ήρεμα μονοπάτια των καλοκαιρινών απογευματινών πεζοποριών της ανατολικής πλευράς που περνάνε από το εκκλησάκι του Αγίου Φωκά. Περπατώντας μετά, παράλληλα με τις ακτές κι ατενίζοντας το Γλαρονήσι απέναντι θα περάσουμε κι από τη δημοφιλή παραλία της Κολοκύθας και τα ερείπια της παλαιοχριστιανικής βασιλικής δίπλα της κι, ανηφορίζοντας λίγο, από τον Άγιο Λουκά, όπου και φτάνει χωματόδρομος. Από εδώ στη συνέχεια και όλο δυτικά θα επιστρέψουμε στη βάση μας παρακάμπτοντας γι’ αυτή τη φορά το εκκλησάκι της Ανάληψης και τα ερείπια της δεύτερης Παλαιοχριστιανικής βασιλικής κοντά στο κανάλι, καθώς η ώρα έχει περάσει κι η πορεία ήταν δύσκολη με θερμοκρασίες πολύ υψηλές για την εποχή!
Προς το ξωκλήσι του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου που γιόρταζε δυο μέρες πριν, στις 13 Νοεμβρίου
Προς τον Άγιο Φωκά στην ανατολική πλευρά. Στο βάθος φαίνεται το Γλαρονήσι. 
Καμίνι παραθαλάσσιο και στο βάθος ο Άγιος Φωκάς
Παλαιοχριστιανική βασιλική δίπλα στο κύμα
Η δημοφιλής παραλία της Κολοκύθας, έρημη τώρα
Ξωκλήσι Αγίου Λουκά
Επιστροφή στη βάση μας αργά το απόγευμα
Αλυκές στο ηλιοβασίλεμα
ΕΙΚΟΝΕΣ ΤΗΣ ΚΟΛΟΚΥΘΑΣ

Θεωρείται ψαρότοπος!

Έχει σημάδια χαραγμένα στα μονοπάτια από περιπατητές ανά τους αιώνες

Μιλιούνια πετακάκια πετιόντουσαν σε κάθε μας βήμα
Πολλά τα λουλουδάκια της εποχής, όπως κι οι άγριες αγκινάρες

Κελύφη από κοχύλια (Murex trunculus), δείχνουν επεξεργασία πορφύρας

Τόσο ταπεινά και τόσο όμορφα
Ήταν μια καταπληκτική μέρα με πολύ κέφι και μπρίο, που έφεραν τόσο τα παιδιά από τις Μοίρες, όσο και τα πολλά νέα παιδιά που περπάτησαν μαζί μας σήμερα! Ευχαριστούμε πολύ τον αρχηγό μας, Γιάννη Βούλγαρη, που διαχειρίστηκε πολύ σωστά το μεγάλο πλήθος και την εξίσου μεγάλη διαδρομή, έτσι ώστε να την ευχαριστηθούν όλοι χωρίς προβλήματα. Το "κοντέρ" έδειξε 14 χλμ και περίπου 400 μέτρα υψομετρικής διαφοράς. Και στην άλλη με καλό!
Ευχαριστούμε πολύ τον αρχηγό μας, Γιάννη Βούλγαρη, που διαχειρίστηκε άψογα μια μεγάλη ομάδα σε μια δύσκολη μέρα λόγω ζέστης
Το παπί μας στο Βαθύ

ΑΡΧΗΓΟΣ: Γιάννης Βούλγαρης

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ:  Γιάννης Πάγκαλος, Μαρία Μετζογιαννάκη, Κώστας Καμπουράκης, Eileen Goeden

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ - ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ:  

Μαρία Μετζογιαννάκη

ΒΙΝΤΕΟ: Γιάννης Πάγκαλος

ΧΑΡΤΗΣ: Γιάννης Πάγκαλος


No comments:

Post a Comment